ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ BLAYZE
EPISOTE 3: QAT'IY QIZ ORTIDAGI ASLI KIM?
Kunlar sovuy boshladi, quyosh nurlari yerni isitishga qurbi yetmasdi. Har demay qor ham yog'ib qolsa kerak, kunlar unchalik ham qizg'in emasdi Jungkook ishga sho'ng'ib ketgandi, bazan esa tunlarni barlarda o'tkazar edi. Yeonjun Dahega qancha yaqinlashishga urinmasin bari bekor ketmoqda. Mina va Taehyung ular uchrashishmoqda ammo hali hamon Dahe hechkimga yaqinlashmadi Na Minaga yoki Taehyungga hech qanday chuntirishlarsiz.. 2hafta o'tdi.
Bugun bu Kompaniyaning 35 yillik yubiley bayrami. Kompaniyada katta Bazm va tadbirlar bo'ladi. Stol hashamat ila bezatilgandi xamma bayramona kiyimda, afitsantlar esa mehmonlarga alkagol va shampanlar tarqatish bilan band edi. Bazm boshlanib bo'lgandi xamma hursand va shod, ammo Dahe hechxam ko'rinmasdi.
Zal eshigi ochildi Dahe unchalik shohona bo'lmagan ammo o'ziga juda yarashgan uzun ko'ylak bilan kirib keldi.
Yeonjun uni ko'rib bir lahza to'xtab qoldi, qizning och jigar rang ko'zlaringa boqdi, xa bu qiz uning ideal tipi bo'lmasada allaqachonoq yigit qizga oshiq bo'lgan edi, menimcha sevgi faqat tashqi ko'rinishda emas Dahe rostan ham muloyim va yoqimli ammo ishiga puxtalik bilan yondashuvchi xodima ham edi.
Dahe biroz hayajon bilan o'z jamoasi oldiga bordi, hamma unga mulozamat ko'rsatib juda ham ochilib ketkanini aytishar edi.
Biroz vaqtdan so'ng, yoqimli kuy ovozi eshitildi bu juftliklar uchun ball raqsi desa ham bo'ladi. Yeonjun paytdan foydalanib Daheni raqsga taklif qildi.
-Keling birga raqsga tushamiz- Deya qo'llarini qizga uzatdi
-Ammo bu juftliklar uchun- Qiz gaplarni tugatishga ulgurmay yigit ogiz juftladi.
-Bu shart degani emasku to'g'rimi? - Dahe ham bu shunchaki raqs deya qo'llarini unga uzatdi, hamma raqs tushmoqda, Jungkook esa Dahe va Yeonjunni diqqat bilan kuzatib turardi. Qo'llari terlab asabiylasha boshladi
Taqdirlash marosimi boshlandi, kimdur qaysidur nominatsiyada g'olib bo'lsa xamma qarsak chalishar edi.
Taehyung mast holatda to'g'ri Minaning uyiga bordi, Mina eshikni ochib unga qaradi, Taehyungni ko'zlari qizarib ketgandi aftidan u ichgan deya hayolga keldi, ammo yigit bu tun har doimgidan ehtirosli ko'rinardi.
-Seni yana hohlayabman, negadur bugun doimgidan ham kuchliman
Taehyung tashnalik bilan qizning qirmizi lablariga o'zining nordon lablarini bosdi, bu shunchaki o'pich emas, balki ehtirosli bo'salar edi, Minaning hissiy nolalari Taehyungni allaqachon uyg'otgan edi. Mina abjirik bilan bosa davomida yigitni shimini yechishga ulgurdi, navbat esa yuqoridagi kastyum va ko'ylakka. Mina yigitni mushak qismidan qo'llarini olmas edi, ularning qurboni esa ehtiros. Taehyungning lablari qizning ochiq oppoq bo'yniga tushdi, qiz esa, o'zining ilq nolalari bilan band. Ular yalang'och holatda qolishdi. Taehyung qizni divanga itarib, qizning oyoq bosh barmoqlaridan boshlab to sonlarigacha lablari bilan yalab bordi, bundan esa qizning bellari yuqorilar edi, Va nihoyat Taehyung qizning ichiga kirdi. Buni ta'riflay olmayman ikkisi ham juda tajavvuzkor va ideal edilar. Oradan 1 soat o'tgach charchoqdan aloqani yakunladilar. Taehyung Minani ko'tarib Yuvinish xonasi tomon yo'l oldi. Choyshab esa ikkisining ter dog'lariga burkangan edi.
Taehyung meni ko‘tarib hammomga olib bordi.
Uning ko‘kragiga boshimni qo‘ygancha, yurak urishini eshitardim. Har galgidek emasdi bu kecha. Nafaslarimiz hamohang, haroratimiz bir xil edi — xuddi yuraklarimiz yillar oldin kelishib olgandek.
Issiq suv tomchilari tanamizga tusharkan, u sochlarimni ohistalik bilan orqaga surdi.
"Men seni hohlaganim uchun kelmadim..." — dedi u, nihoyat sukutni buzib.
"Men seni sog‘indim. Hamma gap shunda."
Qo‘llari yuzimda. Ko‘zlarida mehr aralash xavotir.
Mening yuragim esa uni yillar oldin yo‘qotgan qiz bola kabi qinimdan chiqay deb urardi.
"Men senga doim ishonishni xohlaganman, Taehyung," — dedim asta.
Uning barmog‘i labimni jim qildi.
"Menga bugun ishon. Qolganiga vaqt hal qiladi."
Tana harakati bu kecha faqat ehtiros emasdi.
Bu — bizning yillar davomida so‘z bilan ayta olmagan tuyg‘ularimiz edi.
Bu — o‘tmishdagi barcha "agarlar"ga berilgan javob edi.
Bu — biz bir-birimizdan ketgan tunda aytilmay qolgan "sevar edim"larning ovozi edi.
Biz yotoqqa qaytdik. Lekin bu safar, har bir quchoq, har bir o‘pich — faqat shunchaki istak emas, balki tan olish edi.
Men Taehyungni quchoqlaganimda, nafaqat tanasini, balki barcha yillar davomida sukutda qolgan so‘zlarini quchoqlagandek bo‘ldim.
U yostiqqa bosh qo‘yib, qo‘lini belimga qo‘ydi.
Ko‘zlarini yumdi.
Men pichirlab dedim:
"Sen doim yuragimda bo‘lgansan. Men o‘zimni aldagan edim."
U esa hech nima demadi. Faqat qo‘li bir oz qattiqroq siqildi. Bu yetarli edi.