- 𝐁𝐎𝐊𝐈𝐑𝐀 🔞-
Ko'zlarimni qattiq yumib olib qo'llarimni qornimga o'rab oldim. Mashinani chiroqlari yaqinlashib kelib manga baland ovozda signal chaldi. Shu payt qornimda yotgan begunoh bolaning ovozi eshitilgandek bo'ldi.
To'satdan qo'limdan kimdir juda qattiq tortib olib meni o'ziga tortdi. Uning qattiq qo'llari va tanasiga urulganimni his qildim. Katta va qattiq tanaga butun tanam bog'lanib qoldi. U meni qattiq quchoqlab oldi.
Qo'llarim titirab tezda uni ham qattiq quchdim. U meni sochlarimdan silab yuziga qarashimga majbur qildi. Issiq kafti iyagimdan yumshoq ushlab o'ziga qaratdi.
Yo'q, bo'lishi mumkin emas. Meni faqat "Soo" deydigan yagona inson bu sobiq yigitim Rowoon edi. Unga hayron aralash nafrat nigohi bilan qaradim. U menga kulib qarab turardi. Yo'q bundan mashina tegida qolib ketganim yaxshi edi.
U tezda meni sovuq devorga itardi va ko'tarib oldi. O'zim istamas holda oyoqlarimni uning beliga o'radim.
— Rowoon qo'yib yubor iltimos. Tegma menga.
— har doimgidek qog'irchoqdeksan...shishib va qizarib turgan lablaring. Katta katta ohunikidek qora ko'zlaring, oppoq tanang va nafratga to'lgan nigohing...bunga o'zing majburlayapsan Soo
Rowoon tezda lablarini labim bilan bog'ladi. Uni o'zimdan qattiq itarishga urunib ko'rdim ammo u juda kuchli va baquvvat ekan. Jin ursin u meni juda qattiq va chuqur o'pyaptiki hozir labimni uzib oladi. Pastgi labimni so'rib, tishlab olishi menga yanada azob berdi. Oldin bu bo'sadan faqat rohat olib unga javob qaytarardim hozir esa aksi. Undan jirkanaman.
Labimdan qon chiqib ketdi. Vaxshiy hattoki qonimni ham so'rib ichib oldi. Nafas yetishmay qolgani uchun sekin mendan uzoqlashgan Rowoon endi bo'ynimdan tishlab olib iz qoldirdi
— Soo men bilan ketasanmi? Yoki ering Jungkookga qorningdagi bolam haqida aytib beraymi?
Uning so'zlarini eshitib butun tanamda mayda chumolilar yurgandek his qildim. O'sha payt juda boshqacha yigit edi. Hozir esa 360° ga o'zgarib ketibdi
— IT! ITNING BOLASI...HAYVONSAN!
— Tshsh, baland baqirma...asabiylashma bolamizga tasir qiladi Soo
U nima deyapti? Ruhiy hastami? Yoki dorisini ichishni unutganmi? Ahir u meni tashlab ketdi. Hattoki bola haqida aytishga ham ulgurmagandim. To'xta, u bolam haqida qanday bildi?
— qanday? Qanday bilding hudoning balosi?
— hammasini bilib qildim. O'sha kechadan so'ng homilador bo'lishing 101% edi Soo. Va bola haqida bilganingda biroz stressda ham bo'lding va menga aytmading. Buni qaysi ahmoq sezmasdi? Va o'sha kuni bokiraligingni* menga berganding azizam Soo. Ha aytgancha men mast emasdim, ichinga* nega marotaba bo'shanganimni* juda yaxshi bilaman!
Uning galati tabbasumi meni qorqita boshlayabdi. La'nati hech narsani eslay olmayapman. Juda mast edim. Unga nima deb javob berishni ham bilmayman.
— kel hammasini aytib berama. Mashinamga boramiz!
U meni hali hamon belidan churmadi. O'ziga o'ragan holda meni mashinaga olib bordi va o'tqizdi o'zi ham haydovchi o'rindig'iga o'tirdi.
Mast holda oyog'ida zo'rg'a yurayotgan qizni Rowoon tezda belidan ushlab o'ziga tortdi va clubdan olib chiqib ketdi
— Soo menga va'da ber boshqa bunaqa ko'p ichmaysan.
Rowoon Chansooni tezda mashinaga olib bordi va orqa o'rindig'iga yotqizdi o'zi esa mashinani haydash uchun haydovchi o'rniga o'tirdi.
— Meni qanday topding? Nima menga JPS o'rnatib olganmisan? Meni bu safar ham juda tez topding
Qizning gaplaridan baland ovozda kulgan Rowoon o'zini to‘xtata olmasdi.
— Hayotim mazmuni...juda yoqimlisan. Qanday qilib mendek odamga hayot seni berishi mumkin? Hozir seni yeb qo'yaman.
Chansoo ham kulgan holda o'tirib oldi va Rowooning bo'ynidan kichik bo'sa qoldira boshladi. Bosa biroz chuqurlashib ketdi va iz qoldira boshladi. Bu holatdan biroz noqulay holatga kelib qolgan yigit qizga toxtashini aytdi. Ammo Chansoo hech narsani eshitmay shunchaki Rowooning bo'yniga chiroyli san'at chizayotgan edi.
— Soo bas qil...o'zimni tutishim qiyinlashyapti
Mashina orqa o'rindig'ida bo'lsa ham o'pishga qiynalmayotgan qiz to'xtamay davom etardi. Ba'zida yumshoq opib yalardi bazida esa tishlab olardi. Bundan faqat nopok tasavurga borgan yigit mashinani tezroq haydadi
Rowooning uyiga yetib kelisharkan yigit mashinadan tushdi va sevgilisini ham ko'tarib oldi. Qizni oyoqlarini mahkam beliga o'rab olgan yigit qizdan shu qatori bo'sa ham olardi. Eshikni tepib ochib orqasidan quliflab oldi. Chansooni kiyimlarini esa juda tez yechardi.
Mast va rohatdan toxtamayotgan qiz ham unga huddi shunday javob qaytarardi.
— Yaxshi...barchasini men boshlagan ekanman bu meni aybim hozir mendan nima istaysan?
— Qorningdagi bolani o'ldirishni. Bu bolaga men otalik qilaman yoki o'ladi. O'sha la'nati nogiron Jungkook emas. Men bolani biologik otasiman! Va bola faqat meni familyam bilan yani KIM familyasi bilan tugiladi.
— haddingni bil Rowoon! O'sha sen aytgan nogiron Jungkook meni erim. Va u sendan ming marotaba yaxshi. Bilasanmi nima? Sen iblissan agar meni o'sha kuni tashlab ketmaganingda hozir baxtli bo'lardik. Ammo yo'q bolmadik sen nomardni ishini qilding! Bolamga esa Jungkook ham otalik qilmaydi sen ham. Bolamga o'zim ham ona ham ota bo'laman. Va boshqa yo'limdan chiqma. Mening ERIM bor u nogiron yoki yo'qmi menga farqi yo'q muhimi u sendan nomard emas Rowoon!!!
Mashinadan tezda tushib ketarkanman u yana qo'limdan qattiq tortdi. Ana endi uning yuzi rostan ham iblisniki bilan bir hil. Jahli chiqganidan ko'zlari qizarib ketgan. U qo'limdan shu qadar qattiq ushladiki hattoki kokarishga ham ulgurdi
— Hozir ko'zimga arzon buyumdek korinyapsan Soo...o'ylab ko'rishing uchun faqat 1 oy vaqt beraman. Agar shu orada ham nogiron Jungkook bilan ajrashmasang Rowoon ismimni boshqa qilama. Va bola haqida Jungkookga ham ayt yana senga oshiq bo'lib qolmasin u nogiron!
U yana tezda mendan chuqur bo'sa oldi va ketib qoldi. O'zimdan jirkanib ketyapman. Rowoondan emas o'zimdan. Men o'zimni rostan ham arzon buyumdek o'ylayabman. Yo'q Chansoo bunday emas. Men unday emasman men shunchaki sevdim va sevilmoqchi bo'ldim. Men hato QIL-MA-DIM
Oradan 1 hafta o'tdi. Kundan kunga ahvolim juda yomonlashdi. Ko'nglim behuzur bo'lishi va boshim ko'p aylanayotganidan doktirga bo'lishga qaror qildim.
Doktorga borib kelganimda natijalarim unchalik ham qoniqarli chiqmadi. Chunki imunitetim past va menga ko'proq garmonlar kerakligini aytdi. Rostini aytsam ukollardan juda qo'rqaman ayniqsa osma va qo'l tomirlariga qilinadigan ukollar meni juda qo'rqitadi.
Shifokor ko'rigidan chiqib biroz sayr qildim. O'zimni kayfiyatimni ko'targancha uyga bordim.
Honamga kirib kiyimlarimni almashtirib bog'ga borganinda Jungkookni ko'rib qoldim. U uzoqroqda bo'lgan noutbokini olishga qiynalyotgandi. Jungkookga yaqinlashdim va noutbokni unga olib berdim va uning ko'zlariga tikilib qoldim.
Jungkookga haqiqatni aytishim kerakmi? Uni aldayotganimni...aytishim kerakmi? Qornimda bolam bor ekanligini, nopok ekanligimni aytaymi?
Jungkook menga qora va dumaloq ko'zlari bilan qarab turardi. U ideal erkak hamma qizga yoqadi. Hamma qizning idealidagi erkak bo'la oladi.
— Sariq sochli malagim...hammasi joydami?
— noutbokni olib berganing uchun rahmat!
Qisqa javoblar bilan unga javob berardim. Jungkook esa menga kulib qarab turardi
— Chansoo, meni yaxshi odam deb o'ylaysanmi?
Jungkook pastgi labini tishlab biroz o'ylanib qoldi va qo'limdan ushlab o'ziga yaqinlashtirdi.
— Bu majburiy nikoh...unchalik yomon bo'lmadi.
— Ha hammasi sen bilan juda yaxshi ketyapti.
— va'da beraman albatta oyoqqa turaman va seni baxtli qilaman...meni sevib qolishinga ishonaman!
Uning gaplari meni kulishga majbur qildi. Men Jungkookni sevmaganman yoki sevyapmanmi? Nima bo'lsa ham u bilan kelajagim o'zim hohlagandek bo'lmaydi chunki men u uchun nopokman.
— bunga ishonib yuraver...mm uyingiz juda zerikarli
Chansoo hech narsa demay shunchaki Jungkookning nogironlar aravachasidan ushladi. Va uni itarib ketdi.
— Orzularing nima bo'lgan? Misol uchun kasb yoki boshqa narsalar?
— yoshligimdagi orzularim juda ko'p edi. Mushik boqish yoki otda sayr qilish. O'zimning kulrang otim bo'lishini juda istaganman ammo otam hayvonlarni yomon ko'rardi. Agar kasb haqida bo'lsa menga soch turnaklash va pardoz qilish eng yaxshisi. Yoshligimdan bo'yanishni o'rganganman. Hozir esa rasm chizishni yaxshi ko'raman.
Qizning har bir gapini diqqat bilan eshitayotgan yigit lab chetida kulib turardi
— Seniki nima? Nimani juda hohlaysan?
— Rostini aytsam politsiyachi bo'lishni yoshligimdan hohlaganman...Eunwoo bilan juda ko'p shunday o'yinlar o'ynardik ammo onam qarshi bo'lgani uchun boshqa yoʻnalishda Biznes sohasida o'qidim. Men ham yoshligimda mushik boqishni istardim ammo hozir o'zimning katta kuchigim bor.
— Bilmadim. U begonalar bilan unchalik yaxshi munosabatda bo'lmaydi!
Qiziqvunchanligim sabab Jungkookni savollarga ko'mib tashladim ammo Jungkook kulib mening har bir savolimga javob berardi
— Bam...u it bo'lsada huddi mening bolamdek
— demak ancha avval dada bo'lgansan
— hohlasang sen ham ona bo'l. Bamning onasi
Ko'chada 2 soatdan ko'p sayr qilib uyga kirdik. Jungkook Eunwoo bilan orqa bog'ga o'xshash bo'lgan joyda olib ketdi. Meni esa qornim ochganligi sabab oshxonaga bordim. Oshxonaga kirishim bilan ko'nglim buhuzur bo'lib ketdi. Va tezda yuvinish honasiga borib qayd qildim. Biroz yuzimni yuvib o'zimga kelib olgancha shunchaki suv ichdim va honamga kirib uhlab qoldim
Orqa bog'da yana Jungkookning oyog'ini massaj qilayotgan yigit biroz charchab o'tirib oldi va Jungkookning kulib turgan yuziga qaradi
— dunyoda nima gaplar do'stim juda hursansan? Nima dunyoni suv bostimi?
— Yo'q, dunyoni suv bossa ham menga farqi yo'q. Shunchaki hursand bo'lish mumkin emasmi?
— Ha mumkin emas...senga hech narsa mumkin emas!
Eunwoo Jungkookning oyoqlariga qattiq urib massajni to'xtadi va jiddiy ifoda bilan Jungkookga qaradi
— yura olayotganingni qachon ota onang va Chansooga aytmoqchisan?
— Sen sabab 1 hafta barmoqlarimni his qilmadim. La'nati hamma joyim og'riyapti!
Eunwooning yosh bolalarcha qilig'iga kulgan Jungkook sekinlik bilan aravadan turdi. Biroz turganidan so'ng endi bir qadam tashlab yura boshladi
— ana endi to'g'ri yurish uchun ko'p mashq qilishing kerak bo'ladi Jungkook!
Jungkookni bag'riga bosib qattiq quchoqlagan Eunwoo o'zining shuncha mehnati bekor ketmaganligi uchun hursand bo'ldi va biroz ko'ziga yosh keldi
— YUJIN? YUJIN QAYERDASAN LANATI QANIII?
Erkakning baland ovozidan qo'rqib ketgan qoriqchilar bir biriga qarab qo'yardi
— OJIZA QIZNI QORIQLAB TURA OLMAYDIGAN QANDAY ODAMSIZLAR OZI? LANATI IT EMGANLAR!!!!
Yeorinning asabiy gaplari va yomon so'zlaridan yer tegiga kirib ketgan bir qoriqchi yoqasidan ushlagan Yeorindan yana qorqdi.
Yeorin qoriqchini qattiq devorga tirab uni qattiq bo'g'di
— Sen iflos! Sen uni qochishiga yordam bergansan...Rostini ayt!!! MENGA QARA!!!
Boshqalar sherigining nafas yetishmayotgan yuziga qarab ranglari yanada oqarib ketardi.
Yeorin qizarib ketgan ko'zlari bilan zo'rg'a nafas olayotgan yigitga qarab turardi. To'satdan uni qo'yib yuborib toponchasini orqa kissasidan oldida uning bo'yniga tirab sokin va g'azab bilan gapirdi
— 2 soatdan so'ng ortingdan Yujinni jonataman..uni jahhanamdan himoya qil!
Ohirgi sozlardan so'ng to'ponchani 2 marta otilgan ovozi honani to'ldirdi. Qoriqchining bo'yniga 2 marta o'q uzgan yigit telbadek kulib boshqalarga qaradi.
— 2 soat vaqting bor...agar o'sha foxishani topmasang Sen ham unga o'xshab jahhanam olovida yonasan!
Zo‘rg‘a nafas olib, yuragim og‘zimga chiqib ketadigandek tuyulardi. Har bir qadamingda go‘yo tosh bosib olganday og‘riq his qilardim. Nafaslarim yirtilib ketgudek edi, lekin to‘xtashga haqqim yo‘q edi. Qancha vaqt yugurganimni bilmiman, oyoqlarim endi menga bo‘ysunmay qolayotgandek edi. Havo sovuq edi, ustimdagi yengil kiyimlar badanimi larzaga solardi.
Oldimda 20 metrlar chamasi uzoqlikda shahar chiroqlari ko‘rinib qoldi. Umid uchquni qalbimda yana bir bor yonib, yuragimga kuch bag‘ishladi. “Yana ozgina sabr, Yujin… Ozodlik yaqin!” dedim o‘zimga.
Ammo tana chidamadi. Yuragim og‘rib ketdi. Nafasim qisildi. Ustimdagi ochiq kiyimni qo‘llarim bilan tortib, o‘zimni yashirishga harakat qildim. Orqamdan kelayotgan qadam tovushlari yo‘q edi, lekin baribir yuragim vahima bilan urardi. Ko‘zim qorong‘ilashdi. Bir benzin shahobchasining yoniga kelib, hushimdan ketdim. Qattiq yerga qulaganimni, muzdek asfalt badanimni ayamay urganini his qildim.
So‘ng hammasi sokinlikka cho‘mdi. Yoki men qulog‘imdagi shovqinlarni eshitmas darajada hushimni yo‘qotgandim. Faqat... bir iliqlikni his qildim. Kimdir meni ehtiyotkorlik bilan ko‘tarib oldi. Qorong‘ilik ichida past ovozda kimdir baqirayotganday eshitildi
— Lanati... kim sizni bu ahvolga soldi?..
Eunwoo hayotida hech qachon o‘zini bunchalik ojiz his qilmagan edi. Qizni bag‘riga bosib, mashinasi tomon yugurdi. U qizning badani sovuqligini, sonlaridagi ko‘kargan joylarini va bo‘ynidagi chizishlarni ko‘rib yuragi zirqirab ketdi. Ichidagi g‘azab, iztirob va achinish uni ezib tashlayotgandek edi.
U qizni orqa o‘rindiqqa ehtiyotkorlik bilan yotqizdi. Uning lablari oqarib ketgan, ko‘zlari esa yumuq edi. Nafas olayotgani juda sust edi. Eunwoo darhol kurtkasini yechib qizning ustiga yopdi. Uning qanchalik titrayotganini ko‘rib, yutindi.
— Barchasi joyida bo‘ladi... endi men boraman... — dedi u past ovozda, mehr bilan, lekin ich-ichidan yonib.
U mashina kalitini burab, maksimal tezlikda kasalxona tomon hayday boshladi. Ko‘zlari oynada yotgan, jon holiga kelayotgan Yujinga tikildi. Unga nima bo‘lganini, nega bu ahvolga tushganini bilmasdi, lekin bitta narsaga ishonch hosil qilgandi — u bu qizni yolg‘iz tashlab qo‘ymaydi.
#Yzkficc - enjoy in Yamazaki world . . .
. . . #Yzk_Chansoo 🤍