𝑀𝑢𝑠𝑒
so you can never escape.”
Taehyung: Qo’llarimdan qutilishga urunayitgan qiz, boshqaruvda chiqishimga majbur qilyapti. Qarshimizdagi mashinada tushgan yigit va uning ko’zlari qo’lim ostidan chiqishga urunayotgan tartibsiz qizga tushdi.
: Qizni qo’yib yubor! – Taksist yigit ularga yaqinlashar ekan Taehyung qizni ortiga olgancha yigitga o’lik nigohlar bilan tikildi.
— Seniki bo’lmagan ishga aralashish yaxshi emas yigitcha. Bu yerdan, aravangni olib yaxshilikcha ket! – Yujin vaziyatdan foydalanib Taehyung ushlab turgan qo’liga tishlarini botird.
: Qiz bu holatda ekan, bu meni ishim! – Yigit so’zini tugallatib qiz tomon qadam tashkar ekan, yuziga kelib tushgan mushtdan ortga siljidi. Yana bir qattiq zarba va hushini yo’qotdi. Yujin buni ko’rgach shunchaki tanasini qimirlatishga ham fursat topa olmadi.
: Taehyung! Ablax, telba! Nima qilyapsan. – qizni qo’llariga ko’targancha uy tomon yurar ekan, qadamlari masofani yeb yuborayotgan edi. Yujin uni ko’ksidan itarib o’zidan uzoqlashtirishga urnishlari yotoqga tanasi tashlanish bilan tamomlandi.
: U nafas olyaptimi shikastlanmadi-mi degan savolsiz uni katta yo’lda qoldirding. Ahmoqmisan yoki aqlini yo’qotgan qotilmisan! – qiz qarshisidagi yigitga qichqirgancha yuzidagi yoshlarni jaxil bilan artib tashladi. Yujin tanasini yotoqdan ko’targanch yigitning ko’ksidan itarar ekan Taehyung qizning iyak qismidan ushlab masofani qisqartirdi.
— Juda katta ahamiyati bor, begona uchun menga ohangingni yuqorilashing… Jin ursin. – Taehyung qizning yuzini kaftlariga olgancha yuzidan oqayotgan yoshlarni artib tashladi. — “Yig’lashni bas qil.”
: “ Men nima qilishim kerakligini sen hal qilmaysan.” – Yujin uni qo’lini siltab tashladi. Chuqurn nafas olgancha yuziga yopishgan sochlarni ortgan oldi. “ Men barchasini eshitdim! Barcha gaplaringni. O’zingni oqlashga urunmaydigan darajada aybdorsan. Mendan shunchaki foydalanish yoqimli bo’ldi-mi?!” – Taehyungning sukunati meni bo’g’ayotgan kabi edi. Bo’ynimda tig’li zanjir har tomondan qisish hissi va nafas olishni uddalay olmayabman. Nima qilishim kerak edi, men oson foydalana olinadigan o’yinchoq emasman. Ko’zlarimni uning tumanlikda qolgan qorong’u qorachig’lariga tikdim. Nigohlar yolg’on-mi?
— Eshitishni istaysan-mi?! Haqiqatga tik qaray olasanmi.
: Men qarshimdagi haqiqatga tik qarayapman! – Taehyung hazilsiz kulgancha sochlarini ortga tartibsiz o’tkazdi.
— Sendan foydalanish degan fikring noto’g’ri edi. Men sendan foydalanganimcha yo’q, menga tegishli bo’lgan narsani oldim holos. Bu shuni anglatadiki —— “ Sen menga abadiy bog’langansan”. Tushuntiroldim-mi?!
: Holos?! – Yujinning ohangi yana bir bor yuqoriladi ammo Taehyungning bosh barmog’i lablaroga bosildi.
— Bu quloqlaring eshitgan suhbat esa. Sen bilan emas, Otang va men o’rtamizdagi kelishilishi kerak bo’lgan muammo. Buni senga aloqasi yo’q, sevgilim! – Taehyung qizning yanoqlariga lablarini bosishidan avval yuziga kelib tushgan tarsaki ovozi xonada jarangladi.
: Aslo! Aslo Kim Taehyung, menga yaqinlashman. Hoziroq dadamni o’sha jin urgur qamoqdan chiqarasan. Kuch ishlatasanmi yoki pullaringni menga qiziq emas. Agar buni qilmasang, sen bilan hatto bir shahardagi havodan nafas olmayman. Tushuntiroldim-mi?! – Taehyung og’iz bo’shlig’i atrofida tilini asabiy aylantirdi va labi chetida tabassum yugurdi.
— Adolatli tortishuv! Menga yoqdi. –Yujin unga telba insonga tikilgan kabi tikildi.
: Nima degan eding, Sen menga abadiy bog’langansan?! shundaymi. Bizni bog’lagan har bir bog’ichni uzaman. Har bir yo’lni to’saman. – Taehyungning yuziga qorong’u jiddiylik yugurdi. Qoshlari biroz chimirilib, qizning so’zlarini tahlil qilgancha uning tartibsiz ko’rinishiga tikilib qoldi.
— Sen istaganingdek bo’lsin. Ammo bir narsani bilishingni istayman. Seni otang panjara ortini bizni ayirish uchun sahnalashtirdi men esa uni haqiqiyga aylantirdim. Sen bo’lmagan sahnalardan nafratlanaman.
– Qizning yelkasidan yengil srg’alib tushgan o’z ko’ylagini ko’rdi va tunda qoldirgan teridagi qizg’ish izni ustiga lablarini bosdi. Yujinning tanasiga yengil titroq turdi, o’zini ortga olgancha yelkasidan tushgan ko’ylakni qayta yuqoriga ko’tardi.
: Men esa sendan nafratlanaman! – Ortiq u bilan tortisha olmayman, tezda qadamlarimni xona ichida joylashgan yuvunish xonasiga oldimlatdim. Kirgach eshikni qulfladim, tanam kuchsiz sovuq polga quladi. Biroz o’tirib suv ostiga cho’kdim. Tanam o’zimga bo’ysunishni istamay titrayapti. Ko’zlarimni og’riqdan yumgach ustimdagi yagona bo’lgan ko’ylakni ham yechib polga tashladim. Unga ishongan edim, hammadan ko’proq ishongan edim. Men hatto o’zimdan ruhumdan kechishga tayyor edim, barchasi u uchun edi. Yujin, barchasiga sen aybdorsan! JIM BO’l! – Qiz quloqlarini yopgancha qattiq qichqirdi. Ammo unga eshtilayotgan ovozlar uni suv ostiga cho’ktiryotgandek edi. Taehyung, qichqiriq ovozini eshitgach eshikni ura boshladi.
— Yujin! Eshikni ochi. – Foydasiz, endilikdan yuvunish xonasidan faqat suvning oqishi eshtilyapti. Havotirim sabab eshikni buzushga urundim, yo’q ish bermadi. Tezda shkaf tortmasidan qurolni chiqarib eshik qulfiga qarata o’q uzdim. Eshikni itargancha ichkariga qadam tashladim. O’q ovozidan Yujinning yana bir qattiq qichqirig’i yangradi, unga yaqinlashgancha sochiq bilan tanasini o’rab yotoqxonaga qayta olib chiqdim. Ko’ksimda butun tanasi qaltirayotganini sezib, o’zimdan nafratlana boshladim.
— Hammasi joyida, meni kechir! – xonada faqat qizning tartibsiz nafas olishi eshtilayitgan edi.
Yujin: Oyim bilan o’z uyimizda dadamni kutyapmiz. Taehyung menga va’da berdi. Barchasini to’g’irlashga, ammo foydalanish mening navbatim. Aslo unutmayman, uning qilgan hech bir ishini unutmayman. Eshik ochilish ovozi meni hayollarimdan haqiqiy hayotga olib chiqdi. Oyoqlarim orasidagi noqulay og’riq sabab to’g’ri o’tirolmayapman. Oyimning ortilaridan eshik tomon men ham ergashdim. Dadamning kayfiyatilari yaxshi emas, ammo bizning quchoqlaganlarida barchasini unuta oldim. Oilaviy biroz suhbatlashdik, ammo oyimda ham tarnglikni ko’rib biror nima xatoligini sezdim. Cho’ntagimdagi telefon xabar kelgnini bildirdi. Ota onamni yolg’iz qoldirgancha, tashqariga chiqdim. Sovuq shamol yuzimga uruldi. “Kim Tae” ostidan habar ko’rindi. “ O’tmishdagi voqealar uchun, sen aybdor emassan” u nima demoqchi men tushuna olmadim. O’tmish? Aynan qaysi o’tmish, birga bo’lganimizmi! oyimning chaqirig’i sabab qayta uy ichiga kirdim.
Shin xonim: Dadang bilan senga muxum bir narsani aytmoqchimiz!
: Yaxshi, qulog’im sizda. – Ota onam qarshisidan joy olar ekanman, qayta oyoqlarim orasida og’riq kuchaydi. Ularga buni ko’rsatmaslikka urunishim, juda ishonarli. Bunday og’riqlar menda avval ham boshqa tana qismimda uchragan, ammo bunday noqulay emas. Dadam chuqur nafas olgach e’tiborini menga ko’chirdi.
— Taehyung bilan munosabatinga qarshilik bildirgan va seni undan uzoqlashtirish maqsadida qamoq sahnasini uyushtirgan men edim!
: Bir muddat dadamning so’zlarini tushuna olmay qoldim deb o’yladim.
— Bundan ancha yillar avvalgi avtohalokat esingda bo’lsa kerak.
: Ha… meni shifoxonadaligimni eshitib shoshilinchdagi avtohalokat…
— O’sha vaqtda, men… Bir ayolni mashinada urub yuborgan edim.
— Men Londondan qaytganingdan bir necha kun o’tib Taehyung uyimiz oldida sendan bo’sa olganini guvohi bo’lgan edim! – Yujin birdaniga asbiylasha boshladi, buni o’z otasidan eshitish u uchun katta gunoh kabi his qilinayotgan edi. — “O’sha tun Henry uyimizga kelgan kecha, oyim ham buni ko’rgandilar ammo..!”
— Men bularni seni uyalishing uchun aytmayapman. Qizim bo’lganing uchun, haqiqatni mendan eshitishni istaganim uchun aytyapman. Shundan so’ng Taehyung haqida o’tmishi va shu bilan birga ota onasi haqida surishtirdim. Munosabatingizni qo’llab quvvatlash maqsadida. Ammo men u haqida o’zimning o’tmishim bilan bog’liq xodisani aniqladim. Ya’ni…. – Janob Shin asabiy yutundi, Shin xonim esa erining yelkasiga tinchlantiruchi chiziqlar yuritdi.
Yujin uydagi bir dekorativ buyum kabi qotib qolgan edi.
: Dada.. ya’ni? —qizning ovozi titroq bilan chiqdi.
— Taehyungning onasi, men avtohalokatda urib yuborgan ayol bo’lib chiqdi! – Yujinning ko’zlaridan yosh oqishni boshladi ammo qiz harakatsiz shunchaki o’tirar edi.
: Men buni tan olishni istamas edim! Bir voyaga yetmagan bolani onasiz qoldirganim men uchun juda katta yuk kabi edi. Hatto buni men qilganimni yashirdim! Politsiyadan va u ayolning oilasidan! Men seni otasiz katta bo’lishingni istamadim, sizlarni tashlab qo’yishni istamadim. Hammasi bir vaqtda bo’ldi, seni o’sha vaqtda yo’qotib qo’yish qo’rquvida, avtahalokaydagi ayolni unutib qo’ydim. Meni kechir…
—Taehyung… Taehyung, bu haqida biladi, to’g’ri-mi?!
: Men biladi degan taxminim bor edi. Ammo bu haqida bugun tongda habar topgan. U sen uchun barchasini qilishini aytdi!…
— Men.. men tashqariga chiqib kelishim kerak. – Yujin tezda yupin holatda chiqib ketdi. “ Hammasi chalkashib ketdi. Uning onasini o’limiga meni ham aybim bor, dadam o’sha kecha men uchun juda shoshilgan edi. Taehyung bilan qayta uchrashish men uchun murakkab ish kabi ko’rinyapti. Men bu yerda, bu shaxarda ortiq yashay olmayman. Hech nima bo’lmagan kabi u bilan munosabatni davom ettirishim dadam uchun aybdorlik hissini kuchaytiradi. Oxirgi bor… “. – Yujin, yigitga habar jo’natdi.
~ Kim Tae• “Sport zalda. Senchi?! Ahvoling yaxshimi?!”
: “ Men mashina kalitini olib chiqib, kompaniya yaqinidagi sport klubga yetib keldim.
Hayajon, og’riq bilmayman ammo qo’rqyapman. Mashinadan tushgach, katta sport zalning ichki qismiga kirib bordim. Boks qopiga urulayotgan ovoz zalni qoplab olgan, xira chiroqlar va o’rtada rin maydoni. Atrofga nazar tashlab shovqin kelayotgan tomon yura boshladim. Taehyung, zarb bilan shiftga osilgan katta qopga urar ekan, uning yalang tanasi ter bilan qoplanganini ko’rdim. Nafasi o’tkir, zarbalari aniq.
— Yujin?! – Taehyung qizni payqaganidan so’ng, qo’lidagi qo’lqoplarni yechib yerga tashladi. Devor ilgichiga ilingan sochiqni olib tanasini artayotganida, qizning harakatlari uni birdan muzlatib qo’ydi.
: “ Doim aqlimga kelgan ishni qilganman, ammo hozirgi daqiqada men o’zimni butunlay yo’qotdim. Qarshimdagi yigit bilan masofani qisqartirib qo’llarimni uning bo’yniga o’rab lablarimizni birlashtirdim. Taehyung belimdan qo’llarini o’ragach tanamni ko’tarib ortimni devorga tiradi. Men bu yerdan ketishim kerak, qisqa vaqt ichida. Lablarimni uning jag’ suyagidan bo’yin qismiga olib tushdim.”
— “ Nega birdan bunday qilyapti, anglolmay qoldim. Ammo uni ko’zlarida ko’rishni istagan uchqun edi. Uni tanasini qo’llarim orasida erkakar ekanman uning barmoqlari sport shimimdagi arqonlarga tushdi, birdan to’xtab qolib ko’zlarimga tikilgan qiz! Jin ursin, lablarimiz qayta birlashdi. – Taehyung qizning tanasini ham kiyimlardan halos qilar ekan, barmoqlari uni nozik qismiga tushdi. Erkalash ortidan qizning ichiga zarb bilan joylashgan yigit, siqilish va qoniqishdan ingrab yubordi. Yujin esa uning bo’yin churchasiga yuzini berkitgancha lablaridan qon ketguncha tishlarini botirdi. Qattiq zarbalar ketidan qizning nolalari eshtila boshladi, yigitning quloqlariga pichirlab qulay joylashishni so’ragan qiz yigitning lablariga tabassum yoyishiga sabab bo’ldi. Taehyung ring maydoni chetiga o’tirgancha qizning o’ziga qulay joylashtirdi.
— Ho’sh, senga qulay-mi? Yoki boshqa usulni qo’llab ko’ramizmi! – Yigitning ohangi yo’g’on ammo biroz mazahni ham sezish mumkin edi.
: Hammasi joyida! – Taehyung uning tanasini biroz ko’targancha qayta o’ziga joylashtirdi.
— Shunday davom et, bezori mushukcha! – Yujin harakatlarini nazorat qilar ekan Taehyungning yo’g’on ingrashi mashg’ulot zalida yangradi. Yigit lablarini hali yo’qolishga ulgurnagan qizarishlar ustiga bosib, tish izlarini qaytadan qoldirdi. Yujinning nolalari og’riq va qoniqish aralash chiqar ekan, yigit bu tovushlarda ko’ksida qoniqish hissi uyg’onayotgan edi.
: Senga qaytish qayta azoblarni olib kelishini his qilyapman ammo barchasi uchun minnatdorman, Korea…
