Post 06/10/2025
Yura honim ich-ichidan yonar edi. Yana! Yana Jimin qo‘lidan sirg‘alib chiqdi. Unga o‘xshagan yigitni bir dunyo izlab ham topib bo‘lmasdi. Nafrat bilan stulni ag‘darib yubordi.
“Qanday qilib yana qochdi?! Kim edi u kampir?! Qayerdan topdinglar ularni?!”
Uning oldida turgan ikki yigit bosh egib turardi. Yura honim ularga qattiq qarab, sirg‘asini yechdi va stolga urdi.
-Endi men sabr qilmayman! Sizlar endi menga kerak emassizlar!” — dedi u va qo‘lini silkitdi. Shu zahoti uning eng ishonchli odamlaridan biri kelib, jazolashni boshladi. Ular aybdorlar bilan hisob-kitob qilishdi.
Ammo bu voqea shunchaki bir dahlizda emas, butun yerosti dunyosiga tarqaldi. Yura honimning raqibi — eng yirik mafiyalardan biri, sovuqko‘zli, ammo o‘ta kuchli ta’sirga ega bo‘lgan Kim Taehyung bu yangilikni eshitdi.
U kabinetida sokin o‘tirar, qorong‘u oynadan tashqariga termulardi. Yonida turgan qo‘riqchi sekin dedi:
— “Yura honim yana Jiminni yo‘qotdi. U qochgan.”
Kim Taehyungning labida kulimsirash paydo bo‘ldi. Ko‘zlari chaqnab ketdi.
— “Bu yigit kim o‘zi?..” — deb past ovozda o‘ziga o‘zi so‘radi. — “Yura kabi ayol uni yo‘qotgani uchun odamlarini yo‘q qilyapti, demak bu yigit oddiy emas... Men uni ko‘rmoqchiman.”
— “Yura honimga xabar yuboring. Men Jiminni sotib olmoqchiman. Pul yoki hokimiyat — farqi yo‘q. Uni menga topib bering.
Yura Honim orom kursisida o‘tirar, qo‘lida qadimiy uslubda tayyorlangan choy piyolasi tebranib turardi. Ko‘zlarida g‘azab uchqunlari chaqnardi. Oxirgi uchrashuvda Jimin yana qo‘lidan chiqib ketdi. Bu holat uning qadr-qimmatiga allaqachon dog‘ tushirgandi.
"Qayerga ketdi dedingiz?!" — deya baqirdi u yonidagi tanasini titratayotgan yordamchisiga
Kechirasiz... biz uni deyarli tutayotgan edik, lekin to‘satdan bir qiz... uni uyiga yashirdi..."
Yura Honimning qoshlari chimirildi.
— "U qiz kim? Manzilini toping! Va siz — barchangiz, bekorlarchilar! Meni sharmanda qilyapsizlar!"
Shu ondayoq u xonadagi ikkita eng sodiq qo‘riqchilarini chaqirdi.
Uch kuningiz bor. Jiminni toping. Yo‘qsa... natijasi sizga yoqmaydi," — dedi sovuq ohangda.
Uning bu harakatlari, bu g‘azabli buyruqlari shunchaki isyon emasdi. Yura Honim Jiminni "sevardi", biroq bu sevgi yurak emas, nafsdan tug‘ilgan edi. U Jiminni egasi deb bilgan, boshqalar unga yaqinlashishini hatto tasavvur ham qilolmasdi. Bu mehr emasdi — bu qaramlik edi.
Ammo Yura Honimning shafqatsiz harakatlari uzoq qolmadi
Kim Taehyung... Jinoyat dunyosida "Tig‘li tabassum" nomi bilan mashhur. Uning qahqahasi muzday edi, qarorlari esa qonli. U Jimin haqida eshitgan zahoti qiziqib qoldi.
"Yura Honim o‘zi uchun o‘yinchoq tutib olganmi?.. Hmm... Juda qiziq... Bu yigit kim o‘zi?" — dedi u soyadek jim turgan odamlarga qarab.
Uning yonida turgan yordamchisi javob berdi: —
Park Jimin. Sobiq boy oilaning farzandi. Yura Honim qarzlar evaziga uni so‘ragan. Yigit esa qochib ketgan. Hozirda noma’lum joyda yashirinmoqda."
Kim Taehyung jilmaydi. Qiziqarli o‘yin endi boshlanayotgan edi.
Yura Honim... Sen yillar davomida shartnoma bilan odam olgan bo‘lishing mumkin. Lekin bu safar men bu yigitni sotib olmoqchiman... Yaxshi narx taklif qilaman. Agar yo‘q desa... unda o‘yin qoidalari o‘zgaradi."
Va shunday qilib, Jimin atrofidagi tor doira tobora yopila boshladi. Uni nafaqat o‘zining zulmatli o‘tmishi, balki jinoyat olamining ikki eng yirik kuchi ta'qib qila boshlagandi.
Ammo u bundan hali bexabar edi. Lily esa endi bu o‘yinning bir parchasiga aylangandi.
Ularning sevgisi endi nafaqat yuraklar sinovida, balki hayot va xavf o‘rtasida bo‘lishi kerak edi...
Tashqarida shamol turardi. Kecha sodir bo‘lgan voqealar Lily yuragidan o‘chmayotgan edi. U deraza yonida turib, jimjitlikni tinglardi. Ichkarida esa Jimin o‘zini bir oz bo‘shroq his qilar, ammo yuragi hali ham notinch urardi.
Lily xonaga kirib, sekin gap boshladi:
Jimin unga qaradi, ko‘zlarida chuqur qayg‘u aks etardi:
"Bilmayman... yuragimda qandaydir og‘irlik bor. Bu joy tinch, lekin ichimda urush bor."
Lily unga qarab jilmaydi, lekin bu jilmayishda ham hamdardlik, ham tushunish bor edi.
Ba’zida tinchlik topish uchun yuragimizdagi g‘alayonni ham qabul qilishimiz kerak bo‘ladi," — dedi u, — "Men ham bu yerga oson kelmaganman."
— "Siz nega keldingiz bu yerga, Lily?"
Qiz bir oz sukut qildi, so‘ng asta gapira boshladi
"Men... hech qachon mukammal bo‘lmaganman. Oilam meni doimo tanqid qilardi. Ularning istagiga ko‘ra yashashdan charchadim. O‘zim uchun yashashni tanladim. Shu sababli bu kichkina shaharga kelib, yangi hayot boshlashga qaror qildim
Jimin boshini qimirlatdi, uning ko‘zlarida Lilyga nisbatan minnatdorlik porlardi.
— "Siz meni yashirganingizda, menga faqatgina xavfsizlik emas... umid ham berdingiz. Bilasizmi, men hayotim davomida ilk marta kimdir uchun qadrliman degan tuyg‘uni his qildim."
Sen bu yerda yolg‘iz emassan, Jimin. Men sendan hech narsani so‘ramayman. Faqat yuraging to‘g‘risida rost bo‘l. Men sendan hech narsani kutmayman, lekin agar yuraging og‘risa, bu og‘riqni sen bilan baham ko‘rishga tayyorman."
Jim bo‘lib qolishdi. Ular bir-biriga qarab turishardi. O‘rtada hech qanday so‘z yo‘q edi, lekin yuraklar bir-biriga yaqinlashayotganini ikkisi ham his qilardi
Deraza ortidan yengil yomg‘ir tomchilari urila boshladi. Go‘yo yurakdagi og‘riqlarni yuvmoqchi bo‘lgandek...
Bu kichik suhbat oralaridagi devorlarni asta-sekin qulatmoqda edi... ammo tahdid hali uzoqlashmagan edi.
