Taqdir xazili
Ular har doimgidek y/n va seyonni uylariga tashlab qoyishdi
Tae: jk bugun ishim kop shekilli
Tae: bizning ishimiz esingda yoqmi
Tae: bugun yangi qurollar kelibdi shuni sinovdan otkazish k-k ekan
Jk: men bu ishni tashlayman deb y/nga va'da bergandim 🙂↕️
Tae: ...
Jk nima deysan balki eski qurollarni sotarmiz
Jk: balki hamma qurollarni sotarmiz
Seyon va y/n har doimgidek maktabga tayyorlanayotgandi
Y/n maktabga bordi
Hamma keldi lekin jk yoq edi
Y/n jkga qonģiroq qildi ammo telefoni óchirilgan edi
Y/n jknikiga borishga qaror qildi
Y/n yetib keldi va eshikni taqillatdi
Jk: y/n .? Bu yerda nima qilyapsan ?
Y/n : buni sendan sorashim kk nega maktabga bormading ?
Y/n : aldama
nima mazang yoqmi ?
Jk: biroz kutubtur hozir chiqaman
Y/n : yoq bugun bormaysan dam ol ozim yoningda bolaman
Y/n : seyonga aytib qoyaman havotir olma
...
Y/N shoshilinch kiyindi-da, dorixona tomon yo‘l oldi. Yuragida xavotir kuchli edi, chunki JKning yuzidagi rang oqarib ketgandi.
Y/N (ichidan): “U har doim kuchli bo‘lishga urinadi… lekin aslida u ham charchaydi-ku.”
Dorixonaga kirib, dori va vitaminlar oldi. Yoniga issiq choy uchun asal ham qo‘shib oldi.
Uyga qaytganida, JK hali ham karavotda yotardi. Ko‘zlari yumilgan, peshonasidan mayda ter tomchilari oqardi.
Y/N yoniga o‘tirib, qo‘lini uning peshonasiga qo‘ydi.
Y/N: “Ha, ancha issiq… Jk, nega bunday qilasan? Nega o‘zingni qiynaysan…”
JK ko‘zlarini asta ochdi: “Men yaxshiman… sen shunchaki yonimda bo‘lsang bo‘ldi.”
Y/N jilmaydi, dori va suvni uzatdi: “Buni ich. Bugun hamma ishlarni unutsang ham bo‘ladi.
JK sekin dori ichib, boshini Y/N yelkasiga qo‘ydi.
JK: “Sen bo‘lmaganingda, men allaqachon yiqilib ketgan bo‘lardim.”
Y/N: “Endi yolg‘iz emassan. Meni unutma.”
Ularning suhbatini esa tashqaridan birov kuzatayotgandi. Soyadek jim turgan odam telefonni chiqarib, kimlargadir xabar yubordi:
“Jk zaiflashgan. Hozir eng yaxshi payt.”
Bu paytda kafe…
Tae va Seyon ishda edi. Seyon idishlarni
tartiblayotganida, Tae unga qarab qoldi.
Tae: “Sen ham charchagansan. Lekin hech qachon aytmayapsan…”
Seyon jilmaydi: “Sen meni qachondan beri bunchalik kuzata boshlading?”
Tae yaqinlashib, past ovozda dedi: “O‘shandan beri… yuragim jim qolmayotgandan beri.”
Seyon bir zum jim bo‘ldi. Yuragi tez ura boshladi, ammo hali ham tan ololmadi.
Seyon: “Tae… hozir emas. Ish bor, odamlar bor…”
Tae jilmayib qo‘ydi: “Mayli. Lekin bil, men kutaman.”
Uyda esa Y/N JKning yonida edi. JK asta uxlashga ketdi.
Y/N esa uning qo‘lini mahkam ushlab o‘tirardi.
Shu payt telefoniga noma’lum raqamdan xabar keldi:
“Unga ishonma. JKning o‘tmishi seni ham cho‘ktiradi.”
Y/Nning yuragi hapriqib ketdi. Telefonni titroq qo‘llari bilan ushlab, ósha yozuvga tikilib qoldi...
Y/N telefonga kelgan xabarni yana bir bor o‘qidi. Ko‘zlari kattalashib, yuragi tez ura boshladi. U yonida uxlab yotgan JKga qaradi. Shu qadar osoyishta, tinch ko‘rinardiki, xuddi u odamning “o‘tmishi xavfli” ekaniga ishonish qiyin edi.
Y/N (ichida): “Kim yozdi buni? Nega endi? JKni yo‘qotishni istamayman… lekin bu xabar meni qo‘rqityapti.”
U asta telefonni o‘chirib, stol ustiga qo‘ydi. JKning qo‘lini sekin siqdi va shivirladi:
— Men senga ishonaman, JK… hatto o‘tmishing ham meni sindira olmaydi.
•••
Tongda JK uyg‘ondi. Y/N esa hali ham yonida o‘tirar, ko‘zlari qizarib ketgan edi.
JK: — Sen uxlamadingmi?
Y/N jilmayishga urindi: — Sening yoningda bo‘lsam, uxlamasam ham charchamayman.
JK unga qarab boshini qiyshaytirdi.
JK: — Y/N… men seni charchatib qo‘ymayapmanmi?
Y/N: — Yo‘q, aslo. (ichida: “Seni qo‘rquv bilan emas, sevgim bilan
yengmoqchiman…”)
Shu payt eshik taqilladi. Y/N shoshilib o‘rnidan turdi. Eshikni ochsa, Jimin va Hanako turardi.
Jimin: — Ooo, bizni eslamadinglar shekilli! JK, ahvoling yaxshimi?
Hanako: — Y/N, sen ham juda charchab ketgandek ko‘rinyapsan…
Ular ichkariga kirdi. Bir zumda xona biroz yengillashdi. Y/N telefonidagi o‘sha xabarni unutishga harakat qildi. Ammo ko‘ngli baribir bezovta edi.
Bu orada, kafeda Tae va Seyon ish boshlashar edi. Tae kechagi gaplarini o‘ylab, Seyonga qarab jilmaydi.
Tae: — Kecha senga aytgan gapim… o‘sha hali ham kuchida. Men kutaman.
Seyon ko‘zlarini olib qochdi: — Hali ishlar ko‘p, Tae… iltimos, meni qiynama.
Tae jilmayib bosh irg‘adi, ammo ichidan “bir kun seni baribir menga qarashga majbur qilaman” deb o‘yladi.
Shu payt kafe eshigidan qora kiyimda, sovuq nigohli yigit kirdi. Unga hech kim tanish emasdi. Faqat Tae uni ko‘rib qotib qoldi.
Tae: — Suga?..
Seyon hayron qaradi. Suga jilmayib:
— Anchadan beri ko‘rishmadik, Tae. Sizlarning tinchligingiz joyidami?
Kafe ichida taranglik sezildi
Uydagi Y/N esa telefonni qo‘lga oldi. Qiziqish uni yengib, noma’lum raqamga javob yozdi:
— siz kimsiz? Nega bunday dedingiz?
Bir necha daqiqa o‘tgach, javob keldi:
— “Agar unga ishonaversang, JK seni ham qorong‘ulikka tortadi. Men seni ogohlantirdim.”
Y/Nning qo‘llari yana titradi