MY KILLER HUSBAND

Direktorning baland ovozi koridorni larzaga soldi.
— Nima bo'lyapti bu yerda?
Bir lahza oldin bir-biriga baqirayotgan o'quvchilar birdan jimib qolishdi.
Koridor bo'ylab yig'ilganlar asta-sekin chetga chiqishdi.
Direktor sovuq nigoh bilan to'rttasiga qaradi.
— Yelena. Seo-yeon. Ha-eun. Na-ri.
— Mening xonamga. Hozir.
Hech kim e'tiroz bildirmadi.
Direktor xonasida havo og'irlashib ketgandi.
Direktor stol ortida qo'llarini birlashtirib o'tirdi.
— Bu hafta ichida ikkinchi marta.
Hech kim gapirmadi.
Direktor avval Seo-yeonga qaradi.
— Boshlang.
Seo-yeon chuqur nafas oldi.
— U bizni ataylab...
— Yetar.
Direktor uning gapini bo'ldi.
— Koridordagi kameralarni ko'rdim.
Seo-yeonning yuzi o'zgardi.
Ha-eun va Na-ri ham bir-biriga qarab olishdi.
— Siz uchalangiz ataylab mojaro chiqargansiz.
Direktorning ovozi qat'iy edi.
— Maktabda bunday xatti-harakatga toqat qilinmaydi.
Yelena indamay turardi.
Direktor unga yuzlandi.
— Sen ham o'zingni bosishing kerak edi.
— Tushundim.
— Sen ham janjalni davom ettirgansan.
Yelena boshini egdi.
— Ha, ustoz.
Direktor chuqur xo'rsindi.
— Bugun hammaning ota-onasi yoki vasiylari maktabga chaqiriladi.
Xonadagi sukunat yana og'irlashdi.
Seo-yeonning ko'zlari kattalashdi.
— Direktor janoblari...
— Qarorim o'zgarmaydi.
Shu payt kotiba eshikni taqillatib ichkariga kirdi.
— Janob direktor... Yelenaning vasiysi kelibdi.
Direktor soatiga qaradi.
— Shuncha tezmi?
Kotiba bosh irg'adi.
— Ha. Hozir qabulxonada kutyapti.
— Kiritsin.
Bir necha soniyadan so'ng eshik ochildi.
Qora kostyum kiygan John xonaga kirib keldi.
Xonadagi havo bir zumda o'zgardi.
John hech kimga qaramadi.
Faqat Yelenaning yuzidagi mayda tirnalgan joyni ko'rdi.
Uning nigohi sovuqlashdi.
— Direktor.
— Xush kelibsiz, janob John. Iltimos, o'tiring.
John o'tirmadi.
— Avval nima bo'lganini eshitaman.
Direktor vaziyatni xotirjam tushuntira boshladi.
John bir og'iz ham gapirmadi.
U tinglab bo'lgach, nigohini Seo-yeon, Ha-eun va Na-riga qaratdi.
Uning sovuq qarashi uchalasini ham noqulay ahvolga soldi.
Ammo u hech qanday tahdid qilmadi.
Faqat Yelenaga yuzlandi.
— Uyga ketamiz.
Yelena bosh irg'adi.
Direktor esa ularni kuzatarkan, ichida bitta fikr o'tdi:
"Bu voqea hali shu bilan tugamaydi."

Ertasi kuni maktab odatdagidek gavjum edi.
Kechagi voqea butun maktabga tarqalgan, deyarli hamma shu haqda gapirardi.
Yelena sinfga kirganida bir necha o'quvchi unga qarab qoldi.
Ba'zilari indamay salom berdi, boshqalari esa faqat kuzatish bilan cheklandi.
Yelena odatdagidek oxirgi qatordagi joyiga o'tirdi.
U daftarini ochib, dars boshlanishini kutdi.
Oradan ko'p o'tmay Seo-yeon, Ha-eun va Na-ri ham sinfga kirishdi.
Ular bu safar hech narsa demadi.
Faqat Yelena tomonga qisqa qarab, o'z joylariga o'tirishdi.
Dars boshlanishidan oldin sinf rahbari ichkariga kirdi.
— Diqqat, bolalar.
Shovqin bir zumda bosildi.
— Kechagi voqeadan keyin maktab ma'muriyati qaror qildi. Bundan keyin har qanday mojaro bo'yicha barcha o'quvchilar maktab qoidalariga qat'iy amal qiladi. Hech kim bir-birini haqorat qilmaydi yoki bezovta qilmaydi.
Sinf jim edi.
O'qituvchi davom etdi:
— Men sizlardan bitta narsani kutaman: bu masala shu yerda tugasin.
Yelena derazaga qaradi.
Seo-yeon esa boshini egib o'tirardi.
Dars tugagach, o'quvchilar koridorga chiqishdi.
Yelena shkafi oldida kitoblarini olayotganda, orqasidan tanish ovoz eshitildi.
— Yelena.
U ortiga burildi.
Seo-yeon yolg'iz turardi.
Bu safar uning yonida na Ha-eun, na Na-ri bor edi.
Bir necha soniya ikkisi ham gapirmadi.
So'ng Seo-yeon sekin dedi:
— Kechagi ish uchun uzr so'ramoqchi emasman.
Yelena xotirjam qaradi.
— Buni kutmagandim ham.
— Lekin yana janjal qilishni ham istamayman.
Yelena shkafini yopdi.
— Men ham.
Yana qisqa sukunat cho'kdi.
Seo-yeon chuqur nafas oldi.
— Demak, bundan keyin har kim o'z yo'lidan yuradi.
— Men uchun shunday bo'lsa kifoya.
Seo-yeon bosh irg'adi va indamay koridor bo'ylab yurib ketdi.
Yelena esa uning ortidan qaramadi.
Ba'zan eng qiyin g'alaba janjalni davom ettirish emas, uni tugata olish ekanini u yaxshi tushunardi.

Ertasi kuni.
Soat 8:10.
11-"A" sinf odatdagidan ham shovqin edi.
Kimdir telefon ko'rayotgan, kimdir uy vazifasini shoshilib ko'chirayotgan, yana kimdir kechagi voqealarni muhokama qilardi.
Seo-yeon partaga tirsagini qo'yib, deraza tomonga qaradi.
— Eshitdinglarmi?
Ha-eun boshini ko'tardi.
— Nimani?
— Bugun maktabga yangi o'qituvchilar kelarkan.
Na-ri kulimsiradi.
— Har yili shunday gap chiqadi.
— Yo'q, bu safar jiddiy.
Yelena ularning suhbatiga aralashmadi.
U kitobini ochgancha jim o'tirardi.
Shu payt butun maktab bo'ylab ovoz kuchaytirgich ishga tushdi.
— Diqqat, barcha o'quvchilar! Besh daqiqadan so'ng hamma markaziy zalga yig'ilsin. Bu maktab ma'muriyatining topshirig'i.
Sinf ichidagi shovqin birdan kuchaydi.
— Nima bo'ldi ekan?
— Kimdir tekshiruv kelgan deyapti.
— Balki yangi direktor bo'lsa kerak.
Yelena derazadan hovliga qaradi.
Odatda bo'sh turadigan maydonga birin-ketin qora avtomobillar kirib kelayotgandi.
Ular maktabning asosiy binosi oldida to'xtadi.
Mashinalarning oynalari qoraytirilgan edi.
Kim kelganini bilishning iloji yo'q edi.
Koridorlar bir necha daqiqada o'quvchilarga to'ldi.
Hamma zal tomon yugurardi.
Direktor sahnaga chiqdi.
Mikrofonni qo'liga olib, zalni kuzatdi.
— Aziz o'quvchilar...
Shovqin asta-sekin bosildi.
— Bugun maktabimiz uchun muhim kun.
Orqa eshiklar sekin ochildi.
Zaldagi yuzlab o'quvchilarning nigohi bir vaqtda o'sha tomonga burildi.
Qora kostyumdagi yetti kishi ichkariga kirib keldi.
Ular shoshilmasdan, bir saf bo'lib sahna tomon yurishardi.
Zalda pichirlash avj oldi.
— Kim ular?
— O'qituvchilarga o'xshamaydi...
— Juda jiddiy ko'rinishadi...
Direktor jilmaydi.
— Sizlarni yangi o'qituvchilar jamoasi bilan tanishtirishdan mamnunman.
Sahnadagi yetti kishi o'quvchilarga qarab bosh irg'adi.
Direktor birinchi bo'lib o'rtada turgan yigitni tanishtirdi.
— Adabiyot va ijodiy yozuv fanidan yangi o'qituvchimiz — Kim Nam-joon.
Zalda yana shovqin ko'tarildi.
Direktor navbat bilan qolgan o'qituvchilarni ham tanishtira boshladi.
Yelena esa ularga emas, sahnaning chetida turgan Johnga qarab qoldi.
Johnning chehrasi odatdagidek sovuq edi.
Ammo u yangi kelgan o'qituvchilarni juda diqqat bilan kuzatayotgandi.
Go'yo ularning ayrimlarini avval ham uchratgandek...
Bu holatni esa zalda hech kim sezmagan edi.