MONSTER UNDER THE BED || EP 13
Kun bo'yi kompaniyada Jungkookni kutdim ammo u kelgani haqida menga xabar berishmadi. Qo'l telefoniga ham bir necha martalab qo'ng'iroq qilib xabar jo'natdim ammo javob yo'q. Unga nima bo'ldi? Negadir yuragimga g'ulg'ula tushib qo'lim hech bir ishga bormay qoldi. Uni izlagani odamlarimdan jo'natsammi ham deb o'ylab qoldim. Balki u bilan yomon hodisa sodir bo'lgandir. Soat millari 16:00 bo'lganini ko'rsatkanida barcha ishlarimni tashlab uni izlashga kirishishga qaror qildim. Endigina telefonimni qo'lga olganimda u kutilmaganda jiringladi va ekran ustida kun bo'yi kutgan insonimning ismi akslandi. Ko'p kuttirmay g'oshakni ko'tardim.
- Jungkook? Ahvoling yaxshimi? Qayerdasan?
- menda hammasi joyida - horg'in ovozi yangradi
- hozir qayerdasan? Nega ovozing bunday yangrayapti?
- shunchaki biroz kayfiyatim yo'q. Telefonimni endi oldim. Biror nima bo'ldimi?
- birdan yo'qolib qolganingga xavotir oldim. Bugun kompaniyaga kelmoqchi eding.
- ha kechir. Seni havotirga solganim uchun ham kechir
- Jungkook sen yaxshiga o'xshamaysan. Hozir uyingdamisan?
- ha uyda... kelmoqchimisan?
- seni ko'rmaguncha yuragim tinchlanmaydi
- unda ehtiyot bo'lib kel
- yaxshi
Shiya tezlikda sumkasini oldiyu kompaniyadan shoshgancha chiqib ketdi.
Aloqa tugatilganidan so'ng Jungkook qo'lidagi chala qadahni bo'shatib borgan joyidan olib kelgan albomlariga qarab tikilib qoldi. Bir tomonda yoyilib yotgan diktofon ovozlari tasmalari, bir tomonda esa sodir etilgan vaxshiy qotillik sur'atlari. Ko'zlarida yosh bilan ayovsizlarcha qilingan og'riqlarni boshdan kechirib vafot etayotgan ota-onasini tasavvur qilib qo'lidagi bo'shagan idishni devorga urib sindirdi. Ulanring dafn marosimini eslab divanga bosh qo'ygancha ovoz hiqarib yig'lab yubordi.
Boryo'g'i 8 yoshda edim. Otam-onamning bag'rida quvnagancha o'sayotgan bir bolakay edim. Ammo ular meni tezlikda tark etishlarini o'ylab ham ko'rmagan edim. Quyoshli kunlarim ohiri o'sha kun edi. Qora bulutli kun. Uyimizda kirib chiqayotgan insonlarning ko'pini tanimayman. Hatto ko'rmagan ham edim. Ular kelib o'zlaricha bir nimalarni muhokama qilishar menga hattoki e'tibor ham berishmas edi. Na hamdardlik bildirishdi na taskin. Men shunchaki bir burchakda ota-onamning sur'atlarini quchib o'tirar edim. Keraksiz bir chiqindi kabi burchakda. Toki u kelmaguncha menga e'tibor ham qaratishmadi. Menga ilk taziya bildirgan inson bu otamning boshlig'i Janob Kim edi. U meni bag'riga bosib ko'tarib olgancha peshonamdan o'piub ko'zlarimga chuqur tikildi. Haqiqiy menga tasalli bera olgan odam u bo'ldi.
- sen yolg'iz emassan o'g'lim. Oldingda o'zim bo'laman.
Javob qaytara olmadim. O'pkam to'lib uning yelkasiga boshini qo'ygancha ho'ngrab yig'lab yubordim. Nahotki u boshliq bo'la turib bir xizmatchisining bolasiga achinsa-yu boshqa do'stlari aqalli bir marotaba yelkamga qoqib qo'ymasa... u menga chin dildan g'amxo'rlik bilan achindi... keraksiz yetim bolaga...
Men uchun haqiqiy yaxshi inson faqatgina Kim Songhyung edi. Meni o'zidan itarmay yordam qo'lini cho'zgan, o'z farzandidek avaylab e'tibor berib katta qilgan oqko'ngil saxiy inson u edi. Ammo men yillar o'tib ulg'ayganimda uning qizini sevib qoldim va bu shunchaki ko'ngilxushlik uchun edi. O'zim bilmagan holda men uning qizini g'ururini sindirdim. O'sha kun o'zimga ming lanat o'qigan edim. Vijdonim qiynalib kelar edi. Lekin endi bunga hojat yo'q. Yuragimni to'lig'incha nafrat egalladi. Bu nafrat olovi uni har ko'rganimda baralla yonadi.
- otangni qotili Kim Songhyung bo'ladi.
- yolg'on men bunga ishonmayman.
- sen shunchaki bir kichik bola eding. Seni shunchaki oddiy yolg'on bilan aldashgan. Senga sen ko'rishing kerak bo'lganini men ko'rsataman.
Erkak gavdasini ohista ko'tarib o'zi o'tirgan divanni bir amallab surib pol ostiga yashirib yig'ib yurgan dalillari jamlanmasi bo'lgan qutini olib Jungkookning oldiga qo'ydi. Chang bosib yotgan qutiga yoqinqiramay qaragan Jungkook janob Jinguga tikilib qoldi.
- o'zing ochib ko'rganing ma'qul - divanni joyiga surib o'zi unga joylashdi.
Jungkook qutini ustidagi changni sidirib tashlaganidan so'ng uni ochdi. Ochishi bilanoq qop qora ko'zlari kattalashib ketdi. Yuzi ola qonga botib bo'ynidan hayvondek so'yilgan otasining sur'ati uning butun badanidan tuklarini uchirdi. O'zi bilmagan golda behosda qo'lidagi qutini tushurib yubordi. Quti tushib ketganligi sababli barcha ichidagi sur'atlar-u xar xil yozuvli qog'ozlar bir to'daga sochildi. Jungkookning miyyasida paydo bo'lgan yoqimsiz chiyillash uni karaxt ahvolga solib qo'ydi. Sochilgan qog'ozlardan bir ikki qadam ortga siljiganida erkakning dag'al ovozi yoqimsiz ovozni kesib o'tdi.
- mana bu haqiqat. Sendan yashirilgan haqiqat. Ota-onang hayoti evaziga erishgan mol-mulkingni sababi. Qara ular qay ahvolda vafot etishdi. Arzirmidi ular?
- sabab nima? Ularni o'ldirishdan sabab nima?
- ular dalil edi. Kim Sohyungning kenja qizining haqiqiy onasini biladigan yagona odamlar. O'sha foxishaning kirdikorlarini, xufyona ishlariga sherik bo'lib qolganlari.
Quloqlarimga kirayotgan so'zlarning har biri yuragimdagi naftat olovini yanada purkab alangalatmoqda. Bu huddiki tananing issiq suv ostida turgandagi og'riqdek edi. Bu nimasi? Odam shu darajada vaxshiy bo'la oladimi? Shu qadar ikkiyuzlamachi bo'la oladimi? Men ham iflos odamman lekin bu darajada yirtiqchlik hatto mening ham qo'limdan kelmaydi. Ammo endi keladi... hech bir yozuv o'z o'zidan yozuvga aylanmaydi. U dushmani tomonidan yaratiladi.
Jungkook qonli yoshga to'lgan ko'zlarini artib yerda yotgan sur'atlarni birma bir olib ko'zdan kechirdi. So'ng ularni qayta qutisiga joyladi. Uni tushunishga urunib tikikib turgan erkakka qarab gapida davom etdi.
- shunda Kimning ikkinchi xotini bormi?
- shunday. Ikkinchi qizining ismi yodimdan ko'tarildi.
- Ryen... uning haqiqiy onasi qayerda?
- u ham allaqachon qora tuproq ostida. Ota-onangdan so'ng Kim uni ham o'ldirdi.
- aytingchi birinchi rafiqasining ikkinchi bo'lganidam xabari bormi?
- bundan meni xabasizman. Agar xabari bo'lganida u qizni oilasida yashashiga bermagan bo'lar edi.
- unda men ularga bir yaxshilik qilay. Erkakning eski muhabbatini eslatay... kundoshlarni yuzlashtiray... bir bechora qizga haqiqiy onasini tanishtiray... ancha saxiy insonman shunday emasmi? - yuzida kulgu aks etdi.
- haqiqatlarga yuzlashish vaqti yetdi...
Uzoq bo'lmagan masofani tezlikda bosib yetib kelgan qiz uy eshigini yengil chertdi. Bu yerga kelmaganiga yillar bo'lganini eslab endi bu yerga har istagan onda kela olishini yokida qolgan umrini shu yerda o'tqaza olishini hayoliga bir zum keltirdi. Miyig'ida jilmayib sochlarini ortga taragan qiz eshik ortidan kelayotgan qadam tovushlarini eshitib sergak tortdi. Jungkook eshikni ochishi bilanoq ostonada turgan qizni boshidan oyoq bir marta nazar tashlab o'yladi. Jahlini bosa olarmikan. Shiyaning keng yozilgan tabassumidan so'ng o'zini bir amallab bosgan yigit lablaridan tabassumni siqib chiqardi.
- ichkariga taklif qilmaysanmi?
- marhamat
Jungkook yon tarafga o'tib qiz uchun yo'l ochdi. Ostonadan xatlab uyga kirgan mehmon yon atrofga ko'z tashlab uyni o'rgana boshladi. Hech narsa o'zgarmaganiga ishonch hosil qilgach ortidan ergashib kuzatayotgan yigitga o'girilib bosh silkigancha gapira boshladi.
- uyingga o'zgartirish kiritmagan ekansan
- hamma o'zgarrishlar endi boshlanadi
- nega bugun ishga bormading? Ovozing ham g'alati edi - Jungkookka yaqinlashib o'rtada masofa qoldirib to'xtati
- o'sha aytgan ishimni qildim. Charchaganim uchun va u ish uzoq vaqtni talab qildi. Shu uchun bora olmadim.
- hozir ham negadir g'alatideksan. Balki ichingdagilarni aytarsan - umid bilan chuqurroq ko'zlarini tikdi.
- menda... menda hammasi joyida. Xavotir olma - qizni quchog'iga olib yelkasidan ohista quchdi.
- aytishni istamasang mayli
- aytishni istamadim emas... vaqti kelganda bilib olasan.
- vaqti qachon kelarkin
-... tez orada... Shiya
- nima
- kel sen bilan gaplashib olaylik - divanga o'tirg'azib o'zi ham oldiga cho'kdi.
- nima masalada?
- men tezroq to'yimiz bo'lishini istayman. Iloji bo'lsa shu hafta
- nega qo'qqisdan buni xohlayapsan? Erta emasmi?
- men ortiq cho'zib yurishni istamayman
- tobing qochgan ko'rinadi. Yaxshisi hozir dam ol keyin gaplashamiz
- menda hammasi joyida. Yoki men bilan turmush qurishni istamay qoldingmi?
- unday emas men shunchaki...
- vaqtni cho'zishni istamayman. Sen bilan tezroq birga bo'lishni istayman
- oldin ota-onam bilan gaplashishimiz kerak
- albatta gaplashamiz
Undagi tubdan o'zgarish menda juda katta shubha uyg'atmoqda. Nega bunday deganini haligacha tushuna olmayapman. Ko'zlarida qamdaydir tushunarsiz bo'shliq bor. So'zlarida esa xomushlik va jizzakilik ufurib turibdi. Ko'nglim juda qattiq g'ash bo'lib bormoqda. Uning harakatlari kechagidan ancha farq qiladi. Sho'xlikka liq to'la bolakay birdan jiddiy tortgandek his qildim uni ko'rganimda. Yoki... bu barchasi ortiqcha shubhadan. Ishonchsizlik qilishni bas qilishim kerak...
Oradan biroz vaqt o'tgach dadamning chaqiruvlari bilan uyga keldik. Doimgidan ancha jiddiy holda bizni kutib olgan dadam ostonadan bizni ilg'ab uyga indamay kirib ketdi. Nega bunday qilganini tushunmagancha ortidan ergashdik. Katta zalni to'ldirib turgan uzun stolning oila boshlig'i o'rnida o'tirib bizni kutar edi. Sekin yaqinlashib ta'zim qilgancha o'z o'rnimizga joylashdik. Bir soniyaga menga ko'z tashlagan dadam mendan diqqatini olib Jungkookka qaradi.
- uni qanday o'zingga ishontirding? - kutilmagan va qo'pol savoldan qiz otasiga qaradi.
- dada? - hayronlik bilan so'radi
- bu savolim Jungkookka atalgan. Erkaklar gaplashayotganda qo'shilib tarbiyasizlik qilma. - sovuq ohang qat'iy yangradi
- men shunchaki unga yuragimdagi xonish bilan so'zladim. U ham meni sevar ekan bu ovozlarni tezlikda payqadi.
- ortiqcha kitobiy so'zlarga hojat yo'q... aytchi. Unga yana xiyonat qilmasligingga kafolat bormi?
- kafolat? Mana menman o'sha isbot. Mening sevgim bunga kafolat bo'la oladimi?
- sen uni avval ham sevgan eding. Shularni eslaysanmi?
- men o'tmishimni unutgan holda u bilan qayta hayot boshlamoqchiman. Agar o'tmish yodi bilan yashasak biz qayta birlasha olmaymiz. Bir oila bo'la olmaymiz
- qizimning ko'zidan tomchi yosh oqsa seni sog' qo'ymayman.
- tashvishlanmang janob Kim. Qizingiz hech qachon yig'i nima ekanligini bilmaydi - Shiyaga qarab nim tabassum qilib kafti ustidan o'z qo'lini yugurtirdi.
- to'yni kelasi yilga rejalashtiramiz. Rozimisan.
- albatta yo'q. Iloji boricha tezlashtirmoqchiman. Shu hafta ohirgi yaxshi menimcha
- nega bu qadar tez?
- men ortiq usiz yashashni istamayman. U rozilik bersa shu zahotiyoq to'y qila olaman.
Janob Kim qiziga ko'z qirini tashlab uning ko'zlariga tikildi. Shiya esa hijolat tortib uyalgancha ko'zlarini olib qochib yerga tikdi.
- mayli istaging shu hafta so'ngida to'y
- rahmat janob Kim
Qamoqxona derazasidan tushib turgan nim quyish yorug'liklari asab tolalarimni birin ketin uzmoqda. Men endi bir hayvon kabi qafasga tushdim. Tiniq ochiq osmonni faqatgina shu to'rt devor orasidan ko'ra olishim mumkinlikgi meni batar quturtirmoqda. Bu kunlar qisqa ekanligini bilaman. Ammo shu kunlarga kelganim mening sha'nimni bulg'agandek go'yo. Sha'n? Bu so'z qayerdan hayolimga keldi bilmayman ham. Menda bu so'zni ta'riflsh uchun biror belgi qolganiga ishonmayman. Menda hech biri qolmadi. Na mehr na sha'n na sevgi... barchasini mendan tortib olding Jeon Jungkook. Senga ketkazgan umrimda achinaman. Seni sevgan yuragimga achinaman. Mening yuragim tosh bo'lsada sen uni erita olding. Ammo qilgan xiyonating bilan uni qayta ochilmaydigan qilding. Yillar o'tib o'limimda so'ng qabrim ochilsa u yerda faqatgina suyaklarim bilan shu tosh yuragimni ko'rishadi.
Qo'llarini musht tugib lablarini qimtigan qizning ko'zlaridan necha yillardan so'ng bir tomchi yoah dumaladi. U endi his qildi. Yolg'iz ekanligini, keraksiz odamdek bo'lib qolganini his qildi. Nazoratchining chaqiruvidan sergak tortgan qiz uni ko'rgani kelishgani haqida eshitib ko'ngli biroz bo'lsada yorishdi. Fikri bo'yicha unga telefon kelgan deb o'yladi. Shaxt bilan o'rnidan turib nazoratchi ortidan erishgan qiz ayyorona jilmaygancha doimgi qiyofasiga kirdi. Maxsus xona eshigi ostonasida eshikni ochilishini kutib indamay ichkariga tabassum bilan kirdi. Ammo yuzidagi tavassumi asta sekinlik bilan so'nib o'rnini cheksiz g'azab egalladi. Jungkook eshiki ochilishi bilan ortiga o'girilib qamoqxona kiyimida turgan qizga nim tabassum qildi.
- bizni yolg'iz qoldiring
- 10 daqiqa vaqtingiz bor
- bu biz uchun kamlik qiladi janob - asta sekin nazoratchi tomon qadam tashlab burniga biroz tegingancha qulog'iga cho'zilib ikki og'iz so'z aytdi.
- o'zingiz istagancha qolaverishingiz mumkin janob
- tushungan odam ekansiz ko'rishguncha
Nazoratchi bir Ryenga ko'z tashlab xonani tark etdi. Shu zahotiyoq kishanli qo'llari bilan Jungkookka yopishgan qiz bo'ynidan bo'ggancha qorniga tizzasi bilan zarba bermoqchi bo'ldi ammo barchasi zoye ketdi. Bir siltashda uni stolga o'tqazgan Jungkook ikki oyog'iga tizzasini qo'yib bir qo'lida kishanlardan ushlab uni harakatsiz qoldirdi.
- meni ko'rganingdan xursand emasmisan?
- ogohlantirganingda oq gilam to'shab kutib olib yangini qoning bilan bo'yar edim
- juda saxiysan azizam
- seni o'ldiraman.
- bunga shoshilma ulgurasan. Senga aytadigan gaplarim bor
- menda esa eshitish uchun xohish yo'q. Qo'yib yubor meni - siltanib undan chiqib ketdi.
- eshit sevgilim
- sevgilim? Sen meni bunday atash xuquqidan mahrum bo'lgansan
- to'g'ri seni qamoqqa tiqdim. Bularning barchasi mening rejam edi. Atrofingda seni himoya qila oladigan hech kim yo'q. Otang sen haqingda bilar edi. Seni o'ldirishi tabiiy edi. Menga esa seni himoyalash uchun vaqt zarur. Ilojsizlikdan seni shu yerga jo'natdim.
- nimalar deb valdirayapsan
- ha bularning barchasi sen uchun edi... biz uchun edi
- xo'sh meni bu yerga qamattirding nima o'zgardi? Otam istagan paytda meni bu yerda yo'q qila oladi.
- u hozirda sen bilam shug'ullana olmaydi.
- nima u kasal bo'ldimi?
- qizini turmushga beryapti - unga yaqinroq kelib ko'zlariga qarab
- kuyov men emas de - ko'zladagi olov o'chib o'rnini umidsizlik egalladi
- afsuski kuyov menman
- jin ursin - kishanlangan kaftlarini sochlari orasiga suqib boshini quyi egdi
- menga qara Ryen. Menga ishon. Barchasi sen uchun edi.
Yuzini yon tomonga burib yigitga javob qaytarmadi. Ayyorlik yo'liga o'tgan Jungkook qo'llari kishanlangan qizni aylanib o'tib bo'ynidan silagancha yuzini yuqoriga ko'tardi. G'azab va olov ufurib turgan ko'zlariga tik tikilgancha yuzini pastlatib lablariga labini bosdi. Qiz kishanlangan qo'llari bilan uni urib o'zidan nari ketkiza olmadi. Qisqa bo'sadan so'ng Jungkook tipirchilayotgan qizning qo'llarini ushlab harakatsiz qoldirdi.
- menga bir imkon ber
- sen meni ahu yerga tushishimga sababchisan
- aybimni yuva olaman
Miyig'ida ayyorona jilmaygan yigit yuguroq barmoqlarini qizning yoqasi ichiga o'rmalatdi. Qisqa ammo tez tez nafas olgancha o'zini boshqarishga harakat qilayotgan qiz kaftini musht tugdi.
- men ham seni huddi avvalgidek xohlayman. Avvalgi olov qizni hoziroq his qilishni istayman
So'zlarini yakunlagan yigit qizning rangsiz lablari bilan o'zinikini qayta birlashtirdi. Bo'ynidan silagancha iyaklaridan tutib qizni chuqurroq his qilishga haralat qila boshladi. Teskari bo'sadan qoniqmagan yigit qizni bir ko'tarishda stol ustiga o'tqazib hali hanuz unga g'azab bilan tikilib turgan qizning ko'zlariga chuqur qarab so'zladi.
- biz barchanisini qo'lga ola olamiz. Sen bilan butun umr birga baxtli yashaymiz
- uni ham meni o'pgam kabi o'pasanmi? Meni erkalagan kabi erkalaysanmi? Yotog'ingda bag'ringga olib uxlaysanmi?
- sen istamasang bularning hech biri bo'lmaydi
- sendan nafratlanaman.
- men esa seni sevaman.
O'ziga kerakli javobni olgan qiz yigitning yoqasidam tortib lablariga tashlandi. Chuqur bo'sa olib tili bilan o'ynashar ekan yigitning o'ynoqi qo'llari qizning belidan tutib o'ziga mahkamladi. Bo'sa keti uzilmay turib lablarini qizning bo'yniga ko'chirgan Jungkook qamoqxona kiyimining old tugamalarini bir zarbda ochib yuzining qizning ko'kraklari orasiga ko'mib ichki kiyim ustidan siladi. O'zini ortga biroz tashlagan qiz tashnalik bilan lab chetini biroz tishlab yigitga shaxvoniy qarashlarini in'om etdi. Ichki kiyimdan birma bir ko'kraklarini chiqargan yigit ularni kaftlari orasiga olgancha qizga tikilib savol berdi.
- men sen uchun birinchisi va ohirgisiman shundaymi?
- shubhang bormi?
- men shunchaki isbotlarni eshitishni istayman. Nolalaringni ayama azizam
Jungkook Ryendan qisqa bo'sa olgancha qizning ko'kraklarini birma bir so'rib og'ziga oldi. Qizni stol ustiga yotqizib ishida davom etdi. Oradan biroz vaqt o'tgach qizning shimiga qo'l solib ichki kiyimga qo'shib ularni tizza bo'yi tushurdi. Ryen bosh ko'tarib Jungkookka savol nazarida qaradi.
Ortiqcha so'zsiz qizning ostini silashni boshladi. Nolalari balandlashgan qiz Jungkookka o'ch nigohi bilan qarab oyoqlarini yopib oldi. Yigit norozi qosh chimirib ularni qayta ochib o'rta va nomsiz barmog'ini qizming oatiga solib aylantira boshladi. Bu orada esa undan bo'sa olishni ham unutmadi...
O'tgan yarim soat ichida tez bo'shangan Ryen Jungkookka qarar ekan u qizning kiyimini birma bir kiygazishni boshladi. Biroz terga botgan qiz qaddini rostlab ichki kiyimini ko'tarayotgan yigitga savol berdi.
- meni chindan sevasanmi?
- sevgamagimda oldingga qaytmas edim. Bo'lajak xotinim bilan tinch yashashda davom etardim.
- unda meni bu yerdan olib chiq
- olib chiqaman. Faqat to'ydan so'ng. Biroz sabr qil.
-... to'y qachon? - asabiylik bilan
- ertaga
- mayli...
- xomush tortma azizam. Barchasi yaxshi bo'ladi.
- senga so'nggi maeta ishonaman
- afsuslanmaysan
#Jeon_Shiya
@Glamour_fanfic