November 3

𝑴'𝒂𝒎𝒐𝒖𝒓

21-bob. Oilaviy vaziyatlar

Himoyani hujum bilan navbatma-navbat almashtirib turish kerak.

One Piece

Chonguk yangi mashina sotib olibdi. Bu anglash uning miyasiga o‘tkir tig‘dek sanchildi. Avvalgi mashina ikki kishining umriga zomin bo‘lgan edi. Omon qolgan odam uchun esa yangi mashina...

Qaranga qanday bema’nilik yuzaga kelibdi. Taehyon dunyodagi hamma narsadan ko‘ra uning o‘limidan uni boshqa hech qachon ko‘rmay qolishdan ko‘proq qo‘rqardi. Ammo uni ko‘rgan zahoti ketib qoldi. Hozirgacha ham undan qochishga urinmoqda.

Demak endi qo‘rqmaydimi?..

U nimalarni o‘ylayapti o‘zi?

Yangi shaxsiy qo‘riqchi Nikolас Taehyon uni kasalxonada ham ko‘rgan edi, hanuz unda faqat nafrat uyg‘otardi. U xuddi yollanma qotirga o‘xshardi bunga nafaqat yuzidagi kulrang tund ifoda, balki ustara tig‘idek o‘tkir tinimsiz u yoqdan bu yoqqa yuguruvchi nigohi ham dalil edi.

Joshua esa vafot etgan...

Xotiralar yana yod sandig‘idan otilib chiqdi xuddi chayqatilgan shampan shishasining tiqini otilib ketgandek, ortidan ko‘pirgan ko‘pikni ham ergashtirib. O‘sha mashum kunning manzaralari ko‘z o‘ngida birin-ketin jonlandi mana kabinetda erkaklar to‘planishgan, xitoyliklar kelishgan Miller esa birinchi bo‘lib Chongukning nafaqat xotini balki o‘g‘li ham borligini aytgan edi...

Keyin kasalxona bo‘ldi. So‘ng esa ikkalasi ham orzu qilmagan, bir oy davom etgan, aql bovar qilmas darajada yaqin birga yashash davri.

Eng dahshatlisi shundaki Taehyon og‘ir xotiralardan ham, unchalik pokiza bo‘lmagan va yoqimli hid taratmagan kundalik hayotdan ham jirkanmasdi. Aksincha. Bu xotiralar undan...

Mayli buning ahamiyati yo‘q.

Chonguk yuzini ishqalab, chuqur xo‘rsindi. Jim qoldi. U nima haqida o‘ylayotgan edi?

Taehyon esa mehmonxonadagi xona haqida o‘ylardi. Yana qandaydir yomon, vayronkor narsalar haqida. O‘zini ich-ichidan yemirilishdan asrab qolish uchun bularni imkon qadar tezroq anglab, ortda qoldirishi kerak edi.

Unga o‘ylash mumkin emas edi.

So‘nggi paytlarda uning boshiga shu qadar ko‘p og‘ir saboqlar tushdiki, u bularning barchasini xotirasidan bir umrga o‘chirib tashlashni istardi.

— Qayerga ketyapmiz?

Chonguk unga o‘tkir nigoh tashladi. Taehyon seskanib ketdi.

— Uyga.

Kutilmagan javob. Va ancha tushunarli. Ammo baribir aniqlik kiritib qo‘yish uchun Taehyon so‘radi.

— Restoranchi?

— Shunchalik borging kelyaptimi?

— Nima?

— Bugun dam olasan. Ertaga restoranda tushlik qilamiz. Tabiiyki buning ortidan keladigan barcha narsalar bilan. Keyin men ishga ketaman sen esa... bilmadim. Repetitsiyalaring qachon edi o‘zi?
U bularning barchasini oddiy, hissiz ohangda aytdi. Tan olish kerak bu Taehyonni ancha hayratga soldi.

— Men Tahra truppasini tark etishimga to‘g‘ri kelmaydimi?..

— Yo‘q.

Javob shu qadar qisqa bo‘ldiki «Nega?» deb so‘rash ham qandaydir noqulay tuyuldi.

— Endi tergov nima bo‘ladi?

— O‘zing eshitdingku davom etadi.

— Mihyonni allaqachon krematsiya qilishdimi?

— Janob Im hammasini tashkil qildi.

— Nega kimdir meni aybdor qilib ko‘rsatmoqchi bo‘lsin?..

Chonguk unga xuddi ahmoqqa qaragandek qaradi.

— Chunki bu juda oson. Singling bilan aloqa qilmagansan unga yordamga ham bormagansan. Barcha aybni kimning bo‘yniga yuklashsin?

— Sen...

Taehyon birdan gapidan to‘xtadi. Rasmiy ohangda gapirishni boshlagan ekan endi shu uslubni davom ettirishiga to‘g‘ri kelardi.

— Siz tergovga yordam berasizmi?..

— Menga «siz»lab gapirishing o‘zingga ham kulgili emasmi? Prokuror An hammasini hal qiladi.

Taehyon ular qanday sharoitda tanishib qolishganiga qiziqardi ammo bu haqda so‘rashga jur’at etmadi. Qolaversa Chonguk butun qiyofasi bilan bu savolga javob berish niyatida emasligini bildirib turardi.

— Endi bizning munosabatlarimiz qanday bo‘ladi?..
— Munosabatlar? — go‘yo bu so‘zni birinchi marta eshitayotgandek takrorladi.

— O‘ylab ko‘raman. Jinsiy yaqinlikdan keyin bir qarorga kelaman.

U jim qoldi. Taehyon esa ichidagi achchiqlikni yutdi bu ta’m unga allaqachon tanish bo‘lib qolgandi.

Ular Taehyonning uyi oldiga yetib kelishdi. O‘z uyini ko‘rishi bilan darrov yengil tortdi, deb bo‘lmasdi. Axir oxirgi marta uni bu yerdan qon izlari bilan birga politsiya bo‘limiga olib ketishgandi. Shunday bo‘lsada o‘z uyi baribir tergov hibsxonasidan yaxshiroq edi.

Taehyon hech qanday buyruqni kutmay, eshikni ochish uchun qo‘l uzatdi ammo Chonguk uning bilagidan ushlab qoldi.

— Ahmoqlik qilma. Dush qabul qilda uxla. Sen ozodlikdasan eng muhimi shu.
Taehyon qo‘lini hech qanday qarshiliksiz bo‘shatib oldi bugun uni hech kim ushlab turmadi va eshikni ochdi.

— Xayr.


Soat o‘n bir yarimda uning ortidan kelishdi. Hibsga olingan kuni, kinoya tariqasida, u eng chiroyli kiyimlarini kiyib olgandi. Bugun esa oddiy och rangli jinsi shim va oq futbolkada edi. Nimagadir xantal rang puloverining yenglarini yelkasiga bog‘lab olgan butun bo‘yi ko‘rinadigan oynadagi aksiga hech qanday hissiz qarab turardi.

Chonguk unga rahmi kelib, «yarashish» jinsiy yaqinligini yana noma’lum muddatga kechiktirishiga umid qilmasdi. Bir kunlik muhlat berilgandi buning o‘zi uchun ham rahmat. Endi kelishuvga amal qilish kerak.

Chonguk oq rangdan boshqa ko‘ylaklarni kamdan-kam kiyardi chunki o‘zi kompaniyada joriy qilgan kiyinish qoidalariga qat’iy rioya qilardi. Ammo hozir uning egnida qora kostyum ostidan kiyilgan qora ko‘ylak ustiga-ustak, qora galstuk ham bor edi. Boshqa nima bo‘lsin motamga ketayotgandek.

Bolalikdagi qo‘rqinchli ertaklardan biriga o‘xshaydi: «Qop-qora o‘rmonda qop-qora uy turardi. Qop-qora uyning ichida qop-qora stol bor edi. Qop-qora stol ustida qop-qora tobut turardi. Qop-qora tobut ichida esa qop-qora odam yotardi». Oxirgi jumla uning hozirgi kiyimiga juda mos tushadi.

Bu qo‘rqinchli ertakning davomi ham bor janob Chonguk tobutdan chiqib, shunday debdi «Kim bilan yotsang yordamni ham o‘shandan so‘raysan».

Taehyon bema’ni narsalar haqida o‘ylayapti.

Chonguk odatdagidek o‘zi uchun buyurtma berdi. Taehyondan nima istashini so‘rab javob olmagach, unga ham xuddi o‘sha taomni buyurdi. Bir shisha vino esa buyurtma qilmadi.

Qiziq nega ekan?

Taehyon mast bo‘lib qolishidan qo‘rqyaptimikan?

Taehyon esa ilk uchrashuvlarida ular uchun band qilingan o‘sha stol yonida o‘tirib derazadan tashqariga quruq nigoh bilan qarardi. Ana, Pukxansan tog‘i. Jo‘shqin hayot kechirayotgan shahar. Qarshisida esa Chonguk Chonguk.

— Restoranga nega bu eski-tuski kiyimlaringni kiyib kelding?

birinchi bo‘lib Chonguk gap boshladi va shu zahoti suhbatga salbiy ohang berdi.

— Siz bunday kiyim kiymasligingiz ularni eski-tuski deb atashingizga sabab bo‘la olmaydi.
— Restoranga borishimizni bilmadingmi? Kim assistent garderobingni munosib kiyimlar bilan to‘ldirib qo‘ygandiku.

— E’tirozingiz nimada ekanini tushunmayapman, — dedi Taehyon tishlari orasidan.

— Yonimda kim bilan ekanini va qayerda turganini anglaydigan, o‘zini tutishni biladigan yetuk insonni ko‘rishni istayman. Yirtiq-yamoq jinsi shimlarda tentirab yuradigan bolakayni emas.

Taehyonning yuzi burishib ketdi, ammo indamay qolishga muvaffaq bo‘ldi. Vaholanki ich-ichidan alam va tushunmovchilik uni parchalab yuborayotgandi. Axir ilgari Chonguk uning kiyinish uslubiga nisbatan bunchalik keskin munosabatda bo‘lmasdi.

— Seni tekshiruvdan o‘tishing uchun klinikaga yozdirib qo‘ydim, — davom etdi Chonguk.

Bunday mavzuni muhokama qilish uchun ayni muddao joy ekanda!

— Hibsxonada tibbiy ko‘rikdan o‘tgandingku? Natijalar ishonchli bo‘lishi uchun yana bir bor tekshiruvdan o‘tasan.

Taehyonning yuragi siqildi. U qovog‘ini solishni bas qildi, yuzidagi barcha his-tuyg‘ular g‘oyib bo‘ldi. O‘rnida faqat huvillagan bo‘shliq qoldi. Qanchalik og‘riqli edi...

Chonguk bu gaplari bilan nimaga erishmoqchi edi o‘zi?

— Unday bo‘lsa, umid qilamanki prezervativdan foydalanasiz. Kim biladi, sizga qandaydir kasallik yuqtirib qo‘yishim mumkin.

Chonguk o‘tkir nigohi bilan unga tikilib go‘yo ko‘zlari bilan teshmoqchi bo‘ldi.

— Senga tegajog‘lik qilishdimi?

— Bunday narsalardan xavotir olishingiz shart emas. Siz baribir o‘zingizga kerakli lazzatni olasiz.

Zarba hisobga olindi. Dyuran foydasiga ikki bir.

— Men bilan bunday kesatiq qilib gaplashma. Agar meni ko‘rsatishga urinayotganingdek qattiq yomon ko‘rganingda, birinchi safar ham, ikkinchi safar ham menga qo‘ng‘iroq qilmagan bo‘larding.

—Kechir sen bilan kamerada o‘tirib, mahbuslardan himoya qila olmadim. Ammo u yerda qolishingni yengillashtirish uchun qo‘limdan kelgan hamma narsani qildim. Senga kimdir ozor yetkazishga ulgurdimi?

—Bu haqda menga aytdingmi? Yo‘q.

— Agar mening muammongdan foydalanib qolganim uchun jahling chiqayotgan bo‘lsa, koloniyada bunday muammolar bundan ham ko‘proq bo‘lishi mumkinligini bemalol ayta olaman.
— Sizga qanday qilib... murojaat shaklini alam bilan alohida ta’kidlab, gapini to‘xtatdi. Chunki uni ismi bilan chaqirishga tili bormasdi.

— Qanday qilib biror narsadan shikoyat qilishim mumkin?

—So‘roq xonasida ko‘z yoshlarim bilan yuzimni yuvib o‘tirganimda, siz menga shart qo‘ydingiz. Men bu shartingizga faqat o‘zim yolg‘iz uddalay olmaganim uchun rozi bo‘lishga majbur bo‘ldim. Ikkinchi marta ham faqat shu sababdan qo‘ng‘iroq qildim.

— So‘roq xonasida ko‘z yoshlaring bilan yuzingni yuvib o‘tirganingni, men esa shunaqa razil odam bo‘lib senga shart qo‘yganimni aytyapsan. Ammo sening ahvolingdagi odamlarga umuman tanlash imkoniyati berilmasligini tushunmayapsan.

—Senga esa tanlov berildi.

—Menimcha yordamim evaziga jinsiy yaqinlik haddan tashqari katta to‘lovmi?

—Yoki men hammaga tekin yordam berishim kerakmi?

— Men sizga shunchaki hech qanday evazsiz yordam bergandim.

— Yana adashyapsan. Senga tanlash imkoniyatini men berdim ketish yoki qolish. Seni qo‘yib yuborgan ham menman.

—Taehyon umrimning oxirigacha menga o‘zingning fidoyiligingni pesh qilmoqchimisan?

—O‘zing unutib qo‘ygandirsan ammo men sendan menga qarab turishingni so‘ramaganman. Farqini his qilyapsanmi?

So‘ng qo‘shimcha qildi.

— Sen qaysarsan men ham. Menga qo‘pol muomala qilishda davom etsang, men ham senga xuddi shunday javob beraman.
Taehyon boshqa javob qaytarmadi. Aslida, Chonguk so‘zlarni shu qadar o‘rinli tanlagandiki, Taehyon uyalib ketdi. U sevgan insoniga g‘amxo‘rlik qilgani bilan ko‘kragiga urib maqtanish naqadar jirkanch ekanini jiddiy o‘ylab qoldi. Bu safar Chonguk hammasini asosli aytdi Taehyon esa bundan xulosa chiqardi.

Ko‘p o‘tmay, taomlarni olib kelishdi. Taehyonning tomog‘idan luqma ham o‘tmasdi.

Chonguk esa xotirjamlik bilan o‘z go‘shtini mayda bo‘laklarga kesdida har doimgidek likopchalarni almashtirdi...

Bu, shubhasiz chiroyli va yoqimli bir ishora edi, ammo Taehyonda faqat sog‘inch uyg‘otdi. Bu o‘tmishdan qolgan aks-sado edi. Qolaversa, o‘sha xotiralar ham eng yomonlari emasdi.

Ular mutlaq sukutda ovqatlanishdi, faqat vilkalar va pichoqlarning tovushi eshitilardi. Taehyon ko‘rinish uchungina likopchasidagi taomni titkiladi shirinlikdan esa butunlay bosh tortdi. Chonguk esa ishtaha bilan hammasini yeb tugatdi. Faqat u ovqatlanib bo‘lgachgina, ular mehmonxona xonasiga yo‘l olishdi.

Taehyon qo‘rqyaptimidi?

Hali hammasi rostdan sodir bo‘layotganini to‘liq anglab yetmagandi. Ular orasida juda uzoq vaqtdan beri yaqinlik bo‘lmagandi. Eng yomoni, aynan shu inson bilan bo‘ladigan yaqinlik Taehyon uchun eng hayajonlisi edi.

Taehyon karavot yonida qimir etmay turar faqat yuragining dukillashiga quloq tutardi. Chonguk kostyumining ichki cho‘ntagidan ixcham moylovchi gel va bir quti prezervativ chiqardida karavotga o‘tirdi. Taehyon esa karaxt holatda undan qandaydir ko‘rsatma kutardi.

— Taxta bo‘lib qotib turma. Yechin.

Ko‘ksida og‘irlik paydo bo‘ldi, ko‘z oldidagi bir xonali mehmonxona xonasining xira manzarasi suzib chayqalib ketdi. Ammo Taehyon buni bildirmadi va itoatkorlik bilan yechina boshladi. Hech qanday dramatik pauza qilmay ichki kiyimini ham tezda yechdi. Qanchalik tez yechinsa, bu ish shunchalik tez tugaydi.

Eh naqadar sodda taxmin!

Taehyon allaqachon karavotga yotmoqchi bo‘lib turganida nihoyat Chonguk ovoz chiqardi.

— Menga ham yordam ber.

Barmoqlari titrab ketdi. Ehtimol Taehyon ko‘ylagining tugmalarini nihoyatda jiddiy qiyofada yechishga urinayotganida juda kulgili ko‘ringandir. Chongukka juda yaqin turishga majbur bo‘ldi. Chonguk esa bundan foydalanib qo‘llarini uning tos suyaklari ustiga qo‘ydi.

— Ozib ketibsan. Semirsang yaxshi bo‘lardi.
— Endi hamma narsaga ruxsat so‘rashim kerakmi?

— Ko‘p narsaga. Avvalgidek.

Taehyon tushunardi indamay turgani ma’qul. Hozir tortishadigan vaqt ham, joy ham emas. O‘zini yana bir bor bu shunchaki jinsiy yaqinlik ekaniga ishontirdi. Unda yangilik, qo‘rqinchli yoki jirkanch hech narsa yo‘q. Dastlab bu o‘z-o‘zini ishontirish ish berayotgandek edi. Yana bir narsani tushunardi bunga ortiqcha ma’no yuklamaslik kerak. Ammo ma’no qandaydir o‘z-o‘zidan... paydo bo‘lavergandi.

Yo‘q axir... Chonguk shu qo‘llari bilan uning yuragini sug‘urib olayotgandek bo‘lsa o‘zini qanday qilib qo‘lga olsin?

U Chongukning kamarini kamar halqalaridan sug‘urib chiqardi. Keyin zamokni pastga tushirdi va uning bo‘rtib turganligini ko‘rib tund nigoh bilan kuzatdi.

Shim matosi qo‘lga yoqimli tuyulardi ammo bu mutlaqo keraksiz kuzatuv edi. Chonguk uning shimini yechib olishi uchun biroz ko‘tarildi. Taehyon ichki kiyimining rezinkasidan ushlab uning taranglashgan jinsiy a’zosini ozod qildi. Ancha vaqt bo‘libdi ta’bir joiz bo‘lsa, ko‘rishmagani. Yuzma-yuz.

Chongukning singan yurak haqida umuman eshitganmikan?
Bu hazil emas.
Kuchli ruhiy zarbadan keyin yurak torlari ya’ni paylari uzilib ketishi mumkin. Shunda yurak o‘z shaklini yo‘qotib, umrbod sekinlashadi. Patologoanatom esa hammasini shunchaki yurak to‘xtashi deb qayd etadi bunga kim sababchi bo‘lganini ko‘rsatmaydi.

Aybdor mana shu yerda o‘tiribdi mehribon qo‘lning g‘amxo‘rligini kutib.

Hech bo‘lmasa uning ham biror yurak tori uzilsin.

—Jihyo seni yetarli darajada qoniqtirmadimi?

Chonguk hayratdan qoshlarini ko‘tardi.

—Nega bunday deyapsan?

—Mana men keldimku.

—U harakat qildi men esa hammasidan zavq oldim. Sen esa boshqa sabab bilan kelgansan. Yot qolganini o‘zim hal qilaman.

Tae tezda qorniga yotib, oyoqlarini cho‘zdi. Bu unchalik yoqimli bo‘lmaydigan jarayonga o‘xshardi. U oxirgi marta Moon bilan iyun oyida bo‘lgan edi endi esa Xudo o‘zi asrasin avgust oyi ham tugab qolgandi.

Orqasiga kutilmaganda tegib ketgan qo‘l uni seskantirib yubordi. Chonguk ikkinchi qo‘lini ham uning ustiga qo‘ydi va Taeni biroz pastroqqa surdi. U qo‘llarini tortib olmadi, aksincha o‘sha joyda qoldirib sekin-asta silay boshladi.

—O‘giril menga qara.

Tae buni xohlamasdi kimningdir ko‘ziga tikilib turib jinsiy aloqa qilishni umuman istamasdi lekin baribir itoat etdi. Chonguk to‘satdan qo‘lini uning oyoqlari orasiga tiqdi va kerakli joyni topdi. Tae ixtiyorsiz ravishda taranglashdi va qo‘ldan uzoqlashishga urindi, garchi qo‘rqqandek ko‘rinishni istamasada. Chonguk uning oyog‘idan ushlab barmog‘ini ichkariga kiritdi Tae ichkaridan qisilib qo‘llari bilan ko‘rpani mahkam changalladi.

—Oxirgi marta qachon jinsiy aloqada bo‘lganding?

Chonguk biroz qovog‘ini soldi barmog‘ini chiqarib oldida keyin ikkita barmog‘ini kiritib vaziyatni sinab ko‘rdi.

Tae jim turdi va ataylab boshini boshqa tomonga burib oldi.

—Tae—dedi u qat’iyroq ohangda.

—Bu haqda sen bilan gaplashmoqchi emasman.

—Afsus. Yana juda qisilib qolibsan. Bo‘shash— dedi u va Taening dumbasiga keskin urib qo‘ydi.

"Bo‘shash" deb aytish oson lekin buyruq bo‘yicha bo‘shashish butunlay boshqa narsa.

Chon kaftini uning a*zosiga qo‘ydi. Tae bunga deyarli munosabat bildirmadi o‘zini to‘liq ochmadi. Uning tizzalari ixtiyorsiz ravishda bir-biriga yopishib qoldi. Chonguk ularni yengil turtib, yana bir-biridan uzoqlashtirdida, o‘z oyog‘i bilan tirab, keng ochilgan holatda ushlab turdi. U moylovchi vosita surtib ichkariga ikki barmog‘ini kiritdi Tae seskanib ketdi va qarshilik ko‘rsata boshladi.

— O‘zingga zarar yetkazib qo‘yma. Qimirlamay yot.

Chonguk uning tizzalarini yana birlashtirib, mahkam ushladi va shu bilan birga moylovchi vosita surtishda davom etdi u Taeni qattiq va barqaror holatda ushlab turardi. Uni yozib, cho‘zish qiyin edi Tae butunlay taranglashib olgandi.

—Ilgari hech qachon bunchalik qarshilik ko‘rsatmaganding... davom ettirishdan ma’no yo‘q.

Ammo uning bu so‘zlari havoga uchib ketdi xuddi yolg‘on muztog‘iga urilib parcha-parcha bo‘lib ketgan munosabatlarni davom ettirishdan ma’no bo‘lmaganidek.

Hech narsa o‘zgarmadi Chonguk uni yozishga urinishda davom etdi. Tae esa ko‘zlarini yumib oldi u fikrlardan qochish uchun bor diqqatini boshqa narsaga nima bo‘lsa ham farqi yo‘q qaratishga urinardi.

U ko‘rpa bilan ovora bo‘lib diqqatini chalg‘itayotgan bir paytda Chonguk teshikni tarang tortib bosh qismini ochdida hech qanday ogohlantirishsiz ichkariga kirib bordi. Tae og‘riqdan ingrab yubordi tanasi esa yuqoriga siltandi. Chonguk uning oyoqlarini mahkam ushlab sekin-asta ichkariga kirdi garchi bu jarayon Chongukning o‘zi uchun ham unchalik yoqimli bo‘lmasada chunki tor devorlar uning a’zosini qattiq siqib turardi. Taehyung bunday og‘riqni ilk bor his qilayotgandi bu ajablanarli ham emasdi axir u buni umuman istamagan edi. Chonguk qanchalik chuqurroq kirsa Tae shunchalik qattiqroq ozod bo‘lishga intilardi.

—Jim bo‘l. Qimirlama.

U bor bo‘yi bilan ichkariga kirdi Tae esa og‘riqdan ingrab yubordi. Chonguk to‘xtamadi u tirsaklariga tayanib Taeni joyida ushlab turdi va ehtiyotkorlik bilan go‘yo vaziyatni sinovdan o‘tkazayotgandek bir necha bor ichkariga kirib-chiqdi.

Tae og‘riqdan ingrab, o‘ralasha boshladi. U Chonkukning ko‘kragiga urib uning a’zosidan sirg‘alib tushishga urindi ammo urinishi besamar ketdi. Gap shundaki og‘riq chidab bo‘lmas darajada emasdi Taening og‘riqqa chidamlilik darajasi yuqori edi biroq uning tanasi ehtimol o‘zi ham anglamagan holda, bu kirib kelishga qarshilik ko‘rsatayotgandi.

Chonguk Taehyonning ko‘zlariga yosh kelguniga qadar uni ushlab turdi so‘ngra jiddiy qiyofa bilan a’zosini chiqarib oldi va kirish joyini ko‘zdan kechirdi qon yo‘q edi.

U Taening qo‘llaridan tortib o‘ziga yaqinroq oldi. Taehyon bu ularning kelishuviga zid ekanini bilar ammo o‘z hissiyotlarini jilovlay olmasdi unda qochib ketish, imkon qadar tezroq va uzoqroqqa ketish istagi kuchli edi.

—Shh Tae jim bo‘l... to‘xta.

U Taeni o‘z yoniga o‘tqazdi.

—Shunchalik og‘riyaptimi? Nega buncha qimirlayapsan?

—Ha og‘riyapti. Qo‘yib yubor.

—Yo‘q, qo‘ymayman.

—Meni yirtib tashlaysanku...

—Unday bo‘lmaydi. Shunchaki qimirlamay tur, og‘riq tez orada o‘tib ketadi buni o‘zing ham yaxshi bilasanku.

Taehyon yuzini kaftlari bilan yashirdi uni kuchli g‘ayritabiiy va to‘lqinlanuvchi hissiyotlar qamrab olgandi.

Chonguk uni mahkam ko‘kragiga bosdi, xuddi go‘dakni quchoqlagandek sekin-asta tebrata boshladi. Aslida u Taening ehtiyojlarini tinglashga, ularni qondirishga va unga taskin berishga qodir edi ammo faqat Tae unga o‘zini ochgan paytda. Shunday bo‘lsada vaziyat yanada nozikroq yondashuvni talab qilardi. Chonguk lablarini Taening qulog‘iga yaqinlashtirib issiq nafasi bilan pichirladi.

—Tae, tinchlan. Og‘riyotganining sababi meni o‘zingdan itarayotganing.

—Men senga og‘riq berishni istamayman. Menga qarshilik qilma. Xayolingni tozalab ol.

Taehyung beixtiyor orqasiga uning ko‘kragiga suyandi. U buni ataylab qilmagandi... rost ataylab qilmagandi. Ammo bu unga o‘zini xotirjamroq his qilishga yordam berdi.

—Qanday qilishni bilmayman...

Chonguk undan uzoqlashib, deraza tomon bordida pardalarni tortib yopdi. Xonaga xira, samimiy shom tushdi bu muhit go‘yo ularning tanalarini bir-biriga tortayotgandek edi. Jungkookning yuzi deyarli ko‘rinmas, qo‘llari esa soyada qolgan edi; har bir teginish kutilmagan bo‘lib, ich-ichida bir hayajon uyg‘otardi.

Chonguk uni erkalay boshladi hamma joyini uning muloyim va ataylab qilingan harakatlari asta-sekin kuchayib boruvchi shahvoniy ehtirosni alangalatdi. U oyoqlari orasini silab tizzasidan o‘pdi so‘ngra sonining ichki tomoni bo‘ylab o‘pichlar izini qoldirdi.

Tae fikrlashdan butunlay to‘xtadi uning ongi butunlay qonning pastki qismga oqib kelishi va tobora kuchayib borayotgan istak bilan band bo‘lib qoldi. Ereksiya qo‘l yoki oyoq emas uni shunchaki fikr kuchi bilan boshqarib bo‘lmaydi shuning uchun uyalishga hech qanday asos yo‘q edi.

Chonguk egilib uni o‘zining issiq og‘ziga oldi tili esa sezgir uchini zavq bilan yalardi. Tae oyoqlarini keng ochdi va past ovozda ingrab yubordi. Bu shunchaki aql bovar qilmas darajada yoqimli edi.

Chonguk og‘zi bilan erkalashda davom etar ekan barmoqlarini uning ichiga kiritib o‘sha eng sezgir nuqtani izlay boshladi.

Tae tanasini issiqlik to‘lqini qamrab oldi qorinning pastki qismida esa chuqur, og‘riqli bir sog‘inch hissi uyg‘ondi. Taehyungning qo‘llari Chongukning sochlariga chirmashib ketdi. Bu u ilgari bilgan barcha narsadan ustun edi o‘z-o‘zini qondirish hech qachon sherikning teginishi bilan tenglasha olmasdi.

Bu holat uni butunlay o‘zidan ketkazdi. Olovni yanada kuchaytirgan narsa shundaki, u o‘zini shu qadar uyatsiz hech qanday cheklovsiz tutayotganini angladi u to‘lg‘anar o‘zining nozik va baland ohangdagi ingrashlarini tiya olmasdi.

Bularning barchasi bir paytlar ular o‘rtasidagi yaqinlikka qat’iy qarshi bo‘lgan inson tomonidan sodir bo‘layotgan edi.

—Qanday yoqimli tovushlar...

—Juda yoqimli, shunday emasmi?

—Men tanangni yaxshi bilaman.

—U meni sevadi. O‘zingni tiyma borini chiqarib tashla.
Chonguk uning ko‘krak uchlaridan birini barmoqlari orasiga olib siqdi ikkinchisini esa tishlari bilan ushlab so‘ra boshladi. U ko‘krak terisini uqalab uyalmasdan yaladi va tirnoqlari bilan terisini tirnab o‘tdi. Bu harakatlardan Taehyung yanada qattiqroq unga yopishdi, barmoqlari Chongukning sochlariga chirmashgancha og‘ir-og‘ir nafas oldi.

— Mana shunday... juda itoatkor yigit. Endi men uchun sonlaringni tebrat... so‘ra mendan.
Taehyung shunday bir ohangda ingradiki, bu tovush o‘ta shirin hatto kishini biroz bezdiradigan darajada edi.

— Uching juda silliq bo‘lib ketibdi. Senga gapirganim yoqadimi? Nimalarni eshitishni xohlaysan?

Jungkook uning qulog‘ini keyin esa quloq ortidagi terini yaladi. Taehyung bunga javoban Chongukning bo‘yniga yanada qattiqroq yopishdi. Javob bo‘lmagach Chonguk uyatsiz qo‘zg‘atuvchi gaplarni pichirlay boshladi.

— Seni shunday qattiq sikamanki, hatto og‘riq nimaligini ham unutib yuborasan. Tasavvur qil, o‘sha titrab turgan kichkina teshigingga qattiq-qattiq kiryapman... sen esa yana va yana ko‘proq xohlaysan.

Taehyung tezroq cho‘qqiga chiqish istagida o‘z ko‘krak uchini qattiq siqa boshladi. U o‘zini juda uyalib his qildi shu bilan birga, shahvat o‘tida yonayotgan edi. Chonguk past ovozda masxaraomuz kulib qo‘ydi.

— Mening qo‘tog‘imni xohlaysanmi?
U so‘zini tasdiqlash uchun qo‘lini Taehyungning dumbasi orasiga tiqdi va teshikning qanday titrab, go‘yo "nafas olayotganini" his qildi.

— U allaqachon mendan so‘rayapti. Xo‘sh, o‘zingchi Tae?

— Chonguk...
Taehyung bo‘g‘iq va titroq ovoz bilan pichirladi.

— Menga rasmiy murojaat qilishing kerak edi, esingdami? Yoki fikringni o‘zgartirdingmi?

— Ichimga kir...

— Qayerga kiray?

—Ichimga...

— Og‘zingni och.

Bu so‘zlardan so‘ng uning butun tanasidan titroq yugurib o‘tdi; Tae bo‘g‘iq va uzuq-uluq ingrab, cho‘qqiga yetdi o‘zini butunlay sharmanda qilgan holda, u ham o‘zini, ham Jungkookni suyuqligi bilan bulg‘ab tashladi. Ko‘zlarida o‘zining naqadar tubanlashganini anglash ifodasi aks etdi. Nahotki hammasi shu tarzda yakunlangan bo‘lsa…

— Qanday ta’sirchan yigit. Hisoblab qo‘y bu sening birinchi orgazming. Bundaylarini hali ko‘p tortiq qilaman senga. Og‘zingni och.

Tae itoat etdi u vaqt hissini ham o‘z harakatlari ustidan nazoratni ham butunlay yo‘qotgandi. U ancha vaqtdan beri og‘iz orqali jinsiy aloqa qilmagan ko‘nikmasi yo‘qolgani bois qiynalib, tez-tez ko‘ngli aynib, bo‘g‘ilib qolayotgandi.

Chonguk uning bo‘ynidan mahkam ushlab harakatlarini yo‘naltirib turdi. Keyinroq Chonguk unga orqa tomondan kirganida og‘riq endi Tae ko‘zlariga yosh keltirmadi. Aksincha, og‘riq g‘alati, xunuk bir lazzat bilan qorishib ketdi xuddi Chonguk va’da qilganidek.

Taening sochlaridan mahkam tutgan Chonguk ritmik tarzda harakatlana boshladi u bu safar odatdagidan ko‘ra qo‘polroq munosabatda edi. Xona teri teriga urilganda chiqadigan nam va keskin tovushlar, shuningdek, og‘ir, bo‘g‘iq nafas olish sadolari bilan to‘ldi. Chonguk uni «fohishacha» deb atashiga hojat ham yo‘q edi Tae o‘zini aynan shunday his qilardi va bu anglash uning shahvatini yanada kuchaytirardi, xolos.

Tae o‘zini qo‘li bilan qoniqtirishga urindi ammo Chonguk bunga yo‘l qo‘ymadi. Uning iltijo to‘la ingrashlari Chongukga yoqimli tuyulgan ko‘rinadi. Shunday bo‘lsada Taehyung Chongukning mahkam quchog‘ida ikkinchi bor cho‘qqiga chiqdi. Chonguk yuzma-yuz turgan holda uni shiddat bilan sikishda davom etdi va qulog‘iga shunday uyatsiz kishini yerga uradigan gaplarni pichirladiki, bundan Taehyungning a*zosi yana taranglashib ketdi. Oyoqlari bo‘shashib darmonsizlanib qolgan bo‘lsada Chonguk uni matrasga mahkam bosib turardi.

Aytishlaricha, sobiq sevgilisi bilan jinsiy aloqa qilish yangi odam bilan bo‘lganidan ko‘ra ancha yaxshiroq va hayajonliroq bo‘ladi. Ularning holatida har holda bu mutlaqo rost edi.

Uchinchi bor cho‘qqiga chiqqanida Tae’ning sonlari titrab ketdi bir ozdan so‘ng Chonguk ham o‘z cho‘qqisiga yetdi va urug‘ini prezervativga to‘kdi. U darhol prezervativni yechib oldida jirkanish bilan bir chetga uloqtirdi.

Tae’ning xayolidagi hamma narsa o‘chib ketgandek bo‘ldi. Bir lahzaga u hatto o‘z ismini ham unutib qo‘ydi. Garchi buning hech qanday ahamiyati yo‘q edi.

—Ko‘rdingmi?

—Ikkalamizga ham yoqishini aytgandimku. Shunchaki menga biroz yon bosishing kerak edi, xolos...

Chonguk kinoyali tabassum bilan va o‘z olatining nam uchini siladi. Tae unga tikilib qoldi uning och havorang ko‘zlari xira tortib bo‘m-bo‘sh bo‘lib qolgandi.

Uning qilishi kerak bo‘lgan yagona narsa shu edi...


Taehyon ko‘zlarini ochganida pardalari yana ochilgan derazadan tungi shaharning chiroqlari ko‘rinib turardi. U o‘tirishga urindi, ammo belidagi dahshatli og‘riq bunga yo‘l qo‘ymadi. Suv ichgisi kelardi. Yana boshqa bir narsa ham... Hatto karavotdan turib chiqishning o‘zi katta yutuq bo‘lardi biroq oyoqlarida zarracha ham kuch qolmagandi.

Xudoyim Chonguk ular kun bo‘yi jinsiy yaqinlik bilan band bo‘lgani uchun ishga ham bormabdi. Bir-ikki soat mizg‘ib olishardi keyin Chonguk yana uning ustiga chiqardi. Hech bo‘lmaganda oxirgi safaridan keyin Taehyon dush qabul qilishga ulgurgan edi. Habirovning yordamisiz uddalay olmagan bo‘lsada... Yaxshiyamki hozir badani sassiq ham yopishqoq ham emasdi.

— Qayerga ketyapsan?

Chonguk ko‘zlarini yarim ochdi. Qizig‘i eshitish moslamalarini yechib qo‘ygan bo‘lsa ham uyg‘onib ketdi. Axir ularsiz juda qattiq uxlar edi.

— Bilmayman. Suv ichmoqchi edim.

— Ovqat buyurtma qilaymi?

— Yo‘q, kerak emas.

— O‘zingni qanday his qilyapsan?

— Yaxshi.

— Yaqin kunlarda bo‘shsan. Bizga anal yoriqning keragi yo‘q.

— Ketsam bo‘ladimi?

— Bo‘ladi lekin tong otishini kutganing ma’qul. Larkin seni olib ketadi.

— Ruxsat bo‘lsa hozir ketaman.

— Men tonggacha kutganing ma’qul dedim. Ammo o‘zingni fohishadek his qilish senga yoqsa, marhamat ketaver.

Taehyon javob bermadi. Zo‘rg‘a belini rostlab taksi chaqirdi. Karavotdan kuzatib turgan o‘tkir nigoh ostida kiyina boshladi.

Chonguk ham nimagadir qo‘l uzatib hamyonini oldida tumbochka ustiga bir dona pul qo‘ydi.

— Taksiga.

Taehyon hatto uning tomoniga qaramadi. Nega bu ishora unga bunchalik haqoratli tuyulganini o‘zi ham tushunmadi. Axir yo‘l kira uchun pul berishning yomon joyi yo‘qku qolaversa bunchalik holdan toydirgan yaqinlikdan keyin.

— Taksiga pul to‘lashga qurbim yetadi.

— Baristalar ko‘p pul topishini eshitmagan ekanman.

— Men yaxshi baristaman, — dedi u hissiz ohangda.

So‘ng «Xayr», deb xonadan chiqib ketdi.

Nafas olish birdan ancha yengillashdi.