𝑹𝑰𝑽𝑨𝑳 𝑯𝑨𝑼𝑵𝑻 / 𝑱𝑱𝑲
Nimadir noto‘g‘ri. Chindan ham juda noto'g'ri va men bu nima ekanligini hali tushunolmayapman.
Jungkookning ofisining o'rtasida turib, men Dan, Luka Russo aytgan jumboqni hal qilishga harakat qilaman. Ha, Dan menga hech qanday zarar yetkazmasdan ketdi, chunki uni hayotini saqlab qolganim uchun mendan qarzdorligini bilgan holda, u hech qanday sababsiz menga shunchaki zarar yetkazmaydi. Ammo bu kelajakda u menga zarar yetkazmaydi, degani emas. Chunki men allaqachon ayta olamanki, eski Dan allaqachon oʻlgab va men bu "Luka Russo" dan oldingi Danning bir qismini han topa olmayapman. U o'zgardi, xushbo'y hidi o'zgardi, uning xatti-harakati bilan gaplashish uslubi hamma narsa o'zgargan.
Mashinalar to'xtash joyida, men uni taniganimda, uning o'zi menga haqiqiy shaxsini tan olishimni xohlayotganini bilardim. Shuning uchun undan so'radim, qanday qilib butunlay boshqa shaxsga aylandi! Qanday qilib u italyan mafiyasi oilasi va italyan mafiyasining merosxo'ri bo'ldi! Mening javobimga u shunchaki kulib javob berdi:
“Onam italiyalik, otam koreys, men esa yarim koreys va yarim italyan bo'lganman, to'g'rimi? Meni va dadamni bolaligimda tashlab ketgan onam, sen bu haqida avval eshitgansan? Xo'sh, u otamni tashlab ketganidan keyin italyan mafiyasiga turmushga chiqan va o'sha italyan mafiyasi bilan farzandli boʻla olmadi. Men senga qayerga ketayotganimni aytmadimmi?, o'gay otqm italyan mafiyasi ekanligini va u mening onamning o'g'li sifatida yordam berishi mumkinligini bilib, u meni o'g'li sifatida qabul qildi.
Uning so'zlarini eshitib, men undan nega bu yerga qaytib kelganini va otam bilan nima qilayotganini so'radim, lekin u bu haqda hech narsa demadi. Oxirgi so'zlari bilan g'oyib bo'lishidan oldin aytgani shu edi,
“Men parilar atrofimda boʻlishini hohlayman. Axir men sen bir umr qarzdorman."
Va u ketdi, g'oyib bo'ldi, buni aytganidan keyin u yerdan g'oyib bo'ldi.
- Nimani o'ylayapsan, kichkina Renard?
Mening butun e'tiborim orqamda jim turgan erimga qaratiladi, men qancha vaqt oldin kelganini bilmayman! U haqiqatan ham oldindan aytib bo'lmaydigan harkatlar qilishga usta va u har qanday imkoniyatdan foydalanadi.
- Oh, janob Jeon kelding! Sen bilan gaplashadigan, muhokama qiladigan narsam bor ...
Bu soʻzlarni aytib, qoʻllarida oʻzimni bogʻlangan holda turganimnj koʻrib, tanamni unga qarataman. Qoshimni ko‘tardim, ammo mening gapim tugallanishi uchun hech qanday imkoniyat yo‘q.
- Janob Jeon? Nega? Toʻxta, biz yana nima o'ynaymiz?
Uning yuzi jim bo'lib, u sekin menga qarab gapiradi,
Yo'q deb boshimni qimirlatib unga gapiraman,
- Yo'q, hozir kunduz, Eli ham shu uyda. U bizni qidiradi.
- Kunduz bilan muammolaringiz bormi kichkina Renard? Kel, hazillashishni bas qil, chunki biz oldin ham kuppa-kunduz kuni juda ko'p iflos ishlarni qilganmiz. Eliga kelsak, men Taehyungga qo'ng'iroq qildim, uni mashinada sayr qildirish uchun olib ketdi. Endi buril.
Men u bilan janjallashishdan foyda yo'qligini bilib, orqaga o'girildim, chunki u baribir xohlagan narsasini oladi va men unga hamma narsani beraman, chunki men unga hech qachon yo'q deya olmayman.
Men orqaga o'girilganimda, u sekin orqamdan kelib, ko'zlarimga mato o'rab, hech narsani ko'ra olmasligimni ta’minlaydi.
Keyin mendan asta qadam tashlayotganini eshitib, orqamdan harakatlanayotganini sezdim. Men unga gapirish uchun og'zimni ochganimda, uning borligi yana bir bor jim va oldindan aytib bo'lmaydigan holga keladi.
Uning ovozi xonaning qaysidir burchagidan men tomon gapirayotganida eshitiladi:
- Shunchaki mening qadamlarimga va se eshitadigan boshqa shovqinlarga ergash va meni ushlash uchun orqamdan kel.
- Sen jiddiy gapiryaosanmi? Sen umumman ovozsiz yuryaosan. Qanday qilib men seni qadamlaringni eshitib, orqangdan borishim kerak?
U menga javob bermaydi, chunki men bir tomondan qog'ozlarning shovqinini eshitaman.
O'yin allaqachon boshlanganini tushunganim uchun hayajon paydo bo'ladi. Qog'ozlar shovqinidan so'ng qadamlarimni sekin bosaman, qo'llarim esa havoda old tomonga koʻtariladi.
Ko‘p o‘tmay stolga urildim, oyog‘im og‘riqni his qilaman.
Ovoz yoʻnalishi boʻyicha yura boshlaganimda, raqamli qulfga oʻxshagan baʼzi signallarning ovozi qulogʻimga keladi. Qo‘llarimni harakatga keltirib u yerga bu yerga yoʻnaltiraman, men qandaydir eshik yoki biror joyga yo‘lga oʻxshagam narsaga qo‘l cho‘zaman.
G'alati! Bu Eshik ofis xonasining asosiy eshigiga o'xshamaydi, chunki men qo'llarimni ichkaridan o'tkazganimda, kitoblar bo'lgan kitob javonidagi narsalarni his qilaman. Agar bu asosiy eshik bo'lmasa, u nima?
Chung-chuqur nafas olib, qayerdandir Jungkookning gapirayotganini eshitib, koʻzimni bir oz yechishga urunmoqchi boʻldim.
Uning sovuq qorong'u va vasvasaga soladigan ovozi havoga koʻtarilgan qo'llarimni to'xtatdi, uning ovozining manbasiga ergashib, to'g'ri yo'nalishga qadam tashlay boshladim.
Jungkookni ushlashidan oldin, birdan belimdan mahkam ushlab, orqamdan o‘z tanasiga tortayotganini his qildim. U meni qattiq ushlab turganda, orqam uning ol tanasiga to'qnashdi.
- Koʻzlaringni och kichkina Renard! Sen qanday munosabatda bo'lishingnj bilmayman, lekin umid qilamanki, sen aqldan ozmaysan.
Uning so'zlari meni chalkashtirib yubordi, chunki u ko'zlarimdagi matoni olib tashlayotganini his qildim.
- Mana sening syurprizing Renard.
Men u aytgan narsani ko'rish uchun ko'zlarim ochganimda. Xonaning devoriga juda tanish narsalar osilgan notanish xona. Og'zim hayratdan butunlay ochilib qolganda, ko'zlarim ko'z oldimdagi manzaradan kattalashib ketadi. Chunki butun devor bo‘ylab osilib turgan narsalar, kimdir tomonidan aniq chizilgan mening suratlarimdan boshqa narsa emas.
Devorda osilgan surat tomon qadam bosganimda Jungkook sekin qo'lini bo'shatadi. Bu suratlardan qanchasi devorga osilganligini ham sanab bo‘lmaydi. Bu xonaning hamma joyida bor.
Men suratlarga to'xtalib, ularning tafsilotlariga e'tibor qarataman. Har bir rasm shunchalik muhabbat, fidoyilik va ishtiyoq bilan chizilgan, go'yo rassom ularni bo'yashda borini bergandek. Har bir rasm, kimdir tomonidan chizilgan, haqiqiy bo'lish uchun juda qalban chizilgan suratlaeda jozibali go'zal koʻrinaman. Nafaqat bu, har bir rasmda kiygan liboslarim, turishlarim, bularning barchasi mening haqiqiy kyimlarim, o'tmishda egnimda boʻlgan kiyimlar.
Ko'zlarim ramkaning pastki qismidagi burchagiga qarab, u erda yozilgan imzo va sanalarni ko'raman. "Jeon Jungkook" deb yozilgan imzo
va har bir rasmning barcha sanalari men u bilan uchrashmagan yoki bu dunyoda borligini bilmagan o'tmishimdan.
Mening ko'zlarim ikki yil oldingi yoki bir yil oldingi sanalarga qaratilgan, qolgan barcha sanalar ham to'g'ri taxmin qilgan bo'lsam, oxirgi ikki yil davrga tegishli.
Men aql bovar qilmaydigan ohangda gapirar ekanman, qo'llarimni rasmlarga suraman.
- Bular nimalar? Bu Jungkook nima?
U orqamdan keladi, old tomoni orqamga bosiladi, chunki u bir qo'lini bo'ynimga qo'yadi va bo'ynimning yon qismidan yumshoq ushlaydi. Men uning issiq nafaslari terimga tushayotganini his qilaman, u menga yumshoq shovqin bilan aytadi:
- Haqiqat. Kichkina Renard, bu haqiqat.
Men yuragimni qanchadir kilometr masofadan yugurib, bir lahza oldin to'xtagan sportchi kabi tez urayotganinj his qilyapman. Nafas olishim tartibsiz, men u bilan gaplashayotganda oldimdagi eng dahshatli haqiqatlardan hayratda qolaman,
- Seni meni boshidan bilgansan! Men seni bilishimdan oldin sen meni tanirding! Qancha muddat; qancha vaqt? Meni qancha vaqtdan beri bilasan?
Uning yana bir qo'lini iyagimga qo'yganicha, tanasi mening sonimni qornimgacha o'rab oldi. Bizning tanamiz bir-biriga bosilgan va men uning nafasi tartibsiz bo'lib borayotganini his qilyapman, chunki men uning yuragi orqamda qanday aqldan ozgandek urayotganini his qilyapman. Balki u boshidanoq mendan saqlagan bu ulkan sirni tan olishdan biroz asabiylashgan va taranglashgandir. Balki u men qanday munosabatda bo'laman, deb asabiylashayotgandir.
- Men sen bilan birinchi marta uchrashganimga ikki yil boʻldi.
Oldin hamma narsani aytmaganim uchun uzr so'rayman, lekin kichkina Renard, men seni mening mavjudligim haqida bilishdan oldin xohlardim. Men seni aqldan ozdirishingni xohlardim. Men o'ylanib qoldim, sen uchun aqldan ozgan edim va bular buni isbotlaydi. Men vaqti-vaqti bilan seni ko'rish uchun shtatlarga borardim va sen qanchalik ajoyib va naqadar ajoyib ko'rinishing haqida har bir tafsilotlaringni chizardim.
Ichimda tez urayotgan yuragim qonga aylanib, ko'p his-tuyg'ular bilan unga yuz o'giraman. Men uning futbolkasining yoqasidan ushlash uchun qo'limni koʻtarib, uni mahkam ushlayman. Tumanli ovozim bilan gapirar ekanman, uning tanasi va yuzini o‘zimga yaqinroq tortaman,
- Ikki yil davomida meni ta'qib qildingmi? Bu dunyoda borligingni bilmasam ham, sen meni uzoqdan kuzatib, yillar davomida men bilan bo'lishni xohlardingmi? Sen yaramas! Sen shunchaki meni uzoqdan kuzatding va hech qachon menga yaqinlashmadingmi? Nega? Nega yaqinlashib, hech narsa demading? Va nihoyat, sen bilan birinchi marta yuzma-yuz uchrashganimda, keyin o'zimni boshqarib va hurmatimni yo'qotib, orqangdan quvishda davom etganimda, nega meni uzoqlashtirding? Nega meni ushlab turmading va men seni xohlaganimchalik xohlashingni aytmading? Yo'q, sen meni men seni xohlaganimdan ko'proq xohlading! Nega qilmading? Sen ahmoq, ahmoq.
Men unga baqirar ekanman, endi qo'llarim o'z-o'zidan uning qo'llari va ko'ksiga urilmoqda.
- Yomon odam, ahmoq, yaramas! Biz boshidanoq birga bo'lishimiz mumkin edi. Biz birga bo'lishimiz va bir-birimizni ancha oldin sevishimiz mumkin edi. Yolg'izlikdan yonayotganimizda bir-birimizga ega bo'lishimiz mumkin edi. Biz birga yaxshi bo'lishimiz mumkin edi. Sen...
U to'satdan qo'llarimni ushladi va ularni orqamdan burab, meni to'xtatib qo'ydi va gapirayotganda meni tinchlatiradi.
- Tinchlan sevgilim. Bilaman, biz boshidanoq birga bo'lishimiz mumkin edi, lekin kichkina Renard bilasan, yuragim u yoqda tursin, men hech narsaga bog'lanib qolmaslikka yoki kimgadir hayotimdagi alohida o'rinni bermaslikga qasam ichdim. O'sha paytda seni juda xohlayotganimda, seni bir vaqtning o'zida qabul qila olmadim, chunki men hech qanday kuchli his-tuyg'ularga yoki bog'lanishga aralashishni xohlamadim. Sen men uchun har doim taqiqlangan meva bo'lding, men uni olish, tatib ko'rish yoki saqlashni xohlamadim. Lekin baribir yuragimi seni xohlab urishidan to'xtata olmadim. Shuning uchun men senga uzoqdan qoyil qolishda davom etardim. Lekin baribir sen mening hayotimga kirib, ixtiyoring, borliging bilan qoidalarmnj buzding. Va men sening nazaringda bo'lganimda, sen mening mavjudligim haqida bilding va mening orqamdan kuzatishga qaror qilding va baribir mendan voz kechishga tayyor emas eding, men o'sha paytda faqat uzoqdan qoyil qilishni qilolmasligimni tushundim.
Peshonasini mening peshonasiga bosmasdan oldin chuqur nafas olib, davom etadi:
- Oʻtshishmadi yoki kelajakdami, hozir buning ahamiyati yo'q, chunki kichkina Renard bizga qara. Biz qonun bo'yicha, sevgi bilan, bog'langan qalblarimiz bilan birgamiz. Biz abadiy bog'langanmiz va men seni yaxshi ko'raman. Men seni juda yaxshi ko'raman va seni faqat uzoqdan ko'rgan o'sha ikki yillik bo'shliqni to'ldirish uchun seni qattiqroq sevaman.
Nihoyat u bilan gaplashar ekanman sekin burnimni uning burniga suraman.
- Xop. Meni qattiqroq sevishga va'da ber. Kechagidan koʻproq,ammo ertangidan kamroq sevishga. Kelajakda o'lgunimizcha har kungidan qattiqroq sevasan.
U gapirayotganda boshini qimirlatib, lablarini yonog‘imga tekkizdi,
- Va'da. Va'da beramanki, men senj shunchalik qattiq sevamanki, senda hech qachon shikoyat qilish uchun joy yoki imkoniyat bo'lmaydi. Men seni har kungidan ham qattiqroq sevaman kichkina Renard. Men seni sevaman. Biz koinotlarni kesib o'tganimizda ham, vaqt va o'lim ummonidan o'tganimzda ham. Men senj umrbod sevaman.
U so'zlarini tugatgan zahoti, bizning lablarimiz dengiz qirg'og'ida kuchli urulgan baland to'lqinlar kabi bir-biriga bosiladi. Biz qattiq, va ishtiyoq bilan boʻsa olar ekanmiz, hatto nafas olishni unutamiz.
Biz o'pamiz, bir-birimizni yeymiz, bir-birimizni tanamizdan ruhimizni so'ramiz.
Havo so'raganimda, men qattiq nafas oldim, men unga nisbatan xira ohangda gapiraman,
-Lekin sen meni aldab men bilan o'ynading. Shuning uchun sen albatta afsuslanishing va kechirim so'rashing kerak. Sen jazoga loyiqsan janob Jeon.
U issiq tili bilan yuqori labimni yaladi, u menga sekin javob berdi:
- Ayting-chi, malikam, qanday afsuslanaman? Qanday qilib kechirim so'rashim mumkin? Jazo olish orqalimi? Oh, xotinim menga jazo berish uchun men bilan nima qilishga tayyor bo'lsa, men hammasini yaxshi bola kabi qabul qilaman. Men malikamga qasam ichaman va malikamni qanday xohlasa, rozi qilish uchun hammma nrsa qilaman. Men malikam oldida tiz cho'kib, undan kechirim so'rayman. Lekin og'zim gapirish va og'zaki foydalanish uchun ishlamaydi. Men og'zimni, tilimni malikamning oyoqlari orasiga ishlataman, uni hamma narsadan rozi qilish uchun.
U tiz cho'kishini aytadi, lekin uning chuqur iflos so'zlari meni zaiflashtirmoqda. Badanim uning so‘zlari sonlarim orasidagi nozik qismimga ipakdek munosabat bildirar ekan, yuragim qattiq ura boshlaydi.
Gapirayotganda sonimga tegishi bilan uning qo'li darhol shimimning ichiga sirg'aladi,
- Men malikamni qo'llarim va og'zim bilan xursand qilaman.
Men unga qarab gapirarkan, og'zimdan mayin nola chiqishiga yo'l qo'yaman,
-Unda Lutsiferim nima kutayapi? Menga tiz cho'kib xizmat qil. Tiz cho'kib, qasamyod qilish va meni butunlay rozi qilish sening jazongizdir.
Qo'lini shimimdan chiqarib, u darhol erga tizzasiga tushadi. Shimimning belidan ushlab pastga tortadi va tanamdan uzoqqa uloqtiradi. Keyin men kiygan ichki kiyimni har doimgidek yirtib yo'q qiladi.
Keyin u gapirayotganda mendan biroz nariroqda turgan muloyim odamdek stulga ishora qildi:
- Qirolichao'tirishi kerak, shunda men uni yaxshi xursand qila olaman.
Men uning ko'zlarida qora istamlar bilan yuzimga qaragan nigohiga qarayman. Men stul tomon qadamlarimni yoʻnaltirib, uning ustiga o'tiraman va oyoqlarimni bir-biridan ajratib turaman.
Uning tili mening nozik qismimga tegadi, chunki tili bilan yaxshi silash uchun pastga tushadi. Keyin u mening ikkala oyog'imni ushlab, ularni yuqoriga tortadi va yelkasiga qo'yadi, u tilini ichimga kiritadi va kuchli sekin shahvoniy zarba beradi, bu meni baland ovozda xirillashga majbur qiladi.
- Ey Xudo, ey Xudo, Jungkook...
- Qirolicham meni kechirayotganga o'xshaydi, chunki u meni Xudo deb atayapyi, to'g'rimi? Menga ayt-chi, kichkina Renard, men kechirildimj yoki yo'qmi?
Men lablarimni tishlayapman, chunki u barmog'i bilan ishqalab, oyoqlarim orasidan menga qaradi.
- Mmmmh, bunchalik tez ema. Meni xursand qilishda davom et. Ohhh...
U tishlari orasiga mening nozik qismimni oladi, u gapirayotganda u yerddan ohista tishlaydi,
- Oh, malikam nima qilishni xohlasa shu.
U meni kunlar davomida hech qanday ovqat yemay och qolgandek yeydi. Boshim stulning boshiga ag'dariladi, men nola qilaman, iltijo qilaman va ko'proq so'rayman. U barmoqlarini tishlari bilan birga ishlatadi. Uning lablaridagi sovuq metall tuyg'usi, har doimgidek, nikoh uzugi nozik qismimga tegishi bilan birga, qo'shimcha zavq bag'ishlaydi.
U menga berayotgan eyforiyadan entikib, nafas olaman va nola qilganimda, ko'zlarim rasmda qoladi. Birinchi bor o'sha ziyofat boʻlib oʻtgan binoning tomida yuzma-yuz uchrashganimiz va u menga birinchi marta teginganini suratga joylagan. Mening yuz ifodam muhtoj boʻlib ko'rinar ekan, polga pichoq tushayotganini payqadim va uning qoʻli harakatlanib bo'ynimga oʻralib, bosim oʻtqazadi.
Birinchi uchrashuvimizda u meni bo'g'ganida shunday ko'rinardimi? Chunki u mening yuzimni va ko'zlarimdagi his-tuyg'ularni tasvirlash uchun juda yaxshi harakat qilganga o'xshaydi.
Sochlarini mahkam ushlagancha qichqirganimda tili qo'llari bilan birga tezroq harakat qiladi.
- Oh, nima qilyapsan Jungkook. Oh, xudoyim,
Tushunmay turib, qattiq qichqiriq bilan uning yuzida. Uning yuziga qarab asabiy nafas olar ekanman, hayrat yuzimda qoladi.
Uning yuzi oyoqlarim orasidan kelib, ko'zlarimning to'liq ko'rinishiga qadar menga qaradi, men uning lablarini yalab, shaytondek jilmayganini ko'rmoqdaman.
Va ey Xudo! Uning butun yuzida mening suyuqligim bilan u juda kelishgan va jozibali ko'rinadi.
- Men malikamni yetarlicha xursand qildimmi? Endi u menk kechiradimi?
- Kichkina Renard! Menga qara. Menga qara.
Ovozi chuqurlashganda unga qarashimni talab qiladi. Men og'zimdan chuqur nafas chiqarishga ruxsat berdim, chunki uning aytganini ko'rib, ko'zlarim ochilib ketdi:
- Bilasanmi, seni shunday koʻrinishing? Ko‘z oldimda shunday qaynoq manzarani ko‘rish menga hayvoniy zavq bag‘ishlaydi.
Uning yana nimadir deganini eshitib, uning so‘zlaridan yonog‘im yonayotganini his qilaman,
-Sen mening yuzimni tozalash mas'uliyatni o'z zimmangga olishing kerak, endi qizim gali. Kel va uni tozala.
U bo'ynimdan ushlab, yuzimni pastga qaratib, uni toza yalashimni talab qiladi. Mening yuzim uning yarim nam yuziga yaqinlashganda, men uning yonog'i orqali o'zimni tatib ko'rish uchun birinchi bo'lib uning yonoqlarini yalayman.
- Ha. Hammasini yaxshi qizdek tozala. Xuddi mening yaxshi qizim kabi.
U yana nazoratga qaytdi va endi har doimgidek uning nazorati ostidaman. Men uning kuchli talablarini inkor etishga jur'at etolmayman, chunki uning butun yuzini faqat so'laklarim bilan almashtiraman. Men uning yuzini toza yalab, yuzi orqali oʻzimni tatib ko'rayotganimda, uning qo'llari egnimdagi kiyimga tushib, uni tanamdan yirtib tashladi.
U tanamdan yirtilgan kiyimni olib tashlaydi, keyin esa qo'llari bilan yuqori ichki kiyimnj ham yirtib tashlaydi. Hozirgacha qancha ichki kiyim va kiyimlarimni yirtib yo‘q qilganini ham bilmayman.
Keyin u poldan turadi. Meni yalang'och qoldirib, xonaning biror joyiga ketayotganini ko'raman. Soʻng katta kanvasnj sudrab chiqayotganini ko'rib, sarosimaga tushib qovog'imni chimirdim. Juda katta kamakalo kanva, balki butun tanamga teng, men uni devorga qo'yib, uni sozlashini kuzataman.
Men chalkashlik bilan so'rayman, u katta bo'yoq idishlarini olib, menga javob berdi,
- Renard bilan hayotimdagi eng katta asarni yaratmoqchiman.
Bo'yoqni stolga ramka osilgan devor yoniga qo'yib, u darhol o'zining futbolkasini yirtib tashladi va uni tanasidan olib tashladi.
Keyin uning shimi va Calvin Klein breni ichki kiyimk tanasidan uzoqlashadi, men uning vaqt sayin o'sib borayotgan a'zosi tez orada meni parchalab tashlashi haqida ogohlantiruvchi ma'lumot bilan o'sayotganini kuzataman.
Qadamlarini sozlab olib, u darhol mening o'tirgan qomatim oldiga keldi va tanamni qo'liga oladi. Qo‘llarim uning yelkasiga, oyoqlarim esa beliga o‘ralib qolganda, u meni yuqoriga tortadi.
Keyin u meni asboblari olib boradi va mening tanam hali ham uniki bilan o'ralgan. U ortimdan qattiq ushlagancha, orqamni kanvaga bosadi. O'zini mening kirishimga qaratib, u menga gapiradi.
- Men sen bilan o'z hayotimdagi eng katta asarni yarataman.
Men baland ovozda qichqirayotganimda, u butun kuchi bilan o'zini ichimga kiradi.
Hozirgacha u men bilan necha marta aloqa qilganimni bilmayman, lekin har safar u ichimga kirganda, bu mening birinchi marta bo'lgandek tuyuladi va men uning uzun, qattiq va qalin uzunligiga umuman moslasha olmayapman.
Men uning bo'yoq idishini ushlab, tanamning har tomoniga quyayotganini koʻrganimda, u ichimda harakat qiladi. Qizil bo'yoq bizning tanamizga quyiladu, chunki u mening ichimda shafqatsiz harakatlanishda davom etadi.
- Oh, xudoyim, ey Xudoyim, Jungkook. Sen meni chindan ham parchalab tashlaysan.
U bo'yoqqa bo'yalgan qo'li bilan og'riyotgan ko'krak uchim va ko'kraklarimga urib, harakatlanishda. Keyin uning qo'li tomog'imga borib, meni qattiq bo'g'adi, chunki u butun koʻz oldimni qizil ranga aylantirmaguncha ichimda harakatlanishni davom ettiradi.
Balandlikdan tushganimdan so'ng, oyoqlarimda turishga harakat qilaman. Lekin oyoqlarim qattiq silkinib, muvozanatni saqlolmay yiqilib tushamiz. Ikkimiz ham polda o'tirib, butun terimiz qizil bo'yoq bilan qoplanganda aqldan ozgandek qattiq nafas olamiz.
Keyin ko'zlarim ramkaga qaratilganda u mening siymomni suratda jonlantirishga harakat qilad. Men rasmda mening har bir egri chizig'imning naqshlarini ko'raman. Men Jungkookga maftunkor ko'zlari bilan qarayman, u gapirayotganda peshonamdan o'pib,
- Bu asar emasmi? kichkina Renard?
Deyishdan oldin uni mahkam quchoqlab boshimni chayqadim:
- Ha, janob Jeon. Men senj juda yaxshi ko'raman janob Jeon.
- Men seni ko'proq yaxshi ko'raman, mening kichkina Renardim. Ko'proq...
-Qimmatli qizim va mening eng katta raqibim allaqachon menga qarshi g'alaba qozongan deb o'ylashyaptimi? Ular meni ahmoq qilib, avval g'oyib bo'lib, keyin birdan paydo boʻli , birga meni yo'q qilishlari mumkin deb o'ylashadimi?
Ammo ular, agar hayvonlar shohi sher o'z sabrining chegarasiga yetsa, qanchalik xavfli bo'lishi mumkinligini bilishadimi?
Ular urush e'lon qilmagan, lekin urush allaqachon boshlanganini bilishlari kerak. Va bu urushda men o'z qoidalarimni o'rnataman, ularni parchalab tashlash uchun qurolimni koʻtarishim mumkin.
Mening aziz qizim, mening yovuz qurolim! Yaqinda senj ko'raman, azizam. Tez orada. Biz uchrashganimizda esa, dushmanim bilan birga menga xiyonat qilib, ruxsatimsiz unga turmushga chiqish orqali olgan qanotlaringni sindiraman.
𝐵𝑢 𝑚𝑒𝑛𝑔𝑎 𝑡𝑒𝑔𝑖𝑠ℎ𝑙𝑖 𝑓𝑎𝑛𝑓𝑖𝑐 𝑒𝑚𝑎𝑠.
𝐹𝑎𝑛𝑓𝑖𝑐𝑛𝑖 𝑊𝑎𝑡𝑡𝑝𝑎𝑑 𝑖𝑙𝑜𝑣𝑎𝑠𝑖𝑑𝑎𝑛 𝑜𝑙𝑖𝑏 𝑡𝑎𝑟𝑗𝑖𝑚𝑎 𝑞𝑖𝑙𝑦𝑎𝑏𝑚𝑎𝑛, 𝑖𝑚𝑙𝑜 𝑥𝑎𝑡𝑜𝑙𝑎𝑟𝑖 𝑢𝑐ℎ𝑢𝑛 𝑢𝑧𝑢𝑟 𝑠𝑜'𝑟𝑎𝑦𝑚𝑎𝑛.
𝐹𝑖𝑘𝑟𝑙𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔𝑖𝑧𝑛𝑖 𝑦𝑜𝑧𝑖𝑠ℎ𝑛𝑖 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑚𝑎𝑛𝑔♡