Keraksiz yuk 4-qism

Tasodifiy qoʻngʻiroqBir necha kun oʻtdi. Uydagi muhit tobora ogʻirlashib, havo yetishmayotgandek tuyulardi. Taehyung Y/N bilan deyarli gaplashmas, ovqatni endi pastroqqa qoʻyadigan boʻlgan boʻlsa-da, baribir unga nisbatan sovuq munosabatini oʻzgartirmasdi.Kechki payt Taehyung mehmonxonada kompyuterda ishlayotgan edi. Y/N esa burchakda jim oʻtirardi. Shu payt Y/N'ning aravacha choʻntagidagi eski telefoni jiringlab qoldi. Ekraanda "Onam" degan yozuv chiqib turardi. Y/N titrayotgan qoʻllari bilan tugmani bosdi va karnayni (gromkayaloqni) yoqdi, chunki barmogʻidagi jarohat tufayli telefonni qulogʻiga uzoq tutib turolmasdi.- Alo, oyi?

— dedi Y/N umid bilan.Telefondan esa onasining mutlaqo beparvo va shoshayotgan ovozi eshitildi:

— Y/N, vaqtim kam, tezda eshit. Uyda sening baʼzi eski kiyimlaring va buyumlaring qolib ketgan ekan. Otang ikkimiz ularni axlatxonaga tashlab yubordik. Senga kerak boʻlsa, oʻsha yerdan olarsan. Va iltimos, bizga qaytib telefon qilib yurma. Biz yangi hayot boshlayapmiz, dadang bilan chet elga dam olishga ketyapmiz. Taehyungga ayt, senga yaxshi qarasin, bizni endi bezovta qilmanglar.

Telefon oʻchdi. Qisqa va sovuq "tud-tud" ovozi xonada aks sado berdi.Y/N telefonni aravacha ustiga qoʻydi. U yigʻlamadi. Uning koʻz yoshlari allaqachon qurib boʻlgandi. U shunchaki derazaga qarab, oʻzining naqadar yolgʻiz va kimsasiz ekanligini yana bir bor his qildi.Taehyung esa eshitgan gaplaridan qotib qolgandi. U sekin kompyuterdan boshini koʻtardi va Y/N'ga qaradi. U shu paytgacha Y/N'ni oʻz baxtsizligining sababchisi, boy otaning erkatoy qizi deb oʻylab kelgandi. Ammo hozir u haqiqatni koʻrdi: bu qiz nafaqat yurish baxtidan, balki eng yaqin insonlarining mehridan ham butunlay mahrum boʻlgan, hech kimga kerak boʻlmagan tirik yetim edi. Uning ota-onasi qizini xuddi eski buyumdek qarz evaziga sotib yuborishgandi.Taehyungning ichida qandaydir devor qulab tushgandek boʻldi. U oʻzining shu kungacha qilgan barcha ishlari, oʻtkazgan zulmlari naqadar pastkashlik boʻlganini anglay boshladi.