Watching you
— Hozir ketsam bo‘ladimi, janob doktor? Nima deysiz? — dedi Carayl ehtiyotkorlik bilan.
— Ha, mumkin. To‘xta, buni taqib ol, — dedi Rowen bilaguzukni uzatar ekan.
— Rahmat, lekin bu nima? — Carayl hayron bo‘lib so‘radi.
— Qon aylanishini yaxshilash uchun, — dedi Rowen sokin ohangda.
— Ruby, men ketayapman. Xohlasang, bugun biznikiga kel, — dedi Carayl.
— Aha, yaxshi, yetib ol, — dedi Ruby jilmayib.
— Kis-kis, seni kuzatib qo‘yaman, — dedi Dowoo beparvo ohangda.
— Yo‘q, rahmat, shart emas. O‘zim yetib olaman, — dedi Carayl.
— Men “kuzatib qo‘yaymi” deb so‘ramadim. “Kuzatib qo‘yaman” dedim. O‘tir, — dedi Dowoo qat’iy.
— Ko‘zing yaxshi ko‘rsa kerak mototsiklga, — dedi Dowoo kulimsirab.
— Yo‘q, — dedi Carayl qisqa qilib.
— Majburlab o‘tkazaymi? — dedi Dowoo qoshini ko‘tarib.
— Yo‘q… gap shundaki, men qo‘rqaman, — dedi Carayl past ovozda.
— Nimadan? Mototsikldanmi? — dedi Dowoo.
— Yo‘q, albatta… yiqilishdan, — dedi Carayl.
— O‘tir va mahkam ushlab ol. Shunda yiqilmaysan, — dedi Dowoo.
Rowen uzoqdan buni ko‘rib, ichida g‘ashlik bilan o‘yladi:
“Nima? Dowoo bilan ketyaptimi? Nega aytganimni qilmaydi, hoy…”
Dowoo ataylab Rowen chiqib ketishini kutdi-da, tez haydab jo‘nab qoldi.
— Jin ursin… — dedi Rowen tishini tishiga bosib.
— Xo‘sh, uying qayerda, Butterfly? — dedi Dowoo yo‘lda.
— Men Butterfly emasman. Calibri. ham, meni ismim bilan chaqiring, — dedi Carayl.
— Nima, men seni Calibri dedimmi? — dedi Dowoo kulib.
— Yo‘q… biroz oldin Rowen shunday degandi, — dedi Carayl.
— Demak, bu muammo Rowen bilan sening orangda. Xohlasang, ertaga gaplashib qo‘yishim mumkin, — dedi Dowoo.
— Kim? Rowen bilanmi? Hech qisi yo‘q. Unga ham bunday qilmasligini aytdim, — dedi Carayl.
— Shu bilan tugadimi? — dedi Dowoo.
— Ha. Ana, bu mening uyim. To‘xtat, — dedi Carayl.
— Xo‘sh, qahva ichishga taklif qilasanmi? — dedi Dowoo.
— Mayli, kiraman. Taklif uchun rahmat, — dedi Dowoo va Carayl qo‘lini chetga surib, uyga kirdi.
— Uyim biroz tarqoq. Bilasanmi, men yolg‘iz yashayman va bunga ko‘nikkanman. Qanday qahva ichasan? — dedi Carayl.
— Farqi yo‘q. Sen tayyorlagan hammasi yaxshi, — dedi Dowoo.
— Balki ishing bordir? Vaqtingni olayotgandirman… — dedi Carayl.
— Istasang, butun umr vaqtimni ol. Sen uchun vaqt topiladi, — dedi Dowoo.
— Juda romantik ekansan, — dedi Carayl kulimsirab.
— Nima, shunday deb o‘ylaysanmi? — dedi Dowoo ayyorona jilmayib.
— Ha, shundayman, dedim-ku, — dedi Dowoo.
— Mana qahva. Tezroq ichib ket. Seni bu yerda kimdir ko‘rib qolmasin, — dedi Carayl.
— Balki qolarman, a? — dedi Dowoo.
— Nima?! — dedi Carayl va uni yengil urdi.
— Hazillashdim, — dedi Dowoo va Carayl bilaklaridan ushlab, o‘ziga tortdi.
— Nima bo‘ldi? Carayl, noto‘g‘ri vaqtda keldimmi? — dedi Ruby eshikdan.
— Yo‘q, Ruby, sen noto‘g‘ri o‘ylayapsan. Qo‘yib yubor, — dedi Carayl.
— Unda Dowoo nega bu yerda? — dedi Ruby shubha bilan.
— Unga ish bo‘yicha bir narsa berishim kerak edi. Xonamda, — dedi Carayl.
— Aha, tezroq berib yubor, — dedi Ruby.
— Hop. Ketdik, Dowoo. Xonamdan olib beraman, — dedi Carayl.
Ruby ichida o‘yladi:
“Baribir g‘alati… U bugun ishga borgan bo‘lsa, qanday ish bo‘lishi mumkin?”
— Nima beraman endi… jin ursin, — dedi Carayl pichirlab.
— O‘zingni, — dedi Dowoo past ovozda.
— Ataylab qilyapsanmi? Mana buni ol-da, chiq, — dedi Carayl.
— To‘xta, qo‘lingdagi nima? — dedi Dowoo.
— Buni Rowen bergan. Qonni maromida saqlash uchun, — dedi Carayl.
— Qoningni menga berib tura olmaysanmi? — dedi Dowoo kulimsirab.
— Yo‘q, nega? Keyin kerak bo‘lsa-chi, — dedi Carayl.
— Hop, bugun o‘zingnikini berib tur, — dedi Dowoo.
Dowoo tasodifan Carayl ustiga yiqilib tushdi.
Rowen esa masofadan kuzatardi. U Carayl bilagidagi uzukka kamera o‘rnatgandi.
— Jin ursin… ular hozir nima qilyapti o‘zi? Nega aniq ko‘rinmayapti? — dedi Rowen asabiy.
— Axmoq, yo‘qol! — dedi Carayl.
— Mayli, ketaman. Haydama, — dedi Dowoo.
— Mana, ketdim, — dedi u eshikdan chiqarkan.
— Aha, shunday qil. Yo‘qol, — dedi Ruby.
— Qani, dugonajon, endi haqiqatni ayt, — dedi u Caraylga qarab.
— Kel, yaxshisi nimadir tomosha qilamiz, — dedi Carayl mavzuni yopib.
— Carayl, hazil qilyapsanmi? Tezroq bo‘l! — dedi Ruby.
— Nima kiyishni tanlay olmayapman, — dedi Carayl.
— Tezroq bo‘l, buni kiy, — dedi Ruby.
— Nima, Rowen? Tezroq gapir, shoshilyapman, — dedi Carayl.
— Aslida men ham senga yordam bermoqchiman. Qorasini kiy. Qora rang senga ko‘proq yarashadi, — dedi Rowen.
— Nima? Qayerdasan? — dedi Carayl atrofga qarab, uni qidirib.
— Hech kim… — dedi Carayl asta.
— Yo‘q, — dedi Carayl qisqa qilib.
— Majburlab o‘tkazaymi? — dedi Dowoo qoshini ko‘tarib.
— Yo‘q… gap shundaki, men qo‘rqaman, — dedi Carayl past ovozda.
— Nimadan? Mototsikldanmi? — dedi Dowoo.
— Yo‘q, albatta… yiqilishdan, — dedi Carayl.
— O‘tir va mahkam ushlab ol. Shunda yiqilmaysan, — dedi Dowoo.
Rowen uzoqdan buni ko‘rib, ichida g‘ashlik bilan o‘yladi:
“Nima? Dowoo bilan ketyaptimi? Nega aytganimni qilmaydi, hoy…”
Dowoo ataylab Rowen chiqib ketishini kutdi-da, tez haydab jo‘nab qoldi.
— Jin ursin… — dedi Rowen tishini tishiga bosib.
— Xo‘sh, uying qayerda, Butterfly? — dedi Dowoo yo‘lda.
— Men Butterfly emasman. Calibri. ham, meni ismim bilan chaqiring, — dedi Carayl.
— Nima, men seni Calibri dedimmi? — dedi Dowoo kulib.
— Yo‘q… biroz oldin Rowen shunday degandi, — dedi Carayl.
— Demak, bu muammo Rowen bilan sening orangda. Xohlasang, ertaga gaplashib qo‘yishim mumkin, — dedi Dowoo.
— Kim? Rowen bilanmi? Hech qisi yo‘q. Unga ham bunday qilmasligini aytdim, — dedi Carayl.
— Shu bilan tugadimi? — dedi Dowoo.
— Ha. Ana, bu mening uyim. To‘xtat, — dedi Carayl.
— Xo‘sh, qahva ichishga taklif qilasanmi? — dedi Dowoo.
— Mayli, kiraman. Taklif uchun rahmat, — dedi Dowoo va Carayl qo‘lini chetga surib, uyga kirdi.
— Uyim biroz tarqoq. Bilasanmi, men yolg‘iz yashayman va bunga ko‘nikkanman. Qanday qahva ichasan? — dedi Carayl.
— Farqi yo‘q. Sen tayyorlagan hammasi yaxshi, — dedi Dowoo.
— Balki ishing bordir? Vaqtingni olayotgandirman… — dedi Carayl.
— Istasang, butun umr vaqtimni ol. Sen uchun vaqt topiladi, — dedi Dowoo.
— Juda romantik ekansan, — dedi Carayl kulimsirab.
— Nima, shunday deb o‘ylaysanmi? — dedi Dowoo ayyorona jilmayib.
— Ha, shundayman, dedim-ku, — dedi Dowoo.
— Mana qahva. Tezroq ichib ket. Seni bu yerda kimdir ko‘rib qolmasin, — dedi Carayl.
— Balki qolarman, a? — dedi Dowoo.
— Nima?! — dedi Carayl va uni yengil urdi.
— Hazillashdim, — dedi Dowoo va Carayl bilaklaridan ushlab, o‘ziga tortdi.
— Nima bo‘ldi? Carayl, noto‘g‘ri vaqtda keldimmi? — dedi Ruby eshikdan.
— Yo‘q, Ruby, sen noto‘g‘ri o‘ylayapsan. Qo‘yib yubor, — dedi Carayl.
— Unda Dowoo nega bu yerda? — dedi Ruby shubha bilan.
— Unga ish bo‘yicha bir narsa berishim kerak edi. Xonamda, — dedi Carayl.
— Aha, tezroq berib yubor, — dedi Ruby.
— Hop. Ketdik, Dowoo. Xonamdan olib beraman, — dedi Carayl.
Ruby ichida o‘yladi:
“Baribir g‘alati… U bugun ishga borgan bo‘lsa, qanday ish bo‘lishi mumkin?”
— Nima beraman endi… jin ursin, — dedi Carayl pichirlab.
— O‘zingni, — dedi Dowoo past ovozda.
— Ataylab qilyapsanmi? Mana buni ol-da, chiq, — dedi Carayl.
— To‘xta, qo‘lingdagi nima? — dedi Dowoo.
— Buni Rowen bergan. Qonni maromida saqlash uchun, — dedi Carayl.
— Qoningni menga berib tura olmaysanmi? — dedi Dowoo kulimsirab.
— Yo‘q, nega? Keyin kerak bo‘lsa-chi, — dedi Carayl.
— Hop, bugun o‘zingnikini berib tur, — dedi Dowoo.
Dowoo tasodifan Carayl ustiga yiqilib tushdi.
Rowen esa masofadan kuzatardi. U Carayl bilagidagi uzukka kamera o‘rnatgandi.
— Jin ursin… ular hozir nima qilyapti o‘zi? Nega aniq ko‘rinmayapti? — dedi Rowen asabiy.
— Axmoq, yo‘qol! — dedi Carayl.
— Mayli, ketaman. Haydama, — dedi Dowoo.
— Mana, ketdim, — dedi u eshikdan chiqarkan.
— Aha, shunday qil. Yo‘qol, — dedi Ruby.
— Qani, dugonajon, endi haqiqatni ayt, — dedi u Caraylga qarab.
— Kel, yaxshisi nimadir tomosha qilamiz, — dedi Carayl mavzuni yopib.
— Carayl, hazil qilyapsanmi? Tezroq bo‘l! — dedi Ruby.
— Nima kiyishni tanlay olmayapman, — dedi Carayl.
— Tezroq bo‘l, buni kiy, — dedi Ruby.
— Nima, Rowen? Tezroq gapir, shoshilyapman, — dedi Carayl.
— Aslida men ham senga yordam bermoqchiman. Qorasini kiy. Qora rang senga ko‘proq yarashadi, — dedi Rowen.
— Nima? Qayerdasan? — dedi Carayl atrofga qarab, uni qidirib.