Vaqtni toΚ»xtatgan bola
Shaharda hayot yana iziga tushgandi.
Ren ham odatdagi hayotiga qaytgandek edi.
Ammo stol ustidagi eski cho'ntak soati har kecha bir marta jiringlardi.
Bir kuni kechqurun u yana soatni qo'liga oldi.
Birdan soatning qopqog'i ochildi.
Uning o'rniga bitta sana paydo bo'ldi.
Ren yozuvga tegishi bilan ko'z oldi qorong'ilashdi.
U o'zini eski soat minorasi oldida ko'rdi.
β Nihoyat uyg'onding. (Kael)
Uning qarshisida esa yana bir bola turardi.
Keyin yuragi to'xtab qolgandek bo'ldi.
Yosh Ren qo'lidagi eski cho'ntak soatni ushlab turardi.
Kael tizzalab uning oldiga o'tirdi.
β Uni yaxshi asra. Bir kun kelib bu soat butun dunyoni saqlab qoladi. (Kael)
Shu lahzada hozirgi Ren hammasini tushundi.
Soatni tasodifan topmagan ekan.
Uni Kael yillar oldin ataylab Renning qo'liga bergan ekan.
Boshidan oxirigacha hammasi taqdirning bir qismi bo'lgan.
Ren yana hozirgi vaqtga qaytdi.
Qo'lidagi soat asta-sekin mayda yorug'liklarga aylanib yo'qola boshladi.
Ren uni mahkam ushlamoqchi bo'ldi.
Kaelning ovozi so'nggi marta eshitildi.
β Rahmat... Vaqt seni tanlagani bejiz emas edi. (Kael)
β Yo'q... Men vaqtni tanladim. (Ren)
Quyoshning ilk nurlari shaharni yoritdi.
U osmon sari qarab pichirladi.
Va uzoqdagi eski soat minorasidan bitta ovoz yangradi.
Bu safar u yangi urushning emas...