May 16

Possion

2-qism

Tae: aytdimku umuman jozibali emassan

Jk: yolgʻon gapirayapsan

Tae: nega yolgʻon gapirar ekanman . Uzi oynaga qaraganmisan yalmogʻiz

Jk: hey ogʻzingga qarab gapir . Meni jozibali deb oʻylamaysanmi

Tae: yoq . Umuman unday emas

Jk: demak seniki tikka turmas ekan

Taehyung ichayotgan viskisiga tuyulib qoldi .

Tae: sen aqldan ozganmisan

Jk: rostan hamma tikka turmaydimi . Voy hayron qoldim . Seni koʻrganimda seniki ancha uzun boʻladi deb oʻylagandim . Afsus tikka boʻlmasa uzunligidan foyda yoʻq

Tae: sen lanati . Nima senga tikka qilib koʻrsatishim kerakmi

Jk:oy zoʻr tomoshaku davay koʻrsat

Jungkook shartda yotoqga oʻtirib Taehyungga tikilib qarab turdi . Taehyung esa Jungkookga tushunmagan nigoh bilan qarab turardi

Tae pov : bu bola juda gʻalati . Tavba qildim bunday odamni endi uchratishim . Gapirayotgan gaplariga qarasin . Bezbet . Betgachopar . Bir gapdan qolmaydi . Bonusga qotil . Men oʻzi qanday odamga duch keldim aaa . Hozirgacha har kim menga hattoki koʻz qirini tashlashga qoʻrqardi . Bu bola yoki ahmoq yoki haddan tashqari jasur .

Taehyung bir necha soniya Jungkookka tikilib qoldi. Xona ichida og‘ir sukunat hukm surardi. Faqat devordagi katta soatning sekin “tik-tik” ovozi eshitilar edi. Jungkook esa ataylab Taehyungning asabiga tegayotgandek unga yaqinlashdi.

Jk: men…

Tae: jim bo‘l.

Taehyung stakandagi viskini stolga qo‘ydi va o‘rnidan turdi. U Jungkookdan ancha baland edi. Shu sabab Jungkook bir soniya beixtiyor orqaga chekindi. Lekin o‘zini tezda qo‘lga oldi.

Jk: qo‘rqitaman deb o‘ylayapsanmi?

Tae: sendek odamni qo‘rqitish qiyinmas. Sen faqat haddan tashqari koʻp gapirasan.

Jungkook miyig‘ida kulib qo‘ydi.

Jk: unda meni qo‘yib yubor. Men senga kerak emasman

Taehyung unga yaqinlashdi va bir qo‘li bilan Jungkookning iyagini ushladi. Ammo bu safar unda avvalgi dag‘allik yo‘q edi. Go‘yo u Jungkookni o‘rganayotgandek edi.

Tae: sen oddiy qotil emassan.

Jk: unda kimman?

Tae: buni o‘zim bilishga harakat qilyapman.

Jungkook uning qo‘lini siltab tashladi.

Jk: meni bu yerga olib kelganing uchun afsuslanasan.

Tae: yo‘q. Aksincha… seni topganim yaxshi bo‘ldi.

Bu gap Jungkookka yoqmadi. U darrov xonaning eshigi tomon yurdi. Ammo eshik ochilmadi.

Jk: eshikni och.

Tae: hali emas.

Jk: meni asabiylashtirma.

Tae: sen kecha James Channi o‘ldirding. Butun shahar seni qidiryapti. Agar hozir tashqariga chiqsang ikki soatda yo qo‘lga tushasan, yo o‘lasan.

Jungkook bir lahza jim qoldi. U buni bilardi. Lekin buni Taehyung ham bilishi xavfli edi.

Jk: sen kimsan o‘zi?

Taehyung sekin kuldi.

Tae: odamlar meni turlicha chaqiradi.

Jk: dramatik gaplarni yig‘ishtir.

Tae: Kim Taehyung. Shu ism yetadi.

Jungkookning ko‘zlari biroz kattalashdi. Bu ismni u eshitgan edi. Yer osti dunyosidagi eng xavfli insonlardan biri. Hech kim uning haqiqiy ishlarini bilmasdi. Lekin bir narsa aniq edi — u bilan dushman bo‘lish yomon yakunlanardi.

Jk: jin ursin…

Tae: nihoyat tanidingmi?
Jk: seni bunchalik kelishgan deb o‘ylamagandim. Men seni qari boboy deb tasavvur qilgandim

Jungkook birdan ogʻzini yumdi . Uning xarakteri shunday edi . Hayoliga kelgan birinchi gapni aytib yuborardi.

Taehyung qoshini ko‘tardi.

Tae: hafsalang pir bo‘ldimi?

Jk: yo‘q. Shunchaki… sen haqingdagi mish-mishlar undan ham qo‘rqinchliroq edi.

Taehyung deraza yoniga borib pardani ochdi. Tong yorishib ulgurgan, hovlida esa qora kiyimdagi qo‘riqchilar yurardi.

Tae: endi eshit meni, Jungkook. Seni bu yerga bekorga olib kelmadim.

Jk: unda sababini ayt.

Taehyung orqasiga o‘girildi.

Tae: chunki seni kimdir sotgan.

Xona ichidagi havo bir zumda sovib ketgandek bo‘ldi.

Jk: nima?

Tae: kechagi topshiriq tuzoq edi. Clubdagi gaz, mashina, tashqaridagi odamlar… bular tasodif emas.

Jungkookning yuzi jiddiylashdi.

Jk: Hyung…

Tae: ha. Aynan sen ishongan odamlar ichida sotqin bor.

Jungkookning qo‘llari sekin musht bo‘lib tugildi. Uning qulog‘ida kechagi suhbat jarangladi.
“Ehtiyot bo‘l xo‘pmi…”

Bir lahza ichida uning ichini g‘azab qopladi.

Jk: kimligini bilasanmi?

Taehyung unga tikilib turdi.

Tae: bilaman.

Jk: ayt.

Tae: buning evaziga sen men bilan ishlaysan.

Jungkook keskin kulib yubordi.

Jk: sen jiddiymisan?

Tae: juda.

Jk: men hech kimning qo‘g‘irchog‘i emasman.

Taehyung unga yaqinlashdi va past ovozda gapirdi.

Tae: unda yolg‘iz qolib o‘lishing mumkin.

Jungkook ham unga tik qaradi. Ikkalasining nigohi to‘qnashib, xona yana og‘ir sukunatga cho‘mdi.

Va aynan o‘sha paytda tashqaridan portlash ovozi eshitildi.

Portlash ovozidan keyin butun mansion larzaga keldi. Deraza oynalari titradi. Jungkook refleks bilan yonidagi stol ustidan pichoqni olib, jangovor holatga o‘tdi. Taehyung esa zarracha ham qo‘rqmagandek boshini biroz egdi.

Tae: juda tez topishibdi.

Jk: kimlar?!

Taehyung javob bermadi. U devordagi tugmani bosdi. Shu zahoti xona eshiklari avtomatik qulflandi va mansion bo‘ylab signal ovozi tarqaldi.

Jk: hoy men bilan o‘yin o‘ynama!

Tae: bu yerga kelishgan bo‘lsa, demak seni tirik qoldirishni istashmayapti.

Yana bir portlash bo‘ldi. Bu safar ancha yaqin. Pastki qavatdan odamlarning baqir-chaqiri eshitildi.
Jungkook deraza tomon yugurdi. Hovlida qora kiyimdagi qurollangan odamlar mansionga bostirib kirayotgan edi.

Taehyungning qo‘riqchilari ularga qarshi o‘q uzardi.

Jk: jin ursin…

Tae: sening eski tashkilotingning uslubi.

Jungkookning yuragi muzlab ketdi.

Jk: yo‘q… ular bunday qilmaydi.

Tae: sen hali ham ularga ishonasanmi?

Taehyung stol tortmasidan ikkita qurol oldi. Bittasini Jungkookka otdi. Jungkook avtomatik tarzda uni ushlab oldi.

Tae: gaplashishga vaqt yo‘q. Pastga tushamiz.

Jk: men sendan buyruq olmayman.

Tae: unda shu yerda qolib o‘l.

Taehyung eshikni ochib chiqib ketdi. Jungkook jahldan tishini g‘ijirlatdi-yu, baribir ortidan yurdi.
Pastki qavatga tushishlari bilan o‘q ovozlari yanada kuchaydi. Mansion ichi tutunga to‘lib ulgurgan edi. Bir qo‘riqchi yugurib kelib Taehyung oldida to‘xtadi.

: janob! Sharqiy kirishdan ham bostirib kirishdi!

Tae: tunnelni oching.

: tushunarli!

Jungkook atrofga qarab hushyor yurardi. Shu payt yuqori qavat panjarasidan bir odam sakrab tushdi va to‘g‘ridan-to‘g‘ri Jungkookka pichoq urmoqchi bo‘ldi.
Ammo Jungkook chaqqonlik bilan uning qo‘lini qayirib, tirsagi bilan yuziga urdi. Pichoqni tortib olib o‘sha odamning yelkasiga sanchdi.

Jk: havaskor.

Taehyung buni kuzatib miyig‘ida kuldi.

Tae: demak mish-mishlar yolg‘on emas ekan.

Jk: og‘zingni yop.

Birdan sniper o‘qi derazani teshib o‘tdi. Taehyung darrov Jungkookni tortib devor ortiga yiqitdi. O‘q aynan Jungkook turgan joyga tegdi.

Bir necha soniya ular juda yaqin holatda qolishdi. Jungkook Taehyungning qo‘lini yelkasida his qildi. Taehyungning nafasi uning yuziga urilar edi.

Jk: qo‘lingni ol.

Tae: oʻzingdan ketma . Hozir seni qutqarmaganimda kallang uchib ketardi . Ahmoq .

Jungkook indamadi.
Taehyung sekin unga tikildi.

Tae: seni rostdan ham o‘ldirishmoqchi.

Jk: …

Tae: endi tushundingmi?

Jungkookning ko‘zlari asta qoraydi. Chunki bu hujum oddiy emas edi. Uning joylashuvini juda kam odam bilardi.

Demak… sotqin haqiqatan ham ichkarida edi.

.
.
.
.

.
.
.
Writer : Nikita