When it rains...
Quyosh nurlari atrofni asta sekin isita boshladi.
Bog‘da gullardagi shudring, nurlarga qo‘shilib yaltirab turardi...
Soyun uyg‘ongach, o‘zi uchun nonushta tayyorlashga kirishdi.
Narsalarini olgach, o‘sha o‘ziga tanish bo‘lgan bekat tomon yo‘l oldi. U yerda esa uni Seojin kutib turardi.
Seojin: Hayrli tong, senga ham.
Soyun: Unda qachon uyg‘onding?
Soyun: Shunchaki, nega buncha tezsan?...
Seojin: Seni xotirang kundan-kunga yo‘qolib ketyabti🤭
Soyun: Hooooooy... Ha to‘g‘ri. Sen shamollar hukmdorisanku😏
Seojin: Meni bunday atama. Ayniqsa ko‘chada.
Soyun: Negaa? Bu yerda faqat biz bormizkuu.
Seojin: Chunki bu gaping asabimga tegadi.
Soyun: Bu yaxshi. Ho‘sh, shamollar hukmdori, nega oyoq kiyimingning bog‘ichi bog‘lanmagan?😂
Seojin: Nima? — deb oyog‘iga qaradi. Hammasi joyida edi.
Soyun: Bilasanmi sening asabingni buzish maroqli😁
Bu paytda Hyunwo va Bora Soyunni olish uchun bekat yoniga kelishayotgan edi.
Bora: Shoshma, u Soyunmi? Mashinani to‘xtat.
Hyunwo Bora ko‘rsatga joyga qaradi: Ha bu Soyun. Yonidagi kim?
Bora: U yangi sinfdoshimiz Seojin. Senga aytgandimku.
Hyunwo: Soyun oldin ham shunday kularmidi? — u Soyunga ishora qildi. Bu paytda Soyun Seojinning asabini o‘ynash bilan ovora edi.
Soyun: Hooy, shamollar hukmdori😄
Bora: Yo hudoyim. Men ko‘zlarimga ishonmayabman.
Hyunwo: U Seojunga o‘xshar ekan...
Bora: Sen Soyunga qara, uni bir ko‘r. 6 yildan so‘ng🥲
Hyunwo: Balki bunday emasdir, o‘ylashga shoshilma. Yur ketaqolaylik.
Va ular orqaga burulib, yo‘llarida davom etishdi.
Seojin va Soyun universititetlariga yetib kelishdi. Ularning birga kelganini ko‘rgan Nari ham ichiga sig‘may qoldi. Chunki Bora unga ko‘rgan narsalarini aytib bergandi.
Bora: Yo‘q shunchaki. Seni hursandligingni ko‘rish zavqli bo‘lyabti🙂
Kai: Ho‘sh Seojinjon, ahvollar qalay?
Shu payt xonaga bir qiz kirdida baqira ketdi:
: Hooy, bu yerda SOYUN degan qiz kim?
Hammaning diqqati o‘sha qizda edi.
U kelib Soyunning yuziga tarsaki tushurmoqchi bo‘ldi, ammo qo‘lini Seojin tezlik bilan ushlab qoldi.
Seojin: Bu nima qilganing? KIM BO‘LIBSANKI, UNI URADIGAN?😠
: MENI YIGITIMGA OSILMASIN EDI! Nega aqllilik qilasan!?
Bora: Bu nimasi? — deb o‘rnidan turdi.😠
Seojin: Bilmagan narsangga kelib olib, birovlarni urushni o‘rgatishganmi senga?
Seojin: Soyun, uni yigitini taniysanmi?
Soyun: Aaaa, yo‘o‘o‘q. Men uni yigiti bilan gaplashib nima qilaman?😣
Nari: Hooy o‘zingni sal-pal bosib ol😠
Bu safar ham uni Seojin ushlab qoldi va o‘zidan itarib yubordi.
Seojin: Yaxshilikcha bu yerdan chiqib ket. Bo‘lmasa...
Eshikdan bir yigit keldida, o‘sha qizning oldiga bordi.
Yigit: Yo hudoyim, Mina, bu nima qilganing?🤦♂️
Mina: Sen bu yerda nima qilyabsan? Bu o‘sha qizmidi?
Yigit Soyunga qaradi: Hoy, ahmoq bu nima deganing. Bu u emas. Men sizdan uzur so‘rayman. Ming bor uzur. — Seojin va Soyundan uzur so‘rab, qizni oldida xonadan chiqib ketdi.
Yigit: Ahmoq, bu nima qilganing?
Seojin ortidagi Soyunga qarab o‘girildi: Yaxshimisan?
Soyun: Qanday qilib yaxshi bo‘lish mumkin🙁
Seojin Soyunning ahvolini tushunib turardi...
Seojin: Yur kettik. — u Soyunning qo‘lidan ushlab, tashqariga olib chiqib ketdi. Soyun ham bu holatga qarshilik qilmas edi...
Sinfdagi hamma esa hozir ko‘z oldilarida bo‘lgan voqea hodisalarni muhokama qilishardi.
: Soyun hech kim bilan gaplashmaydiku.
: Tuxmat qilishni yangi usulini topishibti.
: Meni ham Seojindek yigitim bo‘lishini hohlardim...
Seojin uni tomga olib chiqdi. Tom qirg'og'idagi panjaralar oldiga kelganda to‘xtashdi.
Seojin: Bu yerda yig‘lab olsang bo‘ladi...
Soyun Seojinni quchoqlab: Rahmat senga... — dedida yig‘lab yubordi...
Seojin ham Soyunni bag‘riga oldi. Sochlarini siladi...
Seojin: Hali hammasi yaxshi bo‘ladi!
Soyun: Sen huddi Seojunga o‘xshaysan😭
Shu daqiqalardan boshlab, Soyunda Seojinga nisbatan iliq munosabatlar uyg‘ona boshladi...
Darslar tugagach, Seojin Soyunni uyiga kuzatib qo‘ydi.
: Salom, janob Sungwoo siz bo‘lasizmi?
Sungwoo: Ha, menman. Sen Junho bo‘lsang kerak.
: Shunday, qani yuring ketdik.
Sungwoo: Yo Hudo, yuzingga nima qilgan?
Sungwoo: Dada men yetib keldim.
J. Chang: Juda yaxshi. Tong bo‘lishini kutinglar
Sungwoo: Ammo Soyunning o‘qishi bor ekanku. Ertalabdan bora olmaymiz.
J. Chang: Haa, to‘g‘ri aytasan. Yigitlar bilan ko‘rishdingmi?
Sungwoo: Ha, Junho degani kutib oldi.
J. Chang: Yaxshi... Unda biron reja tuzgan holda boring, yoki o‘qishidan kelgach gaplashib, olib kelaverasizlar.
J. Chang: Mayli ko‘rishguncha. Ish muammosiz bitsin, hopmi? Qizga nisbatan mehribonroq bo‘ling.
Sungwoo yotog‘iga yotdida, telefonini ochdi. Yana o‘sha qizning rasmiga tikilib-tikilib uxlab qoldi. " Baribir uni qanday qilib sevib qolganimni tushunolmayabman... "
