Study of the body
Bitiruvchilar o’zaro kulib, raqsga tushishar, o’qituvchilar esa ularni uzoqdan kuzatar edi. Ammo Taehyung bu kechada yo’q edi.Taehyung xonasında, karavotda yotardi, ko’zlari shiftda qadalgan. U o’zini yomon his qilardi — na kasallik tufayli, balki yuragi ezilib, xafa edi. Bitiruv kechasiga borish uchun u o’zi bilan birga bola olib bormasa, do’stlari orasida o’zini noqulay his qilardi. U Jungkookni o’ylardi, lekin Jungkook bilan munosabatlari hali ham maxfiy edi, va u bu haqda ochiq gapirishga jur’ati yetmadi. Taehyungning ko’zlari yoshlandi, u yolg’izligidan afsuslanib, Jungkookning issiq quchog’ini sog’inib yotardi.
Jungkook esa maktab zalida edi, lekin uning xayoli Taehyungda edi. U Taehyung keladi deb umid qilgan, lekin uni ko’rmagach, yuragi siqilib ketdi. “Tae… qayerdasan?” deb o’yladi u, ichimlik stakanini qo’lida ushlab. Talabalar raqsga tushib, kulishar edi, lekin Jungkookning kayfiyati tushib ketdi. U bir yarim soat kutdi, lekin Taehyung kelmadi. Nihoyat, Jungkook qaror qildi — u Taehyungni topib, nima bo’lganini bilishi kerak edi.Jungkook maktabdan chiqib, taksiga o’tirdi va Taehyungning uyiga yo’l oldi. Ammo yo’lda u o’zini yolg’iz his qilib, bir klubga kirdi. U ichimlik ichdi, ko’proq va ko’proq, mast bo’lib ketdi. Jungkook odatda o’zini ushlab turardi, lekin Taehyung haqidagi o’ylar uni ichishga undadi. U nihoyat taksiga o’tirdi, haydovchiga Taehyungning manzilini berdi, lekin sarmast holatida edi. “Tae… men… men senga boryapman,” dedi u o’ziga o’zi, lekin ovozi xiralashgan edi.
Taehyungning uyi oldida taksi to’xtadi. Jungkook eshikni taqillatdi, lekin oyoqlari qaltirab, o’zini zo’rg’a ushlab turardi. Taehyung eshikni ochdi va Jungkookni ko’rib hayron bo’ldi. “Jungkook? Sen… nima qilyapsan? Mastmisan?” dedi u, ovozida xavotir. Jungkook eshikdan suyanib, Taehyungga qaradi, ko’zlari sevgi bilan to’la edi. “Tae… sen kelmading… men… men seni sog’indim,” dedi u, ovozi titrab.Taehyung Jungkookni ichkariga olib kirdi, uni divanga o’tqazdi. “Jungkook, nega ichding? Sen odatda buncha mast bo’lmaysan,” dedi u, ovozida g’amxo’rlik. Jungkook Taehyungning qo’lini ushladi, ko’zlari uning ko’zlarida qadalgan edi. “Tae… men senga haqiqatni aytmoqchiman. Bu sevgi… bu soxta emas. Men seni chin dildan sevaman,” dedi u, ovozi xiralashgan, lekin samimiy edi.Taehyungning ko’zlari yoshlandi, lekin bu safar baxtdan. “Jungkook… men ham seni sevaman. Men kechaga bormadim, chunki sensiz o’zimni noqulay his qildim,” dedi u, ovozi titrab. Jungkook Taehyungning yuzini qo’llari orasiga oldi, barmoqlari uning yonoqlarida siljidi. “Tae… keling, kechaga boraylik. Faqat sen bilan,” dedi u. Taehyung jilmaydi, “Yaxshi, lekin avval sen biroz o’zingga kel.”Ular birgalikda bitiruv kechasiga borishdi, lekin Jungkook hali ham biroz mast edi. Kechada ular bir-biriga yaqin turishdi, lekin Jungkookning harakatlari biroz kulgili edi — u Taehyungni quchib, raqsga tushmoqchi bo’ldi, lekin oyoqlari qoqilib, deyarli yiqildi. Taehyung kulib yubordi, “Jungkook, sen haqiqatan mast ekansan!” dedi u, lekin ko’zlari sevgi bilan porlardi.Kechadan keyin ular Taehyungning uyiga qaytishdi. Jungkook endi biroz o’ziga kelgan edi, lekin uning ehtirosi yanada kuchaydi. U Taehyungni eshik oldida devorga bosdi, qo’llari uning belida. “Tae… bugun kechasi faqat sen va men,” dedi u, ovozi xirillagan. Taehyungning nafasi tezlashdi, “Jungkook… men senga tayyorman,” dedi u, ovozi pichirlagandek.
Jungkook Taehyungni xonaga olib kirdi, eshikni qulfladi. U Taehyungning ko’ylagini sekin yechdi, barmoqlari uning issiq terisida sayr qildi. Taehyungning nafasi tezlashdi, va u Jungkookning ko’ylagini yechib, uning ko’kragiga tegdi. “Jungkook… iltimos…” Taehyungning ovozi nolaga aylandi, uning tanasi Jungkookning har bir teginishiga javob berardi.Jungkook Taehyungni karavotga yotqizdi, uning ustiga egildi, lablari Taehyungning bo’ynida sekin sayr qildi. Taehyungning nolalari xonada yangradi, “Jungkook… ko’proq…” Jungkookning qo’llari Taehyungning jinsini pastga tushirdi, va ularning tanalari bir-biriga yopishdi. Jungkookning har bir harakati ehtirosli edi, Taehyungning nolalari esa yanada shiddatli bo’ldi. “Sen mening odamimsan, Tae,” dedi Jungkook, ovozi sevgi bilan to’la.Ularning kechasi ehtiros va sevgi bilan to’ldi, Taehyungning nolalari xonada aks-sado berdi, va bu kecha ularning sevgisini yanada chuqurlashtirdi.
