"Despise to Desire"
Uch oy o'tdi va men undan ko'p narsani o'rgandim.
Bir kuni kechqurun ofisda janob Jeon hamon o'z stolida edi. Gohida uning istehzoli gaplariga quloq solmaslik uchun undan unchalik ham so‘ramasdim. Men narsalarimni yig'a boshlaganimda, uning jamoa boshlig'i Dilanga baqirganini eshitdim.
Ularning e’tiborini tortmaslik uchun qo‘limdan kelganini qilib ichkariga yugurdim. Nega u har doim g'azablangandek tuyulganini tushunolmasdim. Uning biznesi gullab-yashnadi, loyihalardan keyin loyihalar paydo bo'ldi, lekin u hafsalasi pir bo'lardi.
Avvaliga, kollejda o‘qib yurgan kunlarimizdan kelib chiqqan bo‘lsak, men sabab bo‘lgan bo‘lsa kerak, deb o‘yladim, lekin ishdagi ehtiyotsizlikning har qanday belgisidan uning jahli chiqib ketgani ma’lum bo‘ldi.
Jungkook: Xo'sh, buni qayta ko'rib chiqsangiz yaxshi bo'ladi, chunki men hech qanday qobiliyatsizlikka toqat qilmayman"
-dedi janob Jeon va faylni stolga urib.
Dilan: Men yana tekshirib ko'raman, janob"
-deb duduqlandi, chiqish joyiga yo'l olishdan oldin.
Nigohim yana janob Jeonnikiga to‘qnashdi va men tezda ta’zim qildim.
Jungkook:Bu yerga keling, Karter xonim,”
-u horg'in xo'rsindi va men itoatkorlik bilan yaqinlashdim.
Jungkook: Sizda uch kun bor. Ularni yaxshi boshqaring va menga yakuniy hisobotni ko'rsating"
-dedi u va men bir necha marta tez bosh irg'ab qo'ydim.
Men ham yangi bo'lim bilan ishlay boshladim.
Rena planshetida ishonch bilan taklifni taqdim etdi va qo'lini cho'zdi
Rena: Janob Jeon, bu mening jamoam birlashish uchun kelishi mumkin bo'lgan eng yaxshi strategiya."
Jungkook ushlab turdi. U tarkibni varaqlaganda uning ifodalari qattiqligicha qoldi. U bu taklifni sinchiklab ko‘zdan kechirdi va bir muhim masalani aniqlab, qoshini chimirdi.
Jungkook: Karter xonim, bunda puxtalik ko'rinmayapti. Siz bu yerda muhim tafsilotni e'tibordan chetda qoldirdingiz",
- deya xatoga ishora qildi Jungkook.
Jungkook: Bundan tashqari, bu yerdagi band qayta ko'rib chiqishni talab qiladi. Bu juda noaniq va noto'g'ri tushunishga olib kelishi mumkin.
Rena o'z e'tirozini anglab yetgach, yuragi siqildi, lekin xotirjam bo'lib qoldi. U, shuningdek, Jungkook Renaning yelkasiga og'irlik qila boshlagan ulkan mas'uliyatni angladi.
Rena: Men buni tushunishim kerak edi. Kechirasiz, janob. Men darhol ishlayman.
- deya tan oldi ofisdan chiqishdan oldin.
Rena: Men sizni xafa qilmayman, janob Jeon. Ishonchim komilki, bu taklif benuqson. Bu kelishuv nima kerak bo'lishidan qat'i nazar, muvaffaqiyatli bo'ladi.
Jungkook ko‘rinib turibdi — u ancha hafsalasi pir bo'lgan edi, lekin Renaning bunga qodirligini yaxshi bilar edi.
Keyinchalik, jamoasi bilan bo‘lib o‘tgan yig‘ilishda Rena yuklama muammosini ochiq tilga oldi. U barchaning haddan tashqari bandligini, toliqqanini tushunardi, shunga qaramay, mas’uliyatni o‘z zimmasiga olishga tayyor edi.
Rena: Yigitlar! Hozir men uchta bo‘lim uchun ishlayapman, iltimos, menga shunaqa qilmay qo‘ying... Xatolarga yo‘l qo‘ymang. Bu kichik xato edi, lekin janob Jeon darhol payqadi," — dedi Rena charchoq aralash ohangda, peshonasini uqalab.
U stol ustidagi suv shishasiga qo‘l uzatdi va bir necha qultumni ichib yubordi, bo‘g‘zidan kuch bilan yutayotgandek tuyuldi.
Rena: Qaranglar, men tushunaman, biz katta bosim ostida ishlayapmiz, va jamoamizni kengaytirish jarayonidamiz. Shunchaki, diqqatni jamlang. Men har biringizga ishonishim mumkin, to‘g‘rimi?" — dedi Rena xotirjam va ishonchli tabassum bilan.
Jamoa a’zolari bosh irg‘ab tasdiqlashdi, ba’zilari esa o‘zaro dalda beruvchi so‘zlar almashishdi — bu og‘ir muhitda bir ozgina bo‘lsa ham iliqlik sezildi.
X1: “U hech qachon uning mehnatini qadrlaydimi o‘zi?”
X2: Men bunga shubha qilaman. Ammo u bu joyning muammosiz ishlashini ta'minlaydi va bizni janob Jeonning portlashlaridan qutqaradi.
-deb kulishdi
Jungkook: Karter xonim, biz juda ko‘p narsani xavf ostiga qo‘yyapmiz, shuning uchun bu ishni buzib qo‘ymang. Jamoangizga nisbatan ham qattiq qo'l bo‘ling," — dedi u sovuq va talabchan ohangda.
Jungkook har doim professional ohangini saqlardi — bu esa Renani inson sifatida chuqur hayratda qoldirardi.
Uning sovuqqonligi, aniq va o‘ylangan harakati, ayniqsa stressli vaziyatlarda ham o‘zini yo‘qotmasligi Rena uchun ilhom manbai edi. Biroq, yuragining bir chekkasida, u bu niqob ortida yashiringan haqiqiy Jungkook kim ekanini bilishni istar edi.
Rena: Tushunarli, janob Jeon. Men barcha tafsilotlarni uch bor tekshirib chiqdim, hammasi joyida," — dedi Rena ishonch bilan, tabassum qilgancha.
Jungkookning salobati va nazoratni qo‘ldan bermasligi, hatto eng nozik vaziyatlarda ham, uni beixtiyor maftun etardi.
Jungkook YNning qarashlari kerakligidan uzoqroq cho‘zilayotganini payqadi — bu esa uni bezovta qildi.
Jungkook professional chegaralarni buzish fikridan jirkanardi, ayniqsa, o‘zi doimo masofani saqlashga odatlangan bo‘lsa. Ammo nega aynan Renaning e’tibori uni bunchalik bezovta qilayotgandi?
Jungkook: Karter xonim, nega menga shunday tikilib turasiz? Bu chalg'itadi.
Ayni damda u hafsalasi pir bo'lgandek edi.
Qo'rqib ketgan Rena tezda ko'zini olib qochdi, yuzi biroz qizarib ketdi. U xijolat bo‘lib, duduqlandi:
Rena: Kechirasiz, janob,bunday qilish niyatim yo‘q edi.
Jungkookning hafsalasi pir bo'lib, u diqqatini ishga qaratdi.
Yomg‘ir shiddat bilan quyila boshlagandi.
Rena: Xudoyim, iltimos, yana kech qolishimga yo‘l qo‘yma. U allaqachon menga bilvosita ogohlantirishlar bergan..." — deb pichirladi u, nafasi ichiga tushib.
U siniq poshnalarini qo‘liga siqib ushlab, yalangoyoq holatda uyiga qarab yugurdi.
— "Farishtam" — dedi onasi, sochiqni tezda olib, boshqa bir juft oyoq kiyim olish uchun xonasiga yugurayotgan qizining ortidan ergashdi.
Onasi sochiqni uning sochlariga bosdi.
Rena: Oyi! Ertalabki yig‘ilishga kech qolyapman, iltimos..." — dedi u shoshilinch ohangda.
Onasining yuzidan bir o‘pib, besh daqiqa ichida asosiy yo‘lga qaytdi — u yerda kompaniya mashinasi uni kutayotgan edi. U mashinaga chiqdi, haydovchi esa darhol harakatga tushdi.
Jungkook yana va yana Renaga qo‘ng‘iroq qilishga urindi, lekin u javob bermasdi.
Jungkook: Qanday mas’uliyatsizlik bu, Karter xonim"
— deb g‘azab bilan pichirladi u, mushtini siqib.
Shu payt Renaga yordam beradigan hamkasbi, Yuri, eshikni taqillatib, ichkariga kirdi.
Yuri: Janob, yig‘ilishni boshlashimiz kerak. Mijozlarimiz deyarli yetib kelishdi. Rena xonim ham hozir yetib keladi..."
Jungkook: Qayerda fayl? Mijozlar mening yuzimizga imzo chekishini istaysanmi?" — deb baqirdi u, ovozidagi g‘azab Yurini cho‘chitdi.
Yuri: yaxshi— dedi u chuqur nafas olib.
Jungkook: O‘sha faylning nusxasini olib keling. Karter xonim har doim avval nusxasini tayyorlagan bo‘lardi," — deb ovozini balandlatdi u.
Yuri: H-ha, albatta, janob! Qaerda ekanini bilaman... Tezda olib kelaman," — dedi u shoshilib, xonadan chiqib ketdi.
U Renaning javonlarini ochib, faylni topib oldi.
Yuri: Oh, Rena, iltimos, tezroq kel! Ob-havo unchalik yaxshi emasligini bilaman," — dedi u yuragida xavotir bilan, faylni qo‘lida mahkam ushlab.
U yig‘ilish zaliga yugurib qaytdi va faylni menejerga topshirdi.
Rena telefonini sumkasidan oldi, qo‘llari titrar, ekranda Jungkookdan ketma-ket uchta javobsiz qo‘ng‘iroq va yana bir nechta boshqa xabarlarni ko‘rdi.
Uning yuragi qinidan chiqay deyayotgandi — Jungkook hech qachon bir martadan ortiq qo‘ng‘iroq qilmasdi. Har doim bu ishni u qilardi.
Rena: Uff, nega ovozsiz rejimga qo‘yganman axir? Qaytarib qo‘ng‘iroq qilaymi? Yo‘q, balki kerakmas..." — deb o‘ziga o‘zi gapirdi u, ofis binosiga yaqinlashib qolgan paytda.
U Jungkookning raqamiga tikilib, qo‘ng‘iroq qilish-qilmaslikni o‘ylab turardi, shu payt telefon birdaniga jiringladi.
Yig‘ilish qo‘l berish bilan boshlandi. Jungkookning menejeri sifatli mahsulotlari haqida gapirishni davom ettirdi. Jungkook esa faylni ochdi va birinchi sahifada chizilgan rasmni ko‘rib, qisqacha diqqatini yo‘qotdi.
— "Bu eskizlar hali ham juda yomon," — deb o‘yladi u, lekin bexosdan yuzida kichik bir tabassum paydo bo‘ldi.
Chizma mukammal emasdi, ammo u kiyim dizayni eskizi kabi ko‘rinardi. Jungkook hech kim sezmasligi uchun varaqqa qarab, uni yashirincha olib, cho‘ntagiga solib qo‘ydi.
Yig‘ilish xonasida jiddiy taranglik hukm surar, Jungkookning g‘azabi asta-sekin ortib borardi. U yonidagi bo‘sh o‘rindiqqa qattiq qarab, telefonini olib, Renaga xabar yubordi.
Jungkook: O‘sha faylni qaerga qo‘ydingiz? Yig‘ilishning o‘rtasidaman! Qayerdasiz?"
Rena:Faylni berdim... Faqat eshik oldidaman, janob, yetib keldim!"
— "Janob Jeon, agar vaqtingiz va hujjatlaringiz tayyor bo‘lsa, bizga qo‘shimcha tafsilotlar kerak," — dedi mijozlardan biri, bu so‘zlar uni o‘ylaridan uyg‘otdib.
Shu payt Rena xonaga kirdi, go‘yoki Jungkookning g‘azabidan mutlaqo ta’sirlanmagandek ko‘rinar edi.
U xonadagi muhitni diqqat bilan kuzatdi — Yuri undan biroz avval sodir bo‘lgan voqealarni allaqachon aytib bergandi.
Xona xira yorug‘likka burkangan, havoda taranglik sezilar edi.
Stol boshida Jungkook o‘tirardi — uning chehrasi jiddiy, qarshisidagi talabchan mijozlar hayatiga tikilardi.
Karter xonim — uning ajralmas kotibasi — xonaning chekkasida sukut saqlagancha kuzatardi, Jungkookning borligi jimjit bo‘lsa-da, sokin bo‘ronni eslatardi.
Jungkook mijozlarga jilmaydi va faylning keyingi sahifalarini varaqlay boshladi. U yerda yana bir nechta chizmalar bor edi — bu Renaning eskizlar fayli edi. U jilmayishini saqlab qoldi, go‘yoki hech narsa bo‘lmagandek.
Rena sekinlik bilan Jungkook yoniga yaqinlashdi, qo‘lida to‘g‘ri fayllar bor edi. Uning yuragi hapqirardi, chunki Jungkook qo‘lida Renaning eskizlar faylini ushlab turganini ko‘rdi.
Taranglik hukmron bo‘lgan o‘sha onlarda, Yn xotirjam va ishonchli qadamlari bilan oldinga yurdi.
Rena: Janob Jeon, bu hujjatlar sizga kerakli batafsil ma’lumotlarni beradi," — deb shivirladi u.
Rena unga qarab papkani uzatdi. Jungkook buni qabul qildi, ko'zlari keng qamrovli taklifga tushdi.
Mijozlar bir-biriga qarashdi, ularning ifodalari yumshab, hujjatlarni o‘rganishar ekan.
Rena: Janob Jeon, men... men haqiqatan ham..."
Jungkook: Kechirimlaringizni o‘zingizda qoldiring! Nechanchi marta aytishim kerak, vaqtida bo‘lishni..." — Jungkook murrillab boshladi, ammo o‘zini to‘xtatdi, chunki bu joyda bunday gapirish o‘rinli emasligini anglab yetdi.
Mijozlar taqdim etilgan aniq va to‘liq ma’lumotlardan ta’sirlangan holda, unga diqqat bilan qarashdi.
— "Janob Jeon, keling, shartnomani imzolaylik," — ikkinchi mijoz so‘zladi. U Renaga nazar tashladi, Rena esa nafislik bilan uni shartnoma bo‘yicha imzo qo‘yiladigan joyga yo‘naltirdi.
Rena faylni ulardan olib, uni Jungkookning oldiga qo‘ydi. U unga ruchka uzatdi. Jungkook uni qabul qildi. Butun xona diqqat bilan kuzatib, Bosh derektor shartnomani imzolashga tayyorlanishini tomosha qildi.
Shartnomani imzolab, kompaniya muhrini bosgach, Jungkook orqasiga suyanib o'tirdi. U Rena bilan qisqa, ammo ma’noli nigoh almashdi.
E'tiborini yana mijozlarga qaratgan Jungkook ularga iliq tabassum bilan murojaat qildi.
Jungkook: Bizga bo'lgan ishonchingiz uchun o'z minnatdorchiligimni bildirmoqchiman. Ushbu hamkorlik bilan biz ushbu sohada haqiqatan ham hayratlanarli narsalarni yaratishga tayyormiz."
Mijozlardan biri minnatdorchilik bilan bosh irg‘adi:
— "Sizning qarashingizga ishonamiz, janob Jeon, va kelajakda nimalar kutayotganini sabrsizlik bilan kutyapmiz."
Jungkook davom etdi:
— "Ishoning, jamoamiz har bir bosqichda sizning kutganingizdan ham yuqori natijalarni ko‘rsatishga bel bog‘lagan. Biz muvaffaqiyatli va zamonaviy hamkorlikni intiqlik bilan kutyapmiz."
– Haqiqatan ham, sizning jamoangiz ajoyib ish bajargan.- dedi boshqasi
Ammo mijozlardan biri e’tiborni o‘zgartirib, to‘g‘ridan-to‘g‘ri Renaga murojaat qildi.
Rena muloyimlik bilan bosh irg‘adi, e’tirofni kamtarlik bilan qabul qilar ekan:
Rena: Rahmat, janoblar. Biz bu yerda hammasi muammosiz kechishini ta’minlash uchun shu yerdamiz dedi.
O‘sha muhim mijozlar uchrashuvidan beri uch oy o‘tdi va Rena o‘zini kompaniya uchun ajralmas inson sifatida isbotladi.
U har qanday vazifani bajarayotganda fidoyiligi va zukkoligi bilan ajralib turardi, garchi Jungkook hanuzgacha sovuqqon va befarq munosabatda bo‘lib, faqat vaqti-vaqti bilan "Yaxshi bajardingiz, karter xonim" degan qisqa mulohazalar bilan kifoyalanayotgan bo‘lsa ham.
Aynan shu kuni, Rena xonaning old tomonida turib, taqdimot materiallarini moslashtirardi. Garchi Jungkook yo'q bo'lsa ham.
Rena: U bu yerda bo‘lishi kerak edi. Nega buni menga qilmoqda? U hech qachon mehnatimni qadrlamadi, endi esa meni sinovdan o‘tkazayotgandek, kelmayapti," deb pichirladi u.
Jungkookning ofisida havo tarang. Rena uning stolining oldida turib, qo‘rquv bilan uning javobini kutmoqda. Jungkook esa, katta yog‘och stoli ortida o‘tirib, aniq ko‘rinishdagi norozilik bilan unga qaramoqda.
Jungkook: Karter xonim, o'tiring. Biz gaplashib olishimiz kerak", - dedi ruchkani o'ynatib, unga qaradi. Rena chuqur nafas olib, yuragi tez-tez urib o‘tirdi.
"Men sizning yaqinlashib kelayotgan uchrashuvdagi mijozlar bo‘yicha kichik surishtiruv olib borganingizni eshitdim."
Rena og‘ir yutindi. U bu suhbat yoqimli bo‘lmasligini bilardi.
Rena: Janob Jeon, men shunchaki mijozlarning ishonchliligiga ishonch hosil qilish o‘z vazifam deb o‘yladim. Ularning hujjatlari... shubhali tuyulgandi," dedi u.
Jungkook oldinga egildi, yuzi jiddiy va g'azablangan holatda.
Jungkook: Karter xonim, sizning mas'uliyatingiz o'z vazifangizni bajarishdir, men olib kelgan mijozlarni so'roq qilish emas. Siz bu erga tergov qilish uchun emas, yordam berish uchun kelgansiz."
Rena: Tushunaman, janob, lekin hamkorlarimizning ishonchliligini ta'minlash ham mening vazifamning bir qismidir. Men chegaradan oshib ketishni istamagan edim, faqat Kompaniyaning manfaatlari uchun harakat qildim."
Jungkookning ko‘zlari toraydi, u orqaga suyanib, barmog‘ini sabrsizlik bilan stolga taqillatdi.
Jungkook: Sizning vazifangiz meni qo'llab-quvvatlash, sizning doirangizdan tashqari qarorlar qabul qilish emas. Men bu mijozlarni bir sababga ko'ra olib keldim va sizning shubhalaringiz mening rejalarimga to'sqinlik qilayotganini menga yoqmayapti.
Rena stoli ostida mushtlarini siqib turardi, ammo tashqi ko‘rinishda professionalligini saqlab qoldi.
Rena: Uzr so‘rayman, janob. Bu boshqa takrorlanmaydi. Endi faqat sizga va mijozlarga yordam berishga e’tibor qarataman," dedi u sokin ovozda.
Jungkook unga sovuq nigoh tashlab, nihoyat bosh irg‘adi:
"Shunday bo‘lsin, Karter xonim. Bu uchrashuv nihoyatda muhim, va men sizdan to‘liq sadoqat kutaman."
Rena ofisdan chiqib ketdi, Jungkookning qattiq tanbehiga qaramay, o‘zini oqlash va ilgari bildirgan shubhalarini qoplashga qat’iy bel bog‘lab.
Mijozlar, o‘zlarining yuqori talab va sinovli savollari bilan, uning ro‘parasida o‘tirishardi. Rena bu mijozlar haqida shubhalari bor edi, biroq u bu xavotirlarini Jungkookka bildirganida, keskin tanbeh bilan javob olgandi.
Rena pov: Rena ishingni qil. Vaqtingni tergov bilan behuda sarflamasdan, mijozlarni ishontirishga e'tibor qarat.
-dedi uziga gapirib
Shubhalarini bosib, Rena bu lahzaga puxta tayyorlanish uchun tinimsiz mehnat qilgan edi.
-Karter xonim, sizning kompaniyangiz va'dalarini bajara olishiga kafolat kerak,» dedi mijozlardan biri.
Rena oldinga egildi, ko‘zlarini ular bilan ishonch bilan tutashtirib dedi:
Rena: Albatta, biz sanoatimizda ishonch qanchalik muhimligini yaxshi tushunamiz. Bizning tajribamiz bunga guvoh — avvalgi mijozlarimiz uchun nafaqat va’dalarimizni bajarganmiz, balki ularning kutganidan ortig‘ini taqdim etganmiz. Har safar muvaffaqiyatlarini ta’minlaganmiz.
- Bu raqamlar ta'sirli ko'rinadi, ammo kompaniyangiz bizning noyob ehtiyojlarimizni qondira olishiga qanday ishonch hosil qilishimiz mumkin?" — deb so‘radi ikkinchisi.
Rena tabassum qilib, ishonchni taratib turardi.
Rena: Sizning o'ziga xos ehtiyojlaringiz bizning ixtisosligimizdir. Bizda siz bilan yaqindan ishlashga tayyor bo'lgan mutaxassislar jamoasi bor, bu sizning ehtiyojlaringiz nafaqat qondirilishini, balki oshirilishini ta'minlaydi.
– Tashkilotingiz ichidagi ichki nizolar haqida mish-mishlarni eshitdik, bunga qanday munosabatdasiz? — deb so‘radi ulardan biri.
Bu savol kutilmagan edi, chunki ichki nizolar deyarli har qanday kompaniyada uchraydi va odatda ko‘rsatilayotgan xizmatlarga aloqador bo‘lmaydi.
Rena xotirjamligini saqladi, ovozi esa barqaror va ishonchli edi:
Rena: Har qanday tashvishlarni hal qilish muhim. Bizda qat’iy nizolarni hal qilish tartiblari mavjud, va jamoamiz ichida ochiq muloqotni ustuvor deb bilamiz. Ishonchingiz komil bo‘lsin, har qanday nizo tez va samarali tarzda hal qilinadi, bu esa ijobiy va samarali ish muhitini ta’minlaydi."
Uchrashuv davom etar ekan, Rena mijozlarni o‘zining puxta va ta’sirli javoblari bilan hayratda qoldirishda davom etdi.
Uchrashuv yakuniga kelganda, uning tajribasi va qat'iyati yorqin ko‘zga tashlandi — mijozlar boshlarini qimirlatib rozilik bildirishdi, ko‘rinib turibdiki, ular chuqur taassurotda qolishgan edi.
- Karter xonim siz bizning barcha xavotirlarimizga to‘liq va aniq javob bera oldingiz. Bizni hayratda qoldirdingiz. — deyishdi ular, e’tirof bilan.
Rena xushmuomalalik bilan tabassum qildi.
Rena: Kompaniyamizni ko'rib chiqqaningiz uchun rahmat. Biz a'lo darajadagi natijalarni taqdim etishga va sizning nufuzli tashkilotingiz bilan kelajakdagi hamkorlikka intilamiz.
Tasodifiy bir kechada, ular yangi loyiha ustida ortiqcha ishlashayotgan edi. "Janob Jeon, iltimos, buni ko'rib chiqing," dedi Rena, unga plansheti uzatib. Renaning qo'li Jungkookning qo'liga yengil tegdi, bu esa Renaning umurtqasida sovuqni sezdirdi, u tezda qo'lini chetga oldi.
Miu hech qanday taqillatmasdan xonaga kutilmaganda kirib keldi, va muhitda keskinlik sezildi. Rena, atmosfera o'zgarishini sezib, chiqish vaqti kelganini bilardi, lekin u yuzaga kelgan masalaning muhimligini bildirishni afzal ko'rdı.
Rena: Janob! Uning menejeriga nima deyishim kerak? U hozir qo‘ng‘iroq qilyapti..." — dedi Rena, ammo Jungkook uni gap orasida to‘xtatdi.
"Chiq!" — u Rena tomon g‘azab bilan qarab dedi.
Rena: Uzr so‘rayman, janob Jeon. Men janob David bilan uchrashuvni qayta belgilayman, lekin bu kompaniya uchun muhim masala," — dedi Rena, asabiy ohangda.
Jungkookning sabri nihoyat tugadi. Har safar Rena uning oldida turib, “bu kompaniya uchun” deb ta'kidlashidan charchagan edi. Aslida bu uning doimiy vazifasi bo‘lsa-da, Jungkook ba'zida buni ataylab, faqat uning e’tiborini tortish uchun qilayotgandek tuyilardi.
Jungkookning ovozida g‘azab ufurardi.
Jungkook: men sizga chiqib ketishni aytdim. Hozir. Eshitmayapsizmi? Agar eshitmasangiz, biror otorinolaringologga borib ko‘rining, — dedi u sovuq va o‘tkir ohangda.
Ko‘zlariga yosh qalqdi, lekin Rena hech narsa demay tezda xonadan chiqib ketdi. Uning yuragi ezildi, Jungkookning o‘tkir va qahrli so‘zlari uni nafaqat ranjitdi, balki chuqur tahqirlaganday tuyildi.
Eshik yopilgach, Miu uni biroz ochiq qoldirdi va Jungkookga yuzlanib, unga muloyim tabassum bilan yaqinlashdi.
Miu: Seni juda sog‘indim, Kukie.
Jungkookning yuzi yumshab, uni mahkam quchoqlab oldi. — Men ham seni sog'indim, Sevgilim! — deb pichirladi.
Ular ehtirosli o'pishdi, ularning mehrli almashinuvi xonani inkor etib bo'lmaydigan yaqinlik bilan to'ldirdi.
Miu: Men siz juda kech ishlashingizga to‘g‘ri kelganidan, bundan nafratlanaman," dedi u lablarini burishtirib.
Jungkook Miuning yuzidagi bir tola sochini olib tashladi, uning nigohlari sevgiga to'la edi.
Ular yana bir necha bor o‘pishdi. Shu paytda, eshigi biroz ochiq qolgan xonaga qarab turgan Rena yuragi ezilib ketdi — bu tuyg‘u unga tanish edi. Chunki Jungkook hech qachon unga hatto bir muloyim tabassum ham qilmagan edi.
Rena pov: Nima uchun men hamma narsani e'tibor yoki odamlarning maqtovi uchun qiladi deb o'ylaysan? Men sendan bir nechta shirin so'zlarni, yumshoq tabassumni xohlayman, bu sen uchun qiyinmi?"
Rena ularni ko'rishni niyat qilmagan edi, faqat Jungkookning tabassum qilganini ko'rishni xohlagan edi. Bu faqat Miu bilan bo'lganida yoki u bilan telefon orqali gaplashganida sodir bo'lardi.
U og'riqli manzaradan uzoqlasharkan, eshikni to'g'ri yopgancha, ko'z yoshlari yonoqlarini bo'yadi.
"Og'riyapti! Hali ham og'riyapti!"
