𝗔𝗴𝗲 𝗚𝗮𝗽 | 𝗝𝗝𝗞
Jungkook ichkariga qadam qo‘yganida sarosimaga tushdi. Mehmonxonada oʻtirgan, Manchae, qog'ozlar bilan o'ralgandi va bir yigitga kulib turardi.
Jungkookning yuragi ogʻridi, rashk va qo'rquv aralashmasi uni kemirardi. Manchae yuqoriga qaraganida, uning tabassumi soʻndi.
-Bu kim? deb so'radi Jungkook, ovozi bir xil bo'lsa-da, ko'zlari bezovtaligini koʻrsatib xiyonat qilardi.
Manchae yigitga qaradi va yana Jungkookga qaradi.
-Bu Jekson, mening masofaviy ta’lim kursimdagi do'stim. Biz birgalikda loyiha ustida ishlayapmiz.
Jekson do‘stona tabassum bilan o‘rnidan turdi.
-Tanishganimdan xursandman, janob. Manchae menga siz haqingizda gapirib berdi.
Jungkook qoʻlini choʻzishga majburlab jilmayib qoʻydi.
-Sen bilan ham tanishganimdan xursandman, Jekson.
Qo'l siqish qisqa, ammo qat'iy edi. Jungkook o'z uyida o'zini begonadek his qilardi. U devordagi soatga qaradi: 23:30.
Odatda, Manchae bunchalik kech ishlashni hohlamasdi. Bu kecha esa ahamiyat bermaganga o'xshaydi.
Noqulay sukunatni Jekson buzdi.
-Manchae bilan loyihaning ba'zi tafsilotlarini ko'rib chiqayotgandik. Vaqtimiz cheklangan.
Jungkook bezovtaligini yashirishga urinib, bosh irg'adi.
— Tushundim, ishingizga xalaqit bermay.
Manchaening ko'zlari aybdorlik hissi bilan miltilladi.
-Siz xalaqit bermayapsiz, Jungkook aka. Biz endigina tugatayotgandik.
Yigit havodagi taranglikni sezib, bir qadam orqaga chekindi.
-Ketishim kerak, dedi u tezda narsalarini oldi, lekin Manchae uni to'xtatdi.
- Jekson toʻxta, dedi u ovozi endi yumshoqroq boʻldi.
-Men qolib, loyihani tugatishiniznu xohlayman.
Jekson nima qilishni bilmay, Manchae va Jungkook orasiga qoldi.
— Ishonching komilmi?, so'radi u ehtiyotkorlik bilan Jungkookga tikilib.
Manchae bosh irg'adi, uning ko'zlaridagu nigoh qat'iy edi.
-Ha, ishonchim komil. Bizda tayyorlanish uchun belgilangan muddat bor va men hech qanday muammoning bunga xalaqit berishiga yo'l qo'ymayman.
Jekson boshini qimirlatishda oldin bir oz taraddudlandi.
– Mayli, qolaman, dedi u ovozida yengillik sezilib.
Jungkook, Manchae va Jekson loyihalariga qaytganlarini tomosha qildi, xonadagi muhit tarang va noqulay edi.
Soat yarim tundan oshdi, soatning qo'ng'irog'i sokin uyda aks-sado berdi. Manchae, Jungkook yana ovqat yemayotganini anglab, nafasi ostida soʻkindi.
Loyihani tugatish uchun jami 6 soatlik mashaqqatli mehnat talab qilindi, lekin nihoyat amalga oshdi.
U hozirgacha och qolgan bo'lsa kerak, lekin, albatta, o'zini qiynab o'ldirish afzal koʻradi deb o'yladi u kinoya bilan.
-Jekson, kechirasan, lekin men Jungkook akamga tayyorlab berishim kerak, sen ham uyga qaytishdan oldin biz bilan kechki ovqatlanasanmi? Ishonchim komilki, sen ham och qolding, dedi Manchae.
Jekson o‘rnidan turib, qotib qolgan mushaklarini cho‘zdi:
-Qanday qilib men do‘stim Manchae pishirgan mazali taomni inkor eta olaman.
Manchae bugun kunduzi ertaroq pishirgan taomni qizdira boshlaganida, Jekson uning ortidan oshxonaga kirib bordi, uning ovozida ularning loyihasi uchun hayajon sezilib turardi.
Ular loyihasi haqida suhbatlashdi, gaproyganda qo'llari beixtiyor havoda harakatlandi. Manchae uning ishtiyoqini ijobiy deb bilib, ishtiyoqidan kulardi.
-Shunday qilib, biz oʻrgangan ushbu yangi algoritmni amalga oshirishimiz mumkin deb o'yladim. Bu dasturimizning samaradorligini chindan ham yaxshilashi mumkin, dedi Jekson, ko'zlari hayajondan porlab.
Manchae bosh chayqadi, uning fikrlarini tinglar ekan, uning tabassumi iliq edi.
-Bu ajoyib g'oyaga o'xshaydi. Kel, buni aniq ko'rib chiqamiz, deb javob berdi u Jeksonning loyihasiga bunchalik chuqur kirishganidan hayratda edi.
Bu orada, Jungkook shovqinsiz kabinasidan chiqib, hojatxonaga ketayotgan edi.
Oshxona yonidan o'tib ketayotib, Manchae ovqat pishirayotganiga ko'zi tushdi, uning yonida Jekson sabzavotlarni yuvishda yordam berayotgandi. Jeksonning minnatdorchilik so‘zlarini eshitib, uning yuragini rashk va pushaymonlik azobi egalladi.
-Sen pishirgan taom eng mazalisi, Manchae.
Bugun maxsus muolaja olganimdan o'zimni juda baxtiyor his qilyapman, dedi Jekson, Manchaega qaragancha samimiy tabassum bilan.
Jungkookni aybdorlik to‘lqini bosib turganini his qildi, u o‘sha yerda turib, indamay Manchae va Jeksonni kuzatdi.
U o'sha paytda Manchaening o'tmishdagi harakatlarini naqadar qadrsiz deb bilganini tushundi. Manchae har doim yonida bo'lib, unga shikoyat qilmasdan ovqat pishiradi deb o'ylagan edi, lekin endi u qanchalik xato qilganini ko'rdi.
Jungkookning yuragini afsus va aybdorlik his egalladi. Aydorlikdan ogʻriyotagan yuragi bilan u jimgina xonasiga qaytib kirdi.
Xonaga kirgan Jungkook stulga o'tirdi, xayoli Manchae haqidagi o'ylar bilan band edi.
Bir necha daqiqadan so'ng Jungkookning xonasi eshigi ohista taqilladi. U bir zum ikkilanib qoldi, nima kutayotganini bilmay, eshikni ochishdan oldin Manchaebing ifodasini o'qib bo'lmas holatda turganini ko'rdi.
-Jungkook aka, kechki ovqatga qo'shilishni xohlaysizmi?, so'radi u sovuq ohangda, lekin ovozida tashvish bor edi.
Jungkook uning taklifiga ko'ra ko'ksida iliqlik paydo bo'lganini his qildi, lekin Jungkook uning ortidan ovqat stoliga ergashar ekan, u tezda so'ndi. Xonada Jeksonning o'tirganini payqadi, u Manchae bilan suhbatlashganda yuzida tabassum paydo bo'ldi.
Jungkook yana tashqaridan, uni kuzatayitganini anglab, yuragi siqildi.
Jungkook kechki ovqatdan keyin yaan xonasiga qaytdi, uning atrofidagi sukunat ichidagi g'alayonni yanada kuchaytirdi. U ovqat stolida kulib gaplashayotgan Manchae va Jeksonning tasvirini hayolidan chiqara olmadi, ularning do'stligi u va Manchae o'rtasidagi keskinlikdan farq qiladi.
Ularning suhbatini tinglar ekan, rashk va g‘azab egalladi. U nega Manchae, Jekson bilan bunchalik bemalol boʻlganini, nega Manchae undan uzoqlashib, begona bilan kulib, hazillashganini tushuna olmadi.
Bir necha daqiqadan so'ng Jungkookning xonasi eshigi ohista taqilladi. Manchae ichkariga kirdi, ikkilanib, unga yaqinlashdi.
-Jungkook aka men... Agar Jekson bu kechada qolsa yaxshi bo'larmidi, deb so'ramoqchi edim, dedi ovozi mayinlik bilan.
Jungkook Jekson ularning uyida qolishini o'ylab, bezovta boʻldi, lekin Mabchae iltimosini rad eta olmasligini bilardi.
— Nega bu yerda qolishi kerak?, so'radi Jungkook ohangini betaraf saqlashga urinib.
Manchae xo'rsindi, uning yuzida xavotirli nigoh paydo bo'ldi.
-Kech bo'ldi, u hali haydovchilik guvohnomasini olmagan. Uning shu soatda yolg'iz yo'lda bo'lishini xohlamayman, aks holda siz uni tashlab kelsangiz ham bo'ladi...?, deya tushuntirdi u.
Jungkook bir zum jim qolib, imkoniyatlarini o'ylab ko'rdi. U Jeksonning qolishini istamasdi, lekin uning xavf ostida qolishini ham xohlamasdi.
-Men uni uyiga tashlab qo'yishim mumkin, dedi Jungkook Manchae rozi bo'lishiga umid qilib.
Manchae uning taklifidan hayratda qoldi.
-Ishonchingiz komilmi? Kech bo'ldi dedi u xavotiri aniq sezilib.
Jungkook boshini qimirlatib, oldingi xatti-harakatlarini tuzatishga qaror qildi.
-Ishonchim komil, men uni uyiga tashlab qo'yaman, dedi u stolidan turib.
Manchae minnatdorlik bilan jilmayib qo'ydi, ko'zlari yumshab ketdi.
-Rahmat, Jungkook aka. Men Jeksonga xabar beraman, dedi u xonadan chiqishdan oldin.
Jungkook Jeksonni olib ketarkan, ular orasida jimjitlik hukm surardi. To'satdan Jekson sukunatni buzib gapirdi.
- Manchaega aytishni unutibman, janob Jeon, ertaga kollej bayramiga va bayramdan keyingi kechaga kelsin, deb ayta olasizmi. Biz masofaviy o'qish rejimidamiz, lekin kollej bizni ham bu tadbirlarga taklif qiladi. Manchae kollejga umuman kelmasligi haqida aytib, qarorida qa’tiy qoldi, shuning uchun uni kollejga nima uchun kelishini bilmayman, iltimos...dedi Jekson muloyim ovoz bilan.
Jungkook Manchae u tufayli taslim bo'lganini anglab, yuragida og'riq paydo bo'ldi.
-U nikoh uchun shunday qilganinj aytdimi?, deb soʻradi Jungkook, ovozi hissiyotga toʻla.
-Yoki homiladorligi tufaylimi?
Jungkook rulni mahkam ushladi. Jekson Jungkookga qaradi, yuzida mayin tabassum paydo bo'ldi.
-Kimdir shunday deb o'ylashi mumkin, lekin men Manchaeni bir necha kun ichida tanigan boʻlsam ham, u sizni juda yaxshi ko'rganini uchun, nikohni sabab qilmadi, deb javob berdi u va bu so'zlar Jungkokga mushtek uruldi.
Jungkook Manchaening oʻziga bo'lgan muhabbati chuqurligini anglab, ko'zlari namlqndi. U juda ko'p narsadan voz kechdi, ammo buning uchun bundan nolimagan yoki xafa bo'lgandi.
Jungkook Jeksonni tashlab, uyiga qaytganida, yuragi aybdorlik va pushaymonlik hissini his qildi. U Manchae bilan hamma narsani to'g'rilashi, uni qanchalik qadrlashini va u uchun qilgan barcha ishlarini ko'rsatishi kerakligini bilardi.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
[Ertalab]
Jungkook odatdagidan ertaroq uyg'ondi, tongning dastlabki nuri pardalar orasidan o'rmaladi. Kechagi voqealar uning xayolida hamon og‘irligicha qolgandi. U soatga qaradi: 6:00. U oyoqlarini karavotning yon tomoniga silkitib o'tirib, qo'lini sochlari orasidan o'tkazdi.
Bir lahzaga u odatdagi ertalabki odatining bir qismi sifatida Manchaening xonasiga borishni, uni muloyimlik bilan uyg'otish va kun boshlanishidan oldin bir necha sokin lahzalarni birga baham ko'rishni o'yladi.
Lekin ular orasidagi keskinlik va hal etilmagan masalalarni eslab, o‘zini to‘xtatdi. U kechagi xatti-harakatlaridan keyin emas, balki hozir uning yuzini ko'rishni istamasligini bilardi. Og'ir xo'rsinib, u bunga qarshi qaror qildi.
Buning o'rniga u stolidan qogʻoz va ruchka olib qisqacha narsa yozdi:
“Manchae, ertalab soat 9 ga tayyor bo'l. Men tez orada uyga qaytaman. Meni hal qilishim kerak bo'lgan ishlarim bor."
Jungkook qog'ozni oshxona peshtaxtasiga u ilgʻay oladigan joyga qo'ydi va keyin kiyinishga kirishdi. Uning kayfiyati tushkun boʻlgani uchun sodda kiyimlarni tanladi.
Tez nonushta qilgandan so'ng, u mashinasining kalitlarini olib, uyni tark etdi.
U klubga ketayotganda, uning ichida umidsizlik paydo bo'ldi. Rulni mahkam ushlaganidan qoʻl tomirlari boʻrtib chiqib, barmoqlari oqarib ketdi.
Bu soatda ko'chalar deyarli bo'm-bo'sh edi, bu unga shahar bo'ylab to'xtovsiz tezlikda harakatlanishiga imkon berdi.
Kechagi tun haqidagi fikrlar uning xayolida g'azab, aybdorlik va qat'iyatning aralashmasini takroran his qildirdi.
Klub atrofidagi hudud huvillagan, odatda uyushtirilgan gavjum tungi hayotga nisbatan deyarli jim-jit edi. Jungkook mashinasini qo'yib, asablarini tinchlantirishga urinib chuqur nafas oldi. Kecha barmen Pesso bergan kirish kartasi bilan u ichkariga kirdi.
Klub bo'm-bo'sh edi, tundagi tartibsizlikning oqibatlari xira yorug'likda ko'rinib turardi. Singan stakanlar, to‘kilgan ichimliklar va tartibsiz boʻlib ketgan stullar tungi buzuqlikni tasvirlab berdi.
U sokin bo'shliqdan maqsadli yurdi, qadam tovushlari kafel bilan qoplangan polda aks sado berdi.
U dam olish joyiga yaqinlashganda, divanda boshini qo'llari bilan oʻrab o'tirgan Rimni ko'rdi. U parishon va baxtsiz ko'rinardi, nafasi ostida la'natlardi.
Jungkookning lablari sovuq va hisoblangan tabassumga aylanib, unga yaqinlashdi.
-Menejer bilan tuning qanday o'tdi? Uning ovozi past, zaharli edi.
Rimning boshi ko'tarildi, uning ko'zlari qisildi.
— Bu yerda nima qilyabsan? deb xirilladi u, ovozi g‘azab va sarosimaga to‘ldi.
-Bir necha oylardan beri ko'rinmading va endi bu yerda kutilmaganda paydo bo'lding?
Ha albatta u dori tufayli haqiqatan ham har bir voqeani unutgan.
Jungkookning tabassumi chuqurlashdi, og'zining burchaklari dahshatli tarzda burishdi.
-Yoʻq bunday emas?, dedi u ohangini bezovta qiladigan darajada xotirjamlik bilan. Uning ovozi xavfli darajada past edi:
-Men yaqinda klubda keldim, hmm?
Rimning qoni muzlab ketdi. Jungkookning muzdek ohangi u uchun unchalik yoqimli belgi emas edi.
-Kechagi narsalarni eslay olmaysanmi?
Rimning yuzi g'azab va qo'rquvdan burishdi, uning fikri bo'shliqlarni to'ldirish uchun yugurdi.
-Nima qilding?, radi u vahima ichidan ovozi balandlab.
-Ko'p narsa qilganim yoʻq, deb javob berdi Jungkook, ovozi silliq va sovuq edi.
-Xitoyning Tit falsafasi bor. Bir paytlar har bir harakatga teng va qarama-qarshi harakat bo'lishi kerak deb ishongan bir qirol bor edi.
Qirolga esa bir saroy a’yoni hiyonat qilgan. Qirol uni o'ldirish o'rniga, xiyonatadan azob chekani uchun saroy a'yonini ham xuddi shunday azoblash rejasini ishlab chiqdi.
-Gapni choʻzishni to'xtatib, to'g'ri javob beri, qichqirdi u.
Jungkook kulib yubordi, qorong'u ovoz Rimning umurtqasuni titratdi. U divanda Rimning yoniga o'tirdi,
-Kiyimlaringni tezda kiyib oldingmi? Hurmatli menejer bilan ko'proq vaqt o'tkazishni xohlamaysanmi?
Rimning ko'zlari hayratda katta bo'ldi,
— Qayerda va kim bilan bo'lganimni qayerdan bilasan?
-Hozir bu uning uchun yaxshi emas, shunday emasmi?
Jungkookning tabassumi istehzoga aylandi, ko'zlari g'azabdan porladi.
-Orospu, siz aynan qayerda va kim bilan rejalashtirgan edim. Yalang'och holatingiz sizning roziligingizsiz sizni buzganiga etarli dalil emasmi? Ayting-chi, Rim, unga roziligingizni eslaysizmi?"
Uning Manchae qarshi aytgan so'zlari xonada aks-sado berdi,
Rimning yuzi oqarib, qoni muzlab ketdi.
Rim Manchaega aytgan har bir zahar so'zi uchun Jungkook qasos olmoqchi edi.
Jungkookning ko'zlari xavfli darajada porladi.
-Bokiraligingni yo'qotgan qiz deb ayta olmayman afsuski, to'shakda qon yo'q va oyoqlaring orasida ham og'riq yo'q, chunki sen ularni har kuni turli erkaklar uchun yoyasan, Rim.
Bu esa Mancharning bokiralik qonini ko'p odamlar oldida ko'rsatgani, uni qo'rqitgani va omma oldida sharmanda qilgani uchun unga qilingan hujum edi.
Rimning ovozi qaltirab, qo'llari titrardi.
-Nimani nazarda tutding?, deb so‘radi u, ohangi zo‘rg‘a pichirlab.
Jungkook yaqinroq engashib, nafasi ayolning qulog'iga tegdi.
-Rim. Bu bar yashayotgan joying, pul topayotgan ishing. Va sen har kecha turli erkaklar uchun oyoqlaringizni yoyib pul topasan. Balki ularni kecha men uchun yoygan bo'larding, lekin afsuski, men ularning orasida emasman.
U telefonini chiqardi, barmog'i ekranda o'ynadi.
Yalang'och va himoyasiz Rimning ko'rinishi bilan ekran yorishdi. Ko‘zlari dahshatdan katta bo‘ldi, u nima ko‘rayotganini anglagandi.
-Yo'q! u hansirab telefonni olmoqchi boʻldi, lekin Jungkook tezroq telefonni qo'lidan yulib oldi.
- Jur'at qila koʻrma, deb ogohlantirdi u past va tahdidli ovozda.
-Uni bu yerdan o'chirish muammoni hal qilmaydi, Rim. Men video nusxalamaydigan darajada ahmoq emasman.
Rimning qo'rquvi g'azabga aylandi, ko'zlari yonib ketdi.
-Qanday jur'at qildinh! Sen mening shaxsiy hayotimni buzolmaysan! Mening tanamni shunday sur’atga ololmaysan! Nima xohlaysan?
Jungkookning qiyofasi qorayib ketdi, chunki u o'zini aybsiz deb bildi.
-Nima demoqchisan, Rim? Videodan ko'rinib turibdi, menejer yoningdq tinchgina uxlab yotibti. U butun sinovni uyushtirgan va videoni yozib olgan bo'lishi kerak."
-U begunoh! Qarang, u hushidan ketgandi. Hozirgacha hushsiz!
- Aynan mening fikrlarim, dedi Jungkook, ko'zlari yoshlanayotganda ovozi buzilib.
-Men o'sha kuni ertalab hushimni yo'qotdim deb baqirib yolvordim. Boshimda jarohat bor edi va hech narsa qilmadim dedim...konfetimni o'sha Hyunjindan qutqarishdan boshqa hech narsa qilmadim dedim. Lekin eshitdingmi? Boshqalarning menga ishonishiga ruxsat berdingmi? Yo'q.
Rimning ko'zlari g'azabdan porladi.
-Bularning nima keragi bor, Jungkook? Sen aybdorsan. Sen noto'g'ri ish qilgan odamsan.
Jungkook his-tuyg'ularining og'irligi uni bosib xo'rsindi.
-Yaxshi, sen buni tan olmaysan. Unda nima deysan, Rim, o'sha kuni ertalab bu voqelar boʻlganiga ishonganingdek, bugungi voqea sodir boʻlganiga ham ishon. Qara, menejer sendan foydalandi, huquqlaringni buzdi. Sen qanday ayolsiz? Qanday qilib sendan foydalangan erkakning yonida turishing mumkin? Qanday qilib o'zing uchun adolat talab qilmaysan?
Har bir so'z Rimning o'sha kuni ertalab Manchaega aytgan so'zlarini aks ettirdi va Jungkook o'zini oqlaganidan xursand bo'ldi.
-U mendan foydalanganini kim aytdi? deb soʻradi Rim, ovozi past va ayyorlik bilan.
-Agar menejerga nisbatan zo'rlash bo'yicha ish qo'zg'ataman deb kutayotgan bo'lsang, senga aytsam, Jungkok. O'sha kuni aziz xotining menga qonunlar bo'yicha yaxshi dars berdi. U nima dedi... Ha.
Bu zo'rlash deb kim aytdi? Men hech qachon bunday demaganman. Men hech kimning xohishimga qarshi biror narsa sodir bo'ldi, deb da'vo qilmaganman.
Jungkook uning eslagan xotiralari ta’sirida kuldi.
-Foydali, Rim. Sen Manchaening so'zlarini yaxshi eslaysan.
Rim gangib qoldi, ko'zlari sarosimaga tushdi.
-Nega kulyapsan? Shikoyat qilmayman dedim. Qanday qilib kula olasan?
Jungkookning kulgisi susaydi, uning qiyofasi sovulik egallab oldi.
-Senda buni zo'rlash deb atamaslik uchun imkoningi yo'q, Rim. O'sha kuni badbashara Hyunjin mening Konfetimdan foydalanmoqchi boʻlgan kabi tananggni hech kim buzishga urinmaganiga minnatdor bo'lishing kerak. Inson sifatida qanday hurmat ko'rsatishingdan qat'i nazar, senga foydalanmaganligingni bildirganim uchun minnatdor bo'lishingiz kerak va men bunga ruxsat beraman. Menga qarshi ish qo'zg'atishini so'rashing bilan Konfetim qo'rqandek, holatda bo'lmading.
-Shunday bo'lsa ham, sen men sur’atga olishing axloqiy emas, Jungkook.
-Iltimos. Hamma axloq haqida gapirsa ham sen gapirmasliging kerak?
-Tasavvur qil-a, agar bu video internetga chiqsa, senga nima bo'ladi? Bor boʻlgan hurmating ham yo'qoladi. Menejerni qutqarish senj hech qanday tarzda qutqarmaydi, deya tahdid qildi u.
Jungkook yaqinroq engashib, uning ovozi qorong'u ohangda pasaydi.
— Rim, qilgan og'ir jinoyatlaring uchun senga tanlash imkoniyati ham qo'yilmasligi kerak, lekin sen ayol bo'lganing uchun, men senga bir oz yumshoqlik qilaman.
Jungkook endi uning tanlovi qolmasligini yaxshi bilgan holda uni ruhiy jihatdan burchakka tortdi.
-Senda ikkita tanlov bor, yoki menga bo'ysunib, menejerga qarshi zo'rlash bo'yicha ish qo'zg'atasan, u seni zoʻrlaganligi haqida guvohlik berasiz yoki ... butun dunyo senning tanangni ko'rishi uchun bu videoni Internetga yuklashim mumkin.
Jungkookning so'zlari havoda aks-sado bergqch, Rimning yuzi qo'rquv va g'azabdan burishib ketdi.
Jungkook uning yalang‘och videosi orqali va Manchaening ahvolini Rimga his qildira olish orqali qasos oldi – xuddi Manchaeni Jungkokga qarshi ish qo‘zg‘atishga majburlamiqchi bo‘lgani kabi, menejerga nisbatan soxta zo‘rlash ishini amalga oshirdi.
𝐵𝑢 𝑚𝑒𝑛𝑔𝑎 𝑡𝑒𝑔𝑖𝑠ℎ𝑙𝑖 𝑓𝑎𝑛𝑓𝑖𝑐 𝑒𝑚𝑎𝑠.
𝐹𝑎𝑛𝑓𝑖𝑐𝑛𝑖 𝑊𝑎𝑡𝑡𝑝𝑎𝑑 𝑖𝑙𝑜𝑣𝑎𝑠𝑖𝑑𝑎𝑛 𝑜𝑙𝑖𝑏 𝑡𝑎𝑟𝑗𝑖𝑚𝑎 𝑞𝑖𝑙𝑦𝑎𝑏𝑚𝑎𝑛, 𝑖𝑚𝑙𝑜 𝑥𝑎𝑡𝑜𝑙𝑎𝑟𝑖 𝑢𝑐ℎ𝑢𝑛 𝑢𝑧𝑢𝑟 𝑠𝑜'𝑟𝑎𝑦𝑚𝑎𝑛.
𝐹𝑖𝑘𝑟𝑙𝑎𝑟𝑖𝑛𝑔𝑖𝑧𝑛𝑖 𝑦𝑜𝑧𝑖𝑠ℎ𝑛𝑖 𝑢𝑛𝑢𝑡𝑚𝑎𝑛𝑔♡