Қафасдаги Муҳаббат
((хикоя биринчи крил алифбосида ëзилди. Бироз пастрок тушсангиз лотин алифбосида хам ëзилган))
Ўша куни кечқурун Девид уни олиб келиш учун келмади. Унинг ўрнига ҳайдовчи бориб, Микони боғчадан олди. Она-бола уйга қайтганларида, меҳмон борлигини кўришди.
Бу Девиднинг болаликдан бери ёнида бўлган энг яқин дўсти – Раян. У ёшлигидан бери ўзининг келишган қиёфаси билан инсонларни алдай оладиган инсон. Кейинчалик оқ халат кийиб, садоқатли шифокорга айланди. Кўринишидан жиддий, юксак ахлоқли одамга ўхшарди, лекин аслида Девиддан баттарроқ. Агар Девид бўри бўлса, Раян заҳарли илонга ўхшарди. Кумуш қиррали кўзойнаги ортида ҳар доим маъно бор. Унинг ўткир, тор кўзлари одамларни сезилмасдан тузоғига тушириб қўярди.
Раян ўша пайтда Лилй билан Девид ўртасидаги муносабатларга аралашган. Агар у бўлмаганида, эҳтимол, Девид Лилйни бунчалик пайқамасди.
Ўшанда у Лилйни кўрсатиб:
— Девид, бу қиз ёмон эмас, — деганди.
Девид эса қизиқиш ва торайган кўзлари билан унга қараганди.
Лилйнинг Раян ҳақида ҳеч қачон яхши фикри бўлмаган. У Девид каби эмас. Ҳеч бўлмаганда, Девид ташқарида ишқий саргузаштларга берилмасди ва бир нечта аёллар билан бир вақтда учрашиб юрмасди. Раян эса... Ҳамма нарсага қодир ифлос! Лилй ўзи уни шифокор бўлиб ишлайдиган жойда бир неча ҳамшира билан жирканч ишларга қўл ураётганини кўрган. Ўшанда у Микога эмлаш қилиш учун келганди ва кутилмаганда шундай ифлос манзарага дуч келганди. Раян эса уятни ҳам билмас, уялиш ўрнига унга қўл силкиб қўйганди.
Бу одамлар чиройли қиёфада бўлсалар ҳам, ич-ичидан буткул чириб кетган эдилар...
Лилйни кўрган заҳоти Раян унга салом бериб, сўнг Микони қучоқлаб, баланд кўтариб ўйната бошлади. Бола бу ўйинни жуда ёқтирар ва кулиб бақирарди. Лилй эса ҳеч нарса демай, бир четда турарди.
Шу пайт Девид ўз хонасидан чиқиб, Раян томон ишора қилди:
— Юр
Раян Микони ерга тушириб, Девиднинг ортидан кетди.
Лилй эса Микони хонасига кузатиб, унга ювинишга ёрдам берди ва кейин уй кийимларига алмаштириб, ўзи ошхонага кечки овқат тайёрлаш учун йўл олди.
У олдин қандай эди-а? Ҳатто ош пишириш нималигини билмасди, пиёз билан саримсоқнинг фарқига ҳам эътибор бермасди. Лекин Девид билан турмуш қурганидан кейин уч маҳал овқат пишириш унга мажбурият бўлиб қолди. Энди эса у пиширишда ҳам моҳир бўлиб кетган. Инсон ўзгараркан, кимдир яхши томонга, кимдир ёмон томонга...
Раян эса Девиднинг хонасига кириб, елка қисди:
— Лилй ҳалигача мени ёқтирмайди.
Девид унга ўқрайиб қаради:
— Унинг олдида ўралашиб юрмагин.
— Жуда беқарор одам бўлиб кетибсан, — Раян истеҳзоли кулди. — Ахир, мен бўлмаганимда, хотининг ҳозир ёнингда бўлмасди-ку!
— Бекорчи гапларни қўй, текширган ишинг нима бўлди?
Раян бирданига жиддийлашди:
— Девид, сендан сўрайман, сен ҳаддан ортиқ шубҳаланмаяпсанми? Анчадан бери одам жўнатиб текширтирдим, лекин Даниел Броwннинг Империал шаҳрида кўриниш бергани ҳақида ҳеч қандай хабар йўқ. У қандай қилиб шу ерда пайдо бўлиши мумкин? Унинг олдинги ҳаётини ўйлаб кўр. Унинг бу ерга қайтиши учун сабаб йўқ. У бир кун бўлса ҳам Лилйни ўйласа, қайтиб келмайди.
Девиднинг кўзлари ялтиради:
— Етарли эмас. У бутунлай йўқ бўлиши керак.
— Агар бир ишга қўл урсам, демак, ундан қўрқмайман, — Девид совуқ жилмайди. — У айтганидек, Даниел Броwн билан алоқаси йўқ бўлса, унинг ўлимидан кейин ҳам шундай дея оладими?
У Лилйнинг қалбини бошқа ҳеч ким эгаллашини истамасди.
—Лилй мени севмаган тақдирда ҳам, бошқасига кўнгил беролмайди!
— Жуда шафқацизсан, — деди Раян илжайиб — Лекин тўғри йўлдасан. Унинг юрагини забт эта олмасанг, уни қамаб қўйишинг керак. Агар мен бўлганимда, аллақачон унинг оёғини синдириб,хонасига қамаб қўярдим ва у қачон итоат қилса, шунда чиқарардим.
Девиднинг кўзлари совуқлашди:
— Бундай гапларни уни олдида айтишни хаёлингга ҳам келтирма.
— Ҳа, албатта, — Раян қўлини силтади. — Лекин у мени ёқтирмайди. Унга қанча яхши муомала қилсам ҳам сўзлари ўткир кўзларида нафрат— қўшимча қилди.
— Бу сенинг муаммоинг эмас. Лекин эшит, агар Даниел Броwнни топсанг, биринчи бўлиб менга хабар бер. Уни ўзим ўлдираман. Сен аралашма.
— Бўпти, хоҳлаганингни қил. Лекин мен энди кетишим керак.
— Қолиб, овқат еб кетмайсанми?
— Йўқ, — Раян юзида тулкидек кулги билан бош чайқади. — Бугун мен бир қизни қўлга туширдим. Уни уйга боғлаб қўйганман. Агар ҳозир қайтмасам, йиғлаб юборади.
Девид бу гапдан кейин уни ушлаб туришни хоҳламади.
МУАЛЛИФ: РЮУ МЕЛИНА
КАНАЛ: @Cruel_zone
O‘sha kuni kechqurun Devid uni olib kelish uchun kelmadi. Uning o‘rniga haydovchi borib, Mikoni bog‘chadan oldi. Ona-bola uyga qaytganlarida, mehmon borligini ko‘rishdi.
Bu Devidning bolalikdan beri yonida bo‘lgan eng yaqin do‘sti – Rayan. U yoshligidan beri o‘zining kelishgan qiyofasi bilan insonlarni alday oladigan inson. Keyinchalik oq xalat kiyib, sadoqatli shifokorga aylandi. Ko‘rinishidan jiddiy, yuksak axloqli odamga o‘xshardi, lekin aslida Deviddan battarroq. Agar Devid bo‘ri bo‘lsa, Rayan zaharli ilonga o‘xshardi. Kumush qirrali ko‘zoynagi ortida har doim ma’no bor. Uning o‘tkir, tor ko‘zlari odamlarni sezilmasdan tuzog‘iga tushirib qo‘yardi.
Rayan o‘sha paytda Lily bilan Devid o‘rtasidagi munosabatlarga aralashgan. Agar u bo‘lmaganida, ehtimol, Devid Lilyni bunchalik payqamasdi.
O‘shanda u Lilyni ko‘rsatib:
— Devid, bu qiz yomon emas, — degandi.
Devid esa qiziqish va toraygan ko‘zlari bilan unga qaragandi.
Lilyning Rayan haqida hech qachon yaxshi fikri bo‘lmagan. U Devid kabi emas. Hech bo‘lmaganda, Devid tashqarida ishqiy sarguzashtlarga berilmasdi va bir nechta ayollar bilan bir vaqtda uchrashib yurmasdi. Rayan esa... Hamma narsaga qodir iflos! Lily o‘zi uni shifokor bo‘lib ishlaydigan joyda bir necha hamshira bilan jirkanch ishlarga qo‘l urayotganini ko‘rgan. O‘shanda u Mikoga emlash qilish uchun kelgandi va kutilmaganda shunday iflos manzaraga duch kelgandi. Rayan esa uyatni ham bilmas, uyalish o‘rniga unga qo‘l silkib qo‘ygandi.
Bu odamlar chiroyli qiyofada bo‘lsalar ham, ich-ichidan butkul chirib ketgan edilar...
Lilyni ko‘rgan zahoti Rayan unga salom berib, so‘ng Mikoni quchoqlab, baland ko‘tarib o‘ynata boshladi. Bola bu o‘yinni juda yoqtirar va kulib baqirardi. Lily esa hech narsa demay, bir chetda turardi.
Shu payt Devid o‘z xonasidan chiqib, Rayan tomon ishora qildi:
— Yur
Rayan Mikoni yerga tushirib, Devidning ortidan ketdi.
Lily esa Mikoni xonasiga kuzatib, unga yuvinishga yordam berdi va keyin uy kiyimlariga almashtirib, o‘zi oshxonaga kechki ovqat tayyorlash uchun yo‘l oldi.
U oldin qanday edi-a? Hatto osh pishirish nimaligini bilmasdi, piyoz bilan sarimsoqning farqiga ham e’tibor bermasdi. Lekin Devid bilan turmush qurganidan keyin uch mahal ovqat pishirish unga majburiyat bo‘lib qoldi. Endi esa u pishirishda ham mohir bo‘lib ketgan. Inson o‘zgararkan, kimdir yaxshi tomonga, kimdir yomon tomonga...
Rayan esa Devidning xonasiga kirib, yelka qisdi:
— Lily haligacha meni yoqtirmaydi.
Devid unga o‘qrayib qaradi:
— Uning oldida oʻralashib yurmagin.
— Juda beqaror odam bo‘lib ketibsan, — Rayan istehzoli kuldi. — Axir, men bo‘lmaganimda, xotining hozir yoningda bo‘lmasdi-ku!
— Bekorchi gaplarni qo‘y, tekshirgan ishing nima bo‘ldi?
Rayan birdaniga jiddiylashdi:
— Devid, sendan so‘rayman, sen haddan ortiq shubhalanmayapsanmi? Anchadan beri odam jo‘natib tekshirtirdim, lekin Daniel Brownning Imperial shahrida ko‘rinish bergani haqida hech qanday xabar yo‘q. U qanday qilib shu yerda paydo bo‘lishi mumkin? Uning oldingi hayotini o‘ylab ko‘r. Uning bu yerga qaytishi uchun sabab yo‘q. U bir kun bo‘lsa ham Lilyni o‘ylasa, qaytib kelmaydi.
Devidning ko‘zlari yaltiradi:
— Yetarli emas. U butunlay yo‘q bo‘lishi kerak.
— Agar bir ishga qo‘l ursam, demak, undan qo‘rqmayman, — Devid sovuq jilmaydi. — U aytganidek, Daniel Brown bilan aloqasi yo‘q bo‘lsa, uning o‘limidan keyin ham shunday deya oladimi?
U Lilyning qalbini boshqa hech kim egallashini istamasdi.
—Lily meni sevmagan taqdirda ham, boshqasiga ko‘ngil berolmaydi!
— Juda shafqatsizsan, — dedi Rayan iljayib — Lekin to‘g‘ri yo‘ldasan. Uning yuragini zabt eta olmasang, uni qamab qo‘yishing kerak. Agar men bo‘lganimda, allaqachon uning oyog‘ini sindirib,xonasiga qamab qoʻyardim va u qachon itoat qilsa, shunda chiqarardim.
Devidning ko‘zlari sovuqlashdi:
— Bunday gaplarni uni oldida aytishni xayolingga ham keltirma.
— Ha, albatta, — Rayan qo‘lini siltadi. — Lekin u meni yoqtirmaydi. Unga qancha yaxshi muomala qilsam ham soʻzlari oʻtkir koʻzlarida nafrat— qoʻshimcha qildi.
— Bu sening muammoing emas. Lekin eshit, agar Daniel Brownni topsang, birinchi bo‘lib menga xabar ber. Uni o‘zim o‘ldiraman. Sen aralashma.
— Bo‘pti, xohlaganingni qil. Lekin men endi ketishim kerak.
— Qolib, ovqat yeb ketmaysanmi?
— Yo‘q, — Rayan yuzida tulkidek kulgi bilan bosh chayqadi. — Bugun men bir qizni qo‘lga tushirdim. Uni uyga bog‘lab qo‘yganman. Agar hozir qaytmasam, yig‘lab yuboradi.
Devid bu gapdan keyin uni ushlab turishni xohlamadi.
°°°
Kam boʻlsa ham koʻp oʻrnida koʻrib oʻqirsizlar azizlarim chunki vaqtim shunga yetdi. Aslida bu hikoyani toʻxtatmoqchi edim ammo bu hikoya allaqachon oʻz oʻquvchilariga ega ekan va oʻsha mart boʻlib fikr bildirgan va doim reaksiya bildirib kelayotganlar uchun yana davom etayapman!
MUALLIF: RYUU MELINA
KANAL: @Cruel_zone