ggaga
Fanfik: “Kechaning Iforida”
Juftlik: Yoongi & Suna
Atmosfera: Kechqurun, sokin kvartira, yomg‘irli tun
Yomg‘ir oynaga yengil ohangda urilar, Suna esa orqaga qadam tashlab, kvartira ichidagi salqin havodan qaltirab ketdi. Sochlari endi ho‘l, lablari esa yangi ochilgan atirguldan ham jozibaliroq ko‘rinar edi. Yoongi jim yurdi, ammo nigohi — bu jimlikdan ming baravar kuchliroq edi. U orqadan yaqinlashdi.
Qo‘llari sekinlik bilan Suna beliga qo‘ndi — dastlab mayin, keyin esa biroz bosim bilan. U sunaning belini tortdi, qizning orqasi butunlay uning ko‘kragiga tegdi. Suna asta ko‘zini yumdi.
Yoongi pichirladi:
— Nafasing... yuragimni urishini o‘zgartiryapti, Suna.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
Juftlik: Yoongi & Suna
Atmosfera: Kechqurun, sokin kvartira, yomg‘irli tun
Yomg‘ir oynaga yengil ohangda urilar, Suna esa orqaga qadam tashlab, kvartira ichidagi salqin havodan qaltirab ketdi. Sochlari endi ho‘l, lablari esa yangi ochilgan atirguldan ham jozibaliroq ko‘rinar edi. Yoongi jim yurdi, ammo nigohi — bu jimlikdan ming baravar kuchliroq edi. U orqadan yaqinlashdi.
Qo‘llari sekinlik bilan Suna beliga qo‘ndi — dastlab mayin, keyin esa biroz bosim bilan. U sunaning belini tortdi, qizning orqasi butunlay uning ko‘kragiga tegdi. Suna asta ko‘zini yumdi.
Yoongi pichirladi:
— Nafasing... yuragimni urishini o‘zgartiryapti, Suna.
Uning lablari Suna yelkasiga tegdi — issiqlik, ehtiros, shivirlayotgan nafas uni butunlay qamrab oldi. Keyin lablari sekin pastlay boshladi — bo‘yin, jag‘, iyak, va nihoyat… lablar. U Suna lablaridan asta tishladi — barmog‘i belni siqardi. Suna esa bu daqiqada nafas olishni unutgandek edi.
Yoongi barmog‘ini beldan sekin pastga sirg‘adi, har bir harakati ohangdor, aniq va oromli. U endi ularning harakatlarida nafaqat ehtiros, balki ishonch, yaqinlik va iztirob aralashgan zavqni his qilardi.
Suna ko‘zlarini ochmasdan, uning bo‘yniga lablarini tegizdi. Bu osmonu zamindan uzilgan, faqat ikki yurak urayotgan makon edi. Tashqarida yomg‘ir, ichkarida esa boshqa bir to‘lqin — yurak va tana ichidagi.
Yoongi pichirladi:
— Bugun men seni so‘zsiz tushunaman... faqat harakatlarim bilan.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
Juftlik: Yoongi & Suna
Atmosfera: Kechqurun, sokin kvartira, yomg‘irli tun
Yomg‘ir oynaga yengil ohangda urilar, Suna esa orqaga qadam tashlab, kvartira ichidagi salqin havodan qaltirab ketdi. Sochlari endi ho‘l, lablari esa yangi ochilgan atirguldan ham jozibaliroq ko‘rinar edi. Yoongi jim yurdi, ammo nigohi — bu jimlikdan ming baravar kuchliroq edi. U orqadan yaqinlashdi.
Qo‘llari sekinlik bilan Suna beliga qo‘ndi — dastlab mayin, keyin esa biroz bosim bilan. U sunaning belini tortdi, qizning orqasi butunlay uning ko‘kragiga tegdi. Suna asta ko‘zini yumdi.
Yoongi pichirladi:
— Nafasing... yuragimni urishini o‘zgartiryapti, Suna.
Uning lablari Suna yelkasiga tegdi — issiqlik, ehtiros, shivirlayotgan nafas uni butunlay qamrab oldi. Keyin lablari sekin pastlay boshladi — bo‘yin, jag‘, iyak, va nihoyat… lablar. U Suna lablaridan asta tishladi — barmog‘i belni siqardi. Suna esa bu daqiqada nafas olishni unutgandek edi.
Yoongi barmog‘ini beldan sekin pastga sirg‘adi, har bir harakati ohangdor, aniq va oromli. U endi ularning harakatlarida nafaqat ehtiros, balki ishonch, yaqinlik va iztirob aralashgan zavqni his qilardi.
Suna ko‘zlarini ochmasdan, uning bo‘yniga lablarini tegizdi. Bu osmonu zamindan uzilgan, faqat ikki yurak urayotgan makon edi. Tashqarida yomg‘ir, ichkarida esa boshqa bir to‘lqin — yurak va tana ichidagi.
Yoongi pichirladi:
— Bugun men seni so‘zsiz tushunaman... faqat harakatlarim bilan.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
2-qism: Yomg‘ir Sadosi Orasida
Yoongi Suna bilan ohangdor harakatda har bir nafasda yaqinlashar, ularning tanalari butunlay bir-biriga moslashgandi. Suna asta ko‘zlarini ochdi — Yoongining nigohi to‘g‘ridan-to‘g‘ri yuragiga urilganday edi. Ular jim, lekin yuraklar qichqirayotgandek edi.
Yoongi lablarini pastga tushirar ekan, Suna qo‘lini uning bo‘ynidan sekin tortib, ko‘ylagini tutib oldi — sekin yechishni boshladi. Matoning ohangdagi shiqillashi orqa fonda yomg‘ir sadolariga uyg‘unlasha boshladi. Yoongi hech narsa demasdan Suna ko‘zlariga tikildi — so‘zlar bu daqiqada ortiqcha edi.
U Suna belini yana mahkam quchoqladi. Barmoqlari pastga sirg‘alib, sonlari bo‘ylab yurdi, go‘yo har bir nuqtasini yod olib olayotgandek. Suna esa boshini Yoongi yelkasiga qo‘yib, ohangli nafas olib, ko‘zlarini yumdi — tana titray boshlagan edi, ammo bu qo‘rquvdan emas, bu ichki quvonch va ehtirosdan edi.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
Juftlik: Yoongi & Suna
Atmosfera: Kechqurun, sokin kvartira, yomg‘irli tun
Yomg‘ir oynaga yengil ohangda urilar, Suna esa orqaga qadam tashlab, kvartira ichidagi salqin havodan qaltirab ketdi. Sochlari endi ho‘l, lablari esa yangi ochilgan atirguldan ham jozibaliroq ko‘rinar edi. Yoongi jim yurdi, ammo nigohi — bu jimlikdan ming baravar kuchliroq edi. U orqadan yaqinlashdi.
Qo‘llari sekinlik bilan Suna beliga qo‘ndi — dastlab mayin, keyin esa biroz bosim bilan. U sunaning belini tortdi, qizning orqasi butunlay uning ko‘kragiga tegdi. Suna asta ko‘zini yumdi.
Yoongi pichirladi:
— Nafasing... yuragimni urishini o‘zgartiryapti, Suna.
Uning lablari Suna yelkasiga tegdi — issiqlik, ehtiros, shivirlayotgan nafas uni butunlay qamrab oldi. Keyin lablari sekin pastlay boshladi — bo‘yin, jag‘, iyak, va nihoyat… lablar. U Suna lablaridan asta tishladi — barmog‘i belni siqardi. Suna esa bu daqiqada nafas olishni unutgandek edi.
Yoongi barmog‘ini beldan sekin pastga sirg‘adi, har bir harakati ohangdor, aniq va oromli. U endi ularning harakatlarida nafaqat ehtiros, balki ishonch, yaqinlik va iztirob aralashgan zavqni his qilardi.
Suna ko‘zlarini ochmasdan, uning bo‘yniga lablarini tegizdi. Bu osmonu zamindan uzilgan, faqat ikki yurak urayotgan makon edi. Tashqarida yomg‘ir, ichkarida esa boshqa bir to‘lqin — yurak va tana ichidagi.
Yoongi pichirladi:
— Bugun men seni so‘zsiz tushunaman... faqat harakatlarim bilan.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
2-qism: Yomg‘ir Sadosi Orasida
Yoongi Suna bilan ohangdor harakatda har bir nafasda yaqinlashar, ularning tanalari butunlay bir-biriga moslashgandi. Suna asta ko‘zlarini ochdi — Yoongining nigohi to‘g‘ridan-to‘g‘ri yuragiga urilganday edi. Ular jim, lekin yuraklar qichqirayotgandek edi.
Yoongi lablarini pastga tushirar ekan, Suna qo‘lini uning bo‘ynidan sekin tortib, ko‘ylagini tutib oldi — sekin yechishni boshladi. Matoning ohangdagi shiqillashi orqa fonda yomg‘ir sadolariga uyg‘unlasha boshladi. Yoongi hech narsa demasdan Suna ko‘zlariga tikildi — so‘zlar bu daqiqada ortiqcha edi.
U Suna belini yana mahkam quchoqladi. Barmoqlari pastga sirg‘alib, sonlari bo‘ylab yurdi, go‘yo har bir nuqtasini yod olib olayotgandek. Suna esa boshini Yoongi
Fanfik: “Kechaning Iforida”
Juftlik: Yoongi & Suna
Atmosfera: Kechqurun, sokin kvartira, yomg‘irli tun
Yomg‘ir oynaga yengil ohangda urilar, Suna esa orqaga qadam tashlab, kvartira ichidagi salqin havodan qaltirab ketdi. Sochlari endi ho‘l, lablari esa yangi ochilgan atirguldan ham jozibaliroq ko‘rinar edi. Yoongi jim yurdi, ammo nigohi — bu jimlikdan ming baravar kuchliroq edi. U orqadan yaqinlashdi.
Qo‘llari sekinlik bilan Suna beliga qo‘ndi — dastlab mayin, keyin esa biroz bosim bilan. U sunaning belini tortdi, qizning orqasi butunlay uning ko‘kragiga tegdi. Suna asta ko‘zini yumdi.
Yoongi pichirladi:
— Nafasing... yuragimni urishini o‘zgartiryapti, Suna.
Uning lablari Suna yelkasiga tegdi — issiqlik, ehtiros, shivirlayotgan nafas uni butunlay qamrab oldi. Keyin lablari sekin pastlay boshladi — bo‘yin, jag‘, iyak, va nihoyat… lablar. U Suna lablaridan asta tishladi — barmog‘i belni siqardi. Suna esa bu daqiqada nafas olishni unutgandek edi.
Yoongi barmog‘ini beldan sekin pastga sirg‘adi, har bir harakati ohangdor, aniq va oromli. U endi ularning harakatlarida nafaqat ehtiros, balki ishonch, yaqinlik va iztirob aralashgan zavqni his qilardi.
Suna ko‘zlarini ochmasdan, uning bo‘yniga lablarini tegizdi. Bu osmonu zamindan uzilgan, faqat ikki yurak urayotgan makon edi. Tashqarida yomg‘ir, ichkarida esa boshqa bir to‘lqin — yurak va tana ichidagi.
Yoongi pichirladi:
— Bugun men seni so‘zsiz tushunaman... faqat harakatlarim bilan.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
2-qism: Yomg‘ir Sadosi Orasida
Yoongi Suna bilan ohangdor harakatda har bir nafasda yaqinlashar, ularning tanalari butunlay bir-biriga moslashgandi. Suna asta ko‘zlarini ochdi — Yoongining nigohi to‘g‘ridan-to‘g‘ri yuragiga urilganday edi. Ular jim, lekin yuraklar qichqirayotgandek edi.
Yoongi lablarini pastga tushirar ekan, Suna qo‘lini uning bo‘ynidan sekin tortib, ko‘ylagini tutib oldi — sekin yechishni boshladi. Matoning ohangdagi shiqillashi orqa fonda yomg‘ir sadolariga uyg‘unlasha boshladi. Yoongi hech narsa demasdan Suna ko‘zlariga tikildi — so‘zlar bu daqiqada ortiqcha edi.
U Suna belini yana mahkam quchoqladi. Barmoqlari pastga sirg‘alib, sonlari bo‘ylab yurdi, go‘yo har bir nuqtasini yod olib olayotgandek. Suna esa boshini Yoongi yelkasiga qo‘yib, ohangli nafas olib, ko‘zlarini yumdi — tana titray boshlagan edi, ammo bu qo‘rquvdan emas, bu ichki quvonch va ehtirosdan edi.
Yoongi pichirladi:
— Men seni yuragim bilan his qilyapman, faqat tanam emas.
U Suna yuzini asta ushladi, barmoqlari bilan iyagini ko‘tarib, yana bir bor chuqur, jozibali o‘pich berdi. Bu safar u lablarida qolmadi — bo‘yin, yoqa, yelka... har bir nuqta issiq, haroratli, sezgir. Suna esa nafas bilan javob berdi — shunchalik sekinki, go‘yo bu tun faqat ular uchun to‘xtab qolgandek edi.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
So‘nggi qism: Tongning Sukunati
Kecha ulug‘vorlik bilan shaharni o‘rab olgan edi. Yoongi va Suna hozir o‘sha sokin kvartiraning mehmonxonasida edi. Yorqin shamlardan soya tushayotgan xona chiroyli, nozik va muloyim edi. Yorqin qahva stakanlari stol ustida jiringlayotgan ovozga uyg‘onardi.
Suna, hozir, Yoongining qo‘lidan ushlab, uning ko‘zlariga chuqur qarar edi. Harakatlari hali ham sekin, ammo ularning orasidagi olov so‘nmas, aksincha, har daqiqada yanada kuchayar edi.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
Juftlik: Yoongi & Suna
Atmosfera: Kechqurun, sokin kvartira, yomg‘irli tun
Yomg‘ir oynaga yengil ohangda urilar, Suna esa orqaga qadam tashlab, kvartira ichidagi salqin havodan qaltirab ketdi. Sochlari endi ho‘l, lablari esa yangi ochilgan atirguldan ham jozibaliroq ko‘rinar edi. Yoongi jim yurdi, ammo nigohi — bu jimlikdan ming baravar kuchliroq edi. U orqadan yaqinlashdi.
Qo‘llari sekinlik bilan Suna beliga qo‘ndi — dastlab mayin, keyin esa biroz bosim bilan. U sunaning belini tortdi, qizning orqasi butunlay uning ko‘kragiga tegdi. Suna asta ko‘zini yumdi.
Yoongi pichirladi:
— Nafasing... yuragimni urishini o‘zgartiryapti, Suna.
Uning lablari Suna yelkasiga tegdi — issiqlik, ehtiros, shivirlayotgan nafas uni butunlay qamrab oldi. Keyin lablari sekin pastlay boshladi — bo‘yin, jag‘, iyak, va nihoyat… lablar. U Suna lablaridan asta tishladi — barmog‘i belni siqardi. Suna esa bu daqiqada nafas olishni unutgandek edi.
Yoongi barmog‘ini beldan sekin pastga sirg‘adi, har bir harakati ohangdor, aniq va oromli. U endi ularning harakatlarida nafaqat ehtiros, balki ishonch, yaqinlik va iztirob aralashgan zavqni his qilardi.
Suna ko‘zlarini ochmasdan, uning bo‘yniga lablarini tegizdi. Bu osmonu zamindan uzilgan, faqat ikki yurak urayotgan makon edi. Tashqarida yomg‘ir, ichkarida esa boshqa bir to‘lqin — yurak va tana ichidagi.
Yoongi pichirladi:
— Bugun men seni so‘zsiz tushunaman... faqat harakatlarim bilan.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
2-qism: Yomg‘ir Sadosi Orasida
Yoongi Suna bilan ohangdor harakatda har bir nafasda yaqinlashar, ularning tanalari butunlay bir-biriga moslashgandi. Suna asta ko‘zlarini ochdi — Yoongining nigohi to‘g‘ridan-to‘g‘ri yuragiga urilganday edi. Ular jim, lekin yuraklar qichqirayotgandek edi.
Yoongi lablarini pastga tushirar ekan, Suna qo‘lini uning bo‘ynidan sekin tortib, ko‘ylagini tutib oldi — sekin yechishni boshladi. Matoning ohangdagi shiqillashi orqa fonda yomg‘ir sadolariga uyg‘unlasha boshladi. Yoongi hech narsa demasdan Suna ko‘zlariga tikildi — so‘zlar bu daqiqada ortiqcha edi.
U Suna belini yana mahkam quchoqladi. Barmoqlari pastga sirg‘alib, sonlari bo‘ylab yurdi, go‘yo har bir nuqtasini yod olib olayotgandek. Suna esa boshini Yoongi yelkasiga qo‘yib, ohangli nafas olib, ko‘zlarini yumdi — tana titray boshlagan edi, ammo bu qo‘rquvdan emas, bu ichki quvonch va ehtirosdan edi.
Yoongi pichirladi:
— Men seni yuragim bilan his qilyapman, faqat tanam emas.
U Suna yuzini asta ushladi, barmoqlari bilan iyagini ko‘tarib, yana bir bor chuqur, jozibali o‘pich berdi. Bu safar u lablarida qolmadi — bo‘yin, yoqa, yelka... har bir nuqta issiq, haroratli, sezgir. Suna esa nafas bilan javob berdi — shunchalik sekinki, go‘yo bu tun faqat ular uchun to‘xtab qolgandek edi.
Fanfik: “Kechaning Iforida”
So‘nggi qism: Tongning Sukunati
Kecha ulug‘vorlik bilan shaharni o‘rab olgan edi. Yoongi va Suna hozir o‘sha sokin kvartiraning mehmonxonasida edi. Yorqin shamlardan soya tushayotgan xona chiroyli, nozik va muloyim edi. Yorqin qahva stakanlari stol ustida jiringlayotgan ovozga uyg‘onardi.
Suna, hozir, Yoongining qo‘lidan ushlab, uning ko‘zlariga chuqur qarar edi. Harakatlari hali ham sekin, ammo ularning orasidagi olov so‘nmas, aksincha, har daqiqada yanada kuchayar edi.
Yoongi uni ehtiyotkorlik bilan quchoqladi, o‘zining iliq nafasini sunaning sochlariga sochdi. “Bugun tong, lekin men uchun eng yorqin tun sen bilan o‘tdi,” dedi u shivirlab.
Suna lablarini yupatdi, engil jilmaydi: “Men ham shunday his qilyapman. Har lahzang – yodimda, yuragimda.”
