𝑀𝑢𝑠𝑒
so you can never escape.”
: Dadamni qanday sabab bilan olib ketishganini bizga hali aytishmadi, biror nimani yashirishayotganini sezib turibman. Vaqt ham yarim tundan o’tdi, mahkamadan uyga qaytdik. Taehyung barchasini hal qilishini aytgani uchun ham uyga biroz hotirjam holda qaytyapmiz.
— Siz atayin buni uyushtirdingiz va menga tahdid qilyapsiz! –Taehyung asabiy kulgancha o’rnidan turdi.
— Yujindan uzoqlashish va unga yaqin kelmaslik va yana nima edi. Munosabatlarni to’xtatish! Jin ursin, men bularni siz aytkanigiz uchun qilishim kerakmi?!
: Men jiddiy aytyapman, Taehyung! Qizimdan uzoq tur. Agar sen uzoqlashmasang uni sendan o’zim uzoqlashtiraman. – Janob Shin kursiga suyangancha xonada asabiy harakatlanayotgan yigitni kuzatdi.
— Hozir aytadigan gaplarimni quloqlaringga quyib ol, Shin Hwan! Men Yujindan uzoqlashmayman, uni tanasini ham ruhini ham o’zimniki qilaman! Ishon menga, sening qo’lingdan biror ish kelmaydi. Harakatlarimni panjara ortida jim kuzatasan. O’zing saxnalashtirgan qamoqda bir umir qolib ketishinga kafolat beraman. Menga seni kimliging va nima qila olishing qiziq emas. –Taehyung qarshisidagi erkakga bosiq va o’tkir ohangda gapirar ekan, kichik xonada ovozi har burchakdan jaranglayotgan edi.
: O’z qizim otasiga emas senga ishonadi deb o’ylasang uni yaxshi taniy olmapsan.
— Nima sababdan buni qilayotganingni bilmayman ammo oxiri yaxshi bo’lmaydi. – Taehyung xonadan tarang xolatda chiqib ketdi va mahkama turargohidagi sport mashinasiga o’tirib, matorni qizdirgancha tezlikda g’oyib bo’ldi.
— Katta yo’l bo’ylab yuqori tezlikda ketar ekanman, aqlimdagi tovush bir so’zni qaytarish bilan band “uni hech kim, mendan ololmaydi, meniki” ruhimni egalik hisi o’rab olgan. Ko’z ostimda uning tasviri gavdalanar ekan, mashinani yo’l chetiga olib chuqur nafas oldim. Foydasiz. Yujin! Faqat menikisan!
Telefonni olgancha unga qo’ng’iroq qildim, telefon ortidan biroz tushkun ovoz yangradi.
: Eshitaman, Taehyung! Dadam bilan uchrasha olding-mi? Qachon qo’yib yuborishar ekan? Eshityapsanmi, ahvoling yaxshimi?
— Uning havotir va hayajon aralash ovozini eshitib tanamdagi qattiq bosim va zo’riqish meni aqildan ozdirayotgan edi. Qo’limni asabiy sochlarimga olib kelib tartibsizlantirdim. “Olib ketaman, tayyorlanib tur” ohangimni biroz yumshatishga harakat qildim jin ursin ammo ish bermadi. Uzoq sukunatdan so’ng yana uning ovozi telefon ortidan yangradi.
: Yaxshi ammo, bu vaqtda qayerga?!
— Shunchaki jim bo’l, bir marotaba savol berma Yujin! – U hafa bo’lganiga ishonchim komil chunki biror so’z aytmay qo’ng’iroqni tugatdi. Mashinaga qayta minib, eng yuqori tezlikda trassa bo’ylab yhaydar ekanman, hech qanday mashina atrofda ko’rinmas edi. Mashina tablosidan soatni ko’rdim “2:45” jin ursin vaqtni unutib qo’ydim. Ammo uni o’zimniki qilish va o’z muhrimni qoldirish uchun shoshilyotganimni otasi bilsa qay ahvolga tushar edi. Meni yomon inson bo’lishga majbur qilishligidan nafratlanaman ammo meni bu ko’rinishim ularga yoqsa zavqlanishsin! Uy yoniga yaqinlashar ekanman qo’lida qandaydur narsa ko’tarib olgancha sovuqdan biroz titrab turgan, obsessiyamni ko’rib labimga biroz jilmayish yoyildi. Bunday ob-havoda qanday qilib birgina uyqu kiymida, jin ursin qaysar mushukcha. Mashinani uning qarshisiga to’xtatib mashina chiroqlari bilan o’tirishiga ishora qildim”
Asabiy mashina eshigini ochib joylashib olgan qiz nafasi ostida bir nimalar degancha yigitga nigohlarini ko’chirdi.
— Birozdan kegin bilib olasan, – Uning butunlay pardozdan yechilgan yuzi, tartibsiz yuqoruga yeg’ilgan sochlari yuz qismi va nozik bo’yniga tushib mendagi o’ylarni chuqirlashtiryapti. Mashinani ortga burib o’z uyim tomon tezlikni oshirdim.
Yujin: Nima bo’lganini va qanday kayfiyatda ekanini bila olmayapman. Uning nigohlari va nafas olishi meni biroz qo’rqityapti. Bu qanday his anglolmay qoldim. Uning nigohlari bilan to’qnashar ekanman, qattiq yutindim. U menga jaxil qilyapti-mi? Yoki biror noxush habarni ayta olmayaptimi.
Qayta unga o’g’rincha nigoh tashlar ekanman, uning menga tikilgan nigohlarini ushlab oldim. Jin ursin, ko’zlarimni olib qochganimda lablari jilmayganini ko’rib biroz asabiylashdim. Unga nima bo’ldi?! Nega bunday g’alati tarzda jilmayyapti huddi filimlardagi yovuz qahramonlar kabi!
“ Nega bunday jilmayyapsan?!” biroz yutinib “ ahmoq kabi” so’zini qo’shib qo’ydim.
— Shunchaki! – Yujin bunday noqulay harakatlar qilishi meni hayolimni o’qiyotgan kabi hisni beryapti, meni bezori mushukcham-ni qanday qobilyatlari borligi haqida hali to’liq bilmayman ammo har bir olayotgan nafasini o’rganaman.
“ Bir narsani bilishingni istayman”.
So’zimni tugallashimdan avval qarshimdagi qizni qiziquvcha ko’zlari men tomon termuldi. Ko’zlarimni qayta yo’lga qaratgancha so’zimni davom ettirdim.
“Nima bo’lmasin, seni qo’yib yubormayman, bezori! Hotirangni yo’qotsang ham bu so’zlarimni unutma.”
: Huh, nega birdan bularni aytyapsan. Nima qo’yib yubormoqchi eding-mi?! – Taehyungni birdan bu so’zlarni aytishi menga biroz shubhali tuyuldi ammo muhutni biroz yengil qilishni istab o’ynoqi ovozda suhbatni davom ettirishni afzal ko’rdim.
— “Eslab qolishing o’zi yetarli”
: Yelkamni qisqa qisgancha oynadan tashqi manzaraga tikildim, yuqori tezlikda ketyapmiz. O’zimni hotirjam his qilishga harakat qilganim sari nafasim qisilib borayotganga o’xshaydi. Kichik tugmani bosgancha oynani biroz pastlatdim yuzimga urulgan yengil shamol va son qismimdan ushlangan ulkan kaft meni biroz qo’rqitib yubordi. Unga qisqa tikildim va sukut saqladim, uning qo’li son qismimdan ushlashi qattiqlashib boryapti va bu bilan birgalikda tezlikni oshirishi. Men shunchaki o’rindiqqa yopishib qolgandekman hatto qimirlay olmayapman. “ Taehyung” ovozimni eshittimi yoki yo’q buni bilmayman ammo qo’li sezilarli darajada yuqoriladi, nafasimni qo’yib yuborgancha uning yo’g’on bilagidan ushladim. “Taehyung! Tezlikni kamaytira olasan-mi?! Yoki ikkimizni o’ldirmoqchimisan!” Biroz titroq bilan ma’lum qildim ammo biz uning uyi maydoniga kelib bo’lgan edik. Mashina juda katta tezlikdan birdaniga to’xtagani sabab olding biroz siltandim ammo mashinani to’xtashi emas, ulkan kaft meni nozik qismimga tiralgani asabiylashtirdi. U nima qilyapti!
— Yetib keldik, sevgilim! Mashinadan tushishing mumkin. – Uning qorachiqlari qo’rquv yoki asabiylikdan kattalashgan. Uni nozik qismidan qo’limni olgancha lab chetida jilmayib mashinadan tushdim. U ham mashinaning old panelidan – mashinaga chiqqanida joylagan qutini oldi va eshiknii u uchun ochishim bilan tushdi.
: Qo’linga egalik qil, Kim Taehyung! – Ovozimda nega titroq bor jin ursin men pastki qismimda noqulay namlikni his qilyaman.
— Senga avval ham aytganman, meni har bir tana a’zoyim qayerga tegishli ekanini juda yaxshi biladi, –Taehyung qo’lini qizning ort bel qismiga qo’ygancha uy tomon qadamlarini oldimlatdi.
— Qo’lingdagi quti..? Balki ichida nima borligini aytarsan. Luvr muzeyidagi biror nimani o’g’irlagandek quchoqlab olgansan.
: Meni asabiylashtirmaganingda buni senga bergan bo’lar edim. Ammo fikrimdan qaytdim.
— Hmm, juda yomon. Bu bilan meni to’xtata olmaysan….
Taehyung eshikni ortidan qulflab Yujinning ortidan oshxona tomon ergashdi. Yujin qo’lidagi qutini asta ochgancha ichidagi qulupnayli to’rt bo’lagini likopchalarga joyladi.
: Mashinani manyak kabi haydamaganingda balki bu shirinlik o’z holicha kelgan bo’lar edi. Bezaklari buzilibti! – Yujin noligancha oshxona atrofida yurar ekan yigit ham ortidan qayerga borsa ergashayotgan edi.
“ Taehyung!”
: Balki bas qilarsan. Harakatlaring meni asabiylashtiryapti.
— Yaxshi, bas qildim…. – Qizning ort bel qismidan qo’llarini o’ragancha uning bo’yin qismiga yuzini ko’mib chuqur hidladi. Yujin e’tiborini shirinlikga qaratib qo’lidagi mayin bezatilgan to’rt bo’lagini yigit tomon uzatdi.
: Tatib ko’rishni istamaysan-mi?
— Seni-mi? – Taehyung o’ynoqilik bilan yuzini uning bo’yin qismidan ko’tardi.
Yujin tort bo’lagini og’ziga solgancha qoshiqni oshxona peshtaxtasiga qo’ydi.
Taehyung jilmaygancha uni ko’tarib peshtaxta ustga o’tkazdi va to’rt bo’lagidan tatib ko’rdi. Ko’zlarini yumib tamni butun tanasi bilan his qila olayotgan edi.
: “Yo’q, shunchaki tayyorlagandim”. – ah kimni aldayapman.
“ Taehyung, balki mahkamada shuncha vaqt nima qilganingni aytarsan.” Taehyung e’tiborini butunlay shirinlikga ko’chirgani meni jaxlimni chiqaryapti. Huddiki gaplarimni eshitmayotkandek.
“ Senga gapiryapman!” Birdan lablarimga tekgan lablar meni bir muddat muzlatdi ammo lablarim ustidagi harakat meni aqildan ozdirayitgan kabi edi.
— Buni keyinroq gaplashamiz, – bo’g’iq ovozda ma’lum qilgancha bo’sani davom ettirgan yigit endi butunlay mayinlikdan uzoqlashgan edi.
Yujin: Uning harakatlari endi avvalgisidan o’tkirroq va qo’polroq edi. Nafasim bo’g’zimga kelib uruldi. Men ham u kabi javob qaytarishni boshlaganimda bo’yin ort qismimdan ushlangan qo’l men yaqinroq tortib meni ichimdan ingroq ovoz chiqishiga sabab bo’ldi. Uni o’zimdan itarish o’rniga oyoqlarimni uning bel qismiga o’radim. Ortimdan ushlab o’z tanasiga tortganida unga zarb bilan urulgan ostimda yana o’sha namlik qurshab olgan edi. Jin ursin, men nimani istayapman.
— Uning noqulay joylashishi meni tabassum qilishimga sabab bo’ldi. bezori menga taqlid qilyapti-mi?! Unga bu nom juda ham mos. Kiymi ichiga qo’limni kirgazgancha uni mayin tanasiga naqsh chiza boshladim. Lablarimiz bir necha soniyaga ajraldi ikkimizni nafas olishimiz ham buzilgan uning shishib qizargan lablariga tikildim.
: Taehyung…. – Men bundar ortig’iga o’tish uchun tayyor emasman ammo tanamdagi biroz titrash va qandaydur istak men uchun ko’prog’ini istayotgandek. Birdan uning qo’li ichimga sirg’alib kirganimda uning ko’zlariga biroz qo’rquv aralash hayajon bilan tikildim.
— “Shhh.. menga ishon!” – Bu so’zlarni uning tartibsiz nafasi ostidan eshitganimda hayajonim tanamni qurshab oldi oyoqlarim uning bel qismida qattiqroq siqildi. Uning barmoqlari meni tanamni shunday erkalayaptiki, hatto soniya sayin namlanishni his qilyapman. Tanam o’zidan siqilish va issiqlik hosil qilyapti. “ Agh, Taehyung”. Jin usrin uning barmoqlari mening nozik qismimga yetib kelganida u bo’yin qismimga tishlarini botirib barmoqlaridan birini kirish qisimga bortidi. Jin ursin men uning bo’ynidan qo’llarimni o’ragancha yig’lab yuborishga tayyorman! Nafas olishim butunlay izdan chiqqan…
— Uni qo’rqitib yubormaslik uchun ehtiyotkor harakatlar qilyapman ammo Jin ursin men uning *nozik qismiga yetib kelganimda u allaqachon nam holatda edi. O’zimni yo’qotmaslik uchun uni nozik bo’yniga tishlarimni botirdim uning ingroq bilan nafas olishi qo’llarini sochlarim orasiga itarib o’zini harakatdan cheklashga urunayotgani meni sabirsizlantiryapti. Bosh barmoqni uning kirish qismiga tekizganimda tanasi bunga javoban biroz qo’zg’aldi.
“Yujin!” Quloqlari yaqiniga kelib shivirlab uni e’tiborini o’zimga qaratdim. “ O’zingni biroz bo’sh qo’y, mittivoy” har bir harakatda uning kichik tanasi, muskullarim orasida taranglashayotganini his qilyapman. Unga zarar berishni istamayman, ammo boshlanishi biroz noqulaylik tug’dirishi mumkin, mushukcham.
: Ichki qismimga sirg’alib kirgan barmoqni his qilganimda, lablarim orasidan yig’i bilan nola otilib chiqdi. Oshxona peshtaxtasi ustida noqulay qimirlagancha, nafasimni normallashtirishga urundim, ammo uning lablaro qayta meniki bilan birlashishi meni biroz yengillashtirdi. Jag’ suyaklarim bo’ylab lablarini bosayotgan yigit meni tanamdagi taranglikni yo’qolishiga yordam beryapti. Ichimda harkatsiz turgan barmoq endi asta sekin tashqi tomonga tortilib qayta ichimga kirganida lablarim orasida chuqur nola otilib chiqdi, o’zimni biroz ortga tashlab uning yelgasiga tironoqlarimni botirdim. Ko’zlarimni ochgancha Taehyungga nigohimni ko’chirar ekanman uning lablari chetidagi qisqa tabassum meni hatto e’tiborimdan chetda qoldi. Chunki aqlim hiralashgani sabab hatto atrofimdagi biror tovushni eshitishga qodir emasman.
— Uning bu ko’rinishini, hech bir pardoz qilgan holatiga alishmayman. Uning yuqori qismidagi tugmalarini yechish davomida ichki qismiga yana bir barmoqni kiritdim. Quloqlarim ostida yangragan chuqur nola men butun umur eshitishni istagan musiqam kabi yangradi. Jin ursin uning barmoqlarimga nisbatan harakati va uning yelkasidan ust kiymini tushirib mayin va sut kabi oppoq ko’ksini ochib berdi. Oshxonadagi nim yortilgan yordamchi chiroqlar ostida uning tanasi jilovlanishi meni o’zimni yoqotishim uchun yetarli sabab bo’la olardi. Uni ostidagi barmoqlarimni tashqariga butunlay chiqargancha qayta uning nozik nuqtasiga urushim va uning tanasi zavqdan ortga tashlandi.
: Taehyung, men… chiday olmayman iltimos…. – So’zim tugallanmasidan ichidan qaynab kelgan suyuqlik tashqariga chiqib meni butunlay qaltirash va kuchsizlantirdi. Mendagi chuqur ingrash va tanamni kuchsiz uning yelkasiga tashladim. Jin ursin hatto qanday nafas olishni ham unuttim, quloqlarim ortidan uning yo’g’on ingrashi eshtildi. “Yaxshi qizaloq” Nima u meni mazax qilyapti-mi. Huddi bola kabi sochimdan silab ostimdagi barmoqlari sirg’alish va biroz bukilish bilan meni bo’sh qoldirdi. Sochlarim ostidan tanamga sidirilib tushayotgan tomchi, men hatto ballet mashg’ulotida ham bunchalar kuch ketkazmayman. Qayta lablar erkalashi va men o’zimga bo’ysunmagan holatda uning belidagi temir belbog’ni bo’shatdim. Nima qilyapman?!
— Davom et, bezori mushukcham! To’xtama. Bu tanada istaganingni qila olasan.
Marvar polga ikissining ko’ylaklari tashlandi, Taehyung qizning yalang tanasini o’ziga yaqinroq tortib oyoqlarini qayta o’z beliga o’rattirdi va qizni ostida o’z *qattiqligini biroz ishqagancha, qizning kirish qismiga biroz yaqinlashdi.
“ Nafas ol, bu imkoniyatga hozirchalik egasan…”. – Taehyung’ning ovozi xonada tartibsiz yangradi, va qizning o’tkir yig’i aralash nolasi butun uyni qopladi.
: Ichimga kirgan qattuqlik meni ko’zlarimni hiralashtirdi og’riq bilan qanday ovoz chiqarganimni bilmayman ammo Taehyung bundan zavqlanyotgani aniq! Lablari butun tanamga o’z izini qoldiryapti qo’llari esa meni vaznimni ushlash vazifasini baharyapti. Men peshtaxta chetini ushlagancha, o’zimni ortga olishga harakat qilar ekanman, uning lablari ostida so’kingancha biroz ortga tortilishi va qayta joylashishi meni ko’zlarimdagi yoshni qo’yib yuborishimga sabab bo’ldi.
Yuzimdan dumalab tushayotgan yoshlarni uning barmoqlari sidirib tashladi va yanoqlarimdan chalg’ituvchi bo’salar qoldirdi.
— Uni qiynayotganimni bilaman, ammo Jin ursin men uzunligimni yarim qismini kirgazganimni u hali anglamadi. Ko’zlaridan oqayitgan yoshlar sababchisi bo’lishim mumkin emasdi ammo birozdan so’ng bundan zavq olishinga kafolat beraman, Shin Yujin! Biroz uni og’riqdan chalg’itgancha yuzimni uning bo’yin qismiga ko’mib chuqur nafas oldim. Devorlari meni siqib qimirlashga ham imkon yaratmayapti. Biroz ortga tortilgancha to’liq uzunligim bilan uni ichiga joylashdim. Bokira devoriga urulishni his qilganimda issiqlik meni o’rab oldi. Biroz siqilish bilan men harakatlanishni boshladim. Uning nam yuzi mening yelkamga ko’milgancha tishlarini botirish bilan band, nafas olish buzulishi va men unga shirin zarbalar bilan quloqlarim ostidagi kuyni qayta eshityapman. O’zimni qayta ortga tortib to’liq chiqarginimda uning qizg’ish issiqligi sonlari orasiga tartibsiz oqdi. Ko’zimni yumgancha qoniqish bilan tabassum qildim, ichimdagi bu maxluq huddi tirilgan kabi edi. Unga qayta joylashib biroz o’tkirroq harakat qila boshladim endi uy ichida uning yig’i ovozi emas nolasi jaranglay boshladi. U lablarimni qidirgancha yuzimni o’zi tomon qaratib bo’sa oldi, bezori qizaloq endi dadilroq! Qayta lablar birlashishi va u ham mening ritimimga mos harakatlanishi mendagi bo’g’iq nolalarni chiqishiga sabab bo’ldi.
: Ko’zlarimni yumshoq yotoqda ochdim, atrofga qarab tumba ustidagi soatga ko’zim tushdi. Jin ursin “ 15:40 “.
Ammo meni hayratlantirgan yana bir narsa bu Taehyung yotoqda emas edi. Hatto xona ichida ham yo’q.
O’rnimdan biroz qo’zg’alganimda tanamda qattiq og’riq turdi. Oyoqlarim orasidagi noqulaylik. U ichida ekanligida necha bora o’zimni qo’yib yuborganimni bilmayman ammo unikini aniq yodimda. Kiyinish xonasi eshigini ochganimda, uzun shkaflar bo’ylab turli hildagi brend kiyimlar osiqligi, Huh men bunga hayron bo’lmasligim kerak. Ko’zimga birinchi tushgan kiyimni olib ustimga ilganimda, oynadagi aksimni ko’rdim. Sochlarim yelkam bo’ylab tartibsiz yoyilgan. Bo’yin qismimdan to tanamning son qismigacha biroz qizg’ish izlar ko’rinib turibti. Tezda tigmalarni taqib, xonadan oyoq uchida chiqdim. Rejamda, uni topib ortidan qo’rqitish edi. Lablarimdagi tabassumni hech ham yo’qota olmayapman. Menga nima bo’ldi. Yotoqxonadan chiqib zinalardan pastladim. Taehyungning ovozi biroz bo’g’iq va asabiy eshilayotgan edi qizig’i men uning uyiga birinchi bir kelganimda qulflangan xona eshiki qiya ochiq ichkarida esa Taehyung telefonda suhbatlashayotgan edi. Xonaga markazida yotoq va devorda suratlar bilan to’la edi. Kichik bola ko’tarib olgan ayol suratlari… Biroz o’ylangancha xona ichiga qadam tashlamoqchi bo’ldim, ammo Taehyungni telefondagi suhbati meni joyimdan qotishimga sabab bo’ldi.
— “Shin Hwan, u haqidagi barcha ma’lumotlar kechga meni qo’limda bo’lsin. Uyushtirgan politsiya o’yinini uzoq vaqt davom etishini ta’minla. Men aytmagunimcha, ozodlikga chiqmasin. Men bilan o’yin qilish qandayligini tamoshi qilsin. Avtohalokat payitida rulda kim bo’lganini aniqla. Shin Yujin, men bilan. U bilan qiziqma.” – Ko’zimdan yosh asta dumalab yuzimni achishtirdi. Men nimalarni eshitdim, u haqiqattan ham Taehyung-mi?! Doim unga ishonishimni aytadigan, yigit! Jin ursin ko’ksimda turgan og’riq meni havosiz qoldiryapti. Ko’zimdagi yosh to’xtashni unutgan kabi. Nega bunday bo’ldi, unga ishonishni qattiq istayman. Eshitkanlarim tush bo’lishi uchun har qanday narsaga roziman, iltimos uyg’onishni istayman. Ovoz chiqarmaslik uchun qo’limni lablarimga bosdim va uning ko’zi men tomonga tushishidan avval qadamlarimni ortga sanadim. Jin ursin, hoziroq ketishim kerak. Ammo xona ichidagi oynadan meni aksimni ko’rgan Taehyung qo’ng’iroqni tugatgancha, biroz tarang holatda eshik tomon yaqinlashishni boshladi. Uni ko’rishni ham teginishini ham istamayman, ortga qadam tashlagancha chiqish eshigi tomon yugurdim. Eshikni ochgach yalang oylarimga ham ustki holatimga ham e’tiborsiz holatda faqat ketish istagida yugurdim. Men eshitishni istamayman, ko’zlarimdagi yosh hatto ko’rishimga to’sqinlik qilyapti, ortimdan ismimni eshitkanimda qattiqriq yugurib katta yo’lga yaqinlashdim. “ Men aytmagunimcha ozodlikka chiqmasin” bu so’z meni aqlimda aks sado kabi jaranglayapti. Yo’l bo’ylab o’tib ketayotgan taksiga qo’limni ko’targancha to’xtatdim, ortimda yugurish o’rniga shunchaki yurib kelayotgan inson. Mashina to’xtaganimda eshikni ochishga ulgurmasimdan yetib kelib belimdan ushlab ortga ko’tarib tortib oldi. Qichqirgancha tipirchilar ekanman, chuqur ovozda quloqlarim orasida issiq nafasi uruldi. “ Bas qil, qayerga bu holatda ketaman deb o’ylayapsan.”
Bu Suzy⭐️
Fikr va reaksiyalar men uchun muxum. Yoqimli mutoala, crimers🩶