Youʼre my hope 12-qism
Men seni asray olmaganim uchun kechir seni yoʻqotish men uchun oʻlimdanda ogʻir boʻldi ishon....)
Taehyung Sony-ni ohista karavotga yotqizdi. Xonadagi yarim qorong‘ulikda qizning ko‘zlari xuddi akasining kundaligida yozilganidek — ham g‘amgin, ham isyonkor porlardi. Taehyung uning tepasida turar ekan, yuragida g‘alati bir og‘riqni his qildi. Bu qiz shunchaki ruhiy kasal emas edi, u nimadir juda katta sirni yashirayotganini sezardi.
— Sony... — dedi Taehyung pichirlab, uning yuziga tushib turgan soch tolalarini qulog‘i ortiga o‘tkazar ekan. — Sen meni chindan ham istayapsanmi yoki mendani boshqa narsani yashiryapsanmi?
Sony javob berish o‘rniga Taehyungning bo‘ynidan mahkam quchoqlab, uni o‘ziga tortdi. Uning issiq nafasi Taehyungning qulog‘iga urildi:
— Buning ahamiyati yo‘q... Hozir yonimda bo‘lsang bas. Faqat bugun, Taehyung... Ertaga nima bo‘lishini bilmaymiz.
Taehyungning qarshiligi sindi. U qizning lablaridan ehtiros bilan o‘pdi, lekin har bir bo‘sa ortida tushunarsiz bir qo‘rquv bor edi. Go‘yo bu lahzalar ularning oxirgi uchrashuvidek tuyulardi.
Yn esa bu paytda kundalikni oʻqishni davom etardi:
*"Bugun u yana keldi. Sony... Kichkinagina, qo‘lida og‘ir kamerasini ko‘tarib olgan o‘sha o‘jar rejissor qiz. U mening kimligimni biladi. 'Keko' nima ekanligini, qo‘lim qanchalik qon ekanini biladi. Lekin u qo‘rqmayapti. U mening ko‘zlarimga tik qarab: 'Men siz haqingizda film olaman, janob Jungkook. Dunyodagi eng buyuk va eng xavfli inson haqida filmni faqat men ololaman', dedi."*
Yn sahifani titroq bilan o‘girdi.
*"Men uni o‘sha zahoti yo‘q qilib yuborishim kerak edi. Mening dunyoyimda sirlarni biladiganlar yashamaydi. Lekin u kamerasini menga to‘g‘irlab, 'Tayyorlaning, kadr ketdi!' deganida, men birinchi marta o‘zimni jinoyatchi emas, shunchaki bir insondek his qildim. U mening qorong‘u hayotimga rang olib kirdi. Men bu filmni yakunlanishini xohlamayman, chunki film tugasa, u ham ketadi. Men uni sevib qoldim, Sony... Sen mening eng katta xatom va eng go‘zal ssenariymsan."*
Yn qo‘llari titrab kundalikning sarg‘aygan sahifalarini varaqlardi. Har bir so‘z akasining ovozi bilan uning qulog‘ida yangrayotgandek edi. To‘satdan, bir sahifadagi yozuv uni beixtiyor jilmayishga majbur qildi, lekin bu tabassum ortida achchiq ko‘zyoshlar yashiringan edi.
Kundalikda shunday yozilgandi:
*“Bilaman, Yn-ah... Agar hozir buni o‘qiyotgan bo‘lsang, labingni burishtirib, ‘Mening akam qiz bolaga o‘xshab qachondan beri kundalik tutadigan bo‘lib qolgan?’ deb kulayotganingni tasavvur qilyapman. Ko‘z oldimga kelyapti — burningni jiyirib, meni mashara qilishing... Lekin ishon, singlim, ba’zan qalbimizdagi og‘irlikni faqat qog‘oz ko‘tara oladi. Insonlarga ishonch qolmaganida, siyoh sirdoshingga aylanar ekan.”*
Yn pichirlab: “Sizni hech qachon mashara qilmasdim, aka...”, dedi-yu, barmoqlari bilan yozuvlarni siladi. Ammo keyingi satrlar uning yuzidagi o‘sha nimtabassumni ham o‘chirib yubordi. Akasining hazillashgan ohangi to‘satdan jiddiylashgan, yozuvlar esa shoshilinch va tartibsiz tus olgandi.
"Lekin u boshqasini sevar ekan"
Taehyung uni o‘ziga tortdi va lablari Sonyning lablariga tegishi bilan dunyo g‘oyib bo‘ldi. Bu shunchaki o‘pish emas, balki uzoq vaqt bosib kelingan ehtirosning, qo‘rquvning va taqiqlangan sevgining portlashi edi.
Ular yotoqqa tomon chekinishar ekan, har bir harakatda son-sanoqsiz ma’nolar bor edi. Taehyung Sonyning kiyimlarini sekin va ehtiyotkorlik bilan yecharkan, uning har bir qarichi o‘zi uchun muqaddas ekanini his qildirardi. Sony esa o‘zining barcha himoya devorlarini qulatgan, o‘zini bu xavfli, ammo sehrli tuyg‘ularga topshirgan edi.
Yotoqning yumshoq choyshablari orasida ular bir-birining tanasini xuddi oxirgi marta ko‘rayotgandek o‘rganishardi. Taehyungning qo‘llari Sonyning belidan yuqoriga sirg‘alib, uning titroqlarini bosishga urinardi. Sony esa uning bo‘ynidan mahkam quchoqlab, Taehyungning ismini takrorlar, bu ism tunda yangragan eng go‘zal ohangga aylanardi.
Ular bir-biriga shunchalik yaqin ediki, hatto ruhlari ham chirmashib ketgandek edi. Bu lahzalarda na Jungkookning sirlari, na politsiyaning rejalari mavjud edi. Faqat ikki inson — o‘z burchidan kechgan ayol va o‘z o‘tmishidan qochgan erkak.
— Meni qo‘yib yuborma... — deb pichirladi Sony Taehyungning qulog‘iga, ehtirosdan nafasi bo‘g‘ilib.
Taehyung uning peshonasidan o‘pib, yanada mahkamroq bag‘riga bosdi:
— Hech qachon. Dunyo yonib ketsa ham, seni bu olov ichida yolg‘iz qoldirmayman.
—Sen juda chiroylisan dedi Tae qizning yalang tanasiga bezlarcha tikilarkan....sen judayam chiroylisan.....
Ularning tanalari birlashganda esa Sony yoqimli ovozlarda nola qilardi yigit ham qiz ham ehtirosdan mast ahvolga tushib ulgurgan edi . Taehyung Sonyning har bir qarichini oʻrganib oʻz izlarini qizning tanasiga qoldirib chiqardi
~meniki....meniki faqat menga tegishli qizni tanasini avval oʻpib keyin tishlash barobarida taʼkidlardi yigit
Yigit oʻziga keraklisini olib boʻlgan boʻlsada toʻxtashni istamasdi .
1yarim soatcha vaqt oʻtib Taehyung Sonyni yuvinish xonaga olib kirib ketdi uni yuvintirayotib yana oʻz hirslariga yengilgan yigit oʻsha yerda ham qiz bilan aloqa qildi ,
Shunda ham qizning iltimoslari bilan yarim soatlarda oʻz ishini toʻxtatgan yigit toza choyshablar bilan qizni oʻran ohista yotoqqa yotqizdi
—qani unda kel oʻzimga Tae qizni quchoqlab ikkisini ham choyshab bilan oʻradi
—sen boʻlmasang men qanday yashardim Sony
—Bunday dema odatiy hayotda yashayverasan
—lekin men sensiz boʻlmayman doim sen bilan boʻlaman seni sevaman Sonashim
qizni sochlarini silab qoʻydi yigit
—men ham seni sevaman hammadan ortiq va doim yaxshi yashashingni hohlayman Taehyung men bilanmi mensizmi farqi yoʻq
—bu gaplarni qoʻy sevgilim undan koʻra mendan boʻsa olmaysan mi......?
Taehyung uygʻondi ammo yonida Sony yoʻqligini koʻrib tezda xonadan chiqib uni chaqirishni boshladi
—Sevgilim qayerdasan kelaqo...
Roʻparasidagi manzaradan yigit qattiq shokka tushib qoldi
—S.sevgilim hazillashma ....Sony SONYYYYYY YOOOOOOQ