Evil life
Qiz stulda sifoxononing maxsus kravotida har hil moslamalar ulangan kichik jussali singlisiga tikilgancha otirardi, qizni ko'zlari yig'laganidan ozgina shishib ketgan va ko'z atroflari pushti rangda edi, va honaga oyisi kirdi
Hanna honim: Ari, qizalog'im, ozgina dam olgin iltimos
Hanna honim: ozib ketganingi qara, bularni yeb olgin (qolidagi ovqat solingan qutini qizi tomon olib borib)
Ari: raxmat oyijon lekin qornim toq
Hanna honim: qanaqasiga toq boladi, tongdan kechgacha ishlasang va tuni bilan Shu yerda otirsang, hech qanday etirozlarsiz buni ol va yeb ol! (Oyisi Huddi jahli chiqqan Kabi gapirdi, lekin Hanna honimni jahli chiqmagan edi u faqat qizidan havotirda edi
Ari: lekin....(Ari etiroz bildirishga urindi lekin oyisi uni gaplarini tugatmasidan oldin uzib tashladi)
Hanna honim: hech qanaqa lekin pekin larsiz!
Ari:(ilojsizdan ovqat solingan qutini olib og'zini ochdi, va issiqqina oyisi tayorlagan achchiq tokkbokkini yoqimli hidi dimog'iga urilda, ozgina tokkbokkini achchiq lekin yoqimli hidini hidlab turib ishtahasi birdaniga ochilib ketdi, va quti ichudagi mahsus tayoqchalar turadigan joyidan, oldinlari har doyim, singlisi oyisi va ozi uyida yeydigan temir tayoqchani oldi, tayoqcha Huddi avtomatik tarzda Arini qollarida qulay turib oldi, Ari ast qizg'ish rangdagi achchiq tokkbokkini bittasini olib og'ziga soldi, tokkbokkini achchiq lekin yoqimli tamini og'zida his qilib Yana va Yana yegisi kelardi, va birin ketin, achchiq tokkbokkilarni yeyishni boshladi, og'zi achishsa ham parvo qilmadi faqat oyisi tayorlagan tokkbokkini juda sog'ingan edi va juda ochqagan edi)
Hanna honim: yoqdimi?( Qiziqish bilan soradi Hanna honim, qizini ozi tayorlagan tokkbokkini yeyotganini kuzatib
Ari:mhm( tokkbokkini mazasidan hatto gapirishga tili ojiz bolib qoldi) "juda mazali"
Hanna honim iliq jilmaydi: yoqganidan hursandman, tezroq yeb bolgin, uyga borishimiz kerak
Ari hayrat bilan oyisiga qaradi:uyga?
Hanna honim: ha, singlingni but ikkita narsalarini olib kelishimiz kerak
Ari: oyi ozingiz borib kelavering men singlimni yonida qolmoqchiman
Hanna honim: yoq ikkimiz boramiz, bilasan bunaqa vaqtda katta yoshli ayol bir ozi yurgani hafli
Ari: lekin oyi biz singlimni yolg'iz shifoxonada tashlab keta olmaymiz
Hanna honim: doktorlar unga yaxshi qarashadi
Hanna honim: ha aniq, bol tezroq boraylik
Ari: mayli (qolidagi boshagan idishni mahsus ahlat qutisiga tashlab, ozining kichkina faqat telefon va pul sig'adigan sumkasini ilgichdan olib, ichidagi telfonni olib taksi chaqira boshladi, va taksi 5 daqiqalarda Shu yerda bolishini aytdi, ular bu vaqt ichida doktor bilan gaplashishga ham ulgurdi, taksi keldi, mashina ichi faqat sukunat edi, radiodagi tushunarsiz lekin sokin musiqa tungi manzaraga chiroy qoʻshib turardi, va nihoyat ular uyiga yetib kelishdi, taksini pulini tolab, uyi tomon qaragan Ari ichida sog'inch hisin yashira olmadi, bu uy, u uchun juda tanish joy, u yerda bolaligi, quvonchli kunlari oʻtgandi, oyisi ikkisi ichkariga asta qadam qoʻyishdi, uy hali ham oʻsha-oʻsha, kichkina lekin shinam, oyisi tezda oshxonaga kirib mahsulotlarni achishganini yoki yoʻqligini tekshira boshladi, Ari esa oʻz honasiga bordi, honasida kravatdan biroz narida kuchkina stol bor, stol ustida esa universitet kitoblari, u universitetda oqir edi lekin singlisini ahvolidan keyin, u oʻqishni tashlab bor eʼtiborini pul topishga qaratgandi, sekin yotoq yoniga borib, bir chetiga oʻtirdi, va negadir koʻzlari ogʻirlasha boshladi, va tanasi ham oʻziga boysunmasdan karavotga ustiga quladi, va asta koʻzlarini yumdi va chuqur uyquga ketdi...