𝐀𝐏𝐎𝐂𝐀𝐋𝐘𝐏𝐒𝐄🔞
Sen – men qilgan eng og‘ir gunohlarimning javobidek, taqdirning sukunatdagi jazosisan.
Sera o‘zini tutolmay, Hoseokning zulmatday chuqur qora ko‘zlariga qaradi — va shu ondayoq ularda cho‘kib ketayotganday his qildi. Yuragi notanish, qo‘rquv va hayajon aralash tuyg‘ular bilan hapriqdi. U tezda nigohini olib qochdi, ammo yuragi hanuz shiddat bilan urardi.
Hoseok: Birinchi darsimiz — Fransiya haqida. Men sizga davlat, tarix va madaniyat haqida so‘zlab beraman. Faqat… meni ovozimni eshitib, hayolingizni boshqa joyga chalg‘itmang, kichik honim.
Erkakning ovozi sokin, ammo buyruqdek jarangladi. U og‘ir, o‘lchangan qadamlar bilan Sera yonidan o‘tdi va doskaga yaqinlashdi. Sera esa yuragini bosib, chuqur nafas oldi-da, o‘zini qo‘lga olib, stolga o‘tirdi. U o‘qituvchisining ovozini tinglashga urinar, ammo qulog‘ida har bir so‘zdan ko‘ra yuragining “tup-tup” ovozi balandroq eshitilardi.
Pov. Sera
Uning nigohlari... sokin, ammo sovuq. Tinch okean kabi — chuqur, lekin iliqliksiz.
Har safar unga qarasam, xuddi dengizning tubiga cho‘kib borayotgandayman. Nafas olish qiyin, lekin chiqishni ham istamayman. Uning yurishlari, ohanglari, hattoki jimligi ham mukammal — xuddi har bir harakati o‘lchov bilan yaratilgandek.
Men esa… uni sevib qoldim. Balki bu birinchi qarashdagi sevgi. Balki bu — telbalik.
Lekin yuragim unga tomon talpinmoqda.
Uning lablari — yumshoq, nam, o‘ziga tortuvchi. Menga mos tushadigandek. Go‘yo taqdir ularni aynan men uchun yaratgandek.
Bir kuni u meni haqiqiy ayolga aylantiradi.
Meni o‘z bag‘riga olib, “sen menikisan" deydi. Rashk bilan, ishtiyoq bilan…
Uning qo‘llari meni o‘rab olsa...
Hoseok: Meni eshityapsizmi, kichik honim?
Erkakning tovushi Sera hayollarini yirtib o‘tdi.
U bir zumda hushiga keldi, labini tishlab turganini sezdi va biroz titrab ketdi.
Sera: A… albatta, eshityapman.
Soat kechki 21:34. Shahar jimjit. Yomg‘ir tomchilari deraza oynasiga sekin urilardi. Hoseok asta, ammo qat’iy qadamlarda Janob Minning shaxsiy ish xonasiga kirib bordi.
Havoda dori hidiga o‘xshash og‘ir hidi bor edi.
— sen bilan gaplashib olishim kerak!
Janob Min stol ortida o‘tirgan, qo‘lida choy piyolasi. Nigohi jiddiy, ammo charchoq sezilardi. U Hoseokka qaradi-da, sekin bosh irg‘ab, kir degandek imo qildi.
Hoseok: Ikki qulog‘im sizda, janob Min.
Min chuqur nafas oldi. Uning ovozida yillar og‘irligi, dard, va yashirilgan sirlar aks etardi.
— Fransiyada seni ilk bor ko‘rgan kunimdan beri kuzatib keldim, Hoseok. Senga ishonishim oson bo‘lmagan. Ammo... sen o‘sha paytdan beri biror marta ham ortiqcha qadam qo‘ymading. Shu bois men seni tanladim.
Sera...U mening yagona qizim. Uni hech kimga ishonmaganman. Bir tola sochiga zarar yetkazishga hech kimning haqqi yo‘q. Lekin senga ruhsat berdim. Iltimos, ishonchimni vayron qilma. Chunki… umrim ko‘p qolmadi.
Uning so‘zlari xona havosini muzlatib yuborgandek bo‘ldi.
Hoseok esa jim. Faqat pastki labini sekin tishlab, ko‘zlarini yerga qadadi.Bu – yutuq edi.
Ammo yuragining bir burchagida Sera haqida o‘ylar g‘ov bo‘lib turardi.U begunoh. U bu o‘yinning qurboni bo‘lmasligi kerak.
Hoseok: Janob Min, bunday demang
— Yo‘q… bilaman. Men ham Seramning baxtini, kelajagini ko‘rishni istayman. Lekin bu uchun endi vaqtim qolmadi. Uch oydan keyin… bu tanam meni tark etadi. Seraga g‘amxo‘rlik qiladigan...
Shu payt Minning ovozi bo‘g‘ilib qoldi. U ko‘ksini changallab, yo‘tala boshladi. Og‘zidan qon otilib chiqdi.Piyolasi yerga tushib, sinib ketdi.
Hoseok shoshilmadi. U faqat kuzatdi. So‘ng asta joyidan turib, bir qadam yaqinlashdi.
Hoseok: G‘amxo‘rlik qilaymi?..
Demak, menga uni ishonasizmi, janob Min?
Min hojatxona tomonga yugurib ketarkan, Hoseok labining bir cheti bilan mayin kulimsiradi.
Nigohlari qorong‘ulikda yalt etib ko‘rindi.
U oynadan tashqariga qaradi. Yomg‘ir tomchilari tinmay oqardi.
Janob Minning honasidan chiqib Seraning honasiga borgan erkak eshikni taqilatib turdi
Sera tezda tungi ko'ylagini halatini olib kiyib oldi va eshikni ochdi
Sera u kirishi uchun unga yo'l berdi.
— siz bilan gaplashib oldigan gaplarim bor, kichik honim!
Sera: kichik honim deyishni bas qiling, iltimos! Shunchaki Sera
Erkak uning oppoq tanasiga qaradi. Halat torlik edi. Tungi koylak ham kalta ammo unchalik ochiq emas edi. Qizni tanasidan zo'rg'a ko'zini olib qocha olgan erkak shimida nimadir qattiqlashganini sezdi.
— otang haqida Sera! Uning ahvoli yaxshi emas. Yotoqga o'tir barchasini aytib beraman
Sera Hoseokning yoniga o'tirdi. Va erkakning barcha gaplarini eshita boshladi. Hoseok esa barchasini hissiz aytib berardi
— aslida buni aytishim kerak emas edi. Lekin otang vafotidan keyin yetimxonaga borish ehtimoling ham bor ekan! Chunki endi 17 yoshsan
Bu gaplardan yeg'lab yuborgan Sera dadasi o'lishiga ishona olmasdi. Ona mehrini ham berolgan bu erkak uni tashlab ketishiga ishongisi kelmasdi. To'satdan Hoseok Serani belidan ushlab o'ziga yaqin tortdi
— ko'z yoshlaringni asrab tur, hali senga ko'p kerak bo'ladi. Hali hamon bokira ekanligingga ishona olmayman
