Seclusion 15_qism🫦 FINAL
Eunhye mayda qadamlar bilan honaga kirdi
Eunhye: Siz bu yerda nima qilyapsiz?
Xonada bir yigit turgan edi. U qora shim va oq ko‘ylak kiygan, yelkasida charm portfel bor edi. Bu Suganing yordamchisi, Jiho edi.
Jiho:U biroz dovdiradi va tezda javob qaytardi
Jiho: Kechirasiz Eunhye Men shunchaki… hujjatlarni olish uchun keldim.
Eunhye shubha bilan unga tikildi.
Eunhye: Hujjatlarni olish uchun?
Jiho boshini qashib, yelka qisdi.
Jiho: Ha men ancha vaqt eshik oldida turdim lekin siz kelmadingiz. Sugaga qo‘ng‘iroq qilganimda u menga zahira kalit qayerda ekanini aytdi. Shu bois ichkariga kirdim va hujjatlarni oldim.
Eunhye bir necha lahzaga jim turdi. Ha, Jiho haqiqatni gapirayotganga o‘xshardi. Ammo baribir yuragida bir oz bezovtalik qoldi.
Eunhye: Endi chiqishingiz mumkin
dedi u sovuq ohangda.
Jiho bosh irg‘ab, tezda sumkasini mahkam ushladi va xonadan chiqdi. Eunhye uni eshikdan kuzatib qo‘ydi va ichidan chuqur nafas oldi. Hali ham yuragi tinchlanmagan edi.
U hamma narsani tekshirib uyni qulflab nihoyat Borani bag‘riga bosib yotdi. Ammo chuqur uyquga keta olmadi. Yuragidagi qandaydir bezovtalik unga tinchlik bermayotgandi.
Tunda qattiq chanqadi. Shu sabab asta o‘rnidan turib, pastga tushdi. Oshxonaga borib, suv quyib icha boshladi. Ichgan sari bo‘g‘zi biroz yumshadi, lekin yurak urishi hanuz tez edi.
Ammo birdan
Oshxonaning sovuq sukunatini yengil nafas ovozi buzdi.
Eunhye muzlab qoldi. Orqasida kimdir bor edi.
Hali burilib ulgurmasidan kimdir asta juda sekin uning belidan qo‘llarini o‘tkazdi.
U beixtiyor chuqur nafas oldi. Qo‘llar iliq edi. Yelkasiga kimningdir nafasi tegayotganini his qildi.
Tea:Oradan shuncha vaqt o‘tdi… ammo sen haligacha xuddi avvalgidek go‘zalsan Eunhye.
Uning yuragi bo‘g‘ziga tiqildi. Bu ovoz Teahyung!
U hayratdan titrab ketdi. Ko‘zlarini katta ochib, sekin orqasiga burildi.
Teahyung u yerda edi. U qora kiyimda, yuzida yengil tabassum bilan unga tikilib turardi. Lekin uning ko‘zlari… Uning ko‘zlari avvalgidan-da qorong‘u va sovuq edi.
Eunhye butunlay karaxt holatda qoldi.
Eunhye: Siz s.iz qamoqda boʻlishingiz kerak edi men-men alahsirayopman ha-ha sh.unfay
Teahyung yana jilmaydi. Barmoqlari bilan uning belini yanada mahkam qisdi.
Tea:Mm seni qondirolmaganmidim a?Yoki biror narsaga zor qildimi?
boshqa erkakni tagida yotging keldim?
Teahyung har gapirganda barmoqlarini Eunhyeni beliga qattiq bosardi.
Eunhye:Bilasizmi menga nima yetmadi.Menga mehir ğamxoʻrlik va Sugaga oʻxshagan er yetmadi!
Teahyung Eunhyeni gaplaridan ğazablanib uni yuziga qattiq shapaloq tushirdi.Zarbaning qattiqligidan Eunhyenini yuzi yonga qarab labidan qon sizb chiqdi.
Teahyung:Nima deding a? Menga boshqa erkakni yaxshilashga qanday jurat etding!Yaxshi men senga avvalgi eringni eslataman va sen kimniki ekaningni ham hech qachon yodingdan chiqmaydigan qilaman!Endi esa anavi haromingni oldiga boramiz yur!
deb Eunhyening sochni mahkam ushlab ikkinchi qavat Bora uhlayotgan hona tomon sudrab ketdi.Teahyung eshikni qattiq itarib ichkariga kirdi toʻshakda bir burda boʻlib uhlayotgan qizga koʻzi tushdi va Eunhyeni sochini siltab qoʻyib yuborib qiz tomon yaqinlashdi
Teahyungning nafasi og‘ir edi. U asta-sekin Boraga yaqinlashdi. Uning yuragi g‘azab va og‘riq bilan urayotgan bo‘lsa-da, nigohida qandaydir g‘alati hissiyot paydo bo‘ldi. U qo‘lini asta cho‘zib, qizaloqni bag‘riga oldi. Bora hali ham hech narsadan bexabar holda uxlardi.
Teahyung qizchaning mayin yuziga tikilib turdi, so‘ng asta peshonasiga labini tekkizdi va uning mayin hididan hid oldi. Ko‘zlarini yumib, bir lahza jim qoldi.
Tea: Senda keladigan ifor undan ham kelyapti Eunhye
dedi u shivirlab.
Eunhye butun vujudi bilan titrab ketdi. U hayajon va qo‘rquvdan nafasi ichiga tushib ketgancha Teahyungga tikilib qoldi.
Teahyung asta qizchaning yuziga termuldi, keyin birdan sovuq jilmayib, Borani yana sekin yotoqqa qo‘ydi.
Tea: Lekin bu haromi meni bolam emas toʻğrimi?
Eunhyening nafasi bo‘g‘ilib qoldi. Yuragi shuv etib ketdi.
Eunhye: Bu… — u gapni tugata olmadi.
Teahyung esa qanoat hosil qilganday, bosh irg‘adi.
Tea: Demak, men haqiqatni bildim
U asta oldinga yurib, Eunhyeni devorga taqab qo‘ydi. Nigohi qorong‘u, yuragi esa g‘azabga to‘la edi.
Tea: Bilasanmi, qamoqda o‘tirgan yillarimda men har kuni seni o‘yladim
Tea: Har kuni, har kecha… Sen meni tashlab ketgan kunni esladim. Qanday qilib xiyonat qilganingni, qanday qilib boshqa odam bilan yangi hayot boshlaganingni esladim.
Teahyungning ko‘zlari yanada qizargan, yuzi esa alamdan tarang tortilgandi.
Tea: O‘sha yillarda men nafaqat ozodligimdan ayrildim. Men hayotimning ma’nosidan ayrildim, Eunhye. Sen meni o‘ldirding. Meni o‘ldirib, boshqa birov bilan baxtli yashading.
U birdan kulib yubordi. Bu kulgi sovuq, yurakka g‘ulg‘ula soladigan edi.
Tea: Endi sening ham baxtingni yo‘q qilaman. Sen men qanday yashaganimni bilasanmi? Yo‘q! Sen hatto tasavvur ham qila olmaysan.
Teahyungning nafasi og‘irlashdi. U qo‘llarini musht qilib tugdi va bir lahzaga ko‘zlarini yumdi.
Tea:Ammo bir istak meni yanada koʻp yashashga undadi.Seni azob bilan oʻzimniki qilish oʻlguningch azobda yashashga majbur qilish va senga tegingan Sugani oʻldirib oʻligini itlarga talatish!
U ko‘zlarini ochdi. Endi bu nigohda shunchaki nafrat emas, yillar davomida to‘plangan og‘riq bor edi.
Uyuzini yaqin olib kelib, qulog‘ining tagida shivirladi
Tea: Va endi sening hayotingni do‘zaxga aylantiraman.
Eunhye dahshatdan qotib qoldi. Uning ko‘zlari qo‘rquvdan kengayib, butun tanasi titray boshladi. Ammo hech qanday harakat qila olmadi. Teahyung esa sovuqqonlik bilan jilmayib, uning bilagidan mahkam ushladi va o‘ziga tortdi.
Tea: Endi sen menga tegishlisan Eunhye. Hech qayerga qocholmaysan.
Uning ovozi shunchalik sovuq ediki, Eunhye beixtiyor ko‘zlarini yumdi. Yuragi qinidan chiqqudek urar, har bir nafasi qisilib borardi.
Eunhye: Iltimos, Bora hech narsani tushunmaydi… Uni bu ishga aralashtirma
dedi u titroq ovozda.
Teahyung uning yuziga qarab, bir zum sukut saqladi. So‘ng lablarini qattiq qisdi va bosh irg‘adi.
Tea: Bu mening qoidalarim bo‘yicha bo‘ladi, Eunhye. Sen endi mening qo‘limdasan.
Shu payt u Bora yotgan joyga o‘tdi va qizaloqni ehtiyotkorlik bilan bag‘riga oldi. U hali ham beg‘am uxlar, hech narsadan bexabar edi. Teahyung unga bir zum termildi, so‘ng yuzidagi har qanday iliqlikni yo‘qotib, yana sovuq nigoh bilan Eunhyega tikildi.
Tea: Ketamiz.
U orqaga burilib, eshikka yo‘l oldi. Eunhye esa tizzalari bo‘shashib, o‘tirib qolay dedi, lekin Teahyung uni yana qo‘lidan tortib, o‘rnidan turg‘izdi.
Eunhye: Iltimos, Teahyung… Men xato qildim, lekin bu yo‘l emas. Sen bizni qayerga olib ketmoqchisan?
Teahyung jilmaydi. Bu jilmayishda na rahm-shafqat, na muhabbat bor edi.
Tea: O‘sha yerga hech kim seni topa olmaydigan joyga.
Shu so‘zlarni aytib, u ikkalasini mashinaga boshlab bordi. Tashqarida tun qorong‘u, ko‘chalarda hech kim yo‘q edi. Teahyung Borani orqa o‘rindiqqa yotqizdi, so‘ng mashina eshigini ochib, Eunhyeni ham ichkariga kiritdi. U qo‘lini tortib olishga harakat qildi, lekin Teahyung yana bilagini mahkam qisdi.
Tea: Qo‘zg‘alishingni maslahat bermayman. Agar qochishga urinsang, oqibati qanday bo‘lishini yaxshi bilasan.
Eunhye yig‘lamaslikka harakat qilgan holda unga qaradi. Ammo bu nigohda iltijo bor edi.
Eunhye: Buni qilma, Teahyung. O‘sha o'tgan yillar seni o‘zgartirib yubordi, lekin ichingda hali ham mehr borligini bilaman. Iltimos
Teahyung jim qoldi. Bir necha soniya hech nima demadi. Ammo so‘ng… jilmayib qo‘ydi va dvigatelni ishga tushirdi.
Tea: Men allaqachon qaror qildim, Eunhye.
Mashina tun ichiga singib ketdi… Shu bilan birga, Eunhyening umidlari ham qorong‘ilikka g‘arq bo‘layotgandek edi.
Uzoq va kimsasiz yoʻldan soʻng Katta qasirga yetib kelishti.Teahyung mashinani toʻxtatib Eunhyega qaradi
Tea:Hozir mashinadan tushib toʻğri yuqori qavatga oxirgi honaga borasan Manavi harominga esa teginma !
Eunhye koʻzlarida yosh bilan mashinadan tushdi va Boraga yaxshilab qarab oldi.
Eunhye:Teahyung Bora u begunoh hech narsani tushunmaydi iltimos unga tegmang u hozir ona mehriga tashna payiti.
Tea:Hozir asablarimni taranglashtirma Eunhye honaga bor
Eunhye Boraga yana tikilib uy ichkarisiga kirib ketdi
Teahyung Borani koʻtarib uy ichi tomon kirib ketdi.
Eunhye kirishi bilan eshik oldida hizmatchilarni koʻrdi hizmatchilardan bir yosh qiz Eunhye tomon egilib salomlashdi
X:Honim yuring sizga honangizni koʻrsataman.
Eunhye bosh irğib yana ortiga qarab qoʻydi.Uning tasavurida Teahyunga Bora sening bolang emas degani uchun Teahyung uni oʻldirib yuboradi deb oʻylardi.
Eunhye va Xizmatchi qiz ikkinchi qavat tomon chiqib ketishidi
Oradan 1 hafta oʻtdi.Suga Eunhye qoʻnğiroqlarga javob bermayotganidan havotirlanib Odamlarini uyga joʻnatadi.
Suganing odamlari Eunhye uyda yoʻqligini aytgandan soʻng Suga Eunhyeni topish uchun hamma odamlarini oyoqga turğazadi.Oradan 3 oy oʻtgandan soʻng vanihoyat uni topadi.
Bu vaqt ichida Eunhye azob va har kecha juda qoʻpol boʻlgan har xil poʻzadagi jinsi aloqa bilan azob ichida yashaydi.Teahyung ortiği bilan Eunhyeni aybiga va unga hiyonat qilganiga yarasha jazolaydi.Bu ham yetmaganday Borani shu 3 oy ichida atigi 2 marta koʻrishga ruxsat beradi malum bir belgilanga vaqt orasida.
Tun yana oʻsha azobli kecha yana shafqatsiz jinsi aloqadan soʻng Eunhyeni hali hamon tinch qoʻymayapkan Teahyung uni ustiga chiqib hamma yeriga qizil izlar qoldirayotgandi.Eunhye esa holsiz yuzini chetga burib unsiz yeğlab yotardi.
Tea:Eunhye azizam bu senga yoqyapti toʻğrimi
deb Eunhyeni sochini ushlab ortga tortdi.
Eunhye yuzini oğriqdan burushtirdi.
Teahyung lab chetida jilmayib Eunhyeni sochini qoʻyib yuborib yana ishini davom etirdi.Oradan 1 soat oʻtgach Teahyung oʻrindan turib Eunheyni koʻtarib yuvinish honasiga olib kirib suv toʻldirilgan vannaga qoʻyib oʻzi ham uning oldiga tushib bağriga bosib biroz boshini ortga tashlab yotdi.
Teahyung Eunhyeni va oʻzi kiyintirib Yotoqga yotdi Eunhyeni mahkam quchoqlab bağriga bosib uhladi.
Hona eshigi zarb bilan tepib ochilgandan Eunhye va Teahyung siltanib oʻrnidan turdi Teahyung tezlik bilan toʻshak oldidagi tumbichkadan qurolni olib uni oʻqladi.
Eshikdan ğazab bilan Suga kirdi.
Eunhye Sugani koʻrib alam va hoʻrlik bilan yeğlab yubordi.
Teahyung ğazab bilan Eunhyega qaradi.
Tea:Boshqa erkakni ismini tilinga olganing uchun tilingni suğirib olaman.
Eunhye boshini silkitib koʻzyoshlarni artdi
Suga endi bir qadam tashlayman deganda Teahyung Sugaga qurolni qaratdi.
Suga ortga tisarilin qoʻlarini musht qildi.
Suga:Oʻzing bilan gaplashib olaylik Eunhyeni aralashtirma!
Tea:Shundaymi yaxshi.Eunhye sen bir chetda tur
Eunhye ortga tisarilib hona chetiga turdi.
Suga:Qurolni tashla yakkama yakka urshamiz!
Teahyung va Suga yerga qurolni uloqtirib bir biriga tashlandi
Teahyung va Suga bir-biriga yashin tezligida tashlandi. Teahyung birinchi bo‘lib zarba berdi mushti Suganing jag‘iga tegdi lekin Suga o‘zini tezda tiklab Teahyungning bo‘yniga tizzasi bilan zarba berdi. Teahyung og‘riqdan orqaga tislandi, ammo tezda o‘zini qo‘lga oldi.
Suga bu fursatdan foydalanib, yana bir zarba berdi – chap mushti bilan Teahyungning qovurg‘asiga urdi. Teahyung o‘kirib, unga javoban kuchli zarba bilan yoqaga chang soldi va Sugani devorga qattiq itarib yubordi. Devor silkindi, Suga esa tezda tik turib oldi va Teahyungning qorniga kuchli musht tushirdi.
Hona ichida faqat og‘ir nafaslar va zarbalar ovozi eshitilardi. Teahyungning lab burchagidan qon sizib chiqdi, lekin u ortga chekinmadi. Suga ham burunidan qon oqayotganiga qaramay, yana hujum qildi. Teahyung pastga egilib, Suganing belidan ushlab, uni polga qulatdi. Ustiga chiqib, yuziga bir necha marta musht tushirdi.
Suga og‘riq ichida irg‘ib turib, tizzasi bilan Teahyungning qorniga zarba berdi va uni orqaga uloqtirdi. Ikkalasi ham nafaslarini rostlab, bir-biriga yovqarash qildilar. Keyingi hujumga kim birinchi bo‘lishini aniqlayotgandek, bir lahza jimlik cho‘kdi.
So‘ng birdan yana bir-biriga tashlanib, yana mushtlashishdi. Hona ichida og‘ir zarbalar ovozi yangrardi, har ikkisi ham bo‘sh kelmasdi
Suga va Teahyung yana bir-biriga tashlanishdi. Teahyungning mushti Suganing jag‘iga tegib, uni orqaga yiqitdi. Ammo Suga yana o‘zini tiklab, Teahyungning qorniga tizzasi bilan zarba berdi. Teahyung og‘riqdan bukchayib, ammo darrov o‘zini to‘g‘riladi.
Eunhye xona chetida, titragancha, bo‘sh kelib bo‘lmasligini anglab turardi. Uning ko‘zlari to‘shak yonida yotgan qurolga tushdi. Yuragi gupillab urar, qo‘llari esa titrardi.
Teahyung va Suga yana mushtlashayotgan paytda, Eunhye asta-sekin oldinga yurdi. Teahyung Suganing bo‘ynidan mahkam ushlab, uni devorga siqayotgandi. Suga qochishga harakat qildi, ammo Teahyungning kuchi yetarlicha edi.
Eunhye birdan qurolni qo‘liga oldi. Nafasi ichiga tushib ketgandek bo‘ldi. Ko‘z oldiga so‘nggi kunlardagi azoblari, qo‘rquv va xo‘rlik keldi. U barmoqlarini mahkam siqdi va qurolni ko‘tarib, Teahyung tomon qaratdi.
Teahyung buni eshitib, orqasiga burildi. Shu payt
Ovozni eshitib, hamma harakatsiz qoldi.
Teahyungning ko‘zlari keng ochildi. Qo‘llari qorniga borib, qizil qon unga yopishayotganini sezdi. Nafasi bo‘g‘ildi.
U asta-sekin tiz cho‘kdi, so‘ng butunlay polga yiqildi. Qonga belangancha, past ovozda bir narsa demoqchi bo‘ldi, ammo og‘zi ochildi-yu, ovozi chiqmadi.
Eunhye esa joyidan qimirlamasdi. Uning qo‘llari hamon miltiqni mahkam ushlab turardi. Qon tomchilari yerga tushayotganini tomosha qildi. Uning qo‘lida qotib qolgan qurol esa haligacha titrardi.
Eunhye qotib qolgandi. Qo‘llari hamon titrar, yuragi esa telbalarcha urardi. Suga tezlik bilan uning oldiga kelib, qo‘lidagi qurolni olib tashladi va uni qo‘lidan tortdi.
dedi u shoshilinch ohangda.
Eunhye uni eshitdi, lekin joyidan qimirlashga qo‘rqardi. Ammo Suga uni mahkam ushlab, zo‘rg‘a harakatlantirdi. Ular eshikka tomon shoshilayotganda, Eunhye o‘zini to‘xtata olmadi va yana bir bor orqaga qaradi.
Teahyung yerda yotardi. Ko‘zlari sal ochiq, nafasi og‘ir edi. Uning lablari qimirlay boshladi, ovozi qaltirab, ammo aniq eshitildi
Tea:Eunhye seni yaxshi ko‘raman senga bergan azoblarim uchun kechir
Eunhye nafasi ichiga tushib ketgandek bo‘ldi. Ko‘zlari yoshga to‘ldi, yuragi ezilib ketdi. Suga uning qo‘lini mahkamroq ushlab, ortga burdi.
Ular shoshilinch ravishda xonadan chiqib ketishdi. Qorong‘u yo‘lak bo‘ylab yugurisharkan, Eunhye ichidan nimadir uzilib tushgandek his qildi. Yuragi og‘rirdi.
Orqada esa xona ichida jimlik hukm surardi. Teahyungning nafasi sekin-asta pasayib, ko‘zlari asta yumilib borardi
Yillar o‘tib, hammasi orqada qolgandi. Eunhye deraza yonida turib, quyosh nurlari ostida jimirlayotgan dengizni tomosha qildi. Shamol yengil esib, sochlarini silkitardi. U chuqur nafas oldi – bu hid, bu manzara, bu hayot unga erkinlik bag‘ishlardi.
U ortiga burilib, xonaga qaradi. Suga oshxonada turib, kofe tayyorlayotgandi. U buni har doim xotirjamlik bilan, muloyimlik bilan qilardi. Uning yuzida doimiy tabassum, ko‘zlarida esa endi tashvish yo‘q edi.
dedi u jilmayib, chashkalarni stolga qo‘yar ekan.
Eunhye unga yaqinlashib, stol yoniga o‘tirdi. Ular bir-biriga termulishdi. So‘zsiz tushunar, bir-birining mavjudligidan taskin topishardi. Endi hayot tinch, og‘riqsiz va xotirjam edi.
Lekin... Eunhye yuragining tubida bir hisni yashirardi. O‘sha oqshom, o‘sha so‘zlar.
"Eunhye… seni yaxshi ko‘raman senga bergan azoblarim uchun kechir..."
Bu so‘zlar hech qachon uning xotirasidan o‘chmasdi.
U qo‘lidagi chashkadan issiqlik taralayotganini his qildi. Bu hozirgi hayotining ramzi edi – iliq, sokin va ishonchli. Ammo yuragining bir chetida allaqachon ko‘milgan, lekin hali to‘liq yo‘qolmagan og‘riq yashirinib yotardi.
Eunhye osmonga qaradi. Bu hali tugamadi
Har doyim ham. hamma narsa biz istaganday boʻlmaydi balki hamma Teahyung va Eunhyeni baxtli boʻlishini istagandir ammo bu hali tugashi emasdir balki.Bu fanfic boshqa fanficlardan farqli oʻlaroq goʻzal nihoya bilan tugamadi.