𝑍𝑎𝑛𝑔𝑜𝑟𝑖 𝑘𝑒𝑐𝑔𝑎 𝑠𝑎𝑑𝑜𝑠𝑖

Li Kan (Dushman oila vakili)

Vazir Kim taqdim etgan hashamatli mehmonxonada. Stol ustida qimmatbaho vino va ikkita oilaning gerbi tushirilgan nikoh shartnomasi turibdi. U xonada yolg‘iz, yuzida sovuq va hissiz bir ifoda. U juda aniq va tekis xat bilan yozadi. Kundaligi — bu shunchaki hislar emas, balki u uchun strategik rejalardir. U yozayotib, vaqti-vaqti bilan qilichining dastasini silab qo‘yadi

4-𝑎𝑝𝑟𝑒𝑙. 𝐾𝑒𝑐ℎ𝑘𝑖 𝑝𝑎𝑦𝑡.

𝐿𝑖 𝐾𝑎𝑛 𝑘𝑢𝑛𝑑𝑎𝑙𝑖𝑔𝑖𝑑𝑎𝑛

Sarkarda Jeon... Uning nigohi oddiy bir askarning nigohi emas. Bugun menga qaraganida, u mening unvonimdan ham, Vazirning haybatidan ham zarracha qo‘rqmadi. U malikaga shunchaki sadoqat bilan emas, balki jonini berishga tayyor bir telba kabi qaraydi.

Vazir Kim o‘z qizini menga berib, qudratini mustahkamlamoqchi. Men esa bu nikoh orqali nimalarga erishishimni hali hech kim bilmaydi. Sangin — u go‘zal, lekin juda ma’yus. Uning yuragi allaqachon boshqa yerda ekanligini sezish qiyin emas. 21-iyun oqshomida faqatgina ikki oila birlashmaydi, o‘sha kuni ko‘p sirlar ochiladi. Sarkarda Jeonni ko‘zdan qochirmaslik kerak. Bunday odamlar yo eng yaqin ittifoqchi, yoki eng xavfli dushman bo‘lishadi.

Sarkarda Jeon Jungkook

Mashg‘ulot maydonidagi kichik, shaxsiy chodirida. Tashqarida tun chiroqlari lipillab o‘chmoqda. Uning ust-boshi chang, peshonasidan hali ham ter tomchilari oqmoqda — u g‘azabini jismoniy zo‘riqish bilan bosishga harakat qilgan.U xontaxta ustidagi eski sham yorug‘ida yozmoqda. Stol ustida Sanginning u o‘qib chiqqan kitobi va o‘zi charxlayotgan qilich turibdi. Qalamni shunday qattiq siqib ushlaganki, barmoqlari oqarib ketgan.

𝑆𝑎𝑟𝑘𝑎𝑟𝑑𝑎 𝐽𝑒𝑜𝑛 𝐽𝑢𝑛𝑔𝑘𝑜𝑜𝑘 𝑘𝑢𝑛𝑑𝑎𝑙𝑖𝑔𝑖𝑑𝑎𝑛

4-𝑎𝑝𝑟𝑒𝑙. 𝑌𝑎𝑟𝑖𝑚 𝑡𝑢𝑛.

Bugun qo‘llarim qon bilan emas, g‘azab bilan titradi. Vazir Kimning yonidagi o‘sha "sovuq haykal" — Li Kanni ko‘rganimda, qilichim o‘z-o‘zidan g‘ilofidan chiqib ketishga shaylandi. Uning nigohida zarracha hayot asari yo‘q. U Sanginni sevmaydi, u shunchaki yangi bir hududni zabt etgandek kibr bilan turibdi.

"To‘y 21-iyun kuni..." Bu so‘zlar qulog‘im ostida o‘lim hukmi kabi jarangladi. Sanginning tug‘ilgan kuni — u hayotga kelgan kun, endi uning ruhini o‘ldiradigan kunga aylanmoqchi.

Bugun uning moviy ko‘zlariga tik qaraganimda, u yerda faqatgina qo‘rquvni emas, balki so‘nggi umid uchqunini ko‘rdim. U menga ishonyapti. Men esa unga osmonni zangori rangga bo‘yashni va’da berdim. Agar taqdir bizni ayirmoqchi bo‘lsa, men taqdirning o‘zi bilan jang qilaman. 21-iyun oqshomida Zangori oy chiqadimi yoki yo‘qmi — buning ahamiyati yo‘q. Men uni bu jahannamdan olib chiqib ketaman. Hatto butun qirollik menga qarshi qurol ko‘tarsa ham.

𝑀𝑎𝑙𝑖𝑘𝑎 𝑆𝑎𝑛𝑔𝑖𝑛

Saroyning eng baland minorasidagi yotoqxonasida. Deraza ochiq, tun shamoli pardalarni o‘ynamoqda. U deraza tokchasida o‘tirib, uzoqdagi qorong‘u o‘rmonlarga — Jungkookning qarorgohi bo‘lgan tomonga termulib o‘tiribdi.
Yozish jarayoni: U sarg‘aygan qog‘ozga emas, ipakdek mayin daftarga yozmoqda. Ko‘z yoshlari ba’zi so‘zlarni xira qilib yuborgan. U go‘yo bu satrlarni Jungkook eshitayotgandek, pichirlab yozadi.

𝑀𝑎𝑙𝑖𝑘𝑎 𝑆𝑎𝑛𝑔𝑖𝑛 𝑘𝑢𝑛𝑑𝑎𝑙𝑖𝑔𝑖𝑑𝑎𝑛

5-𝑎𝑝𝑟𝑒𝑙. 𝑇𝑜𝑛𝑔 𝑠𝑎ℎ𝑎𝑟

Kecha bog‘da vaqt to‘xtab qolgandek edi. Jungkookning qora ko‘zlarida o‘zimni ko‘rdim — u yerda men ojiza malika emas, balki ozod bir inson edim. Uning nam yuzimga tekkan qo‘llari har qanday shohona libosdan issiqroq va qadrliroq edi.
Otam meni Li Kanga topshirmoqchi. Li Kan — bu ism sovuqlik va zulmatni anglatadi. Uning yonida nafas olishim ham qiyin. Otam uchun men shunchaki qudratga eltuvchi ko‘prikman. Ammo Jungkook... u mening qanotim bo‘lishga so‘z berdi.

"Osmonni o‘zim zangori rangga bo‘yayman," dedi u. Qanday telbalarcha, ammo go‘zal gap! Uning bu so‘zlari qalbimdagi muzlarni eritib yubordi. Lekin ichimda bir qo‘rquv bor: agar men uchun u o‘z hayotini xavfga qo‘ysa-chi? Men u uchun o‘lishga tayyorman, lekin uning men sababli nobud bo‘lishini ko‘tarolmayman.
Agar 21-iyun bizning so‘nggi kunimiz bo‘lsa, men o‘sha kunni zanjirlar ostida emas, Jungkookning yonida, ozodlikda kutib olishni istayman. Zangori oy, iltimos, bizga yo‘l ko‘rsat...

Sangin yozib bõlib,xonani tark erdi lkn deraza ochiq qolgani sababli shamol kirib uning kundaligi sahifalarini sharaqlatib ochib bir sahifada tõxtab qoldi va u sahifada Sanginning bir sirli gap yozgan edi:

"Bugun onamning eski sandig‘idan Zangori oy haqidagi afsonaning davomini topdim. U yerda aytilishicha, oy rangini o‘zgartirishi uchun kimgadir baxt emas, kimningdir qoni kerak ekan..."

𝑇𝑜 𝑏𝑒 𝑐𝑜𝑛𝑡𝑖𝑛𝑢𝑒𝑑....