Don't be afraid ❗️
• Umid qilamanke sen meni qorongʻu hayotimni yorituvchi, tuganmas baxt ato etuvchi, sunmas kichik nurcham boʻlib, hayotim soʻngiga qadar yonimda boʻlasan •
Izumini ortidan xonasiga chiqdim. Bu mittivoy anniq oyisi ketayotganidan xafa. Nonushta ham qilmay xonasiga chiqib ketti. Xonasini taqqilatib biroz kutdim ammo javob kelmagach ichkariga kirdim. Deraza yonida oʻtirgancha tashqariga qarab oʻtiribdi. Buni ustiga derazalar ham ochik. Ichkariga sovuq shamol kiryabdi. Shammolashi anniq. Ortidan borib yengil qoʻchdim. Shu bilan birga derzani ham yopdim. Uni ozimga qaratib yuzchasidan oʻpdim. Soʻng yana bagʻrimga kiritdim.
Endi xona buylab uning yigʻi ovozi jarang sochdi. Negadir yuragimda achchiq gʻalati ogʻriq turdi. Nega? Uni yigʻi ovozini eshityotganim uchunmi?
Kozidan oqqan yoshlarni artib yuzimga qaratdim. Yigʻlagani uchun burunchasi bilaan koʻzchalari qizarib qolgandi. Ammo bu ham mittivoyimga yarashadi.
- Meni yana yolgʻiz tashlab ketyabdilarda.
Bir nafasda aytiyu yana yigʻlay boshladi. Haliyam yosh bola yo Xudoyim.
- Qara yoningda men borman. Yoki nima meni yaqining deb bilmaysanmi?
Bagʻrimdan chiqib koʻzlarini menga qaratdi.
- Nega endi? Men...haligii....bilasizku Nega meni qiynayabsiz?
Endi koʻzlarini olib qochib har yerga nigoh tashlab chiqdi.
Qoʻlidan tortib devan tomon yurdim. Oʻtirib tizamga oʻtqizdim va yana quchib oldim.
- Mmmm agar yana oyingni ketayotgani uchun yigʻlaganingni kursam. Yani men yolgʻiz qolyabman shunga uxshash gaplaringni eshitsam seni oyingni yonida junatib yuboraman. Keyin meni bir umr koʻrolmaysan.
Qoyil Jungkook toʻqigan ertagingni qara " Junatib yuboraman" Mish hechamda. Majburlab boʻlsa ham yonimda olib qolaman.
- Vada Berman ortiq bunday qilmayman. Faqat siz...
- Faqat siz meni tashlab ketmang.
- Kelishdik mitticham. Kelishdik...
Izumining onasi bu yerdan ketadigan kun keldi. Yangi kun ammo kimlar uchundir hayirli emas. Havo kechagi tupalon va yomgʻirdan keyin biroz salqin. Ammo yoqimli. Hovliga chiqan qiz ortidan chiqan onasiga qarab jilmaydi. U usha kundan soʻng Jungkookga bergan vadasida turdi yigʻlamadi. Aksincha shunchaaki bu ham uning peshonasiga bitilgan bir qismat deb tan oldi holos !
- Oyi tezlashing yoʻqsa samalyotga kechikamiz.
- Izumi mashinaga tezroq chiq. Havo sovuq shamollaysan.
Jungkook mashina yonida turib qizga qatiyatli ovozda buyurdi.
Itoatkorlik bilan mashinaga chiqan Izumi sekin mashina ichiga qarab jilmaydi. Ortidan chiqan Jungkook qizni tabbasumiga qarab qosh kutarib quydi.
Izumi sal nariroqdagi mashinaga chiqayotgan onasiga qarab soʻng Jungkookga gapirdi.
- Oying dadam bilan ketadi. Muammo bormi?
- Aniii shunchaki suradim... buni qachon qilishga ulgurdingiz?
Oʻzi otirgan orindiqning yonida turgan kichik moviy mashina ruliga qarab yana biroz jilmaydi.
- Sen usha kuni men ham mashina haydayman degan harhashangdan soʻng! Yoqdimi?
- Yo Xudo bunchalik esmaligingni bilmagandim.
Qiz bitta sozni ham shunday chuzib aytiki bu qiligʻidan Jungkook lab chetida jilmaydi.
- Meni bu xolatimda koʻrgan har qandya odam meni Jeon Jungkook deb uylamaydi. Mashinami axvolini qara. Hatto bu mashinaga chiqan inson JeonJungkook telba boʻlibdi deb dunyoga jar soladi.
- Shuning uchun mashinangizga hech kimni chiqarman!
Izumi bir ishni qoyilatgandek lablarini keng yozib jilmaydi.
- Aytmasang hayolimga kelmagandi. Raxmat sizga miss Allison.
Qiz yelkachasini qisgancha oynaga boshini quydi...
- Yigʻlayverib uxlab ham qoldi mittivoy.
Jungkook yonida boshini yonga burgancha uxlab yotgan qizga qarab qisqa jilmaydi. Mashinani bir tekisda haydab yana yoʻlga qaradi. ( Allison xonim ketdi aloxida tuxtamadim chunki unchalik muhim emasdi! )
Yana usha tanish qoʻrgʻon yonidagi usha qora mashina huddi birinchi kun kaabi! Ammo usha kunga qaraganda hozir biroz emas balke anchagina farq bor. Usha kun qiz bilan Jungkookning oʻrtasida bahaybat bir devor bor edi. Hech qandya hislarsiz hech qanday harakatlarsiz, befarqlik bor edi ularda.
- Yigʻlamayman deb shuncha yigʻladiya.
Jungkook oʻziga oʻzi gapirgancha mashinadan tushdi. Bagʻriga ohista kichik jussani kiritib ziyon yetkizishdan qoʻrqanday sekin harakatlandi. Mashinadan avvaylab olgach qizni yuzchasidan oʻpdi. Katta qadamlar bilan uy ichkarisiga kirdi. Usha birinchi kundagidan farq qilmaydigan honaga kirgan Jungkook sekin Izumini devanga yotqizdi. Qisqa jilmayish bilan birga ustini yopdi. Hona haroratini tekshirib yaana qiz yoniga qayti. Atrofga yoyilgan har xil yumshoq uyinchoqlarga qisqa nigoh tashlab jilmaydi. Avvalgi xonasidan farqli bu kichik detallar xonadagi mavjud boʻlgan sovuqlikni yuqotishga hissa qushayotgandi. Bularning barchasi Jungkook uchun oʻzgacha bir yoqimlidek tuyilardi.
- Kim edimu kimga aylantirding meni mittivoy?
Yana usha qisqa tabbasum yuzini egalladi. Birozdan soʻng qizga termulishdan tuxtab ish stoliga joylashdi. Kampaniya ishlari va bir necha " sirli " hujjatlarga kumildi...
Qachon uxlab qoldim bilmayman lekin tiniqib uxladim. Hatto hozir koʻzlarimni ochishni istasamda qovoqlarim ogʻirlik qilib ochilmayabdi. Yonginamdan kelayotgan yoqimsiz oʻlik ovozdan yuzim burishdi. Majburan koʻzlarimni ochib ovoz kelayotgan tarafga qaradiim. Jungkook bahaybat tanasiga koʻzim tushdiyi harakatdan qoldim. Yengil fudbolkada oʻtirgan bu erkak aqil bovor qilmas ajoyib va mukammal tan egasi. Mushaklarini aytmaysizmi. Hozir fodbolfada anniq koʻrinib turibdiya?. Berilib nimalrnidir oqib chiqib yozish bilan band ekan. Hatto uygʻonganimni ham sezmadi. Oʻrnimdan turib yoniga bordim.
Qisqa qilib javob berdi. Hatto menga qarab ham quymmadi hudbin!
Biroz jim turib uni ismini aytim.
Yan u menga qaramay usha hujjatlarga qaragancha jovob berdi.
- Qornim ochdi. Ovqatlanaylik.
- Men tuqman. Sen kechlik qilaver.
Indamadim. U hatto menga qaramayabdi ham. Yana devanimga borib yotib oldim... Qancha unga qarab yotdim bilmayman. Lekin bu menga ajoyib bir ishdek tuyulyabdi. Hatto unga yillab ham qarab turolaman.
Va nihoyat ishlarini qilib boʻlib menga qaradi. Endi unga qarashni xoxlamay koʻzlarimni yumdim.
Men ham huddi oʻzidek javob berdim.
- Boya ochman deyotgan men edimi?
Endi koʻzlarimni biroz ochib unga qaradim. Chimirilgan qora qalin qoshlar. Menikidanda uzun boʻlgan kipriklar va insoni telbaga aylantiradigan usha koʻzlar~
Yuzimni adyol bilan yopib uni koʻzlaridan qochdim. Yuragim gʻalati bulib ketti bu qarashidan.
Eni uni yugʻon ovozi yonginamdan eshitildi.
Nima? Nega doim u menga be'eribor aaa? Muz yurak...tusatdan kimdir meni yelkasiga tashladi. Qoʻrqib ketib baqirdim. Ortimga kelib tushgan achchiq tarsakidan jimib qoldim. Qanday sharmandali holata. U meni yelkasiga ortib olgan axmoq!
Biroz past ovozda gapirib oyoqlraimni qimirlatdim.
Yana yengi ortimga oʻrtdi. Bu aqildan ozgan gʻirt telba! Oyijon qoʻtqaring meni!!!
Avvalgi sokin va qaygʻuli hayotim tubdan oʻzgargandi. Hozirgi hayotim shovqinlarga boy, meni sevuvchi ,qadirlovchi insonim bilan utyotgandi.
Boshimni mashina oynasida olib Jungkookga qaradi.
Jungkook jilmayib koʻzi bilan tashqariga imladi. Boshimni burib oynadan manzaraga qaradim. Ajoyib. Jungkookni kutmasdan ham mashinadan otilib tushdim.
Ortimdan qizini yiqilishidan qoʻrqadigandek Jungkook kelib qoʻlimdan qattiq ushlab oziga torti.
- Jungkook tezroq changing uchaylik!
Atrofdagi oppoq qorga qarab chidolmasdan sakradim. Men haliyam yosh bolaman~
- Yiqilib jarohat olishing mumkin!
- Und anega keldink bu yerga aa?
Asabiy qosh jimirdim. Nima dengizga kelib suv ichmay ketamanmi? Hechamda.
- Bu yerga likilagani emas. Shunchaki manaviy hordiq uchun keldik.
- Manaviy hordiq? Yoq demang endi iltimos!!
- Yoʻq yoʻq yoʻq va yana yoʻq!
Yugurgancha tepalik tomon harakatlandim. Jungkook ortimdan asabiy qarab qoldi. Koʻp otmay u ham uetib keldi.
- Lekin changʻilar bir kishilik.
Bu gapimdan keying asbiy uf torti.
- Mayli uchaqol. Faqat ehtiyot boʻlib.
Yonim kelib peshonamdan oʻpdi. Mushakle qoʻli bilan buyinbogʻimni tigʻirladi.
Hursand bolib men ham uni oʻpdim...
Uni bagʻrida piqqilab yigʻlar ekanman Jungkook meni kutargancha qayergadir yurardi.
Oyogʻimga bir qarab yana menga qaradi. Bosh irgʻidim. Egilib yuzimdan upib katta qadamlar bilaan bir uy ichiga kirdi.
- Menimcha paying choʻzilgan. Tez tuzaladi.
Atrofga alanglab katta derazali devorga qaradim. Bu uerdan butun togʻ kaftingdagidek kurinadi.
Yonimga oʻtirib oyogʻimni bogʻlay boshladi. Avval gʻalati hidli krem surdi soʻng yaxshilab bogʻladi. U har tomonlama mukammal.
Allaqachon kech tushgan bu yer shaxardan olisda boʻlganligi uchun oʻlkan binolar yoʻq. Men es aJungkookning keng bagʻrida yotibman. U esa sochlarimni silash bilan band.
Bu sozni u allaqachon judayam koʻp marotaba aytgan lekin har doim aytganida huddi birinchisi singari tanam uzgacha titraydi. Nega bilmayman.
U lablarininlabimga bosdi. Issiq lablari lablarimni shunday qiynab oʻpardike bu uzgacha anglab boʻlmas his edi.
- Hayotim sen bilan mazmunli. Agar ajaling kelsa ham men sen bilan usha ajalninqarshisiga chiqib bizni birga olib ketishini aytaman. Chunke sensiz men endi ortiq yasholmayman. Oʻlim ham hattoke bizni ayirolmasin. Sen meni yuragimni ogʻirlagan mitti ugʻrisan.
U yana lablarimni qiynay boshladi. Hech ham uylamasdim. Bunday hayotda mehirga tukis hayotda yashashni. Hammasi men orzu qilgandagidanda ajoyib. Hatto yonimdagi manabu bahaybat inson ham~~~
Tugadi etiboringiz uchun raxmat!
Hamma narsani yakuni bor biz yashayotgan bu dunyoning yakuni boʻlgani singari. Kimdir baxt ila kuyib yonsa yana kimdir baxtsizlikdna kuyib yonmoqda. Bu haayot bir marta beriladi deb har narsa qilmang aksincha bir marta berilgan hayotda mazmunli yashang
Hikoyadavomida men bilaan boʻlganalrga raxmat. Yakun oddiy boʻldi ammo esda qolarli boʻldi ham deb uylayman. Shunday ekan Bell's qoʻllab quvatlaganingiz uchun tashshakur. Yakun yoqdi deb uyliman~~
Seni deb azob chekan yuragimni faqat ozing kelib davol. Boshqalrga bu zaif yurakni davolashlariga ruxsat berma!
