Miss kim
Fanfic arxiv💋:
"Hazillashyapsiz, shundaymi hyung?" — dedi Jungkook ishonmayotganidek va xursand holda joyiga o‘tirib, sendvichini tishladi.
"Hazillashadigan kayfiyatda ko‘rinyapmanmi?" — Jiminning keskin ovozi xonada aks sado berdi. Uning naqadar tushkunligini ko‘rib, Seoyun ketayotgani haqidagi xabar Jungkookning ongiga asta-sekin yetib bora boshladi.
"Lekin nima uchun?" — deb so‘radi Jin.
Ularning barchasi Seoyun bilan yaqin edi. U Jimin ishga yollagan yagona g‘ayritabiiy darajadagi mohir kotiba edi va ular olti yil davomida uning borligiga o‘rganib qolishgandi. U barcha uchrashuvlarda, yig‘ilishlarda, konferensiyalarda va o‘yinlarda doim hozir bo‘lardi.
Shuning uchun ham Yoongi uning hozir bu yerda yo‘qligidan hayratda ekanini aytgan edi, chunki u doimo Jimin bilan 24/7 birga bo‘lardi. Yoongi nima uchun Jimin bunchalik xavotirda ekanini tushunardi — Jimin unga o‘rganib qolgan, butunlay qaram bo‘lib qolgandi. Endi u iste’foga chiqayotgan ekan, Jimin qanday qilib xavotirlanmasin? Seoyun uning suyanchig‘i edi.
"Nega ketmasin ekan?" — Namjunning ovozi xonada yangradi.
Yoongidan tashqari hamma unga hayron bo‘lib qaradi, faqat Yungi nima gap kelishini bilardi.
"Sen... Yo‘q, uzr, janob Park Jimin, u aynan sen tufayli ishdan ketyapti," — dedi Namjon
"Qanday qilib?" — so‘radi Taehyung.
"Men undan so‘radim, lekin u buni men uni haddan tashqari ko‘p ishlatganim uchun emasligini aytdi. Uning shaxsiy sabablari bor ekan," — dedi Jimin.
"Va sen bunga ishondingmi? Voy, Jimin, qachondan beri bunchalik ahmoq bo‘lib qolding?" — dedi Namjun.
"Hyung, iltimos, maqsadga o‘ting. Shundoq ham boshim og‘riyapti," — deb javob berdi Jimin.
"Yaxshi, hozir tushuntiraman," — dedi Namjun va joyidan turdi. U stakandagi suvni ichib tugatdi.
"Hammamiz Seoyun qandayligini bilamiz. Hech qachon shikoyat qilmaydigan va o‘z ishini xatosiz bajaradigan mukammal kotiba."
"To‘g‘ri," — dedi Xosok.
"Menga uning uxlash tartibi kerak. U soat nechada turadi va qachon uxlashga yotadi?" — Namjun savolni Jiminga qaratdi.
"Men qaydan bilay?" — dedi Jimin.
"Mana, birinchi sababni topdik."
"Nima?" — so‘radi Jimin
"Siz unga g‘amxo‘rlik qilmaysiz. U butun hayotini shu ishga bag‘ishlagan, sizga butunlay sodiq, lekin uning hatto parvoyiga ham keltirmaydigan boshlig‘i bor. Oxirgi marta qachon Seoyunga oilasi bilan vaqt o‘tkazishi uchun yaxshi ta’til berdingiz? Uning ham o‘z oilasi bor deb o‘ylamaysizmi?" – dedi Namjoon.
"Eslay olmayman..." – dedi u.
"Dunyo faqat sizning atrofingizda aylanmaydi, Park Jimin," – dedi Namjoon.
"U uyiga yarim tunda ketadi, yo‘q, tuni bilan yozuv-chizuv qilib, ertalab soat 7 da sizga xizmat qilishga tayyor bo‘lish uchun tong sahar uyiga boradi. Seoyun qachon uxlaydi o‘zi, Jimin?" – deb so‘radi u.
"Bilmasam... Agar shunday bo‘lsa, u shikoyat qilishi mumkin edi," – dedi Jimin.
"Siz uning boshlig‘isiz, shunday emasmi? Qaysi xodim o‘z boshlig‘iga uni haddan tashqari ishlatayotgani haqida shikoyat qilish darajasida aqldan ozgan? Albatta, ishdan haydaladi-da," – deb ko‘zlarini suzdi u.
"Uning eslab qolishi kerak bo‘lgan cheksiz narsalarni aytmasa ham bo‘ladi. Sizning kunlik jadvalingiz, siz yoqtirgan brendlar, ovqatlar, ichimliklar, mebellar, qanday qizlarni afzal ko‘rishingiz, ota-onangizning xohishlari, mukammal bahona topib sizni navbatdagi oilaviy yig‘ilishdan qanday qutqarish, sizning ortingizdan qolmaydigan ma’shuqalaringiz bilan qanday shug‘ullanish, bu safar ularga qanday ayriliq sovg‘asini yubormoqchisiz, ular qanday gullarni yoqtirishadi, uchrashuv uchun qaysi joy mos keladi, butun kompaniyani qanday nazorat qilish... Xudo haqi, Jimin, Seoyunga biroz dam bering," – deb o‘rniga o‘tirdi u, Jiminni hayratda qoldirib.
"Unda nima uchun u shu paytgacha iste’foga chiqmadi?" – dedi Jimin.
"Bu bir jumboq," – dedi Namjoon.
Hamma jim bo‘lib o‘yga toldi. To‘satdan Taehyung hayajon bilan o‘rnidan turib baqirdi.
"Men bilaman! Buni aniq bilaman!" – dedi u.
"Nimani, Tae?" – dedi Jin.
"Chunki u uni yaxshi ko‘radi! Sababi aniq!" – dedi Taehyung.
"Sen juda ko‘p anime va dramalar ko‘rasan. Ovozingni o‘chir," – dedi Yoongi.
"Unda yana nima bo‘lishi mumkin?! U uni aniq sevadi! Aks holda, boshqa kotibalar bir necha haftada ishdan bo‘shab ketganida, u qanday qilib unga olti yil chidagan bo‘lardi? U uning yonidan ketishni xohlamaydi."
"U uning yonida bo‘lishni xohlaydi. Lekin Jimin hech qachon unga o‘zi istagan e’tiborni bermagan. Aksiga olib, Seoyun uning ma’shuqalari bilan shug‘ullanishga majbur bo‘lgan. Tasavvur qiling, uning qalbi qanchalar og‘rigandir. Endi esa u ortiq bu azob va ayriliqqa chiday olmaydi, shuning uchun undan uzoqlashish va hammasini unutish uchun iste’fo beryapti," – dedi Taehyung va yuzida yorqin tabassum paydo bo‘ldi.
"Nima deb o‘ylaysan, Namjoon? Shunday bo‘lishi mumkinmi?" – so‘radi Jimin.
"Ehtimol. Hozircha bu taxmin ancha mantiqli ko‘rinyapti," – dedi u.
"Demak, Seoyun xonim shu paytgacha meni sevib kelganmi?" – dedi Jimin hayratdan ko‘zlarini pirpiratib.
"Men bu borada g‘alati narsani his qilyapman. Mayli, nima bo‘lsa ham..." – deb to‘ng‘illadi Hoseok.
"Endi nima qilmoqchisiz?" – deb so‘radi Jungkook.
"Uni to‘xtatib qolish uchun bundan foydalanaman. Har qanday yo‘l bilan unga g‘amxo‘rlik qilayotgandek ko‘rsataman o‘zimni, o‘zini qadrli his qilishiga majbur qilaman. Chunki qizlar kimdir uchun muhim bo‘lish hissini yaxshi ko‘rishadi. Shunda u hech qachon ketmaydi va men boshqa kotiba qidirib bosh qotirmayman," – dedi Jimin yuzida kibrli tabassum bilan.
"Bu bir oz yovuzlik emasmi?" – deb so‘radi Jungkook.
"Ishq va jangda hamma narsa halol," – dedi u.
"Go‘yo uni sevadigandek gapirasan. Sen shunchaki undan foydalanyapsan," – dedi Jin.
"Bu biznes. Agar biror narsaga erishmoqchi bo‘lsang, avval qo‘lingda kuchliroq qozir bo‘lishi kerak. Buning ustiga, u ham yutqazmaydi – o‘zi istagan e’tibor va g‘amxo‘rlikka ega bo‘ladi, men esa xotirjam bo‘laman. Yangi kotibaga hamma narsani boshidan o‘rgata olmayman," – deb javob berdi u.
"Agar hamma narsaga qaramay, u baribir ketishni xohlasa-chi?" – deb so‘radi Yoongi.
"Bu haqda tashvishlanishimga hojat yo‘q, chunki bunaqa vaziyat bo‘lmaydi," – dedi Jimin.
Shu paytgacha jim turgan Hoseok so‘radi: "Lekin, agar u seni sevmasa-chi va bularning hammasi shunchaki bizning xomxayolimiz bo‘lsa-chi?"
"Qo‘ysangiz-chi, Hobi hyung, qanaqasiga Seoyun Jiminni sevmasligi mumkin? Axir u Jimin-ku! Janubiy Koreyaning eng havas qilsa arziydigan bo‘ydoqlaridan biri, boy, muvaffaqiyatli, kelishgan – qizlar xohlaydigan hamma narsa unda bor," – dedi Taehyung. "Undan tashqari, siz pulni yutib olmoqchimisiz yoki yo‘qmi? Yoongi hyung, Namjoon hyung va Jungkook aniq yutqazishadi."
"Mayli unda, menimcha shunday..." – dedi Hoseok.
"Yigitlar, hamma narsa hal bo‘ldi. Endi men kompaniyaga qaytishim kerak," – Jimin joyidan turdi.
"Omad yor bo‘lsin. Bizni yutqazib qo‘ymasligingni bilaman... ya’ni, demoqchimanki, sen yutqazmaysan," – deb pichirladi Taehyung.
"Tez orada ko‘rishguncha, xayr," – Jimin hamma bilan xayrlashib, chiqib ketdi.
Jimin ketganidan keyin Namjoon, Yoongi va Jungkook ko‘proq ovqat olib kelish uchun ketishdi; Hoseok, Taehyung va Jin yolg‘iz qolishdi.
"Taehyung, haq ekanligingga ishonching komilmi?" – deb so‘radi Hobi.
"Yuz foiz, hyung," – dedi Taehyung og‘zini ovqatga to‘ldirib.
"Sen nimanidir yashiryapsan. Gapir," – dedi Jin. "Biz bitta jamoadamiz-ku."
"Xo‘sh... Haligi sevgi masalasida haq bo‘lmagan bo‘lishim mumkin. Seoyun Jiminni sevish-sevmasligini bilmayman. Lekin biz bu garovda yutishimiz kerak. Mening pulim tikilgan," – dedi Taehyung.
"Nimadir noto‘g‘riligini sezgandim. Seoyun Jimbingga hech qachon romantik nazar bilan qaramasligiga e’tibor berganman. Men shunchaki uning Jimbingga qanchalik sadoqatli ekani uchun garovga qo‘shilgandim. Odamlar buni sevgi deb adashtirishlari mumkin, shunday emasmi?" – dedi Jin.
"Lekin bu o‘zgarishi mumkin. Endi Jimin unga g‘amxo‘rlik qilishni boshlagach, unda shunday tuyg‘ular uyg‘onishi mumkin va biz pulni yutib olamiz," – dedi Taehyung.
"Lekin yigitlar? Seoyun uchun hamma narsa juda g‘alati bo‘ladi. Jiminning shirin muomalasini ko‘rib, uning ko‘zlari kosasidan chiqib ketsa kerak. U 'Janob Park'ka o‘rganib qolgan. Janob Park 'Jimin'ga aylanganda nima bo‘lishini faqat Xudo biladi. Jimin u qizni sevadi deb o‘ylab harakat qiladi, aslida esa unday emas. Oh Xudoyim, bu qanchalik g‘alati va kulgili (cringe) bo‘lishini hozirdan tasavvur qilyapman," – dedi Hobi stoldagi sharbatni ichib.
"Hobi hyung, bunchalik pessimist bo‘lmang. Pulni yutganimizdan keyin bayram qilamiz, Jiminning shirin muomalasi esa bir umr esda qoladigan manzara bo‘ladi," – kıkırdadi Taehyung.
"Bu qiziq bo‘ladi," – dedi Jin.
"Shubhasiz."
"U qayerda qoldi? Sarmoyadorlar istalgan daqiqada kelib qolishi mumkin," – dedim har ikki daqiqada soatimga qarab. Men xavotirlana boshladim. Mabodo unga biror narsa bo‘lgan bo‘lsa-chi?
"Seoyun!"
Xayollarimni hamkasbim Miyonning ovozi bo‘lib yubordi. Boshimni ko‘tarib, unga qaradim.
"Ha, Miyon?"
"Fayllarni olib keldim. Ularni Janob Parkka o‘zingiz yetkazasiz, shundaymi?"
Men bosh irg‘adim va yana asabiylashib soatimga qaradim.
"Nima bo‘ldi? Hali ham kelmadimi?"
"Yo‘q," – dedim boshimni chayqab.
"Tinchlaning. Yo‘lda bo‘lsa kerak. Oxiri undan qutuladigan bo‘libsiz-da. Bu lavozimdan ketganingizdan keyin menga ziyofat berishingiz kerak. Olti yil davomida uning fe’l-atvoriga qanday chidaganingizga hali ham hayronman. Sizning 24/7 ishlayotganingizni ko‘rib, qo‘rqib ketaman kishi," – u kıkırdab gapirishda davom etdi.
Miyon juda quvnoq qiz edi. Biz ancha yaqin edik. Lekin kimdir Jimin haqida yomon gapirsa, chiday olmasdim. To‘g‘risini aytsam, u odamlar doim o‘ylaganidek toshbag‘ir emas edi. U shunchaki shunaqa inson edi, xolos.
Va uning o‘sha maxfiy, yumshoq tomonini faqat men bilardim. Aks holda, u hamma uchun hamisha mukammal, raqobatbardosh, boy, kelishgan va sovuqqon boshliq bo‘lib qolaverardi.
Qiziq, aslida necha kishi Jiminni haqiqatda taniydi?
"Miyon, menimcha sening hali qilinadigan ishlaring bor. G‘iybat qilish uchun hozir ayni vaqti emas," – dedim uning valdirashini tabassum bilan bo‘lib.
Qiz to‘xtadi. "Voy, ha, esimdan chiqibdi. Eslatganingiz uchun rahmat. Yaxshi ishlang, Seoyun," – dedi-yu, chiqib ketdi.
U ketganidan so‘ng, tashqarida qadam tovushlari eshitildi va eshik surilib, Jimin ko‘rindi. Men joyimdan turdim.
U to‘xtab qoldi. Keyin menga o‘girilib qaradi-da... jilmayib qo‘ydi.
G‘alati, u odatda to‘g‘ri o‘z kabinetiga kirib ketardi va kamdan-kam jilmayardi. Kayfiyati juda yaxshi bo‘lsa kerak.
"Xayrli kun, Janob Park. Tushlik yaxshi o‘tdimi?" – dedim bir oz ta’zim qilib.
"Ha, tushlik qildim. Siz-chi, Seoyun xonim?" – deb so‘radi u. Uning tabassumi chindan ham go‘zal edi. Uni nima bunchalik yaxshi kayfiyatga solgani haqida o‘ylamay ilojim yo‘q edi.
"Mening ham vaqtim yaxshi o‘tdi. Janob Park, sarmoyadorlar istalgan daqiqada kelib qolishadi. Menimcha, siz kabinetingizga kirishingiz kerak. Hujjatlarni hozir olib kiraman."
"Albatta," – u bosh irg‘adi va kabineti eshigini ochib ichkariga kirdi. Eshik yopilgach, nihoyat yengil nafas oldim.
Mening ish joyim aynan Janob Parkning kabineti ro‘parasida edi. Miyon olib kelgan fayllarni yig‘ishtirib, kabinetga yo‘l oldim.
Sarmoyadorlar bilan uchrashuv ko‘ngildagidek o‘tdi. Hamma narsa joyida edi, lekin Janob Parkning vaqti-vaqti bilan menga tikilib qolayotgani meni hayron qoldirdi. Mabodo u betob emasmi? Oilaviy shifokor bilan bog‘lanishim kerak. Oxirgi marta u deyarli ikki oy avval tibbiy ko‘rikdan o‘tgan edi.
Uchrashuv tugagach, unga qahva olib keldim – u yoqtiradigan, bir qoshiq shakar solingan achchiq qora qahva. U noutbukda nimadir yozayotganida, finjonni stoliga qo‘ydim.
"Janob Park," – deb chaqirdim.
"Hmm?"
"Men Arum xonimga tushlikka bora olmasligingiz haqida xabar va gullar yubordim. Ayriliq sovg‘asi sifatida unga qaysi mashinani yubormoqchi ekanligingiz haqida o‘ylayotgan edim. Bozorda bir nechta yangi modellar paydo bo‘libdi. Barcha tafsilotlarni saqlab qo‘ydim. Siz shunchaki qaysi birini sotib olib berishni tanlasangiz bo‘ldi," – dedim va planshetni unga uzatdim.
"Mana bunisi yaxshi ko‘rinyapti," – dedi u tasodifan bittasini tanlab.
"Xo‘p bo‘ladi, janob. Uni Arum xonimga soat 18:00 gacha yetkazib beraman," – dedim-da, joyimga qaytish uchun ortimga o‘girildim.
"Seoyun xonim."
"Labbay, Janob Park?" – ortimga qaradim.
"Bugungi hamma rejalarni bekor qiling. Arum bilan o‘zim ko‘rishmoqchiman va mashinani ham o‘zim bermoqchiman. 'Aroma Mocha' restoranidan joy band qiling. U bilan o‘zim gaplashib olaman," – dedi Jimin o‘rnidan turib.
"Tushunarli, Janob Park. Sizni u yerga o‘zim olib boraman," – dedim. Kecha Janob Park biror tadbirni bekor qilishi mumkinligini o‘ylab, bugun uchun tayyorlab qo‘ygan zaxira rejam ish berganidan xursand edim.
"Bunga hojat yo‘q. Siz qolgan ishlarni tugatavering. O‘zim ketaveraman."
"Xo‘p bo‘ladi, Janob Park."
"Nima uchun savollaringizga javob berishim kerak ekan?"
Jimin Arumga bo‘sh va sovuq ko‘zlari bilan tikildi. Arum uning savollariga javob berishni xohlamayotgandek edi.
"Nima degani 'nima uchun'? Biz munosabatda bo‘lgan vaqtimizda senga Louis Vuitton, Chanel, Gucci, Armani, Ralph Lauren kabi do‘konlarni deyarli bo‘shatib berganimdan keyin, bu sen qila oladigan eng kichik narsa-ku."
"Lekin qiz bolaga nima yoqishini senga nima uchun aytishim kerak, Jimin! Bu mantiqsiz. Senga boshqa qizni ilintirib olishing uchun maslahat beradigan darajada ahmoq emasman. Qaysi sobiq ma’shuqa bunday qiladi?"
"Sobiqlar boshqalarning didi haqida gapirib berishida nima yomon? Og‘iz ochmasligingni bilardim. Shuning uchun buni olib keldim," – dedi Jimin va tashqariga ishora qildi.
Arum tashqariga qaradi va yangi mashinani ko‘rdi. Uning ko‘zlari darhol chaqnab ketdi.
Jimin sekin pichirladi:
Pagani Huayra
Narxi: 1.4 million dollar
"Og‘iz ochishing uchun shu yetarlimi?"
"Biz endi boshqa uchrashmaymiz. Shunday ekan, savollarimga javob ber, mashinani ol va ket. Bunaqa imkoniyat boshqa bo‘lmaydi."
"Hamma narsani aytib beraman, Jimin. Nafaqat aytib beraman, balki o‘sha qizni qo‘lga kiritishingga yordam ham beraman," – dedi u tirjayib.
"Buni eshitish yoqimli," – Jimin kibrli jilmaydi.
Jimin gul do‘koni oldida turardi. Arum biroz avval bergan maslahati uning xayolidan o‘tdi.
"Qizlar sovg‘alarga ko‘milib yashashni yaxshi ko‘rishadi. Shuning uchun, agar uning ko‘nglini ovlamoqchi bo‘lsang, vaqti-vaqti bilan unga sovg‘alar berib turishing kerak," – degandi Arum.
"Qanaqa sovg‘alar?"
"Menimcha, qimmatbaho taqinchoqlar, mashinalar, dizaynerlik liboslari, poyabzallar va hokazo..."
"Men oddiy qizga nima yoqishini so‘rayapman, 'oltin izlovchi' (gold digger) ning xohishlarini emas."
"Siz qo‘polsiz, Jimin."
"Lekin gapimga qo‘shilmaysanmi? Sen men bilan faqat pulim uchun birga eding-ku."
"Tinchlan, do‘stim. Biz endi sobiqlarimiz va bir-birimizni qo‘llab-quvvatlashimiz kerak."
Jimin bu gapdan keyin ko‘zlarini suzdi. Arum yana gap boshladi:
"Unda, ba’zi gullar va shokoladlarni tavsiya qilgan bo‘lardim. Menimcha, bu oddiy, lekin juda yoqimli sovg‘a."
"Tushunarli."
U chuqur nafas oldi. Lekin eng muhim narsani unutib qo‘ygandi. Seoyun qanday gullarni yoqtirardi?
U do‘kon ichkarisiga kirdi va gullarning ifori dimog‘iga urildi. Yoqimli hid unga tinchlanishga yordam berdi. U gullarga qarab turardi.
Do‘kon egasi uning yoniga kelib so‘radi: "Xayrli kun, janob. Qanday gullar xohlaysiz?"
U biroz o‘ylanib turdi: "Hmm... To‘g‘risi, umuman tasavvurim yo‘q."
"Bu sevgan qizingiz uchunmi?"
"Yo‘q! Yo‘q!" – uning ko‘zlari katta-katta bo‘lib ketdi. "Bu kotibam uchun."
"Oh. Qanday munosabat bilan?" – deb so‘radi ayol noqulay jilmayib.
Oxirgi marta qachon gul sotib olganding, Jimin? Juda noqulay vaziyat. Endi buni qanday tushuntiraman? Hammasi rasvo bo‘ldi!
"Seoyun xonimga qo‘ng‘iroq qilishim kerak. Buni o‘zim eplay olmayman."
Birozdan so‘ng Seoyun go‘shakni ko‘tardi: "Eshitaman, Janob Park?"
"Seoyun xonim, bitta savolim bor."
"Labbay, janob?"
"Qizlarga qanaqa gullar yoqadi?"
"Odatda har kimning o‘z tanlovi bo‘ladi. Lekin menimcha, atirgullar ham oddiy, ham go‘zal, sovg‘a olgan kishiga albatta yoqadi", dedi u.
"Rahmat, Seoyun xonim."
U shunday deb go‘shakni qo‘ydi. "Menga uchta atirgul guldastasi bering," — dedi u do‘kon egasiga. Harholda Seoyun xonimning yoqtirgan raqami uch ekanligini bilaman.
Shu vaqtda idorada Seoyun nima uchun u to‘satdan gullar haqida so‘raganiga hayron bo‘lib o‘tirardi. Odatda uning ma’shuqalari uchun hamma narsani Seoyun sotib olardi. Bu safargisi, shubhasiz, u uchun juda maxsus inson bo‘lsa kerak.
"Odamlar gullarni yaxshi ko‘rishadi, men bo‘lsam ularga allergiyam bor. Har safar uning ma’shuqalari uchun gul sotib olganimda, bu men uchun haqiqiy dahshat bo‘lardi. Bu haqda o‘ylashning o‘ziyoq burnimni qichishtiryapti," — deb kulib qo‘ydi u.
Seoyun
Men yuvinish xonasiga borgandim. Joyimga qaytganimda, stolim ustida uchta ulkan atirgul guldastasi turganini ko‘rib hayratda qoldim.
Ularga yaqinlashishim bilan gulchanglari sababli ko‘zlarim yoshlana boshladi. Burnim bitib, to‘xtovsiz aksira boshladim.
Ro‘molchamni burnimga bosib, gullar orasida yotgan kartochkani oldim.
Seoyun xonimga
"Apchi! Apchi!"
Menimcha, bu Janob Park uchun. U buni mening nomimga buyurtma qilgan bo‘lsa kerak.
Men kabinetga kirdim va Jiminning o‘z kursisida kibrli jilmayib o‘tirganini ko‘rdim.
"Janob Park, gullaringiz keldi," — dedim ro‘molchani hali ham burnimga mahkam bosib.
"Senga nima bo‘ldi, Seoyun xonim?" — deb so‘radi u. Uning yuz ifodasi darhol o‘zgardi.
"Hech narsa, shunchaki... Apchi! Apchi! Apchi!"
"Shamollab qoldingmi?" — dedi u.
"Apchi! Apchi! Mening gullarga allergiyam bor, Janob Park. Buni qaysi manzilda yuborishim kerakligini ayta olasizmi? Darhol yetkazib berishlarini tashkillashtiraman. Apchi!"
Jiminning yuzi shuv etib o'chib ketdi. Lattasan-a, Pak Jimin! U sening qo'lingda olti yil ishladi, sen bo'lsang hali ham uning gullarga allergiyasi borligini bilmaysan. Voy-bo'! U anavi "oltin izlovchi" ma'shuqalaringga gul yetkazib berib, rosa azob chekkan bo'lsa kerak.
"Onamga yubora qol...", dedi Jimin tushkunlik bilan.
"X-xo'p bo'ladi, Janob Park! Apchi! Kechiring," — dedi Seoyun va chiqib ketdi.
1-topshiriq: Muvaffaqiyatsizlik bilan tugadi.
Bu fanfic "Kotiba kimga nima boldi" kdramasidan olingan.
Bts azolariga moslab yozilmoqda.