Menga o'rganib qol
Hananing kvartirasi – Eshik oldida
Sohyun eshik oldida turib, hech narsadan qo‘rqmayotgandek ko‘rinardi. Jihoon esa unga qarab, ichida g‘azabni zo‘rg‘a ushlab turardi.
— Sohyun, bu qanday o‘yin? — dedi u past, ammo dag‘al ohangda.
— Bu o‘yin emas. Men shunchaki Minjaeni qaytarib olmoqchiman.
Hana uning qo‘lidagi telefonga qaradi. Ular haqida ma’lumot yig‘ib, barchasini kuzatib yurganiga shubha qolmadi.
— Minjae endi seni xohlamaydi, — dedi Hana dadillik bilan.
— Sen kim bo‘libsan, Hana? Sen kimni sevishingni ham bilmaysan, — deb pichirladi u.
Hananing ko‘zlari kengayib ketdi. Bu nimani anglatardi?
Shu payt ichkaridan Minjae chiqdi. U Sohyunni ko‘rishi bilanoq nafasi bo‘g‘ilib qoldi.
— Nima kerak senga? — dedi u titrab.
Sohyun ko‘zlarini qisib, uni diqqat bilan kuzatdi.
Minjaening rangi oqarib ketdi. Hana uning qo‘llari titrayotganini sezdi.
— Meni tinch qo‘y, Sohyun. Sening hayotingda bo‘lishni istamayman.
Sohyun jilmayib, yelkasini qisdi.
— Lekin men hali ham seni xohlayman. Va men nimani istasam, uni qo‘lga kiritaman.
— Tushunarli qilib aytay, Sohyun. Minjae endi senga tegishli emas. Endi ket.
Sohyun Jihoonga tikilib qaradi. Ko‘zlari jiddiylashdi.
— Hali ham juda ishonchli gapirasan, Jihoon. Lekin unutma, hamma narsani men nazorat qilaman.
U so‘nggi marta Minjaega qaradi.
— Ular bilan bo‘lishing seni qutqara olmaydi.
Shundan so‘ng, u asta-orqaga yurib, xotirjamlik bilan ketdi.
Hana, Jihoon va Minjae jimgina turardi. Sohyunning tahdidi ular orasidagi havo kabi og‘ir edi.
— U senga shunchalik muhim edimi?
Minjae bir muddat jim qoldi, keyin asta gapirdi:
— Yo‘q, lekin men unga muhim edim.
Sohyun mashinasiga o‘tirib, telefonidan yana bir rasm ochdi.
Uning nigohida sovuqlik bor edi.
Sohyun ketgan bo‘lsa-da, uning gapi haligacha Minjaening miyasidan ketmasdi. Jihoon esa uni tinchlantirishga harakat qilardi.
— U faqat qo‘rqitmoqchi bo‘ldi, — dedi Jihoon.
— Yo‘q, Sohyun shunchaki tahdid qilmaydi. U biror narsani rejalashtirgan bo‘lishi aniq.
Hana chuqur nafas oldi. Hali bunchalik qo‘rqmagan edi.
— Biz ehtiyot bo‘lishimiz kerak, — dedi u.
Sohyunning bazasi – O‘sha paytda
Sohyun stolda o‘tirgancha, qo‘lidagi telefonga tikilib turardi. Uning oldida Hananing suratlari bor edi.
— Sen men bilan to‘qnash kelishing kerak edi, Hana, — pichirladi u.
— Qizni kuzatishni boshlang. Birinchi ogohlantirishni beramiz.
Ertalab – Hananing qahvaxonasi
Hana ish joyiga yetib kelganida, o‘zini g‘alati his qildi. Go‘yo kimdir uni kuzatayotgandek edi.
Ichkariga kirganida esa qahvaxona derazasiga qizil bo‘yoq bilan yozilgan yozuvni ko‘rib, yuragi muzlab ketdi.
“Sen noto‘g‘ri odam bilan bo‘lyapsan.”
Hananing qo‘llari titray boshladi. Bu Sohyundan ekanini darrov tushundi.
Jihoon uning yoniga keldi va yozuvni ko‘rib, yuzlari qattiqlashdi.
— Bu ochiq tahdid, — dedi u past ovozda.
— U meni qo‘rqitmoqchi bo‘lyapti.
— U sen bilan o‘ynayotganini o‘ylama. Sohyun jiddiy odam. Biz birgalikda bu muammoni hal qilishimiz kerak.
— Minjae hali buni bilmaydi. Uni hozir bu bilan bezovta qilmaymiz.
Jihoon unga sinchkovlik bilan tikildi.
— Agar shunday bo‘lsa, demak, sen ehtiyot bo‘lishing kerak.
Hana atrofga qaradi. Kimdir uni kuzatayotganga o‘xshardi.
U sezardi… Bu endi o‘yin emas edi.
Hananing kvartirasi – Kechqurun
Hana va Jihoonning suhbatidan so‘ng, Hananing ichki dunyosida noaniqlik va qo‘rquv aralashgan his-tuyg‘ular paydo bo‘ldi. Sohyunning tahdidi hali ham uning miyasi va qalbida qolayotgan edi.
Hana xonaga kirib, ko‘zlarini yumib, uning o‘zi uchun xavfli bo‘lgan bu dunyoda qanday yo‘l tutishi kerakligini o‘ylardi.
Jihoon uning yoniga kelib, qo‘lini yengil qo‘ydi.
— Hana, sen haqiqatan ham bunga tayyormisan? — so‘radi u muloyimlik bilan.
— Agar Sohyun haqiqatan ham meni nishon qilgan bo‘lsa, men undan qochmayman. Endi hammasi boshlanadi.
Minjae va Sohyun o‘rtasidagi halokatning sirri
Minjae, bu kechada, so‘nggi marta Sohyun bilan bog‘lanishga qaror qildi.
U uning ish joyiga kelganida, Sohyunning yuzida o‘zgacha bir jilmayish bor edi.
— Minjae, nihoyat kelibsan, — dedi u, bir qo‘lini sumkaga solgancha.
Minjae unga salom berib, bir qarashda xayolga cho‘mdi.
— Nima bo‘ldi, Sohyun? Sen haqiqatan ham bularni qilmoqchimisiz?
Sohyun uning ko‘zlariga tikilib, bir qisqa nafas oldi.
— Men seni qaytarib olishni istayman.
Minjae qarshilik ko‘rsatish o‘rniga, o‘sha payt uning yuragi ochiq bo‘lib, yengil tortdi.
— Sohyun, men senga qarshi emasman, lekin men endi bunday bo‘lishni istamayman.
— Sen hali ham menga tegishlisan, Minjae.
Ularning orasidagi yelkamiga tushgan osuda havoni, jihozlar va atrofdagi har bir narsa sezib turardi.
Hananing kvartirasi – Tun o‘rtasida
Hana yagona tasavvuri bilan qarshi turardi. Sohyunning harakatlari, nafaqat o‘zini, balki barcha odamlarni qamrab olgan xatarli tuzog‘iga aylandi.
— Hana, biz bu muammoni faqat bitta yo‘l bilan hal qilishimiz mumkin. Sen va Minjae safdosh bo‘lishing kerak.
Hana o‘ylab qoldi. Minjae, bu ham hayotda qimmatli shaxs edi. Endi, uni himoya qilishdan boshqa yo‘l yo‘q edi.
— Men Minjaega yordam beraman.
Minjae va Sohyun o‘rtasidagi o‘zgarishlar
O‘sha tun, Minjae va Sohyun o‘rtasida yana bir so‘z almashish yuzaga keldi.
Sohyun qarshi chiqishga tayyor edi, lekin Minjae unga, o‘zining haqiqiy his-tuyg‘ulari bilan, orqaga qadam tashlamay, aniq gapirdi:
— Sohyun, men seni sevmasligimni tushunishing kerak.
Sohyun yig‘lashni boshladi. Nima uchun u shunday edi?
Shu payt Hana va Jihoon kvartirasiga kirdi. Jihoon har doim o‘zining kuchli pozitsiyasida turib, Minjaega qarshi chiqishning imkoni yo‘q edi.
— Sohyun, men o‘zimning yurtimni topmoqchiman. Mening yo‘lim boshqacha.
Sohyun uning so‘zlarini eshitib, ko‘zlarini yumdi.
— Endi hammasi o‘zgargan. Sening hayotingdagi yo‘lingni o‘zgartira olmayman, lekin men...
Uning so‘nggi so‘zi bo‘ldi. Bular hammasi endi tugashiga
Hananing kvartirasi – Kechqurun
Hana va Jihoon kechki choyni ichayotganlarida, jihozlar va hayotlarining o‘zgarishi haqida gaplashishdi. Ularning o‘rtasida har doim bo‘lgan kuchli bog‘lanish yana bir bor yuzaga chiqdi.
Jihoon Hananing ko‘zlaridan qarab, yangi davr boshlanayotganini sezdi.
— Hana, endi hammasi bizga bog‘liq. Sohyunni to‘xtatish uchun faqat birgalikda kurashishimiz kerak.
Hana chuqur nafas olib, javob berdi:
— Sohyun menga qarshi chiqayotganini bilaman. Ammo men unga imkon bermayman. Endi men o‘zimni himoya qilishim kerak.
Jihoon yengil tabassum bilan yana bir bor qarshi so‘zlar aytishdi.
— Shunday bo‘lsa, o‘zimni tayyorlayman. Biz hozir hech narsa yo‘qolmasdan harakat qilishimiz kerak.
Minjae va Sohyun o‘rtasida – Sohyunning xonasi
Minjae va Sohyunning vaziyati yanada murakkablashdi. Sohyun yana o‘zini his qilishga, barcha narsani boshqarishga harakat qildi.
Sohyun, yuzida sovuq tabassum bilan, Minjaega qarab dedi:
— Sen faqat buni istaysanmi, Minjae? Men seni unutmayman. Buni albatta amalga oshiraman.
Minjae qattiq nafas olib, unga qarshi chiqdi:
— Sohyun, bizning oramizdagi sevgi va o‘yinlar tugadi. Bizning hayotimizda to‘xtash nuqtasi bor.
Sohyun, uning so‘zlaridan ba’zi qismlarini sezib, o‘zining o‘zgartirishlarga tayyor bo‘lganligini anglab, ichida bir ishni amalga oshiradigan paytga keldi.
— Bu shunchaki boshlanishi, Minjae. Endi men sening orqangda turibman.
Hana va Jihoon o‘rtasidagi bog‘lanish yanada mustahkamlandi. Hana nihoyat o‘zining to‘g‘ri qarorini qabul qilib, Sohyunning tahdidlariga qarshi turish uchun kurashishga qaror qildi.
Jihoon, u bilan birga harakat qilishni istayotganini bilib, yanada ishonch bilan qarshi so‘zlar aytdi:
— Biz buni uddalaymiz. Bizning maqsadimizni hech kim to‘xtata olmaydi.
Hana unga qarab, o‘zining yangi yo‘lini aniq belgiladi.
— Haqiqatan ham to‘g‘ri yo‘lda bo‘lishimiz kerak. Endi biz Sohyunni to‘xtatamiz.
Sohyunning Rejasi – O‘zining niyatlarini amalga oshirishga tayyor
Sohyun, Minjaega qarshi rejalari va niyatlari bilan shug‘ullanayotganida, o‘zining so‘nggi qadamlarini qo‘yishga tayyor edi.
Sohyun o‘zi uchun eng kerakli odamni topdi. Endi, uning niyatlarini amalga oshirishi va Minjaeni qaytarish uchun kurashish vaqti keldi.