СУКУТДАГИ ЖАНГ
Айла йигитлар билан кечгача шуғулланди. Соат алламаҳал бўлиб қолганди. Бу ер 9-лар атрофида деярли иш фаолиятини тугатиб,ёпилади. Соат бўлса 8:50 ни кўрсатиб турарди. Ҳали ўн минут бор. Лекин Айла ҳамма йигитларга жавоб берди,лекин бирига эмас.
Ҳамма чиқиб кетар экан пайтдан фойдаланган Алим ҳам қочиб қутулмоқчи бўлди. Аммо Айла уни тўхтатди. Қолганларга кетаверишини айтиб, уни бокс қопини олдига чорлади.
— Келганингдан бери кузатаман. Бир ерга биқиниб олиб телефўндан бошингни кўтармадинг. Қизинга айтмаганмидинг "Бандман" деб?!
Айла жиддийликни йўқотмай Алимга қарата шундай деди.
Алимни бўлса уйқуси келаётганди. Ора - сирада эснаб ҳам қўяётганди йигит.
— Сен мени қизлар билан ёзишда деб ўйлаяпсанми? Нимага асосланиб бундай деяпсан?!
Қошларини чимирди йигит.
— Биринчидан сен эмас сиз. Иккинчидан ўсмир йигитларни бари шу. Сенга ўхшашади. Икки-учта қизни бошини айлантириб бир вақтда гаплашиб юришади. Шу гаплашган вақтини бирор унумлироқ нимадирга сарф қилса бўлади-ку. Йўқ! Уларга телефўнидаги қизлар керак. Эҳ.
Айла лаби четида кулди. Кулганида чиққан кулгучлари унга ўзгача гўзаллик бахш этарди. Алим бироз шундай қараб турди-ю,сўнг ҳаёлини йиғиб олиб:
— Мен ҳамма эмасман! — деди.
Айла яна ўша жиддийлигига қайтди.
— Сен спортчи бўлишга ҳаракат қилишинг керак. Қани бўл. Дадангни юзини ерга қаратадиган ишлардан узоқ юр.
Айла бокс қўлқопларини Алимнинг қўлига тутқазди.
— Фараз қил бу ерда фақат бир ўзингсан. Атрофингда ҳеч ким йўқ. Бу қоп эса сени ранжитган,орзуларингни бирин кетин йўққа чиқарган инсонлар. Уларни кўз олдинга келтириб қопни истаган кўйинга сол. Фақат сенга рухсат бераман. Барча ичибгдаги ғуборларни ташқинга чиқариб ташла. Сен спортчи бўлишинг керак. Спортчи!
Айланинг бақириб айтган бу сўзлари Алимга қандайдир илҳом бергандек бўлди. Қўлига бокс қўлқопларини кийиб қопга бир муддат совуқ нигоҳ билан қараб қолди.
Сўнг қопни ура бошлади. Бошида секин урди,сўнг тезлашди. Айла четкада уни хатти-ҳаракатларини кузатиб турарди. Йигит қопни нафрат билан урар,ҳар урганда бақиришни ҳам унутмас эди...
Охири чарчаб қолган Алим ерга ўтириб қолди.
— Бугунга етади. Эртага кечикмай келгин. Қолганлар билан ҳам шуғулланасан.
Айла шундай деб кетаётганда Алим тўхтатди.
— Мени сенсирайдиган даражада неча ёшдасиз?
Айла бу саволдан ортига қараб:
— 28. Тушунарли бўлгандир — деди.
Алим Айланинг жавобидан кулиб юборди.
— Бувижоним-эй. Оилангиз ҳам бордир. Яъни эрга теккандирсиз?
Қизни мазаҳ қилгудек оҳангда гапирди Алим.
— Мен сенга мени сансирама демаганмидим?! — Айла ғазаб билан Алимни қўлидан тортиб ўтирган еридан турғизди ва қорнига қараб муштими билан урди.
Айланинг зарбаси қаттиқ бўлганидан йигит букчайиб қолганди.
— Аах лаънати* Аёл киши сал нозик бўлади-да. Сенга аёллик хусусияти етмай қолган.
Алим ўзига келмасидан Айла уни деворга тираб олди ва ёқасидан олиб гапира бошлади:
— Менга қара ҳой йигитча. Яна мени сенсирагудек бўлсанг ўз қўлларим билан сени мажағлайман. Яхши гапирганимга ўзиндан кетибсан дадасини эркатойи. Шахсий чегарамни бузишга сени ҳаққинг йўқ. Бундай ҳуқуқни сенга асло бермаяжакман!
Айланинг ғазабга тўлган кўзлари ва Алимни бошқача нигоҳлари. Ҳар иккисини икки жуфт кўзлари бир-бирига тушунарсиз нигоҳлар билан қараб турарди.
Айла Алимни қўйиб юбориб,ундан узоқлашди.
— Эртага кеч келгудек бўлсанг зални полини сен артасан. Ёғ тушса ялагудек қиласан. Шу сабабли тез қимирлашга ҳаракат қил. Сени эртага ҳуфу азон чиқмасидан шу ерда кўрай. Мени кимлигимни энди яхши билиб оласан Алим Алимканов! Яхши билиб олишинга ўзим кўмаклашиб юбораман. Яна мени сенсирагудек бўлсанг жағингни иккига айириб,бошинга салла қиламан! Мен сени мураббийингман! Ўсмир ёшдаги севганинг эмас. Эртага сени кутаман. Хўроз қичқирмасидан шу ерда бўлгин. Ҳа,яна фўрмасиз келма. Бир сафар эркаликларинга кўзимни юмдим. Кейинги сафар фарзанд кўролмайдиган қиламан. Асабимни эговлашни бас қил.
Барча эркаликларингни уйинга ташлаб кел. Сен спортчи бўлиш истагида бу ерга келаяпсан. Бу ер жанг майдони,болалар боғчаси эмас. Мени тушунган бўлсанг кетавер. Мен бу ерни ёпиб кетаман.
Айла охирги жумласини айтиб кийиниш хонасига кетди.
Алим бўлса қиз кетгач ўзини полга ташлади.
— Хих. Бир қизга қарши чиқа олмасанг-а Алим? — аламли кулди йигит: — Бутун маҳаллани титратган Алим Алимканов бир қиздан калтак еса-я? Лекин унинг кўзлари чиройли экан — Алим ширин ҳаёлларга берилди бир зум: — Уф нима деяпман ўзи? Ўзинга кел Алим. У анча қариб қолибди. Лекин қўли нақт темирнинг ўзгинаси. Нима қилади қиз бола бўлиб туриб бу ерда ишлаб. Уйда эрига фарзандларига қараб ўтирса бўлмасмиди? Балки эри йўқдир. Ҳа,ҳа бу илон,шайтонга ким ҳам уйланарди? Ҳаммани қўлини ўйнатади-я. Кимсан мендек йигит бир ожизадан калтак есам-а? Жин урсин*
Алим асабий сўкиниб, шимини чўнтагидан кун бўйи титкилаб ўтирган телефонини чиқарди. Керакли рақамларни териб қулоғига тутди:
— Ало дўстим... Ёрдаминг керак. Менга бир қиз ҳақида маълумот тўплаб бер. Исми ва шарифи Айла Зейнабова. Ёши 28-да экан. Эртага кечроқ олдинга ўтаман. Маълумотлар қўлимда бўлиши керак... Ҳа, борганимдан тушунтираман. Майли,яхши дам ол.
Телефўнни ўчирди. Сўнг ўрнидан туриб кетишга чоғланди...