Yozgi yog'ingarchilik
Pond, Phuwin va Tay: Yorilishning Orqasidagi Qalb Og‘rig‘i
Phuwinning ko‘zlari telefon ekraniga mahkam tikilgan edi. U video lavhalarga, suratlarga qarardi — Pondning Tay bilan birga bo‘lgan paytlari. Ularning tabassumlari, quchoqlari, yot joylarda yashirin uchrashuvlari… hammasi uning yuragiga o‘qday kirardi.
“Nega men?” — o‘ziga savol berdi Phuwin, ko‘z yoshlari peshonasidan oqib tushar ekan. Yuragi siqilar, ammo so‘z chiqmas edi
Ular oxirgi marta ko‘zma-ko‘z uchrashishdi. Kichik bir kafe, xira chiroqlar ostida. Pond ko‘zlarini yerga qaratgan, so‘z topishga qiynalardi. Phuwin esa, chehrasida achchiq norozilik va chuqur qayg‘u bilan unga qarardi.
— Pond, nima uchun? — dedi u ovozi titroqlanib. — Nega menga soxta ko‘z bilan qarading?
Pond boshini egib, so‘z boshladi:
— Phuwin, men... bu sodir bo‘lishini xohlamagan edim. Tay... u… bu shunchaki xato bo‘ldi. Sen uchun hislarim boshqacha.
Phuwin ko‘zlarida achchiq yoshlar bilan dedi:
— Xato? Bu faqat so‘z! Bu men uchun urilgan zarba. Endi biz orasida devor bor. Bu devorni buzish uchun juda kech.
Shu orada, Phuwin o‘zini san’atga bag‘ishlashga qaror qildi. U kichik teatrda rol o‘ynay boshladi, qo‘shiqlar kuyladi — har bir asarida uning qalbidan chiqqan dard va umid mujassam edi.
Uning ovozi tinglovchilarni larzaga keltirdi, so‘zlari qalblarni titratdi. Bu san’at unga yangi hayot eshigini ochdi, unda u o‘zini haqiqiy topdi.
Pond esa o‘z xatosi uchun kechirim so‘rashga tayyor edi, lekin bilmas edi, qayerdan boshlashi kerak. U Phuwinning qalbiga qaytmoqchi edi, ammo ularning orasidagi devor yuksak va qalin edi.
Tay esa o‘zini jazolanishi kerak deb his qildi. Uning niyatlari boshqacha bo‘lsa-da, u Pond va Phuwinning o‘rtasidagi sevgini buzganini anglab yetdi. U o‘z harakatlari uchun javobgarlikni his qildi, ammo endi ortga qaytish qiyin edi.