SERENITY || EP 7

7- qism

Insonning kimligini uning hatti harakatlari ko'rsatsa tili buni so'zsiz isbotlaydi. U birdan o'zgardimi demak u hali ham o'sha o'sha.

Kechagi so'nggi so'nggi jumladan so'ng, men yana bir tajriba orttirdim. Hech bir yovuz insonni o'zgartirib bo'lmaydi. Chunki buni o'zi istamaydi. Hayolimni egallagan bo'lmag'ur xom-hayollardan butunlay kechib yana o'z maqsadim yo'liga qayttim. Shu hayollar sababli men kechikmoqdaman. Balki yetar shuncha zulm...

Jungkook va qaynotam erta tongdan shoshgancha uydan chiqib ketishdi. Jannatim qaynonam esa atrofimda girdi kapalak bo'lgancha meni qo'riqlay boshladi. Meni kuzatishni unga Jungkook buyurganmi? Bunga parvo qilmay, qaynonamni itdek ergashishidan asablarim taranglashib xonamga kirib o'tirib oldim. 4 devor orasida portlashga tayyor turgan vulqondek jig'ibiyron bo'lyapman. Shu tariqa tushgacha shu ahvolda o'tirdim. Anchagina asab tolalarimni yo'qotdim bu shubhasiz. Tushlik uchun dasturxon tuzalgan va biz ovqatlanishga tushdik. Qaynonam har bir qoshiqni og'zimga eltganimda menga qarab qarab qo'yardi. Bundan asablarim yanada taranglashdi. U nima istayapti mendan. O'zi eng nafrstlanadigan xolatim kimdir mening og'zimga tikilib turishi. Tomog'imdan boshqa luqma o'tmay qoshiqni stol ustuga qo'yib qaynonamni yuziga tik qaradim. U esa o'zini huddi hech nima bilmagandek ovqat yeyishda davom etardi. Men ham uzulishsiz unga qarab turibman.

- menda gaping bormi kelin
- yo'q... xo'sh yoqyaptimi?
- nima?
- ovqatlanayotgan paytingizda kimdir suqlanib qarab turishi sizga yoqyaptimi?
-sen telbamisan nima?
- yoqimli ishtaxa mehribon qaynonam.

Lab atrofimni avaylab sochiqda artib o'rnimdan turgandim hamki qaynotam erimga o'shqirgancha uyga kirib keldi.

- SHU BE'MANI O'YINNI NIMA KERAGI BOR EDI AHMOQ🗣 ENDI YANA BIR TASHVISHNI GARDANIMIZGA YUKLADING
- o'zim hal qilaman
- NIMANI HAL QILASAN TIRRANCHA. SHU KUNGACHA NIMANI QOYILLATDING O'ZI🗣 BOSHIMGA RASVO ISHLARINGDAN KELGAN OFATDAN BOSHQASINI HAL QILISHNI BILMAYSAN🗣
- men sizga o'zim hal qilaman dedim
- qo'lingda bir chumoli o'lmaydiyu yana shu ishlarni hal qilarmish. Sen faqatgina xotiningni etagini changallashdan o'zgasini bilmaysan tushunmaysan
- BALKI BAS QILARSIZ🗣

Jungkook otasinikidanda baland ovozda unga qarata o'shqirdi. Jahldan qizargan yuzi birdan oqargan janob jeon o'gliga hayrat bilan qaradi.

- sen menga yana behurmatlik qilyapsanmi ko'rnamak
- bunga meni majburlamang unda. Siz quyishqondan chiqmasangiz men ham hurmat chegarasini bosib o'tmayman.
- ho'sh shunday qilaman nima qila olasan. Menga o'z otangga senga senligingni bergan insonga nima qila olasan.
- yaxshisi bunga qiziqmang. Qo'limdan har narsa keladi. Sizga qarshi chiqishimga majbur qilmang.
- sen iflos menga tahdid qilyapsanmi?
- o'zingiz istaganingizdek tushuning.

Jungkook suxbatga nuqta qo'yib men tomonga yurib kela boshladi. Bilagimdan maxkam siqib yuqoriga sudray ketdi. Uning katta katta shiddat bilan bosilayotgan oyoqlariga yeta olmay yugurgandek ketar edim. Bu telba nima qilmoqchi yana? Xonamiz oldiga kelib eshik tutqichisi mahkam siqib zarb bilan ochib ichkariga birga kirdik. Eshikni yopib ustimizdan qulfladi. Meni yotoq tomonga itarib o'zi mendan oldin kelib unga o'tirdi. Tizzalariga tirsaklarini tirab barmoqlarini bir biriga jipslashtirib menga o'tir deya ishora qildi. Ovoz chiqarmay sekinlikda oldiga o'tirdim. U biroz sukut saqlab birdan ovoz chiqardi.

- asl maqsading nima? Nima uchun menga turmushga chiqding?
- nima?
- o'zingni bilmagandek tutma. Asl maqsading nima?
- meni majburlagan odam meni nima uchun unga turmushga chiqqanimni so'rayaptimi?
- sen otangga aytishing mumkin edi. Yoki akangga. Lekin sen osongina menga turmushga chiqa qolding.
- qilgan tahdidlaringizni yodingizga solishim mumkin.
- rol o'ynashni bas qil Shiya. Hozir kinoyalarni ko'taradigan ahvolda emasman.
- men hech qanday kinoya qilmayapman. Borini aytyapman.
- agar hozir ajrashamiz desam ajrashasanmi? -

7- qism

Insonning kimligini uning hatti harakatlari ko'rsatsa tili buni so'zsiz isbotlaydi. U birdan o'zgardimi demak u hali ham o'sha o'sha.

- menda gaping bormi kelin
- yo'q... xo'sh yoqyaptimi?
- nima?
- ovqatlanayotgan paytingizda kimdir suqlanib qarab turishi sizga yoqyaptimi?
-sen telbamisan nima?
- yoqimli ishtaxa mehribon qaynonam.

Lab atrofimni avaylab sochiqda artib o'rnimdan turgandim hamki qaynotam erimga o'shqirgancha uyga kirib keldi.

Jungkook otasinikidanda baland ovozda unga qarata o'shqirdi. Jahldan qizargan yuzi birdan oqargan janob jeon o'gliga hayrat bilan qaradi.

U shu paytgacha ko'zlarimga qaramay shu savol bilan birgalikda ko'zlarini ko'zlarimga qadadi. Ularga sinchiklab qarar ekan men ham unga tikila jim qoldim. Men ajrasha olmayman. U nega yana birdan shubhalana boshladi o'zi? Ichimdagi g'alayonni bosib aql bilan o'ylab, sokinlashgancha javob qaytardim.

- iloji bo'lsa shu soniyani o'zisa ajrashaman...

Tilimdan bu so'zni qanchalar hotirjam aytgan bo'lsam, yuragim shunchalar tez urar edi. Uni hayolida nimalar bor bilmayman. Agar rostan ajrashaman desa tamom bo'laman. Hamma reja chippakka chiqadi. U esa yana ko'zlarimga tikilib qoldi. So'ng miyig'ida kulgancha boshini yerga qaratib sekin asta kulgusini balandlata boshladi. Unga tushunmagancha qarab turar ekanman ichimdagi g'alayon battar ko'tarilar edi. Yuzimdagi jiddiylikni yo'qotmagancha qoshlarimni chimirdim. U esa sekin boshini ko'tarib men tomonga qaradi.

- demak sen emassan.
- nimalar deyapsiz?
- sotqin sen emassan...

U sekin yelkamdan qo'lini o'rab meni bag'riga bosdi. Bu nimasi bo'ldi yana? U o'yin qilmoqchimi? Haligacha hech narsaga tushunmay turub birdan hammasini tushunib qoldim. Demak uyda sotqin bor va u bu sotqin men deb o'ylagan. Miyada hammasini tahlil qilib ahiyri Jungkookni tushunishga erishdim. Hayriyatki to'g'ri javob qaytardim. Agar yo'q deganimda boshimga yana ming hil savollarni bergan bo'lar edi...

Unda yana shubha uyg'otishni istamay quchog'idan sekinlikda chiqib ko'zlariga tik qaradim. U esa jilmayib turgancha yuzimdan silab turganida kaftini u yerdan oldim. Balki aktrisalik qobiliyatimni ishga solarman.

- yoki menga ishoning yoki meni qo'yib yuboring. Sizni asossiz ayblovlaringiz hiqqildo'gimga keldi.
- uzur bu meni aybim edi.
- oddiy uzur bilan qutila olmaman deb o'ylaysizmi? Men tinch hayotni istayman. Balki ajrashsak otamning uyida tinch yashashni davom etarman.
- kechirishing uchun nima qilay?
- shunchaki meni tinch qo'ying. Yaqinlashmang.
- buni iloji yo'q. Axir eringman.
- ... sizga gap ta'sir qilmaydi. Kuydurilgan kalladek tirjayishinichi buni.

Qiz qovoqlarini chimirib o'rnidan turishi bilanoq qayta yotoqqa orqasi bilan yotqizildi. Jungkook esa uni ustiga chiqib olib lab uchida kulgancha asta sekinlik bilan unga yaqinlasha boshladi. Yuziga 1 millimetr masofa qolganida to'xtab xotinining yuziga lablarini bosib mayin erkalagancha o'pa boshladi. Shiya esa o'zida jimirlashni sezib bilinar bilinmas to'lg'onib uning lablaridan qochishga harakat qilganida Jungkook ikkinchi qo'lini qizni beliga mahkamlab uni harakatsiz qoldirdi. Jungkook Shiyaning yuzidan pastlashib bo'yniga tushib ishini davom ettira boshladi. Unga qarshilik qilib yelkasidan tutgan qo'llarga parvo qilmay ishini davom etti. Yigitni harakatsiz qoldirgan qizning titroqli ovozi sekin yangradi.

- t.to'xtang Jungkook...
- mmm... nega?
- meni ishim bor
- eringdan muhim qanday ish.
- mayda ishlarni sizga aytishim kerakmi?
- eringdan foydalanib olsang bo'lar edi. Chunki bu tunda seni quchib yotadigan yoring bo'lmaydi.
- nega? Qayerga ketyapsiz?
- ishlarim bor
- ha mayli ayni muddao endi ustimdan turing

Shiya Jungkookni yelkasidan itarib turg'azib o'rnidan turdi. Kiyimini to'g'irlab bo'lib hali ham yotoqda uni kuzatib turgan eriga qaradi.

- qachon qaytasiz? Qayerga ketyapsiz o'zi?
- senga qiziqarlimi?
- istasangiz ha istamasangiz yo'q
- kechagilarni topaman.
- yaxshi...
- omad tilab tur.
- huddi meni omad tilashimga zordek hih - ensa qotirib eshikdan chiqib ketdi.

Kechki payt.

Jungkook ancha avval chiqib ketdi va men hammani uyquga ketishini kutyapman. Bu uyda juda erta uyquga ketishlari men uchun anchagina qo'l keladi. Tezlikda o'zimga qulay kiyimlarimni kiyib pana tomondan darvoza tomon yo'l oldim. Asosiy darvozada turgan 5 soqchini ko'rib boshim qotib qoldi. Endi ulardan o'tib qanday chiqaman. Darvozadan sal narida turgan katta daraxtga tirmashib undan devoega o'tdim. Devordan endi sakrayman deganimda esnab gapirayotgan qo'riqchilarning gapi qulog'imga chalindi.

- menimcha janob Jungkook ularni topsa tirik qo'ymaydi.
- bu aniq. Allaqachon qayerda ekanliklarini ham topgan. O'ylab o'tirmay hammasini yoqadi.
- essiz buni ko'rish bizga nasib etmaydida.
- menga qolsa shunisi tinch.

Ularni suxbatini boshqa tomonga burilgungacha eshitib tezda devordan sakrab tashkilot tomon yugurdim. Tezroq yo'llarni qisqartirib yugurib vanihoyat tashkilotgacha yetib keldim. Ichkariga kirganimda hamma joy bo'shligini ko'rib hayratimni yashira olmay qoldim. Nega hech kim yo'q? Nega hamma joylar bo'sh? Ichkari xonalarni qarash uchun ketayotganimda qorovulimiz meni ko'rib tanib qoldi.

- kichik xonim bu yerda nima qilyapsiz?
- hamma qayerda? Nega bu yer juda ham tinch amaki?
- xabaringiz yo'qmi? Tashkilot ko'chirildi. Bu yer endi shunchaki Kimlar ombori bo'ldi yana
- nima? Qachon?
- 1 hafta bo'lib qoldi.
- qayerga ko'chdi?
- shahar tashqarisdagi bobongizning do'stini eski qo'rg'oniga ko'chdi.
- yo hudoyim bu yerda ot bormi?
- ha xonim. Nimadir bo'ldimi?
- ha amaki keyin menga hozir ot kerak.

Qorovul erkak ortiqcha savol bermay tezda egarlangan otini chiqarib berdi. Qiz tezlikda unga mingashib olg'a choptirib shaharni o'rtalab chiqib keta boshladi. U masofani qisqartirishga harakat qilar va shu uchun ham otni yanada choptirib ketar edi. U hammasidan ham ko'ra Jungkookdan kech qolmay deya harakat qilardi. Uzoq bosib o'tilgan to'xtovsiz yo'ldan so'ng Shiya manziliga yetib keldi. Otdan tushib ichkariga yugurdi. Yangi tashkilot ichiga kirib kelgan qiz hammani etiboriga tushdi. Shiya birinchi uchragan odamdan akasini qayerdaligini so'radi. Taehyung ham hali bu yerdagi ishlar bilan band edi.

- aka
- Shiya? Bu yerda nima qilyapsan?
- Jungkook... aka Jungkook sizlarni topganga o'xshaydi.
- nima? Biznimi? Qanaqasiga?
- bilmayman u bugun kelmasligini aytgan edi. Ham kelayotib soqchilarni g'iybatini eshitib qoldim.
- tayyorlanish kerak
- bu yerdan ketish kerak aka.
- qanday qilib? Kechagi yaradorlar hali shu yerda. Qolaversa bu yerdagi qurollar ularni ko'chirib bo'lmaydi.
- ulardan kechishimiz kerak. Aks xolda Jungkook hech birimizni tirik qo'ymaydi.
- boshqa iloj yo'q. U bilan kurashadiganga o'xshaymiz.
- ular balki juda ko'pdir. Uni odamlari tugamaydi aka.
- hech bo'lmasa keyingi keladigan soqchilar kelgungacha yashirib ulguramiz.
- unda hoziroq hammasini ko'chirishimiz kerak. Eng keraklillarini ko'chirish kerak.
- ketdik unda.

Taehyung xonasidan chiqib 2-qavatdan o'z ishlari band odamlarni ishlaridan to'xtatib o'ziga qaratdi.

- hozir bizda xavf tug'ildi. Himoya guruhi o'z joyingizni egallang qurollaning. Xizmatchilar hoziroq batcha qurollarni aravalarga yuklab orqa eshikdan olib chiqib narigi kichik omborga elting. Miltiqbozlar qo'rg'onning hqr burchagida turib o'z joyingizni egallang. Bu balodan ham o'tib olsak hammasini tushuntiraman. Hozircha faqat o'z vazifangizni qiling.

Buyruqni olgan odamlar niqoblarini taqib o'z ishlariga tushishdi. O'z niqobini taqayotib Taehyung Shiyaga yuzlandi.

- sen unda nega bu yerdasan? U bizni topgan bo'lsa.
- u sizni aynan kim ekanligingizni bilmaydi. Siz u uchun kecha odamlarni olib qochgan shaxssiz.
- ayni muddao.
- aka... menda bir fikr bor.
- qanday?
- menimcha bu ish beradi.

Oradan yarim soat o'tdi.

Jungkook bor kuchlarini yig'ib yetkazilgan manzil bo'yicha yetib keldi. Qo'rg'on ostonasida turib peshtoqdagi nomni o'qib miyig'ida kulib qo'ydi. Tilini og'iz bo'shlig'i atrofida aylantirib mashinasidan tushdi. So'ng darvoza oldida turgan soqchilarga qarata so'zladi.

- janoblar biz tinchlik tarafdorimiz boshlig'ingizni chaqirib taslim bo'ling.

Soqchilar Jungkookka javob bermay sukut saqlashdi. Hafsalasi pir bo'lgan Jungkook ko'z qorachig'ini kosasi atrofidan aylantirib qo'llarini cho'ntagiga solib odamlariga qarata olg'a deya ishora qildi. Buyruq berilganidan darhol ishga tushgan odamlar darvoza tomon yopirilishdi. Ostonaning 1chi zinasidanoq eshik ochilib ichkaridan niltiqli askarlar chiqib devor hosil qilishdi. So'ng bu devorni yorgancha yuziga niqob tortilgan yigit chiqib keldi. Qo'lida esa boshiga qop kiydirilgan qiz. Jungkook tushunmay ularga qarab turar ekan qora niqobli odam qizning boshidan qopni oldi. Qizning yuzi ko'rinish berishi bilan Jungkookning yuzi qizara boshladi. Sochlari o'ralgan yuzidan ko'rinib turgan yaralarni ko'rib Jungkook bir necha qadam oldinga yaqinlashdi. Niqobli odam esa qo'lidagi to'pponchagi qizga to'g'irlab

- yana bir qadam va xotining narigi dunyoga yo'llanma oladi.
- uni qo'yib yubor. Uni bu ishlarga aloqasi yo'q
- men ham aloqasi bor demadim. Ba'zida aloqasi bo'lmagan insonlar orqali vaziyatni yumshatish mumkin.
- agar seni tutsam tirik qolmaysan. Teringga somon tiqib devorimga osib qo'yaman
- xotining hali ham qo'limda yigit
- iflos.

Jungkook endilikda nigohini Shiyaga qaratdi. Lab chetida oqib turgan qoniga necha marta ko'zi tushsa u shuncha marta qaynab g'azab otiga minmoqda.

- nima istaysan?
- shuchaki biz ketamiz. Sen esa hech bir harakat qilmaysan. Xotiningni esa o'zimiz uyingga eltib qo'yamiz.
- senlarga qanday ishonaman?
- boshqa imkoning bormi? Oldin sen bu yerdan tuyog'ingni shiqillat so'ng biz. Shunda bu qizaloq ham tezda bag'ringda bo'ladi.

Jungkook bir Shiya, bir peshonasiga tiralgan to'pponchaga qarab aniq bir qaror chiqara olmas edi. Hujum qilay desa Shiya, qilmay desa bugunoq ularni ushlashi kerak. Ikki o't orasidagi Jungkookning hayolini o'q ovozi buzdi. Shimol tarafdan yopirilib kelayotgan daydi o'qlardan biri kelib Shiyaga tegdi...

Pov Shiya

Rejada bo'lmagan bosqinchilik harakatlari boshlanganida hech narsani anglab ulgurmasimdan kelib tekkan o'q ta'sirida esankirab qoldim. Har qayerdan kelayotgan qichqiriqlarga qorishgan miltiq ovozlari bir yaqindan bir uzoqdan quloqlarimga chalinar edi. Muvozanatimni saqlay olmay meni tutgan odamning qo'llarida sirpangancha yerga cho'kkalab qoldim. Mendan xavfsiragancha asirga olgan odam rolini o'ynayotgan akamning do'sti yuzi oqarib ko'zlari kattalashgancha qo'rquvdan titray boshladi. U joni azob chekishidan emas akamga nima deya olishidan cho'chib yuzidagi niqobni yechishga urunganida uni ushlab qoldim.

- k.kerak e.emas k.keting
- seni tashlab ketmayman. Taehyungga va'da berganman.
- a.agar h.hozir k.ketmasangiz uni u.ushlab olishlari m.mumkin... V.vaziyatdan f.foydalanib q.qoching. M.menga h.hech n.narsa b.bo'lmaydi

Huddiki u meni o'ldirishga harakat qilayotgandek uni o'zimdan itarib yubordim. Jungkookka qaraganimda u o'zi bilan ovora men tomonga kelishga jon jahti bilan kirishgan. Yana ko'zimni akamning do'sti Sehunga tikkanimda u istamaygina meni tark etdi. U to'g'ri qaror qabul qilganidan hursandman.

Bosqindan oldin.

Taehyung singlisining rejasidan o'ylanib turib roziligini bildirdi. Uni asirga olgan odam o'zi bo'lishni istab yuziga niqobini o'rayotganida Shuya kelib uni qo'lidan ushlab to'xtatib qoldi.

- siz bo'lmaysiz. Bu yerdan birinchi siz chiqib ketishingiz kerak.
- bu ishni o'zimdan bo'lak insonga ishonmayman.
- aka, siz tushuning. Bu ishni siz ishonarli darajada bajara olmaysiz. Jungkookda shubha qayya uyg'onadi.
- bu ishni men qilaman.

Gap orasiga qo'shilgan Sehun do'stining qo'lidan uning niqobini olib uni qarshisiga turdi.

- Sehun lekin...
- sen tashkilotga keraksan. Asosiysi sen omon qolishing kerak. Sen tirik bo'lsang bizning harakatlarimiz to'xtamaydi. Qolaversa, senda menda bor bo'lgan tug'ma istedod yo'q
- lekin baribir.
- bu gaplar o'tmaydi Taehyung. Vaqtni olmay tezlikda bu yerni tark eting.
-...
- rozi bo'lsangizchi aka
- ... yaxshi... o'zingizni extiyot qiling
- singling menga omonat xavotir olma do'stim

Sehun nim tabassum bilan Taehyungning yelkasidan do'stona urib qo'ydi. Bunga javoban u ham huddi Sehundek javob qaytarib singlisini bag'riga bosib bu yerni tark etdi.

Yelkamdam oqayotgan qonning oxiri ko'rinmasdi. Qo'lim bo'ylab tizillab qon oqqancha ko'z oldim qorong'ulasha boshladi. Mening ishim tugadi. Ortimda kurashayotgan odamlarga qaraganimda yuzlariga qon sachragan erimni ko'rib uning jasur ekanligiga ishonch xosil qildim. Agar u biz tomonda bo'lganida biz albatta g'olib bo'la olar edik. Ortiq o'zimni tuta olmay tanamga erkinlik berib yerga gavdamni tashlab yubordim. Ko'z oldimda qolgan yagona tasvir Jungkookning menga qaragan xavotirli nigohlari edi.

Pov Jungkook.

Qarshimdagi manzaradan to'satdan muzlab qoldim. U shunchaki tabassum bilan xushidan ketganida yuragim qaridan faryod yangradi. Nahotki, men undan ajralib qolsam. Dushmanimga sanchgan xanjarimni undan chiqarib Shiya tomonga yugurdim. Ostona ustida farishtadek ko'zlarini yumib yotgan qizning mitti jussasini qo'limga olganimda huddiki yengil qo'g'irchoqni ko'targandek bo'ldim. Qo'rquvim sababli titroq tanamda turib uni yo'qotishdan battar xavfsiragancha uni qo'limda ko'tarib o'rnimdan turdim. Ortimga o'g'irilganimda esa bu dunyodagi eng nafratlanadigan odamimning sokin yuzini ko'rdim. Qo'limdagi qizni qizg'angancha uni mahkam tutdim.

Jihoon: salom Jeon Jungkook
Jungkook: seni bu yerda nima ishing bor
Jihoon: bir o'q bilan ikki quyonni urgani keldim... o'q unga ham tegibdimi?

Jungkook chimirilgan qoshlarini yoyib nigohini Shiyaga qaratdi. U esa sokinlikda indamay yotar edi. Jihoon Shiyadan ko'zlarini uzmay Jungkookka qarata gapirdi.

- agar uni menga bersang, u tirik qoladi.
- seningcha men uni senga beramanmi?
- baribir uni senga keragi yo'q.
- tushingni borib suvga ayt.
- bermasang unda o'zim olaman.

Jungkook uning quruq tahdidlaridan qo'rqmay mag'rur bosh ko'tardi. Jihoon ham raqibini osonlikcha taslim bo'lmasligini anglab shunchaki hamma ishni quroliga topshirib qo'ya qoldi. Jihoon bilan birgalikda uning odamlari ham Jungkookni va uning tirik qolgan bir nechta odamlarini nishonga olishdi. Ammo o'q uzilmay turib atrofga oq tutun yoyilib hammani esankiratib qo'ydi. Shu tutun orasida paydo bo'lgan odamlar birma bir Jihoonning odamlarini yer tishlatishdi. Tutun hididan debdiragan Jungkook yerga cho'kkalab qoldi. Ammo hali hamon qo'llarida Shiyani ko'tarib turibdi.

Ularga yordamga qaytgan Taehyung bir chetdan ularni xavfsizligini ta'minlab o'zini ko'rsatmadi. Jihoonning to'dasini zararsizlantirgach zo'rg'a singlisini bu ahvolda tashlab keta oldi. Oldiga borolmay ishini bititgancha bu yerni tark etdi.

- bardam bo'l singlim.

Oradan anchagina vaqt o'tganidan so'ng Jungkookning qolgan odamlari voqea joyiga yetib kelishdi. Atrofdagi holatni o'rganib Jungkookni va uning xotinini tezda tabib huzuriga olib ketishdi. Asir sifatida esa Jihoon va tirik qolgan bir nechta odamlarni xibsga olib mirshabxona tomon yo'l olishdi.

Oradan 1 hafta o'tdi.

Pov Shiya

Shu o'tgan vaqt mobaynida o'zimni ancha tiklashga erishdim. Ohirgi o'tgan yaqin oylar ichida har qanaqa jarohat ta'mini tatib ko'rdim. Hammasini his qildim. Menimcha endilikda ham urushga tayyorman. Bir jarohat ta'mini totmaguncha insonda oldimlash uchun qo'rquv to'sqinlik qiladi. Ilk martadan so'ng esa bu qo'rquv yo'qolib o'rnini oddiylik egallaydi. Shu muddat ichida Jungkook meni birozga bo'lsada tark etmadi. Oyoqqa turgunimgacha men bilan birga bo'ldi. O'ylashimcha ikkimizda ham bir birimizga nisbatan iliqlik bor. Lekin ikkimiz ham buni tan olishni istamaymiz. Chunki bunga takabbur g'ururimiz qarshilik qiladi.

Tushlik qilganimizdan so'ng mayda qadamlar bilan yuqoriga ko'tarildim. Xonamiz eshigini ochganimda qarshimdagi toah oynaga menga orqa o'girgancha kastyumini to'g'irlayotgan erimni ko'rib savollar yomg'iri miyyamga quyildi. Eshikni yopib ohista uning oldiga yaqinlashib yon tarafiga turib oyna uzra uning yuziga qaradim. U ham menga bir bora nim tabassum qilgancha ishini davom etdi. Bo'yniga galstukini taqqanidan so'ng miyyamda aylanayotgan savolni tilimga chiqardim.

- qayerga ketyapsiz?
- mahkamaga
- nega? Biror muammo bormi?
- 1 hafta oldin hayotimizda yuz bergan fojia sababli.
- ular kim ekanligini topishdimi?
- seni asrga olganlar hali topilmadi lekin hayotingga xavf solganlar mahkamada.
- ular kim ekan?
- eski tanishing... Jihoon

Jihoonning ismi meni yuqori darajada hayratga solmadi ammo unga berilgan tarif sababli yuzim yorishgani aniq. U endi menga Jihoonni "eski sevgiling" yoki "o'ynashing" deya takidlamayapti. Aksincha tanishing. Bu menga sal bo'lsada iliqdek tuyuldi. Har xolda xursandman akamni topa olishmaganidan. Eng muhimi hozirda shu.

- yaxshi unda omad
- kechroq qaytaman uxlab qolma. Gaplashadigan gapim bor
- hop

Jungkook oxirgi kunlarda o'zgacha odatlar chiqardi. Meni quchadi, erkalaydi, vaqti vaqtida yuzimga o'pich qoldiradi. Ilk martadagi Jungkookni 1 haftadan beri ko'rmayapman. U menga mehr beryapti. Lekin men unga mehr berishdan qo'rqaman. Hayolim ikkiga bo'linishidan qattiq qo'rqaman

Mahkama

Viqor bilan qo'llarini cho'ntagiga solgancha keng savlatli erkak o'ziga tikilgan juft ko'zlarni o'ziga bog'lab kirib kelib o'ziga biriktirilgan mirshab oldiga kirdi. Yuzidagi aks etib turgan sovuqlik va keng divanni qoplagan uzun qo'llari uning aurasini atrofga singdirardi. Qarshisidagi erkak uchun tayyorlangan qog'ozlarni qo'liga olgan mirshab tomoq qigancha gap boshladi.

- Janob Jeon mana bu ulardan olingan yozma tilxatlar. Aytishlari bo'yicha ular shunchaki bu voqea ustidan chiqib qolishgan va sizga yordam bermoqchi bo'lishgan
- yordam bermoqchi bo'lgan odam rafiqamni yaralaydimi? Yolg'onlar bir biriga yopishmayapti
- qancha urunmaylik ular Parklar bilan bo'gliq. Axir to'da boshi Janob Parkning kenja o'g'li.
- shunga nima? Men qo'rqib panaga bekinishim kerakmi?
- bizda ularga qarshi hech qanday dalil ham guvoh ham yo'q
- sizlar bilan ish bitmasligi tabiiy edi. Essiz sarflagan vaqtim ovsarlar.
- janob Jeon qizishmang. Siz yoki rafiqangiz umuman olganda oilangiz a'zolaridan hech kim guvohlik qilolmaydi. Ikki yirik oilalar o'rtasidagi adovatdan hamma xabardor.
- gapni qisqa qil.

Otasining gapi bilan bu yerga kelgan Jungkook aslida bu ish huddi shunday yakun topishini juda yaxshi bilar edi. Lekin nima qilsada u otasi. Mahkamadan chiqib yo'l yo'lakay tamakisini tutatdi. So'ng bir necha soniya uni ichkariga tortib tutunni olib tashqariga chiqardi. Daqiqalar o'tgani sayin tamakini tugatib mashinasiga o'tirdi.

- bu bilan o'zimizni nochor ko'rsatganimiz qoldi qadrli otaginam

Kimlar qo'rg'oni.

Bugun Shiyaning oyoqqa turgani munosabati bilan qo'rg'onda boshlangan tayyorgarlik ishlari avjiga chiqqan. Janob Kim qizi uchun har xil dorivor va kuch bo'luvchi giyohlardan yig'dirsa Kim xonim esa qizining eng sevimli ovqatlari ro'yhatini tuzar edi. Ammo bir insonning vijdoni juda qattiq qiynalmoqda ham shu chog'da. Singlisiga vaqtida yordamga kela olmaganiga hali ham o'zini ayblayotgan Taehyung uni 1 haftadan beri ko'rgani yo'q. Doim eshik ostonasidan qaytadigan yigit uning ahvoli haqida ota-onasidan bilib olardi.

Hammasidan xabardor bo'lgan Janob Kim o'g'li bilan alohida gaplashib olishni istab uni xonasiga chaqirdi. U bu holatda bu tarzda va uzoq muddat yura olmaydi.

- eshitaman ota
- Taehyung, sen bilan bugun ochiqchasiga va dangal gaplashmoqchiman o'g'lim
- yaxshi, eshitaman
- o'g'lim hozirgi ahvolimiz va oldimizga qo'ygan maqsadlarimiz anchayin katta va tavakkaliga ro'y bermoqda. Bu tanlagan yo'limiz mobaynida biz o'z yaqinlarimiz, qadrdonlarimiz yo'qotishimiz mumkin. Bu yo'qotishlar esa bizni esankiratmasligi yoki tushkunlikka tushurmasligi kerak. Bilaman singlingni juda yaxshi ko'rasan. Men ham uni sendan kam suymayman. Tangriga shukurki u biz bilan. Ichingdan o'tayotgan barcha o'tinchlarni bilaman.
- tushundim ota.
- O'zingni qo'lga olishni o'rgan o'g'lim. Sen bar nafasingda meni, onangni, yoki singlingni yo'qotishing mumkin. Sen bularga tayyor bo'l. Bu hayot qonuni. Tanlagan maqsadingga esa qurbonlarsiz erishishing mushkul. Tayyor bo'l. Ogoh tur. Qo'shimcha rejalaring doim bo'lsin. Meni tushunding degan umiddaman.
- ha ota
- endi esa o'zingga kelib olda singling bilan ko'rishish uchun tayyorlan. Kechki payt o'tamiz
- ho'p bo'ladi.

Janob Kim bergan barcha maslahatlar achchiq chunki bu haqiqat. Hech bir inson boqiy emas. Hech kim oldingizda toki oxirigacha tura olmaydi. Har bir inson o'zining bekatida tushib qoladi. Siz o'sha insonni o'z bekatida qoldirishni o'rganing. Chunki siz mingan poyezd boshqa bu yo'nalishga qaytmaydi.

Kechki payt.

Pov Shiya

Mehmondorchilik yuzadigan uyimizga tashrif buyurgan ota-onamni ko'rib yuzim anchagina yorishib kayfiyatim ko'tarildi. Bugungi kunim eng baxtli kunlarim safida men uchun. Bir dasturxon atrofida suxbat qurar ekanmiz doimgidek safimizda Jungkook yo'q. Negadir u kech qolmoqda. Atrofga hech kimga sezdirmay ko'z tashlab yana mendan qochib yurgan akam bilan topishib suxbatimizni davom etdik.

Oradan vaqtlar o'tdi va ko'rinish bergan Jungkook oila davrasi oldiga yaqinlashib hamma bilan iliq salomlashdi. So'ng o'zi uchun ajratilgan stol ya'ni xotining oldiga joylashib uni kelganidan beri kuzatib turgan rafiqasiga ko'z qisib jilmayib kaftlari orasiga qizning kaftini olib sekin siladi. Xotining qo'lidan mahkam tutib qaynotasiga yuzlanib unga bir nechta savollarini bera boshladi.

- janob Kim sizdan bir nechta narsa so'rasam bo'ladi?
- albatta, so'rayvering
- sizlarning oilaviy tashkilotingiz borku, shunda nima bilan shug'ullanasizlar?

Miyyamda olovli to'p portlaganday tushgan savoldan tabassumim birdan so'ndi. Jungkookkanqaraganimda u menga emas bir otamga bir akamga qaragancha qat'iy ovozda gapirar edi. Endi navbat ulargami? Dadamga qaraganimda ularning xotirjam yuzlarida hech qanday o'zgarish sezmadim. Hattoki akam ham jim turibdi. Lab atroflarini sochiqqa artib otam kulimsiragancha erimning savoliga javob qaytardilar.

- bu shunchaki oilaviy an'ana o'g'lim. Azaldan Kimlar oilasi boshqa chet davlatlari bilan savdo va elchilik aloqalarini yo'lga qo'ygan. Biz ham shu ajdodlarimizning mehnatlarini davom ettirmoqdamiz
- aynan nima bo'yicha savdo yo'llari bor?
- asosan kiyim-kechak, gaz-mol, dorivor kamyob giyohlar va qurol. Qolgan tarmoqlarimiz ham bor ammo u darajada rivojlanmagan.
- qurol bilan kimlarni ta'minlaysiz?
- albatta vatanimizni. Bizda barchadi qonun yo'li bilan amalga oshiriladi.
- tushunarli.
- asosiy tarmog'imiz kiyim-kechak va ayirboshlash ishlari bilan Shiya shug'ullanar edi. Hozirda u yo'q va bu tarmog'imiz ham anchagina sustlashdi.
- agar sog'lig'im yaxshilansa va erim ruxsat bersa yana o'z joyimni egallayman.
- ha ko'ramiz qizim muhimi oilaningning roziligi.

Hech qanday ilmoqqa ilinarli gap ololmagan Jungkook savollarini to'xtatdi. Otam bunday tergovsifat savollarga ko'nikib anchagina tajribali bo'lib qolganlar. Bu hislatlari Taehyungda ham bor ammo u sal jizzakiligi sababli jahliga ham berilgan paytlari bo'lgan. Ammo u ham otamning o'zginasi. Huddi mendek...

Mehmonlarimiz uyimizni tark etganlaridan so'ng hammamiz o'z xonamizga tarqaldik. Jungkook bilan birga zinalar bo'ylab ko'tarilar ekanmiz kutilmaganda jarohatim joyidan og'riq his qildim. Bog'ich alishtirish vaqti bo'lganini eslatib turuvchi sovuq og'riq. Og'riqlarni yomon ko'raman. Yuzim tirishganini ko'rgan erim mendan ruxsat so'ramay shunchaki qo'llarida ko'tarib olib qadamini tezlatdi. Xonaga kirganimizdan so'ng yengil harakatlar bilan ohista meni yotoqqa qo'yib har kun qiladigan vazifasi uchun kerakli anjomlarini olib kelib oldimga yaqinroq o'tirdi. Jarohatimga o'zidan boshqasini yaqinlashtirmagani sababli hattoki undan uyalmay ham qo'ydim. Aslida bir tomondan u erim ham hisoblanadi.

Jungkook tibbiyot quttisini tungi chiroq javobini ustiga qo'yib egnidan kastyumini yechdi va yenglarini shimardi. Rafiqasi esa lablarini qimtigancha ko'ylagini yelkasidan tuahuriahga qiynalar ekan unga yordamlashib ko'ylagini ikki yelkasini ham tushurdi. So'ng eski bog'ichni ohista harakatlar bilan yechib oldida tezlikda jarohat o'rnini tozalovchi suyuqlik bilan yuvib ustidan malham surib qayta jarohat o'rnini yopib qo'ydi. Shu hodisa ichida o'tgan vaqt mobaynida Jungkook biror marta ham Shiyaning yuziga biror marta ham qaramagan edi. Endi esa uning og'riqdan chimirilgan qosh ostidagi ko'zlariga tikilib qoldi. Dorilar tasirida tarqalgan og'riqlardan yengil tortgan Shiya uni kuzatib turgan Jungkookka endi e'tibor berdi. Tim qora metn darvozalar aks etib turgan ko'zlari orasidan chiqib kelayotgan mehrga guvoh bo'lgan Shiya bir muddat bu iliqlikka mast bo'ldi.

Ko'z diqqatini pastlatayotgan yigit o'z nishonini topdi. Qizning nim pushti lablariga och nigoh tashlagancha kutilmaganda uning lablariga labini bosdi. Lablarini birin ketin shimib o'pib qizga ozor bermagan holda uni belidan mahkam quchib o'ziga tortdi. Bo'sasiga o'zidan kam bo'lmagan holda javob olgan Jungkook yanada ko'prog'ini xohlab yoqimli bo'salarini qo'pollashtira boshladi. Qizning yuzidan bo'sh kafti bilan tutib uni yotoqqa yotqizdida bo'sani davom ettiraverdi. Lablar bilan bo'lgan jangdan so'ng Jungkook nam lablarini pastlab qizning jarohatsiz bo'yni tomon tushib u yerda o'z izlarini qoldira boshladi. Jungkookning barq urayotgan hisobsiz extirosidan hayiqqan Shiya agar hozir uni to'xtatmasa o'ziga yomon bo'lishini anglab uni to'xtatishga uruna boshladi va bunga erishdi. Jungkook o'zini qo'lga olib qizning og'riqdan qisilgan ko'zlariga tikilib o'zini qizning yon tomoniga tashladi. Biroz vaqtdan so'ng o'ziga kelib bir qo'liga tayanib ko'zlarini yumgancha yotgan xotining uatiga choyshabni tortib yuziga tushgan sochlarini sidirib tashladi. So'ng unga yanada yaqin kelgancha belidan quchib bo'yniga yuzini ko'mgancha yotib oldi. Orada esa sukunat. Shiyaning bir tekis urayotgan yuragini qayta larzaga keltirgan savol uni ko'zlarini ochib keskin Jungkookka qarashga majbur qildi.

- 1 hafta oldin bizga yordam bergan qora niqoblilar Taehyung edi shundaymi?

7 - ep tugadi.

7- qism

Insonning kimligini uning hatti harakatlari ko'rsatsa tili buni so'zsiz isbotlaydi. U birdan o'zgardimi demak u hali ham o'sha o'sha.

- menda gaping bormi kelin
- yo'q... xo'sh yoqyaptimi?
- nima?
- ovqatlanayotgan paytingizda kimdir suqlanib qarab turishi sizga yoqyaptimi?
-sen telbamisan nima?
- yoqimli ishtaxa mehribon qaynonam.

Lab atrofimni avaylab sochiqda artib o'rnimdan turgandim hamki qaynotam erimga o'shqirgancha uyga kirib keldi.

Jungkook otasinikidanda baland ovozda unga qarata o'shqirdi. Jahldan qizargan yuzi birdan oqargan janob jeon o'gliga hayrat bilan qaradi.