Yoonmin 22 ep

Bu joy jiminga juda taniw edi ha bu huddi owa joy ya'ni moona bilan taniwgan joy edi

Ular yetib boriwarkan jiminni yuragi juda tez urardi hozr agar moona buni korsa nma deb oylaydi buni qanday cunadi
— O‘SHA JOY
Restoran eshigi ochildi.
Jimin bir soniya ko‘zlarini yumdi.
Hidi ham o‘sha. Yorug‘ligi ham o‘sha. Hatto musiqa ham o‘sha paytdagidek sekin.
"Nega aynan shu yer…"
V oldinga yurdi, ishonch bilan.
— Bu joy tinch. Senga yoqadi deb o‘yladim.
Jimin jilmayishga harakat qildi. Ammo lablari titradi.
Deraza yonidagi stol…
Uning ko‘zlari o‘sha tomonga tushdi.
U yerda u bir paytlar kulgan.
U yerda u bir paytlar yig‘lagan.
Va u yerda… u bir paytlar sevgan.
Yuragi tez urardi. Juda tez.

— Xush kelibsiz.
Ovoz.
Jiminning butun tanasi muzlab qoldi.
Sekin boshini ko‘tardi.
Moona.
Bosh ofitsiant formasi, oppoq ko‘ylak, jiddiy qarash.
Lekin ko‘zlari… o‘sha ko‘zlar o‘zgarmagan.
Bir lahza.
Faqat bir lahza.
Moona ham tanidi.
Qo‘lidagi menyu qog‘ozi biroz qimirlaganini faqat Jimin payqadi.
— Stol buyurtma qilingan edi, — dedi V bexabar holda.
Moona bosh irg‘adi. Professional ohang.
— Marhamat, ortimdan yuring.
Ularning orasidagi masofa bir necha qadam edi.
Lekin o‘tmish ularni minglab kilometr ajratib turardi.
JIMINNING ICHKI OVOZI
"U meni qanday ko‘ryapti?
Baxtliman deb o‘ylayaptimi?
Yoki… meni sotqin deb o‘ylayaptimi?"
Jimin qo‘llarini stol ostida siqdi.
Yoongi.
Uning eri.
U bilmaydi.
U bu joy haqida bilmaydi.
Agar bilsa… u jim turmaydi.
Yoongi rashkchi emas.
U xavfli.

Moona suv quyish uchun yaqinlashdi.
Jimin nafasini ushlab qoldi.
— Yaxshimisiz? — dedi Moona past ovozda. Juda oddiy savol. Juda og‘ir ma’no.
Jimin javob bera olmadi.
V aralashdi:
— U biroz charchagan.
Moona bir soniya Jiminga qaradi.
"Demak… sen endi boshqasiniki…"
U orqasiga qaytdi.
Lekin yuragi tinch emasdi.

Restoran tashqarisida qora mashina to‘xtadi.
Yoongi mashinadan tushdi.
Uning yuzida sovuq ifoda.
Telefon ekranida joylashuv.
Vning mashinasi shu yerda.
— Qiziq…
U restoran tomon yurdi.
Ichkarida esa uchta yurak bir-biridan bexabar urardi.
Moona suv quyayotganda qo‘li biroz titradi.
Jimin buni ko‘rdi.
V esa ko‘rmadi.
— Rahmat, — dedi V sokin ohangda.
Moona unga qaradi.
Ko‘zlarida sovuqlik.
— Siz… mehmoningizni ehtiyot qiling, — dedi u past ovozda.
Jiminning yuragi siqildi.
V qoshini ko‘tardi.
— Bu gap nimani anglatadi?
Moona jilmaydi. Sovuq jilmayish.
— Hech narsa. Shunchaki maslahat.

"U biladimi…?
Yo‘q… bilmasligi kerak.
Agar V bilsa… hammasi tugaydi."
Jimin nafasini chuqur oldi.
V hech narsadan bexabar.
U shunchaki Jiminga yaqinlashmoqchi.
Uni Yoongidan uzoqlashtirmoqchi.
Lekin u bilmaydi…
Moona uning singlisi.
Va Jimin — uning singlisining yuragini sindirgan odam.

Moona uzoqdan qarab turdi.
"Demak… bu sen tanlagan hayotmi, Jimin?
Akam bilan?
Yoki bu ham majburiyatmi?"
Uning ko‘zlarida alam bor edi.
Lekin u professional niqob ortida yashirgan.

V stolga suyanib, past ovozda dedi:
— Bu joy senga nimanidir eslatyapti, shundaymi?
Jimin muzlab qoldi.
— Yo‘q…
Yolg‘on.
Moona buni eshitdi.
Va u bir qarorga keldi.
Ular yoniga qaytib keldi.
Bu safar bosh ofitsiant emas.
Singil sifatida.
— Aka, — dedi u sekin.
V boshini burdi.
— Ha?
Moona Jiminning ko‘zlariga qaradi.
— Mehmoningizni oldin ham ko‘rganman.
Sukut.
Havo og‘irlashdi.
Jiminning yuragi urishdan to‘xtagandek.
Vning nigohi Jimin bilan Moonaning orasida almashdi.
— Qayerda? — dedi u jiddiy ohangda.
Moona javob berishdan oldin bir soniya kutdi.
— Bu yerda.
— Bu yerda, — dedi Moona xotirjam ohangda.
V yengil bosh irg‘adi.
— Demak doimiy mijoz bo‘lgan ekansan, Jimin?
Jimin labini tishladi.
— Oldin kelganman… shunchaki.
“Oldin kelganman.”
Ikki so‘z.
Butun bir muhabbatni yashirgan ikki so‘z.

Moona menyuni stolga qo‘ydi.
— Buyurtma tayyor bo‘lishi biroz vaqt oladi.
U orqasiga o‘girildi.
Lekin ketayotib bir lahza to‘xtadi.
Jimin tomon qaramadi.
Shunchaki dedi:
— Ba’zi joylar o‘zgarmaydi.
V bu gapni oddiy ibora deb o‘yladi.
Jimin esa nafas ololmay qoldi.

Stolga taomlar keldi. Issiq bug‘ ko‘tarildi.
V suhbatlashishga harakat qildi.
Ishidan gapirdi.
Kelajak rejalaridan gapirdi.
— Men senga tinch hayot bera olaman, Jimin.
Jimin qoshiqni sekin qo‘ydi.
“Tinch.”
Bu so‘z yuragiga og‘ir tushdi.
Moona uzoqdan kuzatayotganini sezdi.
U har safar boshini ko‘targanda ko‘zlar to‘qnashardi.
Va har safar birinchi bo‘lib Moona nigohini olib qochardi.
V sezmayapti.
Lekin havo qalinlashgan.

"Yoongi bilsa… nima qiladi?
V bilsa… nima qiladi?
Moona nega jim turibdi?"
Har luqma tomog‘iga tiqilib qolgandek.
Bu kechki ovqat emas.
Bu — sinov.

Hisob-kitob keldi.
Moona o‘zi olib keldi.
— Yaxshi kech o‘tkazing, — dedi u rasmiy ohangda.
V kulib javob berdi.
— Albatta.
Jimin turdi.
Eshik tomon yurayotib, yonidan o‘tayotganda Moona juda past ovozda dedi:
— Baxtli bo‘lishga harakat qil.
Jimin qadamini to‘xtatmadi.
Faqat ko‘zlari namlandi.

Havo sovuq edi.
V mashina eshigini ochdi.
— Ko‘ryapsanmi? Yomon joy emas ekan.
Jimin bosh irg‘adi.
Mashinaga o‘tirgach, restoran derazasiga oxirgi marta qaradi.
Ichkarida Moona hali ham turardi.
Ular bir-biriga uzoqdan qarab turishdi.
Hech kim yutqazmagan.
Hech kim yutmagan.
Faqat… tugamagan hislar qoldi.

V Jiminni uyiga tashlab qo‘ydi.
— Dam ol. Ertaga gaplashamiz.
Jimin eshikni ochdi.
Uy ichida qorong‘u.
Jim.
Lekin u biladi…
Eshik ochildi.
Qorong‘u.
Lekin jimlik xavfli edi.
— Qayerda eding?
Ovoz past. Sovuq. Nazoratli.
Jimin muzlab qoldi.
Yoongi divanda o‘tirardi. Qo‘llari bir-biriga tutashgan. Ko‘zlari qorong‘ida ham chaqnab turardi.
— Men… V bilan ovqatlandim.
Sukut.
Yoongi sekin boshini qimirlatdi.
— Qaysi restoran?
Jimin yuragi tez ura boshladi.
— Oddiy joy.
Yoongi kulimsiradi. Sovuq kulgi.
— Deraza yonidagi stol ham oddiymi?
Jiminning nafasi tiqildi.

Bir necha soat oldin.
Yoongi mashinada o‘tirgan. Telefon qo‘lida.
— U qayerda? — dedi u.
Telefonning narigi tomonida Jungkook.
— Shoppingda. Men bilan. Xavotir olma.
Yolg‘on.
Yoongi ko‘zlarini yumdi.
— Jungkook… meni ahmoq deb o‘ylaysanmi?
Sukut.
Jungkook hammasini bilardi.
V Jiminni o‘sha restoranga olib ketganini.
Moona u yerda ishlashini.
Lekin u Vga yordam bermoqchi edi.
— U faqat ovqatlanayapti, — dedi Jungkook past ovozda. — Muammo qilma.
Yoongi javob bermadi.
U shunchaki mashinani restoran oldida to‘xtatdi.
Ichkariga kirmadi.
Kutdi.
— HOZIR
Yoongi o‘rnidan turdi.
Sekin. Og‘ir.
— U joyga qaytish oson bo‘ldimi?
Jimin ko‘zlarini ko‘tardi.
— Sen meni kuzatdingmi?
— Kerak emas. Men hamma narsani bilaman.
Yoongi yaqinlashdi. Juda yaqin.
— U yerda kim ishlashini ham bilaman.
Jiminning ko‘zlari kattalashdi.
— Lekin men hech narsa qilmadim, — dedi u shoshilib.
Yoongi kuldi.
— Muammo qilayotganim yo‘q.
Bu gap yanada qo‘rqinchli edi.

— V seni u yerga atay olib bordimi?
Jimin boshini chayqadi.
— U bilmaydi.
Yoongi ko‘zlarini qisdi.
— Jungkook biladi.
Demak… hamma biladi.
Faqat V bexabar.

Yoongi orqaga chekindi.
— Men rashkchi emasman, Jimin.
Sukut.
— Men yo‘qotishni yomon ko‘raman.
Bu gapda ogohlantirish bor edi.
Jimin birinchi marta o‘zini xavfsiz emasdek his qildi.
Yoongi telefonini oldi.
— Jungkook bilan gaplashaman. Keyin… V bilan ham.
Jiminning yuragi yana tez ura boshladi.
Bu hali boshlanishi edi.
Xona qorong‘u edi.
Faqat sham chirog‘i sekin titrab turardi.
Jimin divanda o‘tirib, qo‘lini yuziga qo‘ydi.
Ichida bo‘ron. Yuragi tez uradi.
Har bir nafas – og‘irlik.
Yoongi uning yonida tik turgan. Sekin, sukunat bilan.

Ko‘zlari Jiminda nma kechayotganini bladi , lekin biror gap aytmaydi.
— Nega… men hammasini aytmayapman? — Jimin o‘zi bilan gaplashdi.
Yoongi shunchaki bosh irg‘adi.
— Hozircha senga shuni ravo koraman jonm, — deydi u past ovozda, lkn Jimin eshitadi.
Jimin sukunatda eziladi.
V uyda, lekin hech narsa bilmaydi.

Divanda yotib, Jimin qo‘lini yuzida ushlab, o‘zini xavfli joyda his qiladi.
Yuragi urishdan to‘xtagandek.
Yoongi yonida turib, hech narsa qilmaydi. Faqat kuzatadi.
— Agar men uyg‘onsam… bu sir buziladimi? — Jimin ichida o‘yladi.
U shunchaki uxlamoqchi.
U shunchaki ertaga tongda uyg‘onishni kutmoqda.

Pov:
— Sora zb bop kettm munca qynesan ee zaybal uje
— iwo haliyam zorlanmepsa wukir qi
— e bla wunda man babnik bopqoldmu jinni
— poxuy naxuy blya

Havo og‘ir.
Xona jim.
Faqat shamning sukunati va Jiminning ichki monologi bor.
Yoongi hech narsani so‘ramaydi.
Hech narsani buzmaydi.
U faqat Jiminni kuzatadi, uning hislarini his qiladi.
Vga aytish mumkin emas.
Moona ularning orqasida, ammo ish bilan band.
Sir ichida saqlanadi.
Sir Jiminni ezadi.
Va sir – faqat tong chiqguncha davom etadi…

Yoqimli mutolaa ❤️💋

ꨄ︎ #𝑲𝑨𝑰// #𝐭𝐚𝐞𝐤𝐨𝐨𝐤 ꨄ︎

For 𝙆𝙊𝙊𝙆𝙄𝙀'𝙎