Youʼre my hope 13-qism
Ayriliq ...... bu sevgini tushunishning eng shavqatsiz usulidir
Oʻtgan qismda:
Taehyung uygʻondi ammo yonida Sony yoʻqligini koʻrib tezda xonadan chiqib uni chaqirishni boshladi
—Sevgilim qayerdasan kelaqo...
Roʻparasidagi manzaradan yigit qattiq shokka tushib qoldi
—S.sevgilim hazillashma ....Sony SONYYYYYY YOOOOOOQ
Taehyungning ovozi bo‘sh xonada aks-sado berib, devorlarga urilardi. Uning yuragi yomon narsani sezgandek, ko‘kragidan chiqib ketgudek urardi. U har bir xonaga kirib chiqdi, lekin hamma yerda sukunat hukmron edi.
Nihoyat, u hammom eshigining ochiq qolganini va ichkaridan chiroq nurining sizib chiqayotganini ko‘rdi.
— Sony? Hazillashma, bu qiziq emas... — dedi u ovozi qaltirab.
U eshikni sekin itardi. Ichkaridagi manzara Taehyungning butun dunyosini ostun-ustun qilib yubordi. Sony oq vannaning ichida, oppoq to‘y libosini eslatuvchi tungi ko‘ylakda yotardi. Suv allaqachon qizil rangga bo‘yalgan, uning bilaklaridan oqayotgan hayot sharbati suv bilan qorishib ketgan edi.
— S-sony... Yo‘q... Yo‘q! SONYYYYYYY!
Taehyung bor kuchi bilan uning yoniga otildi. Uning muzdek tanasini suvdan ko‘tarib oldi, qon oqayotgan bilaklarini qo‘llari bilan mahkam qisdi.
— Ko‘zingni och! Iltimos, ko‘zingni och! Sony, senga baxtli bo‘lamiz deb va’da bergandim-ku! Nima qilib qo‘yding?!
Ammo Sonyning ko‘zlari yarim ochiq, nigohi esa hech qayerga qaramasdi. Uning yuzi oppoq marmardek sovuq va jonsiz edi. Uning lablarida so‘nggi soniyalarda paydo bo‘lgan mayus bir xotirjamlik qotib qolgandi.
Taehyungning ko‘z yoshlari Sonyning yuziga tomchilardi. Shu payt u vannaxonadagi ko‘zguning burchagiga qistirib qo‘yilgan kichik qog‘oz parchasini ko‘rib qoldi. Unda titroq qo‘llar bilan yozilgan bir necha qator so‘zlar bor edi:
*"Taehyung, meni kechir. Men senga va’da qilgan baxtni bera olmayman. Men tanlagan yo‘l — bu qonli yo‘l. Agar men qolsam, 'Keko' seni va oilangni yo‘q qiladi. Men seni sevaman... va seni saqlab qolishning yagona yo‘li — o‘zimning ketishim. Biz boshqa dunyoda, hech qanday o‘yinlar bo‘lmagan joyda uchrashamiz..."*
Taehyung bu xatni o‘qirkan, ichidan otilib chiqqan bo‘g‘iq faryod butun uyni titratdi. U Sonyning jonsiz tanasini mahkam bag‘riga bosdi. Kechagina unga "Seni sevaman" degan lablar endi sovuq edi. Kechagina unga umid bergan ko‘zlar endi abadiy yumilgandi.
— YOOOOOOOQ! — Taehyungning baqirig‘i daxshatli edi. — Bu o‘yin emas! Bu hayot edi! Sony, qaytib kel!
Taehyungning qo‘llari boshqarib bo‘lmas darajada titrardi. U Sonyning jonsiz, muzdek vujudini bag‘riga mahkam bosgancha, go‘yo o‘z tanasining tafti bilan uni qayta tiriltirmoqchi bo‘lgandek tinmay tebranardi. Uning oppoq ko‘ylagiga Sonyning issiq qoni singib borar, bu qizillik ularning barcha orzulari ustiga tortilgan qonli parda kabi edi.
Xonadagi sukunat Taehyungning quloqlarini qomatga keltirardi. Bu shunchaki tovushsizlik emas, balki hayotning butunlay to‘xtaganidan darak beruvchi daxshatli bir bo‘shliq edi. Uning nigohlari devordagi soatga mixlandi — har bir soniya urishi endi uning yuragiga urilayotgan bolg‘adek azob berardi. Har bir o‘tayotgan lahza Sonyning undan uzoqlashayotganini, uning qaytib kelmaslik yo‘liga ketganini tasdiqlardi.
— Sony, tur... Iltimos, tur... — Taehyungning ovozi endi pichirlashga aylangan, bo‘g‘zida achchiq bir olov yonardi. — Hali rejalarimiz bor edi-ku. Senga dunyoni ko‘rsatmoqchi edim... Seni hamma narsadan himoya qilmoqchi edim...
Uning ichida nimadir "qirs" etib sindi. Bu shunchaki qayg‘u emas edi; bu borliqning ma’nosini yo‘qotishi, qalbning tiriklayin o‘lishi edi. U Sonyning rangpar yuziga, yumilgan kipriklariga qararkan, kechagi baxtli lahzalar xuddi zaharli tishlardek uning xotirasini g‘ajiy boshladi. Uning kulgisi, uning nigohi, uning qo‘llarining iliqligi... endi bularning hammasi faqat og‘riq manbai edi.
Taehyung nafas olishga qiynalardi. Har bir nafasi xuddi shisha parchalarini yutayotgandek bo‘g‘zini tilar, ko‘kragidagi og‘riq esa jismoniy bir kuchga aylanib, uni ikki buklab qo‘yardi. U o‘zini dunyodagi eng ojiz insondek his qildi. Boylik, kuch, mansab — bularning hammasi Sonyning so‘ngan nigohi oldida bir tiyinga qimmat ekanini anglash uni aqldan ozdirar darajaga keltirdi.
— Nega uyg‘onmadim? — U Sonyning sochlaridan o‘pib, o‘zini la’natlay boshladi. — Nega o‘sha paytda yoningda bo‘lmadim? Seni yolg‘iz qoldirdim... Seni o‘lim bilan yuzma-yuz qoldirdim!
Uning ko‘z yoshlari Sonyning sovuq yuziga tomib, pastga oqar edi. Bu yoshlar uning so‘nggi umidlari edi. Taehyung o‘sha vannaxonaning polida, qon va suv orasida o‘tirib, o‘zining ham ruhi o‘lganini his qildi. Uning ko‘zlaridagi o‘sha yoshlik shijoati, quvnoqlik bir zumda so‘ndi. Ularning o‘rnini daxshatli, tubsiz va qorong‘u bir bo‘shliq egalladi.
Taehyung sekin Sonyning yuziga yaqinlashdi. Uning titrayotgan barmoqlari qizning rangpar yonoqlarini so‘nggi bor, xuddi eng nozik va qimmatbaho javohirni tutgandek, aray-sharay siladi. Bir paytlar hayot nuri bilan porlagan bu chehra endi oppoq marmardek sovuq va harakatsiz edi.
Taehyung ko‘zlarini yumdi, uning kipriklaridan sizib chiqqan issiq yoshlar Sonyning yuziga tushdi. U egilib, qizning jonsiz lablariga o‘z lablarini bosdi. Bu bo‘sa bir vaqtlar ular birga orzu qilgan uzoq va baxtli hayotning vidolashuvi edi. Bu bo‘sada na ehtiros, na umid bor edi — unda faqat cheksiz og‘riq va qaytib kelmaslik hukmi muhrlangandi.
Uning issiq nafasi Sonyning muzdek lablariga urildi, lekin hech qanday javob qaytmadi. Taehyung o‘sha lahzada Sonyning ruhi bu dunyoni butunlay tark etganini, uning bag‘rida faqat xotira va sovuq vujud qolganini butun borlig‘i bilan his qildi. Bu shunchaki bir bo‘sa emas, balki Taehyungning o‘z qalbining yarmini qiz bilan birga o‘lim zulmatiga berib yuborishi edi.
U sekin uzoqlashdi, lekin hamon Sonyning yuziga yaqin turardi. Uning lablarida Sonyning sovuqligi va qonning temir ta’mi qolgan edi.
— Alvido, mening yagonam... — pichirladi u, ovozi butunlay sinib.
Taehyung qizni so‘nggi bor mahkam bag‘riga bosdi-da, boshini uning yelkasiga qo‘yib, o‘sha vannaxonaning qonli polida dunyodan uzilgancha qotib qoldi. Endi u na yomg‘irni, na sovuqni, na o‘zining hayotligini his qilardi. U Sony bilan birga, o‘zining jannatidan abadiy haydalgan edi.Sonyning dafn marosimidan soʻng ham yigit ancha vaqt qizning qabrini quchib yotdi endi bir paytlar qiz uchun hammasiga tayyor mard erkakdan asar ham qolmagandi