𝐒𝐄𝐗𝐔𝐀𝐋 𝐓𝐄𝐍𝐒𝐈𝐎𝐍
𝐌𝐔𝐀𝐋𝐋𝐈𝐅: 𝐒𝐇𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐑𝐈
𝐂𝐇𝐀𝐍𝐍𝐄𝐋: @Bangtan_ff_shop
Ruhiy kasallar shifoxonasining sovuq devorlari orasida yurib borarkansiz, odamning ongiga, tanasiga, hatto yuragigachq singib boradigan, yashirin faryodlarga to‘la vahimali sukunatga duch kelasiz.
Koridorning ikki tomonida joylashgan xonalar oldidan o‘tayotganingizda, har bir eshik ortidan g‘alati, ovozlar eshitiladi. Kimdir beg‘am ohangda allaqachon vafot etgan sevgilisi bilan pichirlab suhbatlashadi. Yana kimdir bor ovozi bilan g‘ayritabiiy jumlalarni qayta-qayta takrorlaydi.
Ammo shu qator xonalarning ichida bittasi bor ediki, u butun koridordan ajralib turardi. U yerda na qichqiriq bor, na yig‘i, na kulgi. U xonaga kirar ekansiz, deraza oldida sokin holda o‘tirgan bir qizga ko‘zingiz tushadi. U o‘z holicha, osmon sari tikilib, go‘yo ko‘rinmas kim bilandir sukunatda suhbatlashayotganday tuyuladi.
Qizning tiniq, silliq terisi, bir chiziq qilib chizilgan qoshlar ostidagi jiddiy, ammo allaqachon so‘nib ulgurgan nigohlar... Har qanday erkakni o‘ziga jalb qiladi.
Oradan bir necha daqiqa o‘tib, oq xalatli hamshira xonaga kirib keldi. U hech narsa demasdan, stol ustiga har kungi uyqu dorisi va yelim stakanda suv qo‘ydi. Qiz hech qanday qarshilik ko‘rsatmasdan, sokin harakatlar bilan dori tabletkasini og‘ziga solib, suvni ichdi. Buni ko‘rgan hamshira mamnun jilmayib xonani tark etdi.
Lekin hamshira chiqishi bilan qiz labining chetiga zo‘rg‘a bilinadigan tabassum bilan sekin boshini burib, yostiq burchagidagi kichik yirtilgan joyni ochdi va dori tabletkasini o‘sha yerga yashirdi. So‘ng esa ko‘zlarini yumib go‘yo uxlayotgandek òzini kòrsatdi.
Jungkook xonaga kirganida, u yotoqda yarim suyangan holatda o‘tirgan Hejinni va uning qo‘lidan tutib, taskin berayotgan onasini ko‘rdi. Qizning yuzida hali ham rang yo‘q edi, ammo yonida onasi borligi unga ozgina bo‘lsa-da, xotirjamlik bag‘ishlayotgandi. Jungkook ko‘zlari bilan onasiga "ketavering,men shu yerdaman" degandek ishorani qildi. Jeon xonim bu ishorani darhol tushundi. U o‘rnidan sokin turdi, ketar chog‘ida esa o‘g‘lining yelkasini mayin silab qo‘yib, hech narsa demasdan xonani tark etdi.
Eshik yopilishi bilan xonadagi sukunat biroz og‘irlashdi. Jungkook sekin yotoqqa yaqinlashdi, sokin harakatlar yordamida Hejinni bag‘riga tortdi. Qiz esa boshini uning ko‘ksiga qo‘yarkan, ko‘zlari sekin-sekin namlandi. Jungkook buni sezdi va past tovushda so‘zlay boshladi.
— Uzr so‘rayman. Mening xatoyim tufayli siz azob chekdingiz. Lekin vada beraman... bundan keyin aslo bunday vaziyatga tushmaysiz. Men bunga yo‘l qo‘ymayman.
Hejinning ovozi titrab chiqdi.
— Qilgan odamni taniysiz, otangizning sobiq yordamchisi...
— Yoongi?.. — Hejin hayrat bilan unga qaradi.
— Biroq unga bunday qilishdan nima foyda ko‘radi?
— U menga zarba berdi. O‘zi aytganidek bu boshlanishi. Men esa bu zarbani javobsiz qoldirmayman.
Hejin Jungkookni qo‘lidan mahkam ushlab gapira boshladi..
— Iltimos, javob qaytaraman deb... insoniyligingizni yo‘qotib qo‘ymang.
— Hop.Aytgancha... o‘sha testni qachon qilmoqchisiz?
Hejinning yonoqlari qizarib ketdi,tezda nigohini chetga burdi.
— Biroz vaqt kerak. Yana... har ehtimolga qarshi, yana bir marotaba...
— Yaqinlik... qilsakmikan deb o‘ylayapman. O‘tgan safargi samara berdi, deb o‘ylamayapman...
Jungkookda kulimsirab bosh irg‘adi...
— Agar shunday deb o‘ylayotgan bo‘lsang... unda hozir...
U o‘rnidan turarkan, Hejin shoshilib so‘radi..
— Cho‘zib o‘tirgandan foyda yo‘q, menimcha...
— Biroq bu yer... bizning uyimiz emas. Kimdir bilib qolsa...
Jungkook eshik tomon yurarkan, bemalol javob qaytardi..
— Bilsa nima bo‘ladi? Axir er-xotinmiz. "Xotinim hohladi, men bajardim", deyman.
— AAAAAA... — Hejin yuzini yostiq bilan yashirdi.
Jungkook esa xotirjam jilmayib, yuvinish xonasiga yo‘l oldi. Hejin esa uning biroz oqsab tashlanyotgan qadamlariga tikilib qoldi.
Jungkook yuvinish xonasidan chiqqarkan, belidagi oq sochiq uning korkam qomatini zòrĝa berkitib turardi. Yengil yoqimli ifor badanidan taralayotgandi.U xonaga kirganida, hali ham yotoqda tizzalarini quchgancha o‘tirgan Hejinni ko‘rdi.
Jungkookning yurishida biroz og‘riq borligi sezilardi. Bu holat Hejinning ko‘ziga tashlandi. U dastlab hech nima demadi, faqat nigohlari Jungkookning oyoqlariga tikdi.
Jungkook Hejinning oldiga yetib kelguncha sochini asta artishda davom etdi. Ammo Hejin birdan yotoqdan turib, ildam qadamlar bilan uning oldiga bordi.
— To‘xtang ! — sokin, lekin qat’iy ohangda.
Hejin Jungkookning biroz namlangan, yalang oyoqlariga egilib tikildi. Ko‘zlari bir zumda keng ochildi, boldir va tovon sohasida ko‘karishlar, qizargan, hatto ayrim joylari tirnalgan izlar bor edi.
— Bu... bu qachon bòldi? — Hejin Jungkookning tanasida faqatgina sochiq borligiga ham parvo qilmay, tizzalab oyog‘ini avaylab ushladi.
Jungkook sekin inqillab qo‘ydi.
— Kechirasiz... — Hejin darhol, qo‘lini tortib oldi. Ammo ko‘zlari ko‘karishlarga termulganicha qoldi.
— Bu jarohatni qayerda ortiraqoldingiz..
Jungkook Hejinga tikilib turdi, qòlidagi sochiqni yotoqqa otib, boshini biroz egdi. Ko‘zlarida g‘am va charchoq yashiringan edi.
— Etibor bermang,tez orada yòq bòladi..
—qanday etibor bermaslik munkin?oyogingizni rasvosi chiqqan..Nima jonigiz oĝrimayabdimi?
—bu men uchun unchalik chuqur jarohat emas...
—ertalab bu jarohat yoq edi.Meni bu yerga olib kelganigizda ham oqsamayotgandingiz.Otangizni oldiga kirib chiqqach shu axvolga tushdingiz..
—nega endi òzimni bosishim kerak?Ular nima uchun bunday qilyabdi.Axir bugun òsha uydan yana bir òĝlining jasadi chiqishi munkin edi.Shunchaki sizning tirik qolganigiz uchun sevinmaydimi.Agar siz ham...
Hejin gapirolmay tutilib qoldi.Buni payqagan Jungkook Hejinning yelkalaridan ushlab kòzlariga tikildi..
— Tshshsh.....havotir olmang.Men jismonan doim siz bilanman...
— Bir inson jismonan ham ruhan boshqa bir insonga yaqin bòladi.Men ham sizga xuddi shunday boĝlanganman.
— Agar menga jismonan boĝlangan bòlsangiz,ruhingiz kimga tegishli?
—Ruhim òlgan —yengil tabbasum bilan.
—men ham aslida hazl qilmayabman.Darvoqea Hejin..
— haliga oyoģim jarohatlanganku,balkim bu gal siz peshqadamlikni òz zimangizga olarsiz?
—demoqchimanki agar hozirgi holatimdan kelib chiqadigan bòlsak menga faqatgina bitta poza qulay...
— keling yaxshisi amalda kòrsataman biroq oldin ozroq menga kòmaklashasiz..
Jungkook sòzlarini yakunlash barobarida Hejinning qòllaridan birini òzi tomon tortib chap kòkrak qafasi ustiga olib tushdi.Hejin Jungkookning entikib uryotgan yurak ritmini his qilib ,òzini biroz yòqotdi.Jk sokin harakatlar bilan rafiqasining qòlini sochiq ustidan olib òtib bòrtib turgan azosigacha surib bordi.
Hejin erining sòzlarini eshtib ha degandek yengil bosh chayqadi.
—ajoyib,u sizni his qilishini sezyabdi menimcha,chunki men uni boshqara olmasligimni dushdaligimdayoq payqagandim.
— balkim kechroq qilarmiz ,axir kuppa kunduz kuni,bu ishlarimiz..
— jim...shunchaki bugungi tong biz uchun oĝir boshlandi.Biroq kuni bilan bu kayfiyat saqlanib qolishini hohlamayman.
— Biroq, Jungkook… men o‘zimni juda ham noqulay his qilyapman.
Hejinning nigohlari goh Jungkookning yarim yalangoch tanasiga, goh sochiq ostidan ham yaqol sezilib turgan azosiga tushardi.
Jungkook yengil xo‘rsinib, unga yaqinlashdi. Uning ovozi past, ammo qat’iyatli eshtildi..
— Axir men eringizman,buni eslatib turishim kerak shekilli. Bu gunoh emas. Biz bir-birimizni jismoniy jihatdan xohlayotganimiz bu odatiy holat.
Hejin erining nigohidan òzini olib qochdi, yonoqlari qip-qizil bo‘lib ketdi, lablari esa biroz titrardi.
— Lekin men... bilmadim, bu joy... bu vaqt...
Jungkook yumshoq ohangda Hejinga javob qildi..
— Agar shunchalik uyalyotgan bo‘lsangiz, unda eshikni qulflayman, pardalarni ham tushiraman. Hech kim ko‘rmaydi. Hech kim eshitmaydi. Bu xonada faqat biz bòlamiz,faqatgina ikkimiz...
Hejin Jungkookga qarab bir zum jim qoldi. So‘ng asta bosh irg‘atib hop degandek ishora qildi.
Jungkook bu ishorani tushunib, jiddiylashdi. Sekin orqasiga o‘girilib, eshik tomon yurdi. Qulfni buradi. "Shirq" degan tovush bilan eshik ichkaridan yopildi. So‘ng xona chetidagi katta oynalarga yaqinlashgan Jungkook og‘ir, qalin pardalarni ohista tortdi. Xona birdan qorong‘ulashdi endi na tashqaridan ichkari ko‘rinardi va na ichkaridan tashqariga nigoh tashlasa bòladi.
Jungkook yana Hejin tomon sekin yurdi. Sochiq hali ham belida, nam sochlari yelkalaridan pastga tushgan.
Jungkook asta yotoqqa yaqinlashdi. Har qadamida xona yanada sokinlashayotgandek edi, go‘yoki harorat ham, vaqt ham ularning atrofida to‘xtab qolgandi. U Hejin qarshisida to‘xtadi, undan ko‘z uzmasdan, sekin-sekin egilib, uning yuziga yaqinlashdi.
Hejin esa qarshilik qilmasdi. Nigohlarida hali hanuz ikkilanish, hadik va istak sezilib turardi.
— Hozir... sizni faqatgina his qilmoqchiman. Siz ham mendan foydalaning.Umid qilamanki bu gap qilgan idhlarimiz òz samarasini bermay qolmaydi..
Hejin past ovozda, deyarli shivirlab so‘zladi.
— hop...Lekin iltimos...sekinroq...
Jungkookning lablarida yumshoq bir jilmayish paydo bo‘ldi. U sekin qo‘llarini xotinining bellariga qo‘ydi, go‘yoki uni sindirib qo‘yishdan cho‘chiyotgandek ehtiyotkorlik bilan harakatlandi. Hejin òzi tomon tortish barobarida uning ustidagi yegil kòylagining yoqasini biroz tortib kòkraklari ustiga yengil bòsa qondirdi.
Ularning nafaslari bir-biriga aralasharkan, har ikkovining ham yuraklari notekis urardi. Xonadagi qorong‘ulik ularni butun dunyodan uzib qo‘ygandek edi gòyo..
Jungkook sekin harakatlar bilan Hejinni yotoq tomon tortdi. So‘ng o‘zi yotoqqa chòzilib bosh qismini par yostiqqa tashladi.Hejin esa Jungkookning oyoqlari ustida òtirarkan, erining belidagi sochiqni yechish uchun sekinlik bilan qòl chòzdi.
Hejin Jungkookning beliga qo‘l cho‘zganda, barmoqlari bir lahza titradi. U bu harakatdan o‘zi ham ajablandi tanasi istasa-da, yuragi hanuz bu hissiyotlarni inkor qilardi.
Ammo Jungkook Hejinning axvolini payqab sokinlik bilan bilaklaridan ushladi va qòlini sochiq boĝlami tomon olib bordi. Hejin buni sezib tezda hayollarini jamlab oldi va sochiqni yechdi.Hejin erining hali endi endi taranglasha boshlagan azosini kòrarkan kòzlarini undan uzolmadi..
Hejin sekin sochiqni yechdi. Jungkookning tanasidagi òziga hos energiya uning hissiyotlarini jumbushga keltirdi..
Jungkook qo‘lini Hejinning sonlariga qo‘yib sokinlik bilan silay boshladi.
Hejinning tilidan ilk nolasi qanday sirĝalib chiqanni anglay olmadi..
Hejin erining ustida asta egilib lablarini Jungkookning bo‘yniga tekazdi.Nozik lablari erining terisiga qondirarkan uning qaynoq nafasi Jungkookning terisini kuydirdi..
Bu xonada hech qachon bunchalik sukunat bolmagan. Faqat yurak urishi va nafis harakatlar bu qoronĝu xonaga òziga hoslik baĝishlardi.
Hejin tobora dadil harakatlana boshladi.U erining ustida harakatlanar, barmoqlari bilan uning ko‘kragini silab, nigohlarini qochirmay unga tikilar edi. Jungkook esa yotgan joyida, ba'zida qaltis harakat qilmaslik uchun tishini tishiga bosib, faqat qo‘llari bilan ayolining beli qizmini kaftlari bilan mahkam quchdi. Jungkookning nafas olishi tobora chuqurlashgandi..
Hejin egilgan chog‘ida, ularning peshonalari bir-biriga tegib ketdi. Nigohlari òzaro tutashdi Jungkookning lablari qaltirab Hejinning yanoĝida òpich qoldirdi.
— Juda... sekin harakat qilmayabmizmi?
—biroz tezlashish zarar qilmaydi..
Bu sòzlardan keyin Hejin sokinlik bilan ustki kiymini yecha boshladi.Jungkook oyoqlari ustida faqatgina ichki kiyimda qolgan Hejinni korib lab chetini ozroq tishladi.
Jungkook qòllarini Hejinning ustki ichki kiymi ilgichiga urib borib bòshatib yubordi.Anchagina tòlishib qolgan kòkraklarga kòzi tushgan yogit sokinlik biln ulardan birini yengil bòsalar bilan siyladi.Bunday harakatlardan rohatlangan Hejinning kòzlariga qòshilib bosh qismi ham biroz orqaga tashlandi.Erini tinimsiz bòsalardan keyin kòkraklarini oĝziga olganni sezgan Hejin bir soniya unga kòz tashladi sòngra yana rohatdan kòzlari orqaga ketti.Jungkook xotining kòkrak uchlqrini mohirlik bilan sòrarkan bir qòli yordamida ichki kiymi ustida nozik joyini uqalashga tushdi.
Dastaval qilingan sokin harakatlar keyinchalik kuchaya boshladi.Jungkook barmoqlari harakatini tezlatarkan Hejin qanday bòshanganni sezmay qoldi.Ichki kiyim ustki qismidan ham buni payqagan Jungkook sekinlik bilan torli ichki kiyimning iplarini bòshatib oldi
Kiyimsiz qolgan juftliklarning òzaro nigohlari tòqnasharkan bu qarashlarda sevgidan ham kòproq bir biriga bòlgan hohish sezilib turardi.
Jungkookning allaqachon taranglashgan azosi Hejinning qorin boshligiga tegib extiroslarini uyĝotar tezroq harakatlanisjga undardi.
Jungkookning sòzlaridan keyin biroz qaddini kòtarkan Hejin Jungkook qòli yordamida azosini ostiga tògrilayotgani kòtib chuqur yutinib qoydi..
Hehin erining sòzlarini eshtib hop degandek yengil bosh chayqab u aytgandek sekin harakatla bilan joylashdi.Ichiga kirib biryotgan yogon azo sabab ogriq his qilgan Hejin lab chetlarini tashlab oĝriqni kamaytirishiga urindi..
Aloqaning dastlabki daqiqalari biroz oĝriqli kechdi.Hejin ostidagi oĝriq sabab yaxsgi harakatlanolmayotganni payqagan Jungkook uning belidan ushlab òtirib turiahiga kòmaklashdi...Oradan yigirmadaqiqadan kòproq vaqt òtarkan butun xona boylab eshtilgan extirosli nolar yanada kuchaydi..
— Yana...yana ozroq..kelyabdi..
Hejin erining sòzlarini eshtib yana bir necha marotaba òtirib turdi.Shu on butun tanasi bòylab tarqalgan qaynoq sperma sabab òzini yòqotdi.Har ikkovi ham yotoqqa òzini tashlasharkan nrgadir hali ham kòngillari tòlmagandek his qilardilar òzlarini.
Jungkookning nafas olishi asta-og‘ir tus oldi. U yuzida yengil tabassum bilan, sochlari orasida qo‘lini qoldirgancha ko‘zlarini yumdi.
Ammo Hejin erining kòksiga bosh qòyib yotarkan nqfasini rostlab olgach qisqa savol berdi..
—uni olmaysizmi?— hali ham ichidan chiqarib olinmagan azoga ishora qilib.
—Yòq biroz shunday yotaylik...juda charchadim..
Jungkook shu sòzlarini aytib òzini bòsh qòygancha Hejinnni boshini kòkrak qismiga bosdi.
Oradan besh daqiqacha vaqt òtarkan bazan ichida qimirlab turgan azo sabab Hejinning extiroslarini yana uygona boshladi.Jungkook ham azosi qayta uyĝonyotganni sezib Hejinnning ichidan chiqarib olib qòli yordamida òzini qondirishga tushdi.
Buni kuzatib turgan Hejin eriga savol berdi..
— sizni qiynab qòyishni hohlamayaman..
— meni qiynab qòymaysiz havotir olmang..
Hejin sòzlash barobarida Jungkookning qòllarini azosidan olib òzi uni ushladi.Allaqachon taranglashga azoni silab erining extiroslarini qòzgangan Hejin tezroq yana davom etish uchun harakatlarini jadallashtirdi.
—Bòldi yetarli qòlingizni oling...
Jungkook Hejinning qòlini azosidan olarkan yotoqdan tushib tikka turgan azosini qòli yordamida bir ikki silab qòydi.Hejin qayerga degandek qaradh qilarkan Jungkook xotini òzi tomonga tortib tort oyoqlab turishiga ishora qildi.
Buni dastaval tushunmagan Hejin keyinchalik Jungkookning harakatlarida keyin tezda u aytgan shakda turib oldi.Ayolining ichiga qayta zarb bilan kirgan Jungkook tikka tirgan holatda Hejinning ostiga kirib chiqqar,ketma-ket talchoqlar bilan Hejinni siylardi.
Nihoyat bir qancha vaqt davom etgan aloqadan keyin Jungkook songi bor Hejinning ichiga bòshanib azosini chiqarib oldi.Hejin kuchsiz tanasini yotoqqa tashlarkan Jungkook ham uning yoniga chòkdi...
Soat allaqachon kunduzgi o‘n bo‘lishiga qaramay, Yurining xonasini hali ham tungi sukunat qoplab turardi. Qalin pardalar orqasiga yashiringan quyosh nurlari uni bezovta qila olmasdi.
Ammo birdan eshik ortidan eshitilgan baland ovoz bu sukunatni buzib yubordi.
Xona eshigi qattiq ochildi. Ichkariga kirgan qiz oppoq futbolkada,sochlari yelkasiga tòkilgan yuzida esa yengil tabassum.U sekin Yuriga yaqinlashdi.
Yuri hanuz ko‘rpa ostida, yuzini quyoshdan berkitgancha jim yotar, lablari qurib, sochlari taralmagan holda yostiqqa yopishib qolgandek edi gòyo. Derazani ochib yuborgan qiz bir lahzaga hayrat bilan unga tikildi.
— Opa... turing, iltimos. Nega bunday axvoldasiz?
Yurining yuziga tushgan quyosh nurlari uni bezovta qildi. U yuzini yanada chuqurroq ko‘rpa ichiga yashirdi.
— Hari, ket... meni tinch qo‘y...
Qiz jim bo‘ldi. U endi yotoq chetiga o‘tirib, opasining sochlarini asta harakat bilan taray boshladi.
— Ahvolingiz yaxshimi?.. — xavotir aralash.
— Ko‘rib turganingdek... — javob qildi Yuri.
— Men bilan savdo markaziga boring, iltimos.
— To‘yimga bor yòĝi tòqqiz kun qoldi. Kuyovingiz bilan uzuk tanlashimiz kerak. Siz ham men bilan boring..
Yuri og‘ir xo‘rsinib, ko‘zlarini shiftga tikdi.
— O‘zing aytyapsanku, erim bilan tanlayman deb. Meni nima keragim bor?..
Yuri yana yuzini ko‘rpa bilan to‘sdi.
— Kerak bo‘lmaganizda kelmasdim, opa... Turing, iltimos...
— Mayli... mayli, qo‘yib yubor. O‘zim turaman, bo‘lmasa qo‘limni uzib olasan...
Bu so‘zlarni eshitgan Hari kulimsiradi, sekin opasini quchdi, yelkasiga boshini qo‘ydi. Besh daqiqa shunday jim turdi. So‘ng hech narsa demay, xonani tark etdi.
Savdo markazining yorqin chiroqlari, shovqin-suronli musiqasi orasida Hari va Yuri ikki qavatli zinapoyadan yuqoriga ko‘tarilardi.
Hari qo‘lidagi sumkasini yaxshilab ushlab, boshqa qo‘li bilan telefonini chiqardi. Tezda raqam terdi. Yurining yonida to‘xtab, jim kutdi. So‘ng quvnoq ohangda gapirdi.
— Qayerdasiz? Sizni kutyapman!
Shu payt orqa tarafdan tanish, yumshoq, ammo jarangdor ovoz eshitildi..
— Orqaga qara. Men shu yerdaman.
Hari beixtiyor o‘girildi. Nigohi bir zumga to‘xtadi. Zinapoya yuqorisidan pastga qarab tushib kelayotgan Jimin bilan nigohlari tòqnashdi.
Harining yuragi bir lahza to‘xtagandek bo‘ldi. U hech narsa demay, qadamlarini tezlashtirib Jimin tomon bordi. Ular o‘rtasidagi masofa qisqardi. So‘ng bir-birlariga yaqinlashishlari bilan yengil ammo qisqa bo‘sa almashishdi.
— Sevgilim, yaxshi yetib keldingmi?
— Ha bundan yaxshisi bòlmaydi- qisqa tabbasum bilan javob qildi.
Ammo shu ondayoq Jiminning nigohi Harining orqasida turgan Yuriga tushdi va tezda hurmat yuzasidan boshini egib,odobli bilan salom berdi.
Yuri ham xushmuomilalik bilan javob berdi.
— Yaxshi, rahmat...soĝligingiz yqxsgimi,Hari tobingiz yòqligini aytgandi...
— O‘zimni uncha yaxshi his qilmayotgandim, lekin hozir hammasi joyida...
Jimin bir oz ikkilanib, ammo odob saqlagancha gapirdi..
— Opa... agar mumkin bo‘lsa... Harini bir muddatga olib ketsam maylimi? Qahvaxonada kutib tura olasizmi?
Yuri yuziga mayin tabbasum olib sòz boshladi..
— Ha, albatta. Bemalol aylanaveringlar. Men kutib turaman..
— Jimin... opamni òzini yolĝiz....
Jimin Hari sòzlarini yakunlamasidan uning qo‘lidan mahkam ushlab, tortib ketti.
Yuri esa, ularning orqadidan tikilib qoldi.
Savdo markazining ichiga, telefonda gaplashgancha kirib borgan Jungkook yon atrofni kòzdan kechirdi. U telefondagi ovozni tinglab sòngra savol berdi.
— U shu yerda ekanligiga ishonching komilmi?
Jungkook bir og‘iz so‘z demay, telefonni o‘chirib cho‘ntagiga soldi.
Yuri esa savdo markazining bir burchagidagi bolalar liboslari joylashgan dokon oynasiga tikilib turardi.
Biroq orqasidan kelgan yirik gavdali erkak uni yelkasini turtib òtdi.
— Nima deding? Lanati sen qiz menga baqiryapsanmi?!
Yuri ortga bir qadam tashladi, ammo erkak bu oraliqni yana qisqartirdi.
— O‘zini kim deb o‘ylaysan, aaaa?
—axir òzingiz meni turtib uzur sòramadingiz!
—uzur kulgimni qistatma,men sendan uzur soraymanmi?axvolingni qara...korgan odamni rahmi keladi qachondan bunday nufuzli savdo markazlariga tilancbilarni qògishyabdi...
Bu so‘zlar Yurining yuragini teshib òtdi.
— Nima deyapsiz, gaplaringizni òylab gapiring...
— Aslida men emas sen uzur sora...
Erkak Yurinning sochlarini changalab yuzini òziga yaqinlashrirdi.Bunday keskin harakatdan Yurining ĝazabi qaynab erkakning yuziga tupurdi.
Erkak Yurining sochlarini qòyib yuborib yuziga qattiq tarsaki tushirdi.
Yurining yuzi zarb bilan yon tomonga ogrilib qoldi.Òzi esa qanday ywrga yiqilganni anglay olmadi. Atrofdagilar unga g‘alati nigohlar bilan qarashdi, ammo hech kim aralashishga jur'at qilolmadi.
Erkak uning yoniga yaqinlashib, oyoq bilan tepmoqchi bo‘ldi. Ammo shu payt...
Orqasidan kelgan kuchli zarba erkakning tizzasiga tegdi. U og‘riqdan dod solib, polga qulab tushdi.
Yuri boshi qattiq aylanayotgan bo‘lsa ham, qarshisida turgan qutqaruvchini ko‘rish uchun yuzini ko‘tarishga harakat qildi.Shu on nigohlari òziga tanish bolgan chehraga tushdi.
Davomi uchun 180 ta reaksiya va xuddi shuncha comment.
Eslatma:Comment yozmaganlar va aktiv bolmaganlar kanaldan bloklandi !