Qo'g'irchoq
Yoongi o‘zi nima qilayotganini ham tushunmasdi, lekin tushunishga ham urinmasdi. U o‘ylay olgan yagona narsa — qo‘llaridagi Jiminning nozik va mo‘rt tanasi, uning yumshoq va itoatkor lablari, raqsdan keyin biroz ter bilan namlangan, bir hafta oldin o‘zi sovg‘a qilgan atir hidi kelayotgan terisi edi — achchiq sitrus va qahva ohangi aralash. Jimin o‘zi tanlagan edi bu atirni, va hozir Yoongi har bir nafasdan, har bir o‘pichdan rohatlanardi, u bilan uning terisini qoplab borardi.
Jimin raqsini tugatmadi. Keyin u allaqachon Yoongi bilan raqs tushardi. Pol ustida yotgancha. Endi uni musiqa emas, balki u hayotida hali hech qachon his qilmagan ehtiros egallab olgandi.
Jin shubhalana boshlagandi. Bularning hammasi juda g‘alati edi... O‘sha kuni, u Jiminning oshxonada Yoongini qanday mehr bilan quchoqlaganini ko‘rgan paytidayoq — aynan u bu uyga ishlashga kelgan birinchi kuni — ular orasida nimadir borligini tushungan edi. Faqat bu nima ekanini bilmasdi.
Jiminning bo‘ynidagi g‘alati ko‘karishlar ham Jinga tushunarsiz edi. U hatto Yoongi Jiminni zo‘rlagan bo‘lishi mumkin deb ham o‘ylab ko‘rdi... Shunchaki o‘yladi. Aslida esa bu uning ishi emas edi. Ammo Jiminning hikoyasidan keyin u Yoongiga nisbatan boshqacha tuyg‘u his qila boshladi — go‘yo hurmatga o‘xshash bir narsa... Axir u Jiminni o‘sha jahannamdan olib chiqqan, unga g‘amxo‘rlik qilgan, qanday to‘g‘ri yashashni o‘rgatgan edi.
Shuning uchun hozir, Yoongining zalda raqs tushayotgan Jimin tomonga qanday hayrat bilan qarayotganini ko‘rib, Jin sekingina ortga — mehmonxonaga qaytdi. Chunki u o‘zini bu yerda ortiqcha odamdek his qildi. Aniqrog‘i — to‘rtinchi ortiqcha odamdek. Chunki musiqa hali ham karnaylardan yangrayotgan, begona ovoz esa xonani to‘ldirib turgan paytda, zaldan past, sekin ingrashlar eshitilib turardi.
Jinga-chi? Jinga baribir edi, bu uning ishi emas. Hatto u umuman uydan chiqib ketishga ham rozi bo‘lardi, lekin afsuski, kvartiradan chiqish yo‘lini o‘sha “shirin juftlik” band qilib qo‘ygandi. Shuning uchun u shunchaki mehmonxonada o‘tirib, nihoyat Yoongi bilan gaplasha oladigan vaqtni kutdi.
— Kxmm… — deb yo‘taldi Jin, yarim soatdan keyin oshxonaga kirganida. U yerda Jimin Yoongining tizzasida o‘tirar, qo‘llari bilan uni quchoqlab olgandi. Ular sekin nimadir haqida gaplashib o‘tirishar, Yoongi Jiminning qulog‘iga nimadir pichirlardi, Jimin esa jilmayib, sekin kulib qo‘yardi.
Jin ularning bu sokin baxtini buzishni istamadi, lekin uning o‘z savollari bor edi va ularga nimanidir taklif qilmoqchi edi.
— Men xalal bermayapmanmi?
— A? — dedi Yoongi va keyin uyalib qizarib ketdi. — A-a, ha, Jin. Kechirasan… Men seni o‘sha payt zalda turganingni ko‘rib qoldim… Ha…
— Men hech narsa ko‘rmadim, — deb uni to‘xtatdi Jin. — Va bu faqat sizlarning ishingiz. Qolaversa, Jimin menga hammasini aytgandan keyin, men bu his-tuyg‘ularning mohiyatini tushunaman.
(Bizi Jin hyung tushunuvchan 😌)
U yelka qisdi. "Ammo men sizdan bir narsa so'ramoqchiman va ehtimol sizga biror narsada yordam bermoqchiman.
Men Jiminga raqqosa bo‘lishiga yordam bera olaman. Lekin bu haqda keyinroq... Birinchidan, Yoongi, - Jin unga o'girildi. - Jimin haqiqatan ham qo'g'irchoqmi? U menga butun voqeani aytib berdi va rostini aytsam, men biroz ... "
- Ha, - dedi Yoongi. Jiminni yaqinroq tortdi va sochlarini silay boshladi. "Men uni estalik buyumlari do'konida meksikalik yigitdan oldim. Keyin Kanga sotdim; u jiyani uchun ekanligini aytdi. Shunchaki o'sha paytlarda uning tirikligini bilmasdim, bilganimda esa... Meni kechirasanmi?" - dedi Jiminni o'ziga qaratib. "Meni kechirasanmi? Men tufayli shuncha vaqt azob chekding..."
Jimin javob bermadi; u shunchaki engashib lablaridan ohista o'pdi. Yoongi ko'zlarini yumdi, Jimin esa darhol uzoqlashdi.
Men shunchaki tasodif bo'lgan narsani kechira olmayman, u yelka qisdi.
-Men seni yaxshi ko'raman,-dedi Yoongi jimgina, yana bir o'pish uchun egilib.
Chunki men sizning qo'g'irchoqingizman? - jimgina so'radi Jimin.
Yo'q, chunki siz o'zingsan. "Va men seni yaxshi ko'raman" deb kuldi Yoongi va Jiminning bo'yniga yuzini ko'mib, engil o'pdi.
Bolalar, men hali ham shu yerdaman, - dedi Jin.
Bunga yordam berib bo'lmaydi, deb g'o'ldiradi Yoongi, "bilmayman, lekin men bu haqda hech narsa qila olmayman", deb g'o'ldiradi va Jiminning bo'ynidan uzoqlashdi. "U meni mag'lub etdi... Bilasizmi", dedi u Jiminga. "Endi men o'sha raqslarni menga ko'rsatmaganingdan afsusdaman, bilasanmi..." Yoongi jilmayib qo'ydi.
Qachondir sizga ko'rsataman, dedi Jimin boshini egib. — Men sizning oldingizda uyalmayman, shuning uchun... Oh, — u birdan jo‘sh urdi. "Sevishganlar? Demak, biz hozir..."
Balki... Yoongining zali. Ko‘zlarini qisib: “Menimcha, shunday... Agar meni seni egangligim uchun emas men uchunligim uchun sevsang, dedi.
"Men sizi sevaman..." Jimin uning qulog'iga shivirladi.
Xo'sh, siz meni tinglashni xohlamaysizmi? Yaxshi, men ketaman...
Agar bu haqiqatan ham yordam bersa, dedi Jin va u hali ham tinglanayotganda to'g'ridan-to'g'ri gapga kirishga qaror qilib, men Jiminni guruhga qo'shishim mumkin. Ular hozir boshqa raqqosa izlashmoqda, men uni ularga taklif qilishim mumkin. "Sen, - dedi Jin, endi Jiminga o'girilib, - faqat o'z mahoratingni ko'rsatishing kerak, lekin menimcha, seni deyarli darhol ishga olishadi; senda iste'dod bor..."
Haqiqatanmi? Jimin hayron bo'ldi. "Bu sizga yoqdimi?
Siz haqiqatan ham... Siz shunchaki... Yoongi, unga ayting...”
Siz buni o'zingiz ko'rgansiz, u ajoyib!
Sen haqiqatan ham ajoyibsan, men hayotimda bundan go'zalroq narsani ko'rmaganman, - dedi Yoongi Jiminning ko'zlariga tik qarab. Jimin chiyilladi va Yoongining bo'ynidan quchoqladi.
Biroz xavotirda edim, lekin hozir hech bo'lmaganda nimadir qilsam bo'ladi, deb o'ylayman... Keyinroq qo'shiq aytishga harakat qilishim kerak, balki ijro etishim mumkinmi?
Biroq, avvalo, senga bir nechta hujjatlarni olishimiz kerak.
Taehyung Yoongining kabinetidagi charm divanga o'tirdi va ruxsat so'ramay sigaret tutatdi. Lekin Yoongiga parvo qilmadi, uni bu yerga bekorga chaqirmagandi. Unga yaxshilik kerak edi. Yo'q. Agar kimdir Jiminni qalbaki pasport qilish qaror qildi, agar buni kimdur bilsa biz qamashadi, Taehyung shunchun senga aytyapman bla. Dedi Yoongi
Men senga pul beraman sen buni hal qilasan qiyinmasku to'rim?
Taehyung aniq aytdi. Va uning hech narsasi yo'qligimi? Tug‘ilganlik to‘g‘risidagi guvohnomasi bo‘lmasa, ma’lumotlar bazasida yo‘q, hech qayerda bo‘lmasa, qanday qilib pasport olaman! Uning familiyasi ham yo'q. Siz uning xotirasini yo'qotganini aytasiz. Yaxshi. Lekin bilasizmi, Taehyung bosh barmog'ini ko'rsatdi. Bunday tashxis bilan u faqat kasalxonaga tegishli. Biror kishi xotirasini yo‘qotib, tinchgina yashashga o‘xshamaydi. Bunday odamlar pasport haqida o'ylamasdan, ruhiy kasalxonada bo'lishlari kerak. Rostini aytsam, ruhiy kasalxonada bo'lish unchalik qiziq emas, buni aniq bilaman... Taehyung jilmayib qo'ydi.
Yoongi Tehyung, shu yerda tinglang. U tirsagini tizzasiga qo'yib, oldinga egildi. Siz uning ruhiy salomatligi haqida qayg'urmasliging kerak. Men senga pul beraman, sen pasport olasan. Bo'ldi shu.
Xop. Yaxshi. Taehyung qolini tepaga kotardi.
Lekin men sizdan besh baravar ko'p haq olaman, chunki bunday qilish uchun men juda ko'p egilishim kerak bu to'rt oyoqqa turishdan ham yomoni. Bu amalda imkonsiz.
Taehyung nafas oldi va yana sigaret tutdi.
Yaxshi, dedi u aniq. Menga ismi, familiyasi, tug'ilgan kuni, manzili, fotosuratlari va barmoq izlari kerak. Men sizning barmoq izlaringizni hozir olaman; Keyinchalik tegishli pasport olishingiz uchun ularni ma'lumotlar bazasiga kiritishimiz kerak. Jin ursin bu juda og‘ir bo‘ladi... O‘ylaymanki, o‘sha pasportni olish uchun rostdan ham orqaga egilishim kerak.
Ko'nikib qolgansan, - deb kuldi Yoongi.
Bilasanmi, yigiting bilan bir narsa, hammaning ko'z o'ngida boshqa narsa, - deb xirilladi Taehyung sigaretasini tortib. U baland ovoz bilan nafas chiqardi, og'zidan tutun chiqib ketdi.
Teahyung menga narxni ahamyati yo'q qancha so'rasen to'leman.
Men asosiysi, bu pasportni keyinroq sudga berishim mumkin. Men uchun bu qonuniy ekanligi muhim. Ammo bu vaziyatda men qonuniy yo'lga ishona olmayman. Yoongi asabiylashib burun ko'prigini chimchilab oldi. Barmoq izlarini olishing uchun Jiminga hozir chaqirishim kerakmi?
Ha, Vaqtni behuda o'tkazishning nima keragi bor...
Yoongi tezda ofisdan chiqib, Jiminning qo'lidan ushlab qaytib keldi.
Yebaaatt... Taehyung yo'talib yubordi.
Men shunchaki yigitimdan vos kechama. Kechgacha bilmasa ham, dedi u eshik oldida turgan Jiminga tikilib.
Yoongi Men mashq qilayotgandim, nimadir bo'ldimi? Jimin jimgina dedi va Yoongiga o'girilib
U sotib olgan shaffof, keng ko'ylaklardan birini kiyib olgan edi; u raqsga tushganda ularni kiyishni yaxshi ko'rardi, chunki ular to'g'ri kayfiyatni o'rnatga. Endi esa, Yoongi unga chaqirganda, u o'sha paytda tinglash uchun o'z chiqishini mashq qilayotgandi haligi Jin aytgan gruppaga.
(Jin aytgandan kegin Jimin bitta grupaga qoshilgan shunga ripititsiya qilyapti)