✨Pink hair boy✨

Sen toʻkkan koʻz yoshlar...

— Yoon~...tugatdingmi?...

— oz qoldi...mashinada kutib tur..

— sen doim masulyatsizsan...

Boshini sarak sarak qilgancha mashinaga oʻtirib oldi..Yoongi kelishi bilan eshikni ochib

— Teahyung...men qaytishni hohlamayman...yana oʻsha yuzni koʻrishni xohlamayman...tushunsangchi bu ogʻriqli...

Yoongi gʻingshib mashinaga oʻtirdi... Teahyung mashinani haydab ketardi..

— oʻzing oʻyla...u buni atayin qilmagan...u ham hammasi yaxshi boʻlishini hohlagan...Nima deyish mumkin..u afsuslanyabdi...har kuni eshigim yoniga kelib seni soʻrayabdi..

— meni soʻramasin...menga endi u kk emas..u oʻz tanlovini eʼlon qilgan...

Ular gap bilan chalgʻib yoʻldan chiqqan bolani koʻrmay qoldi..yaxshiyam Teahyung vaqtida toʻrmozni bosib qoldi..

— jin ursin...shibal..yosh bolaga yoʻlda nima bor?..

Teahyung soʻkinib mashinadan tushdi..

Bolakay qoʻrqanidan tizzasini quchoqlab olgan edi..dir dir tirtab nafas olar edi..oyoq yalang...ustidagi koʻylagi bir ahvolda... Sochlari toʻzgʻigan...hamda yuqa kiyimda..

Teahyungdan qoʻrqdi chogʻi..unga ulkan beozor kuchuk koʻzlari bilan boqdi

? — kechirasiz... janob....

— sen...sen daydimisan?...

Mashina ichidan ovoz keldi

— uni tinch qoʻy...

Yoongi ortiq chidolmay gapirgan edi

Teahyung unga qaradi..

— ok... lekin keyingi safar oʻzingdan koʻr..

U yana mashinaga oʻtirdi va yoʻlga chiqdi

Yoongi hayol surib derazadan tashqariga qarab ketardi...

Hayolida boyagi daydi yigitcha... uning yuzlari kir boʻlib ketgan boʻlsa ham toʻq koʻk kulrang koʻzlari juda chiroyli edi... Hullas uning sochlari pushti rang ammo huddi uyqudan zoʻrgʻa turgan odamga oʻxshar edi..Yoongi bularni oʻylab yuziga tabassum yugurdi.. Teahyung bu oʻzgarishni tushundi. Va nihoyat gapirdi

— Yoon...sen rostdan ham uni kechirmaysanmi?... aytmoqchimanki u afsusda...

Yoongi buni eshitmaganga olib jim ketardi...

Ular manzilga yetib keldi...

— manashu uy...yoqdimi?

— albatta...yolgʻiz yashash uchun mukammal...

Teahyung Yoongining jamadonlarini tushirib oʻzi esa yana mashinaga oʻtirib oldi

— mayli endi men boray... Yana maktabga borish esingdan chiqmasin...

— meni yosh bola koʻryabsanmi?..yoʻqol koʻzimdan...

Teahyung ketgach Yoongi yangi uyiga kirdi va narsalarini joylashni boshladi..

Har bir harakati nozik va nafislik bilan edi

Devorga suratlar ildi va oshxonadagi muzlatgichni toʻldirib qoʻydi

Soʻng xonasiga yoʻl oldi...zinalardan chiqib, yotoqxonaga kirdi

— ugh...juda charchadim...

Endi Uxlamoqchi edi. Ammo toʻsatdan eshik qoʻngʻirogʻi chalindi...

— shu paytda kim boʻlishi mumkin..

Yoongi sekin zinalardan pastga tushdi

Eshik ortida kim borligi nomalum ammo bu unga tanish tuyulardi

Sekin eshikni ochdi

— sen??...Sen bu yerda nima qilayapsan?

Eshik ortida oʻsha daydi yigitcha turardi

— kechirasiz,Janob...men...men sizdan bir narsa soʻramoqchi edim...

Yoongining hayrati ikki barobar oshdi..u nega bu yerda..va uning manzilini qanday topdi...bu shunchaki jumboq edi

Yoongi nima deyishni bilmasdi

Shunchaki uni uyiga taklif qildi

Yigitcha uyga kirishi bilan atrofga alanglab qaradi

— uyingiz katta ekan...Hamda bugun sotin olingani uchun yangi..

— sen buni qayerdan bilasan?

Yoongi hayron boʻlib qaraydi.. chunki bu yigit rostdan ham oʻzini gʻalati tutayotgan edi..

— ahh..hech qanday... shunchaki tahmin..

— nega kelgan eding.. maqsadga oʻt..

Yigitcha Yoongiga boshdan oyoq razm soldi..keyin sekin kulib qoʻydi.

— janob....

— nima??

1- qism tugadi

Qandrli kuzatuvchilarim.. iltimos oʻqiganga yarasha reaksiya qoldiring va kament yozing..

Written by : Lily