"Qalbimdagi sevgi"

2-qism: Yangi Hislar, Yangi Dushman

Bir necha kun o‘tib, Jin va Lira orasidagi sirli bog‘lanish kuchayib bordi. Har bir uchrashuvda ular bir-biriga yanada yaqinroq bo‘lardi, lekin ular bu yangi hislardan qanday foydalanishni bilmas edilar. Lira hali ham o‘zining tuyg‘ularini to‘liq anglamagan edi.

Bir kuni, maktabda o'tkazilgan o‘qituvchilar yig‘ilishidan so‘ng, Jin kutubxonaga Lira bilan uchrashishga keldi. Lira o‘zini bir oz xijolatda his qilardi, chunki ular orasidagi bo‘lsa, faqat o‘pishdan oldingi hislar emas, balki yangi xotiralar, yangi his-tuyg‘ularni yaratish edi.

Jin kutubxona eshigini ochganida, Lira uni kutayotganini sezdi. Ular bir-birini kutib olishdi, ammo bu safar hech qanday so‘z bo‘lmadi. Faqatgina, Jin Liraga yaqindan qarab, uning qo‘lini ushlab, kutubxona ichida yolg‘iz qoldilar.

— “Nima o‘ylayapsan?” — so‘radi Jin, ehtiyotkorlik bilan.

Lira jim turdi. Bu savolga javob berish qiyin edi, chunki u o‘zini yomon his qilmadi, balki juda ko‘p o‘ylardi. Uning yuragi tez-tez urar, Jin esa har doim uni baxtli qilishni istardi. Ammo ular orasida bitta masala bor edi — Minji.

Minji, Jinning eski do‘sti va Liraning sinfdoshi, Lirani doim kuzatib borar, uning har bir qadamiga qarab turardi. Lira va Jin o‘rtasidagi bo‘lsa, Minji uchun bu yo‘qotish edi. U o‘zining mehrini Jin bilan bo‘lishishga qaror qilgan edi, va Liraga bu yoqda qiyinchiliklar keltirardi.

Minji kutubxona eshigini ehtiyotkorlik bilan ochib, Jin va Liraga yaqinlashdi. Uning yuzida yovuz kulgu bor edi.

— “Jin, sen hali ham bularni qadrlaysanmi?” — dedi Minji, so‘ngra Liraga qarab qo‘shdi:
— “Uning yuragini sindirish uchun, sen haqiqatan ham tayyormisan?”

Jin Minjiga qarab dedi:
— “Nima demoqchisan, Minji? Lira bilan men orasidagi narsa seni qiziqtirmasligi kerak.”

Minji esa asta ohangda kulib, so‘zlarini davom ettirdi:
— “Mana, uni sinab ko‘rganingda... sen haqiqatan ham unga mos kelmasligingni ko‘rishing mumkin. Faqat birgina qadam qolganida, sen bu ishni ortda qoldirishingni kutaman.”

Lira Jin bilan birgalikda Minjining so‘zlarini e’tiborsiz qoldirdi. Ularning ichidagi sevgi, Minjining niyatlarini yengib o‘tishga tayyor edi. Lira Jinning yonida turib, yana bir marta uning qo‘lidan ushladi va so‘radi:

— “Jin, bu yerda nima bo‘lyapti? Bizni ajratishga harakat qilayotganlar bormi?”

Jin shunchaki jilmayib, so‘z berdi:
— “Hech narsa bizni ajratolmaydi, Lira. Biz o‘zimizni his qilishimiz kerak.”

Ular o‘zlarini har bir bo‘sa, har bir nazar orqali tushunishardi. Ammo Minji har doim yaqinlarda edi, va uning hiylasi hali boshlanmagan edi.