ЕТУК АДИБ
Тўлепберген Қайипбергенов, Ўзбекистон Қаҳрамони, халқ ёзувчиси
XX аср ўзбек миллий адабиётини Шуқур Холмирзаев ижодисиз тасаввур қилиш қийин. Шукур Холмирзаев ўзбек адабиётида устозим Абдулла Қаҳҳордан кейинги энг истеъдодли ва иқтидорли ҳикоянависдир. Сўзга бўлган масъулиятни тўла ҳис қилган, тўғрисўз, ҳалол адиб эди у. Ўзбек халқининг ярим асрлик ҳаёти у яратган бадиий солномаларда ҳаққоний акс эттирилган. Унинг теран фикрлаши, жасоратли қалби ва дадиллигидан, ўз ишига фидойилигидан бугунги ёшлар ибрат олиши ҳамда у қолдирган маънавий бойликни чуқурроқ ўрганишлари керак. Шукур ёзувчилардан биринчи бўлиб ўзбек халқи тарихининг «босмачилик ҳаракати» деб номланган мураккаб даврини жиддий ўрганди ҳамда «Қил кўприк» романи ва «Қора камар» драмасида ўша замон фожиасини дадил ёрита олди.
Мен ҳар гал Дўрмонда бўлганимда, Шукур Холмирзаев билан албатта кўришишга, суҳбатлашишга ҳаракат қилардим. Унинг сўзларини узоқ пайтгача эслаб, таъсирланиб юрардим. Шукурнинг қорақалпоқ халқи ва адабиётига, санъати ва тарихига ҳурмати баланд эди. Кўп ўқир ва кўп нарса биларди. Ёшига нисбатан эрта улғайган, ижод дарди, алами ва қувончларини ҳам жуда эрта ҳис қилган ва бир умр шу ҳиссиётларига содиқ буюк ёзувчи, халқлар ва адабиётлар дўстлиги, ҳамкорлигини доимо қўллайдиган улуғ дўст эди. Уни Аллоҳ ўз раҳматига олган бўлсин.