August 7

Yosh Verterning Iztirobi

By: Senpai

Epizod 3

Ichki To‘qnashuv

Bugun men undan qochmadim. Aksincha — uning oldiga bordim. Lotte. U har doimgidek sokin edi. Go‘yo uning ichida hech qanday bo‘ron yo‘qdek. Men esa… ichimda hamma narsa qulab borayotganini his qilardim.

— Siz charchaganga o‘xshaysiz, — dedi u sekin. Men kuldim.

— Men faqat o‘ylashdan to‘xtolmayapman. U menga qaradi. Bu qarash boshqacha edi. Unda rahm-shafqat ham bor edi… va masofa ham.

Shu payt eshik ochildi. Albert kirib keldi. U xotirjam. O‘ziga ishongan. Uning yonida hamma narsa barqaror tuyuladi. Men esa… bu xonada ortiqcha edim.

— Verter, — dedi u qo‘l uzatib,

— siz haqingizda ko‘p eshitganman. Men uning qo‘lini siqdim.

— Yaxshi gaplar bo‘lsa kerak, — dedim.

— Juda yaxshi. Bu oddiy suhbat edi. Lekin men uchun bu — jang edi. Har bir soniya ichimda nimadir siqilardi. Lotte ikkovimizga qarardi. Go‘yo u nimanidir sezayotgandek. Men esa o‘zimni tutishga harakat qilardim. Lekin ichimdagi ovoz endi jim emas edi: “Sen bu yerga tegishli emassan.” Albert nimadir gapirdi. Men eshitmadim. Men faqat bitta narsani his qilardim: Men yutqazganman. Va bu safar… aniq.

Men o‘rnimdan turdim. — Kechirasizlar, — dedim sekin, — men ketishim kerak.

Lotte bir qadam oldinga chiqdi. — Siz yaxshimisiz?

Men bir lahza unga qaradim. Shu lahzada hammasini aytishim mumkin edi. Hamma narsani. Lekin men faqat bosh irg‘adim. — Ha. Endi yaxshiman. Bu — mening eng katta yolg‘onim edi.

Tashqariga chiqdim. Havo sovuq edi. Lekin ichim bundan ham sovuqroq edi. Men yurib bordim. Qayerga — bilmayman. Faqat bitta fikr bor edi: “Endi hammasi tugadi.” Uyga yetib keldim. Xonam qorong‘i. Chiroqni yoqmadim. Qorong‘ilik menga mos edi. Stol yoniga o‘tirdim. Daftarni ochdim. Bu safar qo‘lim titramadi. “Men bugun haqiqatni ko‘rdim”, deb yozdim. “Va bu haqiqat — men uchun joy yo‘qligi.” Bir oz to‘xtadim. Ichimda nimadir o‘zgargan edi. Bu og‘riq endi shunchaki og‘riq emas edi.

Bu — qaror edi. Oxirgi jumlani yozdim: “Ba’zi hikoyalar davom etmaydi… Ular shunchaki tugaydi.” Patqalamni sekin qo‘ydim. Bu safar ichimda qichqiriq yo‘q edi. Faqat… sukunat. Va bu sukunat

— oldingisidan ham xavfliroq edi.