Blood & Desire
Qorong'i tun zulmatini o'zining charaqlagan nurlari bilan yoritayotgan quyosh har bir uy derazasidan mo'ralab odamlarning hayotini iliqlik bilan to'ldirardi. Lekin bazi bir odamlarning qalbi va hayotidagi zulmatni eng yorqin nurlar ham yorita olmaydi.Ular zulmatda yashashadi... va zulmatda o'lishadi...
Katta stol atrofiga yig'ilgan erkaklar viski ichib qimor o'ynashardi. Ularning har biri o'ziga xos. Bazi birsi jim va sokin, bazi birsi harakatchan va hushyor, bazi birsi esa o'ta ayyor, har bir rejasining ortida yana bitta rejasi bor.
Bu erkaklar katta biznesmenlar yoki kuchli mafia sardorlari emasdi... Ular yollanma qotillar tashkilotlarining rahbarlari edi. Har biri o'z guruhida hukmron, kuchli va salobatli. Lekin bu yerda mutlaq g'olib yo'q. Ularning hech qaysi biri butunlay yutqazmasdi. Ularning har biri yillar davomida havf-xatar, qon va o'lim tufayli tajriba orttirgan insonlar edi.
Qimor esa qizigandan qizdi, besh davra o'yin o'ynaldi. Har bir davrada kimdir yutdi, kimdir yutqazdi.
Beshinchi davra tugagach yoshi 45 yoshlar atrofida bo'lgan qaddi qomati baquvvat sochlariga bir ikkita oq oralagan erkak "Sigma 13" yollanma qotillar tashkilotining rahbari – Kang Namgil o'rnidan turdi. Xonadagi shovqin u turishi bilan tindi. Ularning barchasi Namgilga e'tiborini qaratdi.
–Janoblar, bu yerga yig'ilishimizdan maqsad qimor o'ynash emas. Buni juda yaxshi bilib turibsiz – Namgilning ovozi sokin lekin yurakni titratadigan ohangda yangradi.
–Maqsadga o'tsam... biz o'zaro tuzgan tinchlik sulhimizni buzib, bizga xiyonat qilgan kimsani yo'q qilish uchun sizlarni shu yerga yig'dim –Namgil xonadagi erkaklarga bir ko'z yugurtirdi.
Ularning ayrimi jim, ayrimining esa ko'zida qonga chanqoqlik porlardi. Lekin bittasi... u juda sarosimada edi. Qo'rquv uni ich-ichidan qaltirashiga majbur qildi. Chunki "Sigma 13" tashkiloti yollanma qotillar tashkilotlari orasida eng xavflisi va tajavuzkoridir.
–Bu hoin shu stol atrofida biz bilan o'tiribdi – Namgilning gapi xonada aks sado berib etlarini junjiktirib yubordi.
–Ho'sh , ho'sh o'sha hoin kim ekan – dedi shu yerdagilardan bittasi kinoya bilan.
–Hozircha aniq kim ekanligini bilmayman... lekin... hozircha! – oxirgi gapiga urg'u berib gapirar ekan allaqachon bu gap egasini topgan edi.
–"Sigma 13" qoidalariga ko'ra xiyonat va sulhni buzish kechirilmaydi – stakanidagi viskini so'nggi bor ho'plab zarb bilan stolga qo'ydi.
–Bu kun.. so'nggi kun. Bugun o'sha hoinning hayotiga nuqta qo'yiladi – zaharli nigohini atrofidagilarga birma-bir tikib ohirida nigohini o'sha hoinda to'xtatdi va so'zladi:
–Yig'ilish tugadi. Xohlovchilar qolib qimor o'ynashi, qolganlar ketishi mumkin. Bu sizning ishingiz – dedi va o'z joyiga qaytib kartalarni qo'llarida aylantirishni boshladi.
Qolgan erkaklar Namgilda shubha uyg'otmaslik uchun o'zlarini erkin tutib qimor o'ynashni boshlashdi. Lekin ularning hayolida faqat bir narsa, o'sha baxtiqaro hoin kim ekanligi va uni qanday ayanchli o'lim kutayotgani charx urib aylanardi. Ikki davra o'yindan so'ng Namgil sigaret chekish uchun tashqariga chiqdi va yonidagi qo'riqchisiga qarab:
–Tez Nailga habar ber! Qayerda bo'lmasin tez kelsin! – qo'lidagi hali tugashga ulgurmagan sigaretni yerga tashlab oyoq kiymining uchi bilan ezg'ilab ichkariga yo'l oldi. Qo'riqchi Namgil ko'zdan g'oyib bo'lguncha boshini egib turdi. So'ng esa darhol ho'jayinining buyrug'ini bajarishga kirishdi.
Taehyung ko'z oynagini jahl bilan yechib stol ustiga zarb bilan qo'ydi. Shu kunlarda hech narsa yoqmasdi. Ish ham, buyruqlarni bajarish ham. Kayfiyati sabab kechlik ham qilmadi. Biroz och ekanini sezib pastga tushdi. Uy jim-jit. Uy katta bo'lgani bilan Taehyungga sovuqlik yoqardi. Shu sabab ozgina sovuq. Hotirjam qadamlar bilan oshxonaga kirdi. Stol ustida usti yopilgan idishlar bor. Ulardan taralayotgan ifor esa ovqatlar mazali ekanini bildirardi. Stulni surib ovqatlarni ochdi. Hammasi ajoyib tayyorlangan huddi sanat asaridek. Mukammal! Mukammallik esa Taehyungning eng asosiy qoidasi edi.
Og'ziga bir qoshiq bilan ovqat soldi. Huddi bulutdek mayin va shirin ovqat darrov og'zida erib ketdi. Bunday shirin tamdan lazzat ila ko'zlarini yumarkan buni tayyorlagan odamni ham tatib ko'rishni hohlardi.
Ovqatlarni qanday tugatganini bilmay ham qoldi. O'zida to'yish hissini sezib qoshiqni stol ustiga qo'ydi. Ikki kundan beri ish sababli uyga kelmagan edi. Hayolidagi bu o'ylar uni battar taranglashishiga sabab bo'lardi. O'zini bosishga ham urunmasdan yuqori qavatga ko'tarildi.
Eshikni asta ocharkan ko'zlari yotoq ustidagi yalang'och yotgan tanaga tushdi. Allaqachon uyg'ongan hirsi battar uni qiynardi. Yotoq yoniga kelib huddi farishta kabi uxlayotgan qizga nazar soldi. Ikki kun oldingi aloqa izlari hali ham turardi. Shunday katta tana bunday kichik jussaga og'irlik qilardi. To'g'ri, Taehyung buni bilardi. U o'zini aloqa payti ushlab turgisi kelmasdi. Shunchaki bundan qoniqishni o'ylardi. Lekin bunday jahannamda yashayotgan bu farishta hammasini ichiga yutardi.
Taehyungning ko'zlari uning kiyimsiz turgan yelkasidan bo'yni, quloqlari, hattoki orqasigacha to'lgan qizg'ish izlarga tushdi. U sovuq bo'lgan barmog'i bilan huddi katta ish qilganday ularni mag'rurlik bilan siladi. Tanasidagi og'riq yetmaganiga istmasi chiqayotgan Yonsu bu sovuq qo'llardan uyg'onib ketdi.
Tezda ko'zlarini ochib o'zini ortga olgan Yonsu yonidagi kim ekanini ko'rib ozgina tinchlandi.
–Hali ham mendan boshqa senga tegina oladi deb o'ylaysanmi? – Yonsu qo'rqanidan ko'rpani qattiq qisdi.
–Men... men haligi... siz ikki kun kelmadingiz va shunga qo'rqib ketdim – hattoki so'zlari ham qo'rquvdan zo'rg'a yangrardi.
Taehyung cho'zishni istamay yotoqqa o'tirdi. Hech bir so'zsiz shunchaki o'tkir nigoh bilan Yonsuga qarab turdi. Yonsu ham tushunganday tanasidagi ko'rpani qo'yib yubordi. Tanadan mayin ipak kabi sirg'alib tushgan ko'rpa ostida boshqalar uchun jarohatlangan va ko'kargan tana, Taehyung uchun juda ham go'zal edi.
Yonsu Taehyungning oldiga o'tirib kiymining tugmachalarini birin ketin yecha boshladi. Hech bir erkakdan kam bo'lmagan mushaklari bo'rtgan qornidagi preslar allaqachon kubik shaklida paydo bo'lgan tana egasi o'tkir nigohi bilan keyingi harakatni kutdi.
Yonsuning qo'llari qaltirab kamarni bo'shatib, asta zamokni pastga tushurdi. Shimdan bemalol bo'rtib chiqqan azo bilinar edi. Zamok ochilgandan so'ng tashqariga chiqdi. Yonsu og'ir yutunib shimni yechib oldi.
Yonsuning buncha cho'zilib ketganini ko'rib o'zi harakat qilishni tanladi. Tanalarni bir biridan ajratmay Yonsuni tagiga oldi.
Avval bo'yindan boshlagan lablar keyingi manzili *ko'krak bo'ldi. Bir qo'li bilan qisib, ikkinchisini og'ziga oldi. Huddi go'dak sut so'rganday qattiq bosim bilan so'rib tishlab tortardi. Yonsu tishini tishiga qo'yib ovoz chiqarmaslikga harakat qilardi. Taehyung uni jim ekanini ko'rib ozgina to'xtadi.
Mayin lablar bilan ko'kraklarni tinch qo'yib ingichga belga bo'salar hadya qildi. Yonsuni nafasi tezlashar ekan bunday harakat uni yanada shahvoniy ko'rsatardi.
Pastlashib avval qo'llari bilan harakat qilib *klitorni mayinlik bilan uqalarkan Yonsu boshqacha bo'lib borardi. Bu tuyg'u tanish emas. Chunki har doim qattiq aloqa va og'riqlar. Taehyung uning nafasini tezlashganini ko'rib tirjayib bir barmog'ini oxirigacha tiqib yubordi.
–Ahhhhh – Yonsu boshini ko'tarib unga qarar ekan u ketma ketlikda ikkinchi barmog'ini ham tiqib yubordi. Tez-tez kirib chiqayotgan bu barmoqlar tezroq uni tayyor bo'lishini kutardi. Barmoqlarida siqilishni his qilgan Taehyung orgazm yaqinlashayotganini sezib, harakatini yanada tezlatib yuborarkan Yonsu o'zini tuta olmay bo'shanib yubordi.
Taehyung *azosini pastga va yuqoriga ishqalab uning ichiga joylashdi. Lekin oxirigacha kirmay qisilib qolarkan huddi birinchi aloqa kabi tor edi.
–Mmmm ahh farishta.... mhmmm juda ham tor – Taehyung azosini chiqarib ozgina ishqalagandan so'ng yana kirg'azib yubordi. Yonsu bunga chiday olmay qattiq baqirdi. Baqirig'i butun uyni oldi.
–Ahhh... Ahhh... Taehyung.... iltimos.... iltimos.... chiday olmayman.... – Yonsuning qattiq qiynalganini ko'rib Taehyung azosini qimirlatmay turdi. Yonsu nafasini tez-tez olib chiqarar ekan asta baqirig'i pasaya boshladi. Taehyung asta harakatlanib borar ekan, Yonsu bunga ko'nikdimi yoki boshqa narsa, hozirgi hayoli boshqa narsa der edi. Taehyung harakatini ozgina kuchaytirdi, Yonsu ham o'zi bilmagan holda nola qilardi.
Oradan 2 soat o'tar ekan, qancha kirib chiqmasin hali ham to'ymayotgan Taehyung Yonsuni bir oyog'ini ko'tarib yelkasiga qo'ydi va yana zarb bilan kira boshladi.
–B...bo'ldi... – Yonsu hattoki gapirishga kuchi qolmagan. Hamma yeri issiq terlar bilan qoplangan. Belidan pasti oq suyuqlik bilan bejalgandi. Yonsu bu vaqtgacha allaqachon 4 marta bo'shangandi. Taehyung esa 2marta.
Taehyung borgansari unga moslashayotgan tanadan yana ham rohat olardi.
So'nggi surilish va Taehyung oxirgi suyuqligini Yonsuning ichiga yubordi. Yonsuning ko'zlari allaqachon yumilgan, Taehyung o'zini yotoqqa otib ko'zlarini yumdi. Ozgina dam olgandan so'ng Yonsuning yalang tanasini ko'tarib hammomga kirdi.
Yuvintirib bo'lgach pastelni almashtirib uni yotoqqa qo'ydi. O'zi shortik kiyib, Yonsuga futbolka kiygizdi. Bu sokin sukunatni telefon jiringlashi buzib yubordi. Taehyung javob bergisi ham kelmasdi, lekin bu xo'jayindan edi.
–Eshitaman – Taehyung vazmin javob berdi.
–Taehyung Janob seni chaqiryabdilar! Tezroq kel!
–Meni ismim bilan atama! Sening bunga haqqing yo'q uqdingmi?! – Taehyungning jahli chiqqan ovozini eshitib narigi tomondagi odam jimib qoldi.
–Kechirasiz... Janob Nail! Shunchaki buyoqda ishlar jiddiy shunga shoshiling! – Taehyung hech narsa demay telefonini o'chirib qo'ydi. Yonsuga bir qarab chiqib ketdi.