"QORA PARDA ORTIDAGI SHOH"🐋
Prolog
1498-yil.
Sharqning eng qudratli saltanatlaridan biri...
Kun yorug'ida u yer tinch va boy ko'rinardi.
Ammo tun tushishi bilan saroyning haqiqiy yuzi ochilardi.
Har bir ustun ostida sir yashirin...
Har bir jilmayish ortida xiyonat...
Har bir toj ostida esa qon bor edi.
Ammo hech kim bilmasdi...
Taxt uchun kurashayotgan ikki shahzoda aslida bir odam ekanini.
Kunduz kuni u—
xalq oldida sovuqqon, dono va mukammal valiahd.
Tun tushgach esa—
niqob taqqan, qora kiyimdagi afsonaviy qotil.
Uni hamma faqat bitta nom bilan bilardi.
"Qora Tulki."
Hech kim uning yuzini ko'rmagan.
Ko'rganlar esa ertasi tongni ko'rmagan.
Faqat bitta odam...
Saroyga endigina kelgan yosh ayol...
Coraline.
U oddiy xizmatkor emasdi.
Uning otasi bir vaqtlar qirollikning eng kuchli qo'mondoni bo'lgan.
Lekin xiyonat sabab butun oilasi yo'q qilingan.
Coraline esa tirik qolgan yagona farzand edi.
Yillar davomida u bitta maqsad bilan yashadi.
Qasos.
Ammo taqdir uning yo'lini o'zgartiradi.
Bir kecha...
Saroy kutubxonasida yashirin eshik ochiladi.
Coraline tasodifan yer ostidagi yo'lakka tushib qoladi.
Qorong'u yo'lak oxirida esa...
Qon tomchilari.
Singan qilich.
Va...
Qora kiyimdagi noma'lum yigit.
Uning ko'zlari qora mato bilan yopilgan bo'lsa ham, Coraline uning nigohini his qilardi.
— "Kim ekansan?" — dedi Coraline pichirlab.
Yigit esa sekin kuldi.
— "Meni topganing uchun afsuslanasan."
Shu lahzada uning qilichi Coralinening bo'yniga tiraldi.
Ammo u zarba bermadi.
Aksincha, asta qora matoni yechdi.
Coraline qotib qoldi.
Oldida turgan odam...
Ertalab taxt vorisi sifatida ko'rgan shahzodaning aynan o'zi edi.
Shahzoda sekin jilmaydi.
— "Endi mening eng katta sirimni bilasan."
Coraline esa qilichni mahkam ushladi.
— "Unda meni o'ldirasizmi?"
Shahzoda bir necha soniya sukut saqladi.
— "Yo'q..."
— "Endi sen bu sirning bir qismisan."
Va aynan o'sha kechadan boshlab...
Ularning taqdiri bir-biriga bog'lanib ketdi.
Biri qasos izlayotgan qiz.
Biri esa o'z saltanatini ichkaridan yemirayotgan dushmanlarni yo'q qilayotgan yashirin shoh.
Ammo ikkalasi ham bilmasdi...
Saroydagi eng xavfli odam hali soyadan chiqmagan edi.