Taehyung Jiminni chaqirib, Juni’ni o‘zi bilan olib ketishini so‘radi. Jimin esa kichkina “quyoshchasi” bilan vaqt o‘tkazish fikridan ko‘zlari yonib ketdi. Bu holat Yoongini ham juda xursand qildi, chunki odatda Jimin Juni’ga qaraganda Yoongini ham yonida bo‘lishini xohlardi. Yoongi esa bu kichkina, chiroyli bolakay bilan vaqt o‘tkazish fikridan ich-ichidan mamnun edi. Jungkook va Taehyung suv ustidagi uychalarining balkonida o‘tirishar, oldilarida esa butun okean manzarasi yoyilib yotardi. — “U mening… shunaqa eski tanishim,” — dedi Jungkook birdan, tizzasiga qarab. Taehyung esa uning qo‘llarini o‘z qo‘liga oldi. — “Aslida biz rasmiy uchrashmagan ham edik. Bu ko‘proq onlayn aloqaga o‘xshardi,” — deb davom etdi Jungkook. — “O‘shanda men 19 yoshda edim, endigina universitetga kirgandim. U bolalikdagi sinfdoshim edi, lekin maktabda faqat eshitganman, yaqin bo‘lmaganmiz. U boshqa universitetda o‘qirdi. Bir kuni ijtimoiy tarmoqda bolaligidan beri meni yoqtirishini aytdi. Nima bo‘lganini bilmayman, lekin his-tuyg‘ularim bo‘lmasa ham rozi bo‘ldim. Shunchaki bunday munosabatni sinab ko‘rmoqchi edim.” — “Bir necha oy gaplashdik, lekin men unda hech qachon hislar paydo qilmadim. Buni unga ko‘p marta aytdim, lekin u tushunmadi. Oxiri… u mendan… noo‘rin rasmlar so‘raganida chidadim,” — dedi Jungkook oxirida biroz duduqlanib. — “Shu zahoti u bilan aloqani uzdim. Oradan bir yil o‘tgach, u akasini o‘qishga joylashtirish uchun mening universitetimga kelib, meni topdi. Yana majburlab munosabat boshlamoqchi bo‘ldi,” — dedi u hali ham pastga qarab. — “Men uni qattiq koyidim va hamma joydan blok qildim. O‘shandan beri eshitmadim. Endi nimani xohlayotganini bilmayman… oradan 6-7 yil o‘tdi,” — dedi u sekin, oxirida biroz asabiy ohang bilan. U bir marta ham eriga qaramadi. Yuragi tez urardi — balki u uni noto‘g‘ri tushunar deb qo‘rqdi. Ammo Taehyungning qo‘li uning sochlarini silaganini his qilgach, barcha qo‘rquvlari yo‘qoldi. — “Sen juda kuchli bo‘lgansan, sevgilim,” — dedi Taehyung mehr bilan. Jungkook nihoyat unga qaradi. Taehyung unga to‘la mehr bilan qarab turardi. Jungkook darrov uning bag‘riga tashlandi. Qanday qilib eri uni hukm qiladi deb o‘ylaganiga o‘zi hayron edi. — “Baby… nechta munosabatda bo‘lgansan?” — deb so‘radi Taehyung biroz tortinib. — “Agar xohlamasang, aytmasang ham bo‘ladi,” — dedi darrov. Jungkook jilmaydi. — “Hech qachon,” — dedi u. — “Lekin ha, ikki marta shunaqa boshlanish bosqichidagi munosabat bo‘lgan. Hozirgina aytganim ham shularning biri.” Taehyung ikki barmog‘ini ko‘rsatib, bolalarcha “ikkitami?” degandek qaradi. Jungkook bosh irg‘adi. — “Yana bir yigit bor edi. Universitetning birinchi kursidan beri meni yoqtirishini aytardi. Bir paytlar uning harakatlari meni biroz ta’sirlantirgandi, lekin baribir yoqtirmasdim. U g‘amxo‘r edi, bir guruhda o‘qirdik. Menga taklif qildi, rad etdim. Keyin u tushkunlikka tushdi, do‘stlari shunday dedi.” — “Imtihonlarga ham kirmadi, kursdan qoldi. Hamma meni aybdor qildi. Oxiri aybdorlik hissi bilan yana rozi bo‘ldim. Bir oy gaplashdik. Keyin tushundim — baribir uni yoqtirmayman. U juda nazoratchi edi. Boshqalar bilan gaplashishimni ham xohlamasdi, hatto sochimni yop, kepka kiy derdi.” — “Oxiri u mendan yana noo‘rin yaqinlik talab qilganida, butunlay tugatdim. Men uni yoqtirmagan bo‘lsam, qanday qilib bunday narsalarga rozi bo‘lishim mumkin edi?” — dedi Jungkook xo‘rsinib. — “Oldin juda katta xatolar qildim. Hech qachon sevgi topolmayman deb o‘ylagandim. Keyin o‘zimga va’da berdim — faqat sevib qolgan odam bilan bo‘laman. Va faqat sevgan insonimga turmushga chiqaman deb. Yaxshiyam shu qarorimdan qaytmadim,” — dedi u yengil jilmayib. Taehyung esa eshitganlarini ichida hazm qilib, bosh irg‘ab turardi. Jungkook kulib yubordi: — “Senchi? Nechta munosabat bo‘lgan?” U biroz hayajon bilan so‘radi. O‘zi ochiq fikrli bo‘lsa ham, baribir Taehyung boshqani sevgan bo‘lishini istamasdi.
— “Hech qachon,” — dedi Taehyung. Jungkookning yuragi “yonib ketdi” — ichida qandaydir iliq quvonch uyg‘ondi. U labini tishlab jilmaydi va Taehyungni mahkam quchoqladi. — “Yaxshi ekan…” — deb pichirladi u, lekin Taehyung eshitmadi. Ertasi kuni ular yana sayrga chiqishdi, lekin Jungkook Taehyungdagi o‘zgarishni sezdi. U endi unga kamroq tegardi… quchoqlaganda belidan ushlamasdi… har tong odatdagidek erkalik qilmasdi. Bu Jungkookni og‘ritardi. “Men aytganlarim sababmi? U mendan jirkanayaptimi?” Bu savollar uni tinch qo‘ymasdi. U xonada oldinga-orqaga yurib, o‘zini yo‘qotayozgandi. Shu payt eshik ochildi. — “Hyungie… nega menga tegmayapsan?” — dedi u darrov. Taehyung eshik oldida qotib qoldi. Jungkook lablarini ho‘lladi, ovozi titradi. Ko‘zlari yoshga to‘ldi. — “Mendan… jirkanayapsanmi?” — dedi u zo‘rg‘a. Taehyung sarosimaga tushdi. U darrov yaqinlashdi… lekin quchoqlashdan oldin to‘xtab qoldi. Shu zahoti Jungkookning yuragi sinib ketdi. U kichkina boladek yig‘lab yubordi…
