Mini fanfik for Soomin
*Hikoya uning bosh qahramoni Soomin tomonidan aytiladi*
Zodagon oilada dunyoga keldim. Ota-ona onam juda yaxshi insonlar edi. Nimani xohlasam shu oldim. Faqat boy oila farzandlarigina o'qiy oladigan maktabda ta'lim olgach, o'z istagim bo'yicha biznes yo'nalishida o'qish uchun 18 yoshimda Korea davlatiga uchib kettim. 18 yosh bo'lishimga qaramay o'zimni o'zim bemalol eplay olganim uchun ota-onam Koreaga ketishimga qarshilik qilmadi. O'z kuchim bilan o'qishga kirdim hattoki universitetning eng oldi talabalaridan biri bo'ldim. Shu tariqa 2-kursni ham bitirdim. Hamma imtihonlarimni topshirib ta'tilga chiqdim. Yozgi ta'til davomida dugonalarim bilan 1 haftaga shahardan tashqariga dam olish uchun bordik. Birimiz chodirni tayyorladik, birimiz ovqat tayyorladik, men esa kechki suhbatga olov uchun o'tin yig'ishga kettim. Qurigan cho'plarni qidirar ekanman birdan ko'zimga yerda yotgan tana ko'rindi. Birinchi e'tibor bermaslikka harakat qildim ammo qiziquvchanligim ustun kelib tana yaqinroq bordim. U yerda yarador ahvolda bir erkak yotardi. Erkakning kimligini bilganimda ko'zlarim katta-katta bo'lib ketti. Bu o'sha hammaning yomon tushiga alyangan mafia qiroli Kim Namjoon.
U yerdan ketish eng to'g'ri yo'l ekanligini bilardim chunki uning qo'liga tushganlar hech qachon tirik chiqmasdi. Endigina undan uzoqlashmoqchi bo'lganimda uning qahratondrk qo'llari mening oyog'imdan ushladi. Vujudimni titroq egalladi. So'ng uning pichirlashini eshitdim.
Rm:y-yordam...ber...iltimos...
Mafia Qirolidan "iltimos" so'zini eshitgan yagona inson men bo'ldim va qo'rquvni bir chetga surib qo'yib unga yordam berishga kirishdi. Uni o'tirgizib daraxtga suyab qo'ydim. Vanihoyat tovush chiqardim.
Rm:(ko'kragidagi jarohat tufayli bazor gapirardi) xiyonat
Soomin:tushunarli. Siz bu ahvolda qololmaysiz. Shifoxonaga borishingiz kerak
Rm:o'rnimda zo'rg'a o'tirgan bo'lsam qanday shifoxonaga boraman
Soomin:(boshqa iloj yo'qligi uchun o'zi olib borishga qaror qildi) men olib boraman
Rm:(biroz o'ylanib turdida boshini ha degandek qimirlatdi)
Men uning bir qo'lini yelkamdan o'tkazib yurishiga ko'maklashdim. Bir amallab katta yo'lga chiqib oldik. Mashina topish men o'ylaganimdan qiyinroq bo'ldi. Bu vaqt ichida uning ahvoli og'irlasha boshladi. Nafas olishi qiyinlashib, o'zini yana ham meni ustimga tashladi. Endi umidimni uzayotgan paytim uzoqdan mashina chiroqlari ko'rindi. Men mashinani to'xtatib uni orqa o'rindiqqa bir amallab o'tirgizdim o'zim uni yoniga o'tirib, haydovchiga eng yaqin shifoxonaga olib borishini so'radim.
30 daqiqa shifoxonaga yetib keldik ammo mafianing ahvoli batta yominlashganini ko'rib xavotirim yanada ortti. Miyamda ming hayollar aylanardi. "Unga biror narsa bo'lsachi" "U o'lib qolsachi" "uni odamlari meni tirik qoldirmaydi". Mashina shifoxona oldida to'xtadi. Mafia olib kirish eshigi tomon yura boshladim. Bizni ko'rgan hamshira darrov yordamga keldi va mafiani tekshiruv xonasiga olib kirib ketti. Oradan 1 soatcha vaqt o'tgach shifokor xonadan chiqdi.
Soomin:men. Uni ahvoli yaxshimi
Sh:ha albatta ahvoli yaxshi faqat ko'kragida chandiq qolishi mumkin. U hozir uxlayapti. Oldiga kirishingiz mumkin
Men hop deya xonaga kirdim. Kasalxona yotog'ida kichik boladek Namjoon uxlab yotardi. Ko'zlarimga ishonmadim "Men olib kelgan Mafia Qiroli shumidi yoki boshqa?". Yotoq oldidagi stulga o'tirib biroz unga tikilib qoldim. So'ngra kechasi bilan uxlamaganim uchun ko'zlarim yumila boshladi. Qachon uxlab qolganimni bilmayman ammo turganimda allaqachon tong otgandi va mafia menga qarab turardi.
Soomin:hayrli tong, ahvoling yaxshimi? O'zingizni qanday xis qilyapsiz?
Rm:ancha yaxshiman, rahmat yordam berganing uchun
1 hafta ichida u kasalxonadan chiqdi va o'sha yerda yo'llarimiz yana ikkiga bo'lindi. Men o'qishni bitirib o'z yurtim bo'lmish Amerikaga qayttim. U yerda katta bir kompaniyaga asos soldim.
Bir kuni kompaniyadan uyga keldim va o'sha tanish chehrani yana bir bor ko'rdim. Ha bu o'sha Kim Namjoon ota-onam bilan suhbatlashib o'tirardi. Keyin bilsam u menga turmush qurish taklifini bergani Koreadan ataylab uchib kelgan ekan. Men boshida qarshilik qildi. Chunki o'zingiz bilasiz u yashaydigan olamda bir deganda o'lib ketish hech gap emas. Lekin vaqt o'tgan sayin u meni rad etishimga ko'nikmasligini anglab yettim va rozi bo'ldim. Amerikada ham Koreada ham to'y o'tkazdik. Hozirda bir nafar qizimiz bor ismi Sujin va men aytolamanki biz dunyodagi eng baxtli oilamiz.