Seclusion 10_qism🫦
Eunhye:Qanday habar yana meni hursand qilish uchun biror yolğon toʻqimoqchimisan Yuki?
Yuku:Oh Eunhye nega yolğon gapiraman rost sen bir eshitib koʻr balki sen ham hursand boʻlarsan?
Yuki:Min Janobni taniysan shundaymi?
Eunhye Sugani familyasini eshitib yana Teahyung unga yana nimadir qildim deb qoʻrquv bilan Yukiga qaradi
Eunhye:Ha taniyman unga nimadir qildimi Yuki unga nima boʻldi Teahyung yana nima qildi unga?
Yuki:Ash yoʻq hech narsa qilmadi u yaxshi ammo kech tungi boʻlimda qolish meni navbatim edi soat tahminan tungi 2:00da bizga qoʻnğiroq kelib tushdi tezlik bilan chaqirilgan manzilga yetib bordik shaxarning bir chekkasi uncha uylar koʻp emas edi.Uyga kirdi yaxshi jihozlangan uyda xizmatchi ayol ham bor edi u bizni bir honaga olib bordi.Kirganimda sochlariga oq tushgan bir burda boʻlib qolgan qariya onahoni koʻrdim yaxshigina tobi yoʻq edi unga kerakli muolajalarni qilib boʻlgach narsalarimni yeğishtirib koʻchaga chiqdim.Birnchi kelganimzda hech qanday mashina yoʻq edi ammo chiqganimzda qora soʻngi rusumdagi mashinadan Min Janoblarini tushganlarini koʻrdim.Juda hovliqib turgandilar yurgurb men tomon keldilar va qariyaga nima boʻlgani va unga qanday muolajalar qilish kerak ligini soʻradilar .Menga qandaydir shubhali tuyilgan joyi u qariya kim va nega Min janob unga bu darajada ğamxoʻrlik qilib yordam berayotganlaridir.Ha yana sen buvingni ismini nima deganding?
Eunhye Yukini gaplarini diqqat bilan tinglab turdi
Yuki:Ah Men bemor uchun anketa toʻldirayotganimda bemor ismi ham SoMina edi
Eunhye bir tomondan bunga ishongisi kelardi Suga unga yaxshilik qilib olib qochmoqchi boʻldi ammo bir tomondan esa uni birinchi zoʻrlamoqchi boʻlgan odam ham Suga edi.
Eunhye:Boʻlishi mumkin emas qanday qilib
Yuki:Balki bu sening buvingdir Min janoblari unga yordam berayotgandir.Axir oʻzing aytgandingku senga yordam berish uchun qancha harakat qilganliglarini
Ertaga kasalik hujjatlarini olib kelaman unda oʻsha qariya ayolni rasmi bor hozir esa sening oyoqlaringa malham qoʻyaylik
Deb oʻrindan turib dori qutisini ochdi.
Muolaja tugadi Yuki Eunhyeni oyoqlariga malham surib ularni yupqa bint bilan oʻrab qoʻydi
Yuki:Ana boʻldi iloji boricha 2,3kun suv teqazmay tur hopmi?
Eunhye:Yuki bilasanku bu meni qoʻlimda emas Teahyung men bilan yaqinlik qilsa bu jirkanchlikga chidolmay suv bilan oʻzimni toza qilishga harakat qilib oʻzimga tasalli beraman menga ğamxoʻrlik qilib yordam berganing uchun rahmat.
Yuki:Arzimaydi ertaga albatta uchrashamiz yaxshi qol
Yuki narsalarini yeğib endi eshikdan chiqmoqchi boʻlganida Eunhye uni toʻxtatdi.
Eunhye:Aytgancha Yuki ertaga qanday qilib kelasan axir Teahyung seni faqat menga zarar yetqazganda chaqiradiku?
Yuki:Eunhye men bu tarafini oʻzim hal qilaman.Ha aytgancha agar muolaja tugadimi deb soʻrasa yoʻq deb aytgin kelishtikmi?
Eunhye:Ha tushundim ehtiyot boʻl
Yuki "Hop" deganday bosh irğitib chiqib ketidi.
Eunhye esa oʻzi hayolari bilan qoldi.
Pov Eunhye:Suga boshida meni zoʻrlamoqchi boʻldi keyin esa astoydil yordam beryapti bu qanday ğalatilik.Teahyung boshida menga yordam berib keyin esa qattiq azoblayapti.Demak har kim koʻrnganday boʻlmaydi degan gap toʻğri ekan.
Tea:Jin ursin endi uni buvisini qayerdan topaman lanati uni kim oʻğirlagan boʻlishi mumkin?
Teahyung shu hayolar bilan kabinetida oʻtrardi birdan hayliga Suga keldi.
Tea:Ash nega buni avallroq oʻylamadim Lanati Suga bu hamasi uni ishi Eunhyeni buvisi bilan qoʻrqitishim mumkinligini bilib uning buvisini yashirgan.
Teahyung tezda telefonini olib notanish raqamga qoʻnğiroq qildi.
X:Eshitama Teahyung oldin doʻst boʻlganimiz esinga tushib qoldimi yoki tushinga qarz soʻrab kirdimi?
Teahyung gapirmasidan telefon ortidan kinoyali gaplar eshitildi
Tea:Suga balki bir birimizni soğingandirmiz koʻrishib gaplashib olishimiz kerak
Teahyung ğazabda ekaniga qaramay sokin ohangda gapirdi
Suga:Yaxshi kechki soat 18:00da THV binosi toʻğrisidagi kafeda
Suga Teahyungni gapini eshitmasdan qoʻnğiroqni yakunladi.
Teahyung jahil bilan telefonni stoʻl
ustiga qattiq qoʻydi.
Teahyung:Jin ursin Eunhye mendan shu iflosdan shunda muomila eshitishga majbur qilganing uchun bir haftangni azob bilan toʻldiraman
Soat 18:00 ga yaqinlashib borardi. Teahyung kafening eng chekka burchagidagi joyni egallab, sabrsizlik bilan kutardi. U shaytoniy jilmayish bilan o‘z fikrlarini tartibga solishga harakat qildi..
Shu payt kafe eshigi tepasiga qoʻyilgan va eshik har ochib yopilganda jiringlaydigan qoʻnğiroqcha jiringladi.Teahyung yalt etib eshik tomon qaradi.
Suga faqat qora uslubda kiyinga sochlari oʻziga mos qilib ikki yonga taralgan edi
Teahyung Sugaga nafrat koʻzlari bilan tikilib turardi
Suga kafening har tarafiga koʻz yugurtirib Bir chekada unga nafrat bilan qarab turgan Teahyungni koʻrdi va masxaratomus jilmayib Teahyung qarab harakatlandi.Suga Teahyungni oldiga yetib kelib unga qarama qarshi stoʻlga oʻtirdi.
Suga:Hoʻsh vaqtim oz nima toʻğrisida gaplashmoqchisan?
Teahyung:Yaxshi eshit Eunhyeni buvisi tahmin qilishimcha uni sen yashirgansan chunki qari odam va kasal odam hech qayerga yashirina olmaydi.
Suga boshini ortga tashlab kuldi.
Suga:hmm nega endi yomon tush koʻrsang ham meni deb koʻrgan boʻlasanmi?
Tea:Balki oʻzingni bilmaganga olma axir sen Eunhyeni haloskorisanku?
Suganing kulgan yuzi tezlik bilan jiddiy holatga oʻzgardi.
Suga:Seni ishontirishim uchun hech qanday sabab yoʻq va meni boshqa gaplashadigan gapim ham yoʻq!
deb oʻrnidan turdi.Suganing stuli polni tirnab baland ovoz chiqardi va kafedagi odamlarning etiborini tortdi.
Taehyung hech narsa demay ğazab bilan nafrat bilan Sugaga qarab turardi.
Pov Teahyung:Ash Eunhye sening bir oğiz ahmoqona gaping uchun men shu darajada yerga urilyapman buni badalini toʻlaysan!
Suga hech narsa demasdan kafeni tark etdi.
Shu darajada ğazab bilan mashina boshqarayotgan Teahyung ğazabdan rulni boshqarayotgan qoʻllari oqarib ketgandi.
Mashina katta saroyga yetib keldi va shu darajada tezlikda kelgani uchun toʻxtaganinda mashina shinalaridan chiyilash ovozi eshitldi.
Pov Eunhye: Hona ichi sukunat va jim boʻlgani uchun tashqarida hoʻvlidagi mashina shinasining chiyilash ovozi odamning etiborini tortardi nima boʻlayotgani qiziqtirdi shekil oʻrnimdan turib deraza tomon bordi.Teahyung!Qattiq ğazab bilan mashinadna tushdi mashin eshigini shu darajada qattiq yoptiki huddi mashina eshigi sinib ketadiganday edi.Shu darajada ğazab bilan uy ichiga kirib ketdi.Negadir yuragim ğash nimadir boʻladiganday.Derazadan tashqariga Teahyung yana qaytib chiqib ketsin degan umid bilan qarab turar ekanman honam tomon tobora yaqinlashib kelayotgan qadam tovushlarini eshtdim.qoʻrquv bilan ortimga qaradim birdan eshik zarb bilan ochildi.Teahyung ğazab nafrat bilan menga qarab turardi eshikni zarb bilan yopib uni bir chertishda qulufladi va men tomon katta katta qadamlar bilan yaqinlashib sochimni bir tutamini ushlab ortga tortdi oğriqdan ingrab yubordim
Eunhye:Imm T-teahyung ni.ma b.oʻldi
Teahyung Eunhyeni yuzini oʻziga yaqin olib keldi
Tea:Hozir nima boʻlganini bilasanmi.Suga oʻsha iflosga sen sabab yalindim va hammani oldida yerga urildim
Eunhye:T.teahyung iltimos qoʻyib yuboring oğriyapti.
Teahyungning ushlashi yanada qattiqlashdi
deb uni yuvinish honasi tomon sudrab olib bordi Eunhye tipirchilagancha Teaning qoʻlidan chiqshga urinardi ammo befoyda uning nimjon qoʻllari Teani hatto qimirlata olmasdi ham
Vana allaqachon to‘la suv edi. Suv shaffof va jimjit ammo shu jimlik dahshatli edi.
Eunhye qochishga harakat qildi. Ammo oyoqlari hali ham yaxshi ishlamasdi. Uning tanasi zaiflashga
yuragi esa devorni urayotgan qushday urilib turardi.
Bu safar bu haqiqiy qotillik edi.
ovozi titrab chiqdi.
Teahyung esa jilmaydi. Bu sovuq befarq jilmayish edi.
Tea: yoʻq sen axir 1 hafta sinoʻvdan oʻtishing kerak
Eunhye nafasi tiqildi. Tananing har bir hujayrasi dahshatdan qotib qolgandi.
dedi u ovozi sinib.
Ammo bu yordam bermadi.
Teahyung hech qanday ogohlantirishsiz uning sochidan ushlab boshi bilan vannadagi suvga tiqdi.
Sovuq suv uning burun va og‘ziga to‘ldi. Nafasi bo‘g‘ildi. Yuragi vahshiyona urardi.
Eunhye jon holatda qutulishga urindi. Qo‘llari suvni qattiq urib suvni har qayoqga sachrashga majbur qilardi
Ammo Teahyung ushlagan joydan hech qanday qochish yo‘q edi.
Qon tomirlariga sovuq oqib kirayotgandek edi.
O‘pka portlab ketgudek bo‘ldi. Ongida faqat bitta narsa qoldi
Nafas ol iltimo yana bir marta nafas ol
Ammo u buni qila olmadi.
Ko‘z oldi qorong‘ilashdi. Ongining tubida faqat bir narsa chaqnadi
Shu payt
Teahyung Eunhyeni boshini tortib yana yuzini suvdan chiqarib oʻziga qaratdi
Eunhye qattiq nafas oldi bo‘g‘ilib yo‘talib titrab turardi
Ammo suv hali ham burun va og‘zidan chiqib bo‘g‘ayotgan edi. Nafas olish qiyin yurak esa nazoratdan chiqib telbalarcha urinar edi.
Uning butun tanasi zaiflashib charchoq va azobga ko‘mildi.
Teahyung esa shunchaki pastga qarab turardi.
Ko‘zlarida qiziqish va qoniqish bor edi. U yana kulimsiradi.
Eunhye javob bera olmadi. U javob bera olmasdi.
Chunki uning ichidagi bir narsa sinib yana bir bo‘lagi o‘ldi.
Eunhye zo‘rg‘a nafas olardi. Bo‘g‘ilish, og‘riq, qo‘rquv — hammasi bitta qora girdobga aylanib, uni tortardi.
Teahyung barmoqlari bilan Eunhyeni sochlarini muloyimlik bilan silab nam tutamlarni qulog‘i orqasiga o‘tkazdi.
Bu harakat mayin edi juda ham nozik.
Ammo Eunhye bilardi. Bu soxta edi.
Ko‘z yoshlarini tiyolmadi. Alam g‘azab va ojizlik uning ko‘zlaridan shashqator oqardi.
Suv tomchilari va yoshlar bir-biriga aralashdi.
Bu suv hammasini yuvib ketadi
Teahyung esa bularning barini tomosha qilar uning yuzini barmoqlari bilan chizgandek ohista silardi.
Tea:Sen shunchalik chiroylisan shivirladi u. Ammo bu shirin so‘zlar qizni ilitmadi.
Eunhye larzaga keldi. Boshqa sabr qilishning iloji yo‘q edi.
Lekin Teahyung hali tugatmagandi.
Teahyung yana birdan Eunhyeni sochidan ushlab yuzini suvga tiqdi.
Eunhye talvasa ichida tipirchiladi tirnalgan qoʻllari vannaning sirpanchiq yuzasidan sirg‘alib ketardi. Qo‘llari bilan Teahyungni qoʻlidan ozod boʻlish uchun kurashardi
O‘pkasi portlab ketgudek bo‘ldi. Boshqa bardosh bera olmasdi.
Shu lahzada Teahyung yana uni suvdan tortib chiqardi.
Eunhye butun tanasi bilan qattiq yutindi, yo‘taldi, o‘pkasiga to‘lib qolgan suvni chiqarishga urinib, o‘zini yo‘qotgudek bo‘ldi.
Nafas olish og‘rirdi. Hali hech qachon bu qadar nafas olishga zor bo‘lmagandi.
Ko‘zlari ko‘r bo‘lib qolgandek edi. Tanasi esa yengil bo‘shashgan.
Teahyung yuzidagi tomchilarni ohista artdi.
Tea:Qanday dars? Mendan ahmoqona narsalarni soʻrash kerak emasligini tushundignmi?
dedi u sekin.
Eunhye javob bera olmadi.
Chunki bu dars emas edi.
Bu shafqatsiz jazolash edi.
Va u hali tugamagan edi.
Eunhye hanuz titrar yuragi esa gupillab urardi. U vannaning chetiga suyangancha chuqur nafas oldi lekin havo ham unga dushman edi o‘pkasiga kirgan har bir tomchi kislorod og‘riq olib kelardi.
Teahyung unga qiziqish bilan tikildi. Ko‘zlarida hech qanday pushaymon yo‘q edi. Hatto o‘yinchoqdan zerikkan odam kabi erinchoqlik bilan yelka qisdi.
Tea:Ahmoqona narsalar soʻrab asabimni buzishni toʻxtat!
Eunhye unga javob qaytarishni istardi, lekin ovozi yo‘q edi. Ichida g‘azab, nafrat va ojizlik girdobdek aylanardi. U bunga loyiq emas edi. Lekin Teahyung hech qachon buni tushunmasdi.
Teahyung asta orqaga yurdi va eshik tomon yo‘l oldi. U chiqib ketishdan oldin to‘xtadi va yana bir bor ortiga qaradi.
Tea: Men seni hozir bu ahvolda ko‘rishni istamayman.
So‘ng eshikni ohista yopdi.
Eunhye joyidan qimirlolmadi. Suv hanuz ichini muzdek qilar, lekin yuragidagi olov uni ichkaridan kuydirardi.
Eunhye zoʻrğa oʻrnidan turib oʻzini oʻngladi.
Pov Eunhye:Axir ertalab hech narsa demagandi bunda meni nima aybim bor nima uchun
sekin oʻrnidan turib yuvinish honasidan chqidi.Kiyimlar turadiga honaga kirib endigina eshikni yopmoqchi edi Teahyung toʻxtatib qoldi.Teahyung ichkariga kirib eshikni qulufladi.
Teahyung:Eunhye hech shu honada yaqin boʻlmagan ekanmiz kel buni sinab koʻramiz
deb Eunhye tomon qadam tashladi
Eunhye qoʻrquvdan titirab ortga tisarildi.
Shu payt Teahyungni telefoni jiringladi.
Teahyung choʻntagidan telefoni olib javob berdi koʻzlari esa Eunhyeda edi.