Doll
Shifoxonadan chiqayotganlarida Jungkook bir marta ortiga qaradi. Oqartirilgan devorlar, sovuq hid, jim koridorlar… bularning bari unga laboratoriyani eslatardi. Nafasi qisib ketdi.
Taehyung buni sezdi.
U hech narsa demadi. Faqat Jungkookning qo‘lidan mahkamroq ushladi. Xuddi “yana qochib ketma” degandek.
Tashqariga chiqishlari bilan qorong‘i osmondan mayda yomg‘ir tomchilari tusha boshladi. Qo‘riqchilar darrov soyabon tutishdi. Jungkook esa birinchi marta yomg‘irni ko‘rayotgandek osmonga qarab qoldi.
Tomchilar yuziga tushayotgandi.
Taehyung uning yuzidagi o‘sha hayratni ko‘rib bir lahza jim qoldi. Jungkookning ko‘zlari yana o‘sha bolalarcha uchqun bilan yonayotgandi.
Tae: yomg‘irni birinchi marta ko‘ryapsanmi?
Jungkook sekin bosh irg‘adi.
Taehyungning ichi g‘alati bo‘lib ketdi.
Kimdir bir insonni shu darajada dunyodan uzib qo‘yishi mumkinligi hatto uning o‘ziga ham jirkanch tuyuldi.
Chunki Jungkook hamma narsani birinchi marta u bilan ko‘rayotgandi.
Va Taehyung ichida xavfli fikr paydo bo‘ldi:
“Undagi hamma birinchi narsa meniki ”
Taehyung Jungkookning belidan ushlab oʻziga tortdi .
Tae: yomgʻir ostidagi raqsga nima deysiz , goʻzalim
Jungkook unga hayron qarab qoldi . Bu odamga umuman tushunib boʻlmaydi . Bir qarasa juda mehribon , bir qarasa sovuqqon , bir qarasa sodiq , bir qarasa undan yovuzi yoʻq . Jungkook Taehyungning qorongʻu nigohiga qarab qoldi .
Taehyung kulimsiradi .
Tae: bilaman raqsga tushishni bilmaysan . Senga oʻzim oʻrgataman . Hayotdan qanday zavqlanishni faqat men bilan . Shunchaki qoʻllaringni yelkamga qoʻy va men bilan bir maromda tebran .
Jungkook xuddi Taehyung aytgandek qildi. Fonda mayin yomgʻir yogʻishi davom etdi. Tansoqchilar esa koʻrayotgan narsasiga ishonmasdi . Taehyung doimo sovuqqon va shavqatsiz boʻlgan . Hozir esa yomgʻir ostida bir bola bilan bu dunyodagi eng tabiiy narsadek raqsga tushayapti . Taehyung Jungkookning belidan mahkam ushlab tebranardi, jungkookning kichkina nozik qoʻllari esa Taehyungni keng va kuchli yelkasida edi . Ikalasi ham yomgʻirdan hoʻl boʻlib ketgandi . Ammo raqsga tushishni davom etardi . Jungkook tanasiga tegayotgan har bir zarra yomgʻirdan oʻzini yengil his qilardi va u Taehyungning qoʻllarida biroz boʻshashdi . Taehyungning bir qoʻli jungkookning belida boʻlsa ikkinchi qoʻli tepaga koʻtarilib jungkookning hoʻl sochlarini yonga taradi . Jungkook Taehyungga qarab turarkan , Taehyungning bu yirtqich koʻzlari uni bir tomondan qoʻrqitardi boshqa tomondan qiziqardi . Bu qanday odam oʻzi . Taehyung bosh barmogʻi bilan jungkookning lablarini mayin ishqaladi . Jungkookning lablari qizarib , titrab turardi . Bu sovuqdanmi yoki hayajondan bilib boʻlmasdi . Taehyung Jungkookga uzoq vaqt tikilib turdi . Koinotni jam qilgan oʻsha doe koʻzlariga , suv tomchilab turgan uzun kipriklariga , sovuqdan biroz qizargan pushti yanoqlariga , qizarib titrab turgan lablariga va oʻsha lablari tagidagi Taehyungning joni boʻlgan kichkina holga . Taehyung uzoq oʻylab oʻtirmadi va lablarini jungkookning lablariga bosdi . Tansoqchilar darrov yerga qaradi . Jungkook esa nima qilishni bilmay qotib turardi . U na javob qaytardi na itarib yubordi . Taehyung Jungkookning lablarini shimib boʻsa olishni boshladi . Avval tepa labini keyin esa pastki lablarini tishlab , soʻrib tortardi . Bu shunchaki boʻsa emas edi . Taehyung Jungkookning lablarini xuddiki mazzali taomdek yeyishni xoxlardi . Jungkookning oyoqlari boʻshashib ketdi . Buni sezgan Taehyung Jungkookning belidan qattiqroq ushladi . Vanihoyat atiga 5 daqiqa davom etgan boʻsa uzildi . Shu atiga besh daqiqalik boʻsa jungkookning butun kuchini olib qoʻygan boʻlsa , Taehyungga esa shunchalik kuch bergan edi .
Qoʻrqichilardan biri soyabon va Taehyungni kastyumini olib keldi va soyabonni ularga tutdi . Taehyung qoʻriqchi dam kastyumni olib Jungkookni oʻrab qoʻydi .
Mashina eshigi ochildi. Jungkook ichkariga o‘tirmoqchi bo‘ldi, lekin birdan to‘xtadi. Yo‘lning narigi tomonida kichkina gul do‘koni bor edi. Rangli gullar yomg‘ir ostida tebranardi.
Taehyung uning nigohini kuzatdi.
Jungkook indamay bosh irg‘adi.
Bir necha soniyadan keyin Taehyung qo‘riqchilardan biriga qaradi.
Jungkook esa ko‘zlarini kattaroq ochdi.
Taehyung uning reaksiyasidan kulimsiradi.
Tae: shunchaki gul olib berish yoqmaydi menga.
U Jungkookning nam sochlarini ortga surdi.
Tae: agar senga nimadir yoqsa… men uni butunlay senga tegishli qilaman.
Ammo Jungkookning yuragi negadir yana bezovta urib ketdi.
Bir muddat sukut saqlanib qoldi.
Keyin Jungkook sekin oynadan tashqariga qaradi. Odamlar yugurardi, kulardi, soyabon ko‘tarardi. Kimdir telefonida gaplashardi.
Jungkook uchun esa bu boshqa sayyoradek edi.
Birdan mashina keskin to‘xtadi.
Qo‘riqchilar tashqarida shovqin ko‘tardi.
Taehyungning yuzi birdan sovuqlashdi.
Jungkook cho‘chib unga qaradi.
Oldindagi qora mashinadan bir nechta qurollangan odam tushayotgandi.
Taehyung esa xotirjam oynadan ularga qarab turardi.
Go‘yo buni kutgandek.
Qo‘riqchilardan biri shoshilib gapirdi:
: janob Kim… ular Han guruhining odamlari.
Taehyungning ko‘zlari qorayib ketdi.
Keyin u asta Jungkookka qaradi.
Tae: men seni nega yashirishimni endi tushunyapsanmi?
Tashqarida birinchi o‘q ovozi yangradi.
Jungkook seskanib ketdi.
Taehyung esa uni o‘ziga tortib, boshini ko‘ksiga bosdi.
Tae: qo‘rqma . Men ularni hal qilaman . Koʻzlaringni yum va ichingda 100 gacha sana . Men tez orada qaytaman .
Taehyung Jungkookning quloqlariga naushnik taqib qoʻydi va mayin qoʻshiq qoʻyib qoʻydi . Taehyung mashinadan tushdi . Tashqarida 30 ga yaqin dushman odamlari turardi. Qoʻriqchilardan biri yugurib Taehyungning oldiga keldi va unga juft pichoqlarni tutqazdi.
Taehyungning hech qaysi qoʻriqchilari aralashmadi. Shunchaki ular atrofni qurshab olib Taehyungni kuzatib turardi . Taehyung pichoqlarni olib hujumga oʻtdi . U yuqori aniqlik bilan hammasiga hujum qilardi . Oʻtkir pichoqlar kimnidir tomogʻini kessa kimnidir yuzini yoki qoʻllarini kesardi. Oradan 5 daqiqa ham oʻtmasdan barcha dushman odamlari yerda yotardi . Taehyung yuzidagi qonni rumolcha bilan artdi .
Tae: hammasini mesropkadan oʻtkazib itlarimga ovqat tayyorla .
Jungkook mashina ichida haliyam koʻzlari yumuq holda titrab oʻtirardi .
Taehyung mashinaga qayta oʻtirdi . Va Jungkookning quloqlaridan naushnikni oldi .
Jungkook darrov koʻzlarini ochdi .
Taehyung Jungkookning ikki yanogʻidan ushladi.
Tae: uyga borganda sen bilan bir ish qilamiz . Tushunarlimi
Jungkook bu nima ish ekanligini bilmasdi . Ammo rozi boʻlishdan boshqa chorasi yoʻq edi .
Taehyung uyga kirishi bilan darhol Jungkookni oʻz xonasiga boshladi . Taehyungning xonasidagi jihozlar faqatgina qora rangda edi . Jungkook ichkariga kirib atrofga nazar tashladi . Taehyung Jungkookning qoʻlidan ushlab xonasiga ulashib ketgan kichikroq xonaga yoʻl oldi . U xona shinam edi . U yerda bitta divan va tatoo apparatidan boshqa hech narsa yoʻq edi . Jungkook uchun hamma narsa notanish edi .
Tae: bu nima ekanligini bilasanmi ? Bu tatoo aparati . Seni nega bu yerga olib keldim bilasanmi
Jungkook boshini qimirlatib yoʻq dedi .
Tae: chunki sen menikisan va men senga tamgʻa bosishim kerak . Tushunarlimi
Jungkook Taehyungning gaplariga tushunmasdi .
Taehyung jungkookni devanga boshlab bordi va u yerga yotqizdi .
Tae: shunchaki boʻshash . Bu hech narsa emas kichkintoy
Taehyung Jungkookning ustidagi futbolkani yirtib tashladi va Tatoo aparatini tayyorladi . Jungkook nima boʻlayotganini tushunmay jim yotardi . Birozdan keyin tanasidagi ogʻriqdan yigʻlab yubordi . Taehyung Jungkookning yelkasiga tatoo chizishni boshladi . Jungkookga bu qattiq azob berardi . Bu u uchun juda ogʻriqli edi . Taehyung esa Jungkookning koʻz yoshlariga etibor bermasdi
Oradan ancha vaqt oʻtib Taehyung ishini bitirdi . Jungkook yigʻlayverganidan koʻzida yosh qolmagan edi . Koʻzlari shishib ketgan edi . Tatoo esa anchagina unga azob berardi .
Tae: juda chiroyli . Endi abadiy menikisan . Hattoki qochib ketsang ham bu tatoo senga kimniki ekanligingni bildirib turadi . Juda goʻzal
.
.
.
.
.