Yozgi yog'ingarchilik
21-qism: “Yangi tong va yashirin haqiqat”
Shaharning tunda jimjitligi orasida, ularning xonasi sokin bir qal’a edi. Qorong‘ulikda faqatgina ularning yurak urishlari va nafas olishi eshitilardi. Pond va Phuwin birinchi marta birga o‘tirib, yuraklarini ochib, o‘zlarining eng chuqur his-tuyg‘ularini bo‘lishishardi.
Pond muloyim qo‘li bilan Phuwinning yuzini silab, uning ko‘zlariga qaradi. Ko‘zlari chin mehr va tinchlik bilan to‘la edi.
— Phuwin, — dedi u sekin va ishonch bilan, — seni sevish men uchun eng haqiqatli his. Bu kecha menga hayotdagi eng qimmat sovg‘a bo‘ldi.
Phuwinning ko‘zlari iliqroq nur bilan yaltirar, biroq yuragida biroz og‘irlik bor edi. U ko‘zlarini yumib, so‘zlarini ich-ichidan tayyorlab, sekin gapira boshladi:
— Men ham seni sevaman, — dedi u yumshoq ovozda. — Lekin, sening ishlaring va atrofdagilar haqida o‘ylasam, bu sevgi hech qachon oson bo‘lmaydi, Pond. Bizni hammaga ochiq tan olish qiyin, men bunga tayyor emasman.
Pond uni chuqur ko‘zlari bilan qamrab olib, unga yaqinroq keldi.
— Men tayyorman, — dedi u, — sen bilan hamma narsani oshkor qilishga. Sen mening hayotimning eng muhim qismisan. Hech kimga yashirmayman seni.
Ularning birinchi kechasi — barcha qo‘rquv va shubhalarni unutib, bir-birining qalbiga iloji boricha yaqinlashishga intilib, eng samimiy va iliq daqiqalarni o‘tkazishdi. Ularning quchoqlari tinchlik va ishonchning ramzi bo‘lib, har bir nafas ular uchun yangi umid edi.
Ammo ertalab uyg‘onganida, Phuwinning telefon ekranida yangiliklar yangradi. U qo‘rquv bilan ekranga qaradi: “Yangi loyihada Pond bilan hamkorlik qilayotgan yigit — Tay”.
Tay — yengil tabiatli, jozibali, o‘ziga ishongan va atrofdagilar e’tiborini jalb qiladigan yigit edi. Uning Pond bilan ko‘p vaqt o‘tkazayotgani haqida mish-mishlar ham paydo bo‘lgandi.
Phuwinning yuragi qisildi. Ko‘zlarida qorong‘ulik paydo bo‘ldi, so‘zlari esa boshi ichida aylana boshladi:
“Agar men hozir barchasini Pondga aytsam, u meni tushunmasligi yoki karerasiga zarar yetishi mumkin. Balki unga vaqt berishim kerak...”
U yuzini qo‘llariga olib, ichki kurashga kirishdi. U sevgan odamining muvaffaqiyati uchun o‘z his-tuyg‘ularini chetga surardi, ammo yuragi hech qanday tushunmovchiliksiz tinchlik topmasdi.
Pond esa ish bilan band bo‘lib, Tay bilan yanada yaqinroq bo‘lib qolayotgandi. Lekin yuragi doim Phuwinning surati bilan to‘lib, ularni tan olishga hali ko‘ngli tayyor emasdi. Atrofdagilar, oilasi va karerasining ta’siri Pondni ich-ichidan siqib qo‘ygan edi.
Bir kuni, studiyada ishlayotganda, Tay bexosdan shunday dedi:
— Pond, seni Phuwinning yonida ko‘rgach, ichimda aralash hislar paydo bo‘ldi. U seni juda sevadi, sen esa buni ochiq ko‘rsatishni istamaysan, to‘g‘rimi?
Pond boshini qimirlatib, jim turdi. Yuragida aralash tuyg‘ular yig‘ilgan edi: shubha, xavotir va sevgi.
Phuwin esa o‘z xonasida yolg‘iz, oynaga qarab, o‘ziga dedi:
— Men unga ishonaman, lekin Tay haqidagi gaplar meni qo‘rqitadi. Men bunday sevgi uchun hali tayyor emasman...
Shunday kechalar, tushunmovchiliklar va sirlar o‘rtasida ular asta-sekin bir-biridan uzoqlasha boshladilar. Lekin qalblari hali ham bir-birini qidirmoqda edi.