Qo'g'irchoq
Yoongi qaychida chigallashgan sochlarini ehtiyotkorlik bilan kesib oldi, lekin u hali ham qaychining o'zini tushira olmadi.
Men urinib ko‘ray... qiz ming‘irladi.
Yaxshi, - javob qildi Yoongi qo'llarini beliga qo'yib. Keyin odamlar kiyim almashtirish xonalariga kirganingiz uchun do'koningizdan shikoyat qilaman.
Tinchlaning, iltimos. Tushunarli, bizda ham shunga o'xshash voqealar bo'lgan edi... dedi qiz ko'ylagining zamoklarini ehtiyotkorlik bilan yechdi. Va bir necha marta kechirim sorab “yana kechirim so‘raymiz” dedi.
Kechirim kerak emas... Yalang‘och bo‘lsak-chi? - dedi birdan Yoongi. Siz normalnimisiz? Yo‘q, men sizning do‘koningiz ustidan albatta shikoyat qilaman.
- Kerak emas- dedi Jimin jimgina.
"Nega?" Yoongi jahl bilan e'tiroz bildirdi.
- Bo'ldi, - dedi qiz va tamom. U sekin fermuarni pastga tortdi. — Yana bir bor kechirasiz.
"Ular ustidan shikoyat qilishning hojati yo'q, bu mening aybim", - Jimin yelka qisdi.
"Bu sening aybing emas, bu la'nati zamok va kichik kabinalar", deb g'o'ldiradi Yoongi hamon g'azablangan holda. "Bo'ldi shu."
- Yo'q, - takrorladi Jimin. – Qolaversa, agar u bo‘lmaganida, men hamon bu zamok bilan kurashgan bo‘lardim.
Yoongi baland ovozda nafas chiqardi va ko'prigini ishqaladi
Jimin jilmayib qo'ygan narsalarni yig'a boshladi.
"Men baribir bu ko'ylakni olaman", dedi Jimin va hamma narsani bir uyumga yig'ib. U asosan chiziqli kozok va futbolkalar, bir nechta turtlenekalar, bir nechta shaffof ko'ylaklar jinsi shimlar va bir nechta shimlardan iborat edi.
Kassada hamma narsa uchun to'lovni amalga oshirdi, minglab kechirimler eshitib, ular sumkalarini olib, poyabzal do'koniga yo'l olishdi. U erda Jimin bir nechta krossovkalar, nafis to'piqlar va loaferlarni tanladi. Poyafzal do'konidan so'ng ular dam olish kiyimlari do'koniga to'xtashdi, u erdan Jimin ichki kiyim va bir nechta pijama oldi (albatta, Yoongining talabiga binoan 🌚).
— Ular senga nimaga kerak? Jimin ko'proq Uy shippaklarini qo'liga olarkan, Yoongi jilmayib so'radi. (Yoongining o'zi uy atrofida yalangoyoq yoki paypoqda yurishni afzal ko'rardi chunki uni kvartirasida issiq pollar bor edi)
"Chunki ularda issiqroq. Lekin yalangoyoq yurishimni xohlasangiz yalangoyoq yuraman boshini pastga tushirib, men ularni olmayman", dedi Jimin va shippakni tokchaga qaytarib qo'ydi.
Yoongi Jimin har doim Kannikida yalangoyoq yurganini esladi. U shippak haqida so‘ragani uchun o‘zini-o‘zi urib yuborgisi keldi. Kim uni shunday deyishga majbur qildi?
Yo'q, ol, ol va yana bir narsa... Yoongi to'rt juft trikotaj va momiq shippaklar oldi. "Ularniyam ol."
Shundan so‘ng ular qator-qator restoranlar tomon yo‘l olishdi va Yoongi o‘zlari tanlagan pitseriyalardan biriga gazak uchun pitssa buyurtma qildi.
Umrimda bunday mazali ovqat yemaganman... - dedi Jimin zavqlanib ko'zlarini yumib. "Buni har kuni yesak maylim?
"Jimin, har bir taom haqida shunday deysan", - deb kuldi Yoongi.
Hozirgacha sen faqat lazanya, krep va pitssani tatib ko'rding. Va men bahslashmayman, bu, ehtimol, insoniyat kashf etgan eng yaxshi ovqatdir, lekin unga yopishib qolma. Insonlar xilma-xillikka muhtoj; har doim bir xil narsani iste'mol qila olmaysiz.
u allaqachon Pepperoni uchinchi bo'lagida edi. U tishlaganida lablari ortidan eritilgan mozzarella izi o‘tib ketdi va u o‘zini noqulaylik bilan yemoqchi bo‘ldi, lekin birdan pitsadan chiqib, iyagiga yopishib qoldi. Yoongi ohista kuldi.
- so'radi Jimin jilmayib, Yoongining kulgisini payqab.
Jag‘ingda pishloq ko‘p, ehtiyotroq ovqatlan dedi jilmayib va pishloqni salfetka bilan artdi. Jimin kulib qoyib yeyishni davom etdi.
Ovqatlanishdan keyin ular nihoyat uyga ketishga qaror qilishdi. Ular mashinani qoldirgan joyga qarab, Jimin quvonchdan tabassum va ko'zlarini qisib deyarli sakrab yurardi.
Do‘konlarga borish menga yoqardi, qiziq, dedi u xursand bo‘lib.
Seni qiziqtirishi mumkin, lekin men charchadim... dedi Yoongi jimgina. Ammo shunga qaramay, Jiminning qanchalik baxtli ekanini ko'rib, uning yuragi quvonchga to'ldi.
"U xursandchilikka loyiq... Boshdan kechirgan zulmlardan so'ng hech bo'lmaganda biroz dam olishi kerak..."
Nihoyat, ular avtoturargohga yetib kelishdi. Yoongi telefonida elektron xatlarini tekshirayotgan edi va ular mashinaga yaqinlashganda, u hamon telefoniga tikilib, cho'ntagidan kalitini chiqarib, signal tugmachasini bosdi. Ammo mashina signal bermadi. U yana bosdi, hech qanday reaktsiya yo'q. Keyin telefondan uzoqlashib moshina turgan joyga qaradi.
Nima...? Mening mashinam qayerda?
Nima bo'ldi? — so‘radi Jimin xavotirlanib.
Bu mening mashinam emas, - javob berdi Yoongi. Biz to'g'ri joyda edikmi? Yoki noto'g'ri joymi? U atrofga qaradi. Biz uni huddi shu yerda qoldirganmiz... Ha,
To'satdan ular qarshisida turgan do'kondan bir yigit atrofga qaragan Yoongiga yaqinlashdi.
Siz kulrang KIA Stinger egasimisiz?
H-ha, duduqlandi Yoongi. Ha, menman.
Noqonuniy avtoturargoh uchun bir soat oldin olib ketishdi. Oh, buni ham olib ketishyabdi yigit kulib yubordi va evakuator ularniki deb adashib o'ylagan mashinaga yaqinlashayotganini ko'rib.
Jin ursin nima qilishimiz kerak?
Bilmadim, shuni aytib qoyay dedim, dedi yigit va yana o‘z do‘koniga kirib ketdi.
Men buni bilardim... To'xtash joyini topishim kerak edi.
Biz nima qilmoqchimiz? - so'radi Jimin.
Biz metroga borishimiz kerak, - ming'irladi Yoongi. Bu taksidan tezroq bo'ladi. Va men ertaga mashinani aniqlayman.
Ular baxtsiz to'xtash joyidan unchalik uzoq bo'lmagan metro tomon yo'l olishdi. Ular yer osti o'tish joyida ikkita chipta sotib olib, eskalatordan pastga tushishdi, sumkalarni yelkalariga osib va poezdni kutishni boshladilar. Jimin ko'zlarini katta-katta ko'zdan kechirdi, Yoongi esa ularning poezd kelishini kutib qovog'ini chimirdi. Eng yomoni, kechki payt, tirbandlik vaqti, metro esa tiqilinchli edi. Yoongi taksi tutgan ma'qulroq deb o'yladi...
Poyezd ichkariga to‘xtadi va eshiklar ochilib, Yoongi Jiminni vagon o‘rtasiga olib kirishdi.
Jimin, yo'qolma, meni ushlab yur... dedi Yoongi.
Mayli, uning ortidan Jimin javob berdi.
Ularning borishiga bor-yo‘g‘i besh bekat qolgan edi, lekin Yoongi bunga chidab bo‘lmas tuyuldi, chunki u olomonni yoqtirmasdi. Vaholanki, u charchagan edi, ular metroda uyga tezroq yetib kelishar edi... Lekin baribir olomon...
Jimin hech qachon bunday katta olomon ichida bo'lmagan. U Yoongining etagidan ushlab, bir soniya ham yoqolib qo'ymaslikka harakat qildi. U yo'qolib qolishdan qo'rqardi ...
To'satdan Jimin orqasidan kimdir qo'lini shimiga tiqib, qulog'iga engashib pichirlaganini his qildi: "Qanday chiroyli qo'g'irchoq..." Uning umurtqa pog'onasidan sovuq yugurdi. U vahima ichida Yoongining etagidan tortdi, lekin Yoongi hech narsani his qilmadi.
Orqang ajoyib... - pichirlashda davom etdi kimdir. Lekin Jimin egasini nima deb atashni bilmasdi! Uni to'g'ridan-to'g'ri "egam" deb atash mumkin emas edi; Yoongi unga buni taqiqlagan edi. Va uni "Yoongi" deb chaqirishdan qo'rqardi. Va kimningdir qo'li uning dumbalarini jahl bilan qisib turganda, Jimin Yoongining e'tiborini jalb qila olmadi; aftidan u odamlar kopligidan sexmadi Yoongi Jiminning o'ziga tortayotganini sezmadi. Nihoyat, u bir qarorga keldi ...
Yoongi, chaqirdi. Vahima ichida pichirlab Jimin.
Yoongi keskin burilib, unga tikildi. U birinchi marta uni nomi bilan chaqirdi.
Nima? - deb so'radi Yoongi, keyin Jiminning ustiga engashib, uning qulog'iga nimalarnidir pichirlayotgan odamni payqadi. Erkak Yoongining unga qarab turganini payqab qoldi va beparvolik bilan tupurdi: "Nima istaysan?" Jiminning qulog'iga egilib.
Mening qo'g'irchoqim bo'lishni xohlaysanmi?.. dedi u yomon tabassum bilan.