𝐌𝐀𝐒𝐓𝐄𝐑 | 𝐉𝐉𝐊
Hozirgi hayotim juda zerikarli bo'lib bormoqda. O'yin-kulgi, hayajon yo'q. Hayotimdagi hamma narsa zerikarli va ma’nosiz ko'rinadi. Hech narsa ongim va tanamdan bu bezovtalikni ketkaza olmadi. Ha, mening tanam, muntazam zerikarli tartibning bezovtaligidan yonadi. Zerikarli hayot meni qoniqtirmaydi.
Kabinetimda o'tirarkanman yana zerikish hisini tuydim. Kecha tungi navbatchilikda edim. Men tun bo'yi ogʻir jarohatlanganlar boʻlmida ish oʻtkazdim, og'ir bemor bilan shug'ullandim.
Bir paytlar men ogʻir jarohatlangalar bilan shugʻilanishni yoqtirardim, chunki bu o'lim bilan jang qilish qiyinligini his qilardim. Ammo bugungi kunda men u yerda ham hayajonni topolmayapman.
Aslida mendagi muammo shu. Men narsalarga boʻlgan qiziqishimni osongina yo'qotyapman va bu men uchun umuman yaxshi emas. Chunki narsalarga qiziqishlarim soʻnsa daxshatli fikrlarim meni xavli narsalarni qilishga undaydi. Mening daxshatli fikrlarim o'limni chorlaydi.
Charm oʻrindigʻimdan turib, qo'limni stolga uridim
-Yaxshi. Men uyga borib, dam olaman.
Lekin men kimni aldayapmam? Men hatto dam olishni xohlaymanmi? Qanday dam olaman? Qulay to'shakga yotib, dam olishmi? Yoki chuqur uyqumi? Bu men uchun imkonsiz, chunki menda uyqusizlikka klinik tashxis qo'yilgan.
Kecha tungi smenada bo'lsam ham, uxlamadim va smenam allaqachon tugagan bo'lsa-da, men uyga borish o'rniga o'z kabinetimda o'tirgandim. Nafaqat bu, men uyimda kasalxonadagiga qaraganda uch barobar ko'proq zerikaman.
Lekin hozir ham nima qila olaman? Hozir g'azablanayotganimni his qilyapman. Qiziqishning yo'qligi vaqt o'tishi bilan tobora kuchayib bormoqda.
Telefonimni qo'limga olib, oʻzimni chalgʻitish uchun bildirishnomalarni tekshiraman. Ehtimol, bugun bu zerikarli kun uchun, qiziqroa biror narsa toparman!
Bildirishnomalarni tekshirarkanman, birdan do'stimning xabarini ko'rib, bir ma'lumotni esladim. Bugun tibbiyot kollejimizning yangi birinchi kurslari uchun orientatsiya dasturi bo'lib o'tishini unutibman.
Men akademik darslar bilan aloqam yo'qligi uchun bu ma'lumotni qanday eslab qolishim mumkin! Men shifoxonada ishlayman, chunki bu menga ko'proq mos keladi, deb o'ylayman. Amaliyotni tugatganimdan so'ng, men boshqa sheriklarim kabi kollejda emas, shifoxonada ish boshladim.
Men zerikishdan boshqa hech narsa his qilmayotganim uchun, balki borib, orientatsiya dasturi qanday tashkil etilganini ko'rishim kerak, deb o'ylashdan oldin o'n soniya pauza qildim. Bu hozir men uchun yagona yaxshi variantga o'xshaydi.
Shuningdek, yangi yuzlar, yangi taqdirlar, ularning barchasi bugun shu yerda bo'ladi! Keyingi avlod shifokorlarini ko'rish imkoniyatini qo'ldan boy bermayman, shunday emasmi?
Lelefonimni cho'ntagimga surib, barmoqlarimga navbatchilik paytida yechgan uzuklarni taqaman, stetoskopimni tortmachaga, qulflab, manzilim tomon qadam qo'yaman.
Tez orada dastur o'tkaziladigan auditoriyaga yetib boraman. Katta auditoriya tilla rang mavzusida bezatilgan, barcha shifokorlar, kolejjning professor-o'qituvchilari va ko'plab yangi chehralar sahnaga nafislik qo'shmoqda.
Tilimni ichki yonog'imga burab, men o'zimga mos boʻlgan auditoriyaning ma'lum bir qorong'i burchagida o'tirdim.
Burchaklar va qorong'u joylar har doim mening eng sevimli joylarim bo'lgan.
Men bu yerda o'tirib, hech bo'lmaganda uzoq vaqtga meni ovutadigan qiziqarli narsaga e'tiborimni qaratishga harakat qilar ekanman, yana ishonchsizlikdan xo'rsinib qo'yaman, chunki bu yerda ham o'zimni yaxshiroq his qilmayapman.
Zerikarli hayot. Bu erda uzoq vaqt qololmayman deb o'ylamayman.
Oʻtirarkanman birdan amaliyot o‘tayotgan kichik o‘quvchilarimdan biri yonimga o‘tirib, darhol salomlashdi:
- Salom doktor Jeon! Sizni bu yerda ko'rish hayratlanarli!
OK, mana yana boshlandi. Yoqimli, muloyim va kamtar doktor Jeon niqobini kiyish vaqti keldi.
Men yosh yigitchaga yoqimli tarzda tabassum qilaman, bu manipulyatsiya harakatidan boshqa narsa emas,
- Oh, Han! Ha, aslida, men bu erga kelishim kerak deb o'yladim. Band bo'lganim uchun bunday yigʻlishlarda qatnashmaganimga ancha bo'ldi. Hamma narsani ko'rish uchun keldim.
Amaliyoting qanday o'tmoqda? Hammasi yaxshimi?
Han koʻzlari porlab, menga tabassum qaytaradi. Meni tabassumimdan farqli o'laroq, uning tabassumi o'zini namoyon qilish yoki manipulyatsiya qilish emas, balki samimiylikdan edi.
U darhol menga amaliyoti haqida gapira boshlaydi, men uning so'zlariga e'tibor qaratishga harakat qilaman.
Lekin, yana qiziqishsizlik ichimdan o'ldiradi va ichimdagi hayajonli fikrlarim cho'ntagimdan pichoqni chiqarib, qoni terisidan qanday oqayotganini ko'rish uchun uning tomog'ini kesishimni aytadi.
Ammo har doimgidek, fikrlarni bostirish men uchun toʻgʻri, yagona yo'ldir. Men bunga yoʻl qo'ymasligimni bilaman. Agar fikrlarim g'alaba qozonishiga yo'l qo'ysam, qanday qiyinchiliklarga duch kelishim mumkinligini bilaman.
Han uzoq vaqt gapiradi, men uning har bir so'zini tushunayotganimning belgisi sifatida boshimni qimirlatib turaman, aslida uning menga aytayotgan biror-bir so'ziga ham e'tiborimni qarata olmayman.
U suhbatni davom ettirar ekan, telefon qo'ng'irog'i kelib, nihoyat pauza qiladi. U telefon qo'ng'irog'ini olish uchun tashqariga chiqishdan oldin hayirlashdi va men yengil tortdim.
Hech bo'lmaganda u ketganidan xursandman. Men gapirishni yoqtirmayman va o'zimni haqiqiy o'zim bo'lmagan boshqa odamga o'xshab koʻrsatishim kerak.
Auditoriya oʻtarkanman yana bir necha daqiqam behuda o'tadi. Va bu vaqtga kelib, yana zerikdim. Atrofimdagi olomondan nafaqat zerikish hisi, balki g'azabni ham his qilaman.
Tadbir allaqachon boshlangan. Hozir zerikarli nutqini aytayotgan direktorning gapiga hamma jimgina quloq solmoqda.
Xo'rsinib, bir qarorga kelib, ketmoqchi bo'lganimda, butun diqqatim birdan ma'lum bir ovozga qaratiladi. Butun asab tizimim ogohlantiriladi, butun diqqatim kelgan ovozning manbasiga qaratiladi.
G'alati! Hayotimda hech qachon birovning ovozi nisbatan qiziqishni his qilganimni eslolmayman.
Ammo yana, qizning ovozi, bu butun borlig'imni silkitish qobiliyatiga ega bo'lgan ovoz turi. Ovoz juda ohangdor, juda tinchlantiruvchi va bir vaqtning o'zida juda seksual. Go'yo bu ovoz emas, balki sehrli afsun. Go'yo bu ovoz emas, balki farishtalar ohangi.
-Mmmh?, men ham nutqlarni yoqtirmayman. Bu juda zerikarli.
Ovoz egasini qidirayotganimda qulog'imga juda yaqindan xonimning ovozi keladi.
Ovoz kelayotgan tarafga ishonsizlik bilan qarar ekanman, nihoyat ovoz egasining oʻrindiqda o‘tirib, past ohangda gapirayotganini ko‘rdim.
Xudo! O'ylaymanki, bir ko'rishda yuragim bir zum to'xtab qoladi.
Ovoz egasi! U la'nati qo'g'irchoqqa o'xshaydi! Naqadar g'ayrioddiy, shunchalik hayratlanarli va jonli!
Qiz o'rindigʻimning qarshisida o'tirardi, chunki men uni aniq ko'rib turibman. Kichik nurlar to'g'ridan-to'g'ri unga tushib, uning sariq sochlarini yorqinroq qiladi. Uning terisi juda silliq va yumshoq ko'rinadi, shu zahotiyoq qo'limni uning terisga siljitish istagini his qildim.
O'sha qiz, yonida o'tirgan qiz bilan gaplashmoqda, ko'zlari ko'zoynagi ortida miltillaydi.
Bir yigit ularning yoniga ikki o'rindiq oldiga o'tirish uchun keladi va u o'rnidan turib, yigitga o'tib ketishi uchun joy ochdi. O'tib ketayotgan, yigit unga maftun bo'lgandek qaraydi va men yigitni ayblay olmayman.
U boshdan-oyoq tirik Qo'g'irchoq. Yaratguvchining butun mehr bilan ehtiyotkorlik bilan yaratilgan go'zal san'at asari.
Uning yuz xususiyatlari qanchalik aniq ko'rinsa, egnidagi keng kiyim va keng oq xalat tufayli tanasining tuzilishi umuman ko'rinmaydi. Uning qiyofasi begunohdir. Lekin baribir u men ko'rgan yuzidagi shahvoniy ko'rinishga ega bo'lgan har qanday ayolga qaraganda ancha chiroyli ko'rinardi.
U yana o‘rindig‘iga o‘tirdi va men o‘tirgan burchak tomonga qaradi. Ehtimol, u mening og'ir nigohlarimni allaqachon his qilgan va shuning uchun oʻziga qaratilgan juft ko'zlarni qidirmoqda.
U asabiy, qiziquvchan va kimdir uni kuzatib turgani haqidagi ma'lumotdan xavotirda ko'rinadi.
Ammo u meni ko'ra olmaydi. Chunki uning meni ko'rishiga yo'l qo'ymayman. Men qorong'i burchakda o'tirgandim va menda yashirinish va har doim qorong'ulik bilan birikish uchun ajoyib qobiliyat bor.
Men bolaligimdan bu narsalarni o'zlashtirganman. Qorong'uda yashirinish - mening sevimli ishim.
Uning o'ziga qaratilgan juft ko'zlarni topishga bo'lgan muvaffaqiyatsiz boʻladi va e’tibori yonma-yon o'tirib u bilan gaplashayotgan qizning gaplariga qaratiladi.
U boshini chayqab qoʻydi, qadini tik tutib oʻtirdi. Endi yashirin yo'nalishimga qaramay, u qiz bilan bezovta boʻlmasdan yana suhbatni davom etirdi.
Mening butun e'tiborim unga qaratildi va endi men uning suhbatini eshitaman,
-Ha, albatta. Ismim Zuha. Sen bilan tanishganimdan va suhbatlashganimdan xursandman, Jennifer.
Demak, Zuhq, bu uning ismi! Qanday go'zal ism! Xuddi u kabi.
-Instagram akkauntimni berishim mumkin. Bu ...
Men uning gaplarini tinglayman, ko'zlarimni undan uzoqlashtira olmayman. Menimcha, qiziqish vasvasasi allaqachon meni egallab oldi. Men o'zim qidirgan narsamni topganimni darhol tushunaman. Men nihoyat qiziqishimni topdim. Men bu qizga qiziqaman.
Ammo bir savol qolmoqda. Bu qiziqish turi hayotimda qanday paydo bo'ladi? Yoqimli, beg'ubor, kamtar va jentlmen, butun dunyo meni shunday taniydi? Yoki hech kim bilmagan narsa haqida boshqa yo'llar bilan harakat qilish orqalimi?
Qanday harakat bo'lishidan qat'i nazar, natija bir xil bo'lib qoladi. Bugun men topgan qo'g'irchoq. U qo'g'irchoq va men yana zerikmagunimcha u bilan o'ynayman.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Qo'g'irchoqning kasalxonadan chiqayotganini ko'rganimda tadbir tugaydi. Nafaqat keyotganini koʻryapman balki soyada yashirinib, uyiga qadar uni kuzatib boraman. Yaxshiyamki, u meni sezmaydi. Uni kimdir kuzatayotganligi haqida umumman shubha yo'q. U quloqchinlarida oʻynayotgan qoʻshiq bilan band.
Vaqti-vaqti bilan uning goʻzaligidan hayratga tushaman, uning ortidan ergashayotganimda, u uyiga qadar piyoda yuradi va ketoyotagan yo'llar mening uyim olib boradigan yo'ldir.
Men uchun ham xuddi shunday g'alati, qiziqarli va hayajonli.
Uni ulkan bino oldiga yetguncha kuzatib boraman va uning o'sha binoga kirishiga guvoh bo'laman. Baxtliman, menimch taqdir menga yordam berdi, chunki u kirgan bino men yashayotgan binoning ro‘parasida joylashgandi.
U bino ichida g'oyib bo'lganida, kerakli ma'lumotlarni yig'ish uchun tezda xavfsizlik xodimi tomon yurdim. U haqiqatan ham shu yerda yashayaptimi, qancha vaqt yashayotgani haqidagi ma'lumotlar. Agar u shu yerda yashayotgan bo'lsa, kim bilan va qaysi qavatda.
Hech bir qo'riqchi mijozlatining shaxsiy ma'lumotlarini oshkor qilmaydi, lekin men butun borlig'im bilan ishonadigan qoida bor
"Pul va manipulyatsiya har qanday narsani harakatga keltirishi mumkin".
Va u har doim ham xuddi hozirgidek oʻzini oqlaydi. Men barcha kerakli ma'lumotlarni olib bildimki, u yettinchi qavatdagi xonaga ikki kun oldin ko'chib o'tgan va u yolg'iz yashaydi, chunki bu joy kollejdan eng yaqin va oson aloqa yo'li.
Menga yana bir bor omad kulib boqdi, chunki uning uyi o'sha qarama-qarshi binodan uyimning ostida, men sakkizinchi qavatda yashayman. Bu men uni balkonimdan kuzatish uchun o'z usullarimdan foydalanishim mumkinligini anglatadi!
Ko‘zlarimda kulgili uchqunlar chaqnab, yovuz jilmayib, nafasim ostidan pichirlar ekanman, tilimni pastki labimning burchagidagi metall pirsinglarga o‘tkazaman.
Taqdir senni menga roʻbaro qildi qo'g'irchoq. Koinot sen bilan o'ynashimni va senga egalik qilishimni xohlaydi va shuning uchun sen shu yerdasan.
Bugundan boshlab men o'zimni yagona Ustang deb e'lon qilaman va sen faqat menga tegishli bo'lishingga qaror qildim. Sendagi bor hamma narsan menga tegishli bo'ladi. Hech bo'lmaganda sendan zerikmagunimcha.
Qo'llarimni yuvib, oynaga qarab, o'zimni oxirgi marta tekshirib, kollej yuvinish xonasidan tashqariga qadam tashladim.
Bugun anatomiya fanidan og'zaki va amaliy imtihon bo'lib o'tdi, bu men uchun yaxshi yakunlandi. Ammo o'lik jasadni amaliy ravishda ajratish va diseksiyon( kesish, ajratish va oʻrganish uchun maxsus xona) xonamizning muhiti tufayli men hozir o'lik jasad va formalin(metanal moda, dizenfeksiyada ishlatiladi) kabi hidlanganman.
Bizning barcha darslarimiz va imtihonlarimiz bugun yakunlandi va men sakkiz soat kollejda boʻlganimdan juda charchadim. Endi men uyga borib, dush qabul qilishdan boshqa hech narsa qilmoqchi emasman. Dush - bu meni tuzatadigan yagona narsa.
Qolaversa, ikki do'stim ham bugun kollejda yo'q. Jennifer va Loke. Yagona yaqin do'stim Jenniferning isitmasi bor, shuning uchun u bugun darslarga kela olmadi. Lokega kelsak, u bugun nega kelmaganini bilmayman.
Garchi Lokeni o'zimga yaqinroq deb hisoblamasam ham, lekin u o'tgan hafta men va Jennifer bilan bir guruhda bo'lganidan beri biz doimo birgamiz. Shunday qilib, u endi do'stga o'xshaydi.
Men shunday hisoblayman. Chunki Lokes, bu shunchaki do'st emas va men buni uning menga qarashidan his qila olaman. Loke menga yoqadi va men buni bilaman, lekin doʻst sifatida.
Loke nimani his qilishi menga qiziq emas. Tan olaman, u yaxshi ko'rinishga ega, aqlli va juda yaxshi yigit, lekin men uni boshqa yo'l bilan jalb qilishni istamayman.
Garchi Lokening his-tuyg'ulari meni qiziqtirmasa ham, lekin boshqa birov bor. U zulmatda yashiringan yirtqich hayvondan boshqa hech kim emas. Mening soyam, mening taqibchim.
U Lokening his-tuyg'ulariga umuman ahamiyat bermaydi. U faqat o'yinchogʻining birovning qo'liga tushmasligi haqida qayg'uradi. Faqat unga tegishli ekanligi haqida qayg'uradi.
Ammo yana, u meni oʻzining qo'g'irchog'i deb da'vo qildi, haqiqatan ham unikimanmi?
Hech qachon. Men hech qachon uning yoki boshqa birovniki boʻlmayman. Hech kim menga egalik qila olmaydi va meni boshqara olmaydi. Hech qanday holatda ham. Men hech kimning yashirin qorong'u istaklarimdan o'zimga qarshi foydalanishiga yo'l qo'ymayman. U mening taqibchim, u meni o'zining haqiqiy qo'g'irchog'i kabi boʻlishga majbur qila olmaydi.
Shunday qilib, ikki kun oldin u menga Lokedan uzoqroq turishim bilan tahdid qilgan xatni yuborganida, unga umuman quloq solmadim. Men odatdagidek va kerak bo'lganidek, Loke bilan birga bo'ldim. Chunki biz bir guruhdamiz va tibbiyot sohasi hammasi jamoaviy ish bilan bogʻliq.
Stalkerimga bu yoʻnalishim yoqmadi. U meni Loke bilan ko'rdi, qo'li yelkamda bo'lganida men bilan kulayotganini ko'rdi va kecha kechasi bir suratini ogohlantirish uchun yubordi. Men bu ogohlantirishga e'tibor bermadim va befarqdek yashadim.
Ammo kecha tunda undan kelgan xaabrdan keyin boshqa narsa yuz berdi. Kecha taqibchim noma'lum raqamdan xabar yozdi. U mening raqamimni qanday olganini bilmayman, lekin manzilimni biladigan va mening kundalik hayotimni qanday kechayotganini suratga oladigan odam, albatta, raqamimni ham topa oladi. Menimcha, u boshidanoq bu raqamimni bilgan. Kecha u birinchi marta menga xabar yozish uchun foydalandi.
Kecha tundagi jonatma har doimgidek uch xil atirgullar, rasmlar va xatlar bilan keldi, lekin kecha kechasi u menga alohida xabar yozdi. U menga Lokening tizzasida o‘tirgan suratimni yubordi, bu Lokesning tizzasiga qoqilib, tasodifan yiqilib tushishim tufayli sodir bo‘ldi. U menga o'sha rasmni yubordi va menga xabar yozdi:
📨: "Sen meni bo'sh tahdidlar qiladi deb o'ylaysanmi, Qo'g'irchoq? Men shunchaki barcha harakatingni unutib, itoatsizlika qilishinga yoʻl qoʻyaman deb o'ylaysanmi? O'sha bola senga tegishiga va senga shunday qarashga ruxsat beraman deb o'ylaysanmi? Xo'sh, men haqimda qancha o'ylaysang, shuncha chuqurroq o'ylab ko'r. Chunki sen, meni tasavvuringga ham sigʻdirolmaysan. Sen men qanday chegaralrani kesib o'ta olishimni ham o'ylay olmaysan”
Men xabarni bir necha marta diqqat bilan o'qib chiqdim.
Va javob sifatida men hech narsaga javob bermadim, xabarning nusxasini oldim va shu zahotiyoq bu raqamni qora roʻyxatga qoʻshdim.
Chunki u bunga loyiq.
Taʼqibchim haqida oʻylab, yuvinish xonasidan chiqaman. Tibbiyot fanining dars soati allaqachon tugaganligi sababli, barcha bo'limlarning ko'p talabalari ketishgandi. Natijada koridor ham shunchalik bo'sh, men yolg'iz lift tomon yuraman.
Yo'lak bo'ylab yurib, bo'sh sinflarni kesib o'tayotganimda, to'satdan men bilan bir daqiqadan so'ng hayratlanarli narsa yuz berdi.
Katta bir juft qo'l, katta tortishish kuchi bilan to'satdan kollejimizdagi eng qorong'i sinf xonasiga sudrab kirdi.
Sumkam qoʻlimdan chiqib ketdi, butun borlig'imni qoʻrquv egalladi, chunki men qorong'i sinfda orqamdan ushlab turgan odamni his qildim. Odamning ushlashi juda kuchli va men hozir juda katta zarba ostidaman.
Bu kollejimizdagi sinf xonalaridan biri bo'lib, quyoshli kunlarda ham bu yerga yorug'lik kerak edi.
Meni qattiq ushlab turgan katta qo‘llarda, albatta, qo‘lqoplar borligini his qilib, chuqur nafas olaman. Zulmatdagi kuch va jismoniy ko'rinishga qarab, meni ushlab turgan odam ekanligiga ishonchim komil.
Men darhol kim bo'lishi mumkinligini taxmin qilaman. Ishonchim komil bo'lmasa-da, lekin u bo'lish ehtimoli juda yuqori. U, mening taqibchim. Balki faqat u.
Ammo gap shundaki, meni kim ushlab turgan bo'lishidan qat'i nazar, u men uchun xavfdan boshqa narsa emas. Vaqtni behuda sarflamasdan, darhol kurashni boshlayman va o'zimni bu odamning qo'lidan ozod qilish uchun qattiq kurashaman.
Men tanamni iloji boricha barqaror va kuchli harakatlantiraman va kurashimning natijasi faqat qo'llarim va yelkamni mahkam qisiladi
Qanchalik uning qo'lidan uzoqlashishga harakat qilsam, u meni shunchalik qattiqroq ushlab turdi.
- Iplari uzilib raqsga tushayotgan qo'g'irchoq kabi harakat qilishni bas qil. Men seni hali sindirmadim. Mening qimmatbaho qo'g'irchogʻim.
O'ylaganlarim to'g'ri ekanligini tasdiqlaganimdan so'ng, bu so'zlar qalbimning tubiga tushdi. Meni bu yerga sudrab kelgan faqat U emas. U. Ta'qibchi. Yirtqich hayvon.
- Meni qo'yib yubor, ahmoq. Men qo'g'irchogʻing emasman. Hech qachon boʻlmayman.
U qo'limdan ushlab, bilagimni buradi, qo'limni orqamga bosdi va men tomon gapirayotganda ularni mahkam ushladi,
- Oxirgi marta senga nima dedim Qoʻgʻirchoq? Yomon og'zing meni o'giradi. Yana bir narsani aniq bil Qo'g'irchoq, ajoyib kurashishlaring menga faqat omon qolishim uchun zarur bo'lgan hayajon va tetiklikni beradi.
Men yana harakat qilmoqchiman, lekin bu safar u meni oldinga siljitadi va tez orada sinfdagi katta stoligw to'qnashib ketdim. Va hech narsani hisoblashga vaqt topolmay, men stolga egdi, boshim va tanamning old qismi qattiq stolga bosiladi, orqam esa to'liq egiladi.
- Raqamimni qora roʻyxatga qoʻshib to'g'ri ish deb o'yladingmi? Orqaga o'tirib, senga yopishgan yigitni tomosha qilaman deb o'ylaganmidingmi?
U chuqur va xotirjam ovoz bilan gapiradi, bu menga qo'rqinchli tuyuladi. Uning ohangidagi xotirjamlik xayolimga faqat qo'rquv qo'shishdan boshqa hech narsa qilmaydi.
U menga koʻrsatayotgan kuchdan, men bu holatdan harakat qilishim yoki turishimga imkonim yo'q.
- Nega? Nega men? Menda nimani ko'ryapsan? Mendan nima istaysan?
Men undan qoʻrquvimni yaxshirmay zaif ovoz bilan so'rayman, lekin u savolimga umuman javob bermaydi. Buning o'rniga men orqamdan nimadir bilan qo'llarimni bog'layotganini his qilyapman.
U qo‘llarimni mahkam bog‘lagandan so‘ng, xalatimni belimgacha ko‘tarayotganini sezdim. Keyin uning qo'lqopli qoʻli, shimimga yetib bordi, u shimning belidan ushlab, pastga torta boshladi.
Qo'rquv, qiziquvchanlik, hayajon va asabiylik aralash tuyg'ular titroq ovoz bilan gapirayotganimda menga qattiq ta'sir qildi,
U shimimni tizzamgacha tortadi, meni ichki kiyimda qoldirib, ortimning go‘shtini ushlaydi.
- Seni itoatsizliging uchun jazolayman.
Keskin harakata ichki kiyimimni pastga tortadi
Uni endi toʻxtatishning iloji yo'q.
U men bilan qilayotgan ishlariga chidashdan boshqa hech narsa qila olmayman, birdan xona qorong'i ekanligidan xursandman va shuning uchun u zavqlanmoqchi bo'lgan yalang'och tanamni ko'ra olmaydi.
Bir lahzalik pauza, miltillovchi yorug'lik va ko'z ochib yumguncha ortimga katta zarba tushadi. Men boshimni chayqab, unga savol berganimda, darhol og'riqdan nola chiqadi:
- Sen meni bunday suratga ololmaysan? Sen ablah...
Qattiqroq nola qilganim uchun ort yonog'imga yana bir kuchli tarsaki tushadi.
- Qo'g'irchoq og'zing odobsiz soʻzlarni gapirganida nima bo'lishini aytmadimmi?
Bir lahzalik toʻxtalish, keyin uning yana qattiq urganini his qilaman. Bu safar u meni urganida terisining iliqligini his qila olaman, bu esa uning qo'lqoplari endi qo'lida yo'qligini anglatafi. Xuddi oxirgi marta bo'lgani kabi, terimni his qilish uchun qo'lqoplarini yechdi.
Terimdagi yonish hissi tufayli ko'zlarim darhol yoshlanadi. Uning har bir tarsakida yonadi, men uning har bir zarbasida yig'lab yuboraman.
Vaqt oʻtgani sari og'riq asta-sekin zavqlanish nolasiga aylanib borayotgan uyatsiz nolalarimni bosishga urinib ko'rganimda, u menga qattiq tarsaki tushiradi.
Ammo ey xudo, meni qutqar, chunki endi og'zimdan chiqishi mumkin boʻlmagan uyatsiz muhtoj tovushlarni boshqarolmayman. Xuddi mening oyoqlarim orasidagi namlikni nazorat qila olmaganim kabi.
Ha! Qorong'ida menga hujum qilayotgan ta'qibchim tomonidan qilinayotgan harakatdan nam bo'ldim. Bu aqldan ozgandek tuyiladi lekin men hech narsa qila olmayman. Tanam, ongim bilan umuman hamkorlik qilmaydi, Men aqldan ozganman, chunki u meni urishi juda yaxshi tuyuladi.
- Meni oldimda beg'ubordek harakat qila olmaysan. Siz mening qo'g'irchog'imsan va qo'g'irchoqlar xo'jayinlarining aytganlarini tinglashlari kerak.
- Ha, men seni ustangman. Men senga, qo'g'irchogʻimga egalik qilaman. Sen menikisan.
Men nolalarimni bosish uchun pastki labimni qattiq tishlaganimda, u meni qatorasiga uch martda uradi. Chunki men unga nima qilmasin, ahmoq ongimga yoqayotganini bilishiga ruxsat berolmayman. Menga qarshi g‘alaba qozonishiga yo‘l qo‘ya olmayman. Men qila olmayman.
Balki u jim bo'lishga urinishimga e'tibor bergandir va shuning uchun u nafaqat meni uradi, balki tanamga tirnoqlari kiritadi.
- Qo'g'irchoq sen bilan birga bo'lganingda ovozlaringni, og'zingdagi nolani bosishga urinmang. Sening ovozing, nolang, yig'lashing mening eng sevimli ohangim.
- Bu senga jazo bo'lishi kerak edi, to'g'rimi? Ammo sen bundan juda zavqlanayotganingni qara.
Men boshimni ko'taraman, uning fikriga qo'shilmaslik uchun boshimni silkitaman, lekin u gapirayotganda boshimni pastga suradi,
- Sen nam qo'g'irchoqsan. Sen men uchun juda namsan. Bu senga yoqmayotagnini inkor qila olmaysan.
Keyin u qo'lini sekin ichki sonlarimga siljiyotganini his qilganimda tarsakilari to'xtaydi.
Men teginishi bilan titraganimda, uyatdan o'layotganimni his qilyapman, chunki u qo'lini bir oz yuqoriga ko'tarib, ichki sonlarimga olib borsa, hozir uning uchun qanchalik nam ekanligim haqida aniq ma'lumotga ega bo'ladi.
Va men o'ylagandek, u buni aniq qiladi.
U sekin gapirar ekan, og'zidan chuqur kulgu chiqishiga imkon beradi,
- Bu men g'amxo'rlik qilishimni xohlaydi. Shunday emasmi, qoʻgʻirchoq?
U bosh barmog'i bilan sekin ishqalayotganini his qilganimda, javobga jim qolaman.
O'sha paytda men juda katta ahmoqona va shubhali ish qilganimda, uyatsiz nola og'zimdan chiqib ketadi. Menga nima bo'layotganini bilmayman, lekin endi uni boshqara olmayman. Menga nimadir kerak, men ko'proq narsani his qilishim kerak. Boshimni chalkashtiradi, butun vujudim allaqachon yonmoqda. Bu meni aqldan ozdirmoqda.
- Iltimos, nima? Seni kelishga majbur qilishimni xohlaysanmi?
Uning orqadan xirillab turganini sezib, boshimni sekin qimirlataman. Keyin men baland ovozda nola qilganimda, u bir barmog'ini ichimga itaryotganini his qildim,
U yashirin iltimosimni qabul qiladi, men xohlagan narsani beradi. Tanasining g'irligining yarmi orqamda, u barmog'idagi bosimni oshirganida boshini orqamga qo'yganini his qilyapman. Ko'p o'tmay ichimda harakat paydo bo'ladi, baland ovozda yig'layman, haddan tashqari ko'p narsalarni his qilaman.
Keyin ko'zlarim xiralashadi, men qichqiraman va tez orada uning teginishidan hech qachon qilmasligim kerak bo'lgan narsani qilaman. Yana bir bor men stalkerlarimning qo'liga tushdim. Notanishning qo'liga.
Men butunlay kuchiz qolganimda, yorugʻlik miltillaydi, u mening yalangʻoch ortimni yana bir suratga olayotganini his qildim.
- Ajoyib. Qo'l izlarim teringda juda chiroyli ko'rinadi. Men yasagan ajoyib asar.
U men bilan gaplashayotfan, nihoyat qo'limni yechayotganini his qilyapman, va sekin gapirayotganlarini tinglayman,
- Sen o'z jazongni olding. Va u ham o'z jazosini oldi. Menikini olishga uringan yigitcha saboq oldi. Hozir o'zimni yaxshi his qilyapman.
Buni aytib, xuddi o'sha kechasi telefon kabinasidan g'oyib bo'lgani kabi yana sinfdan g'oyib bo'ladi. U soyada yoʻqoldi. Oxirgi martadagidek yuzini ko'rolmadim. Yo'q, bu safar men uning yuziga qaray olmadim.
