𝙴𝚌𝚕𝚒𝚙𝚜𝚎
Vazn olibsan degan gaplaridan so'ng, ko'zlarimni belimga to'planib qolgan ko'ylagimga qaratdim. Mendagi homila biroz tanamda kechroq kattalashyotgani sabab biroz vaqtdan so'ng o'z hajmini ko'rsatishi haqida doktorim aytgani uchun hotirjam edim. Ammo men bu haqida qarshimdagi insonga aytmaganim bu meni haqiqiy qo'rquvim edi... Aytishim kerak, agar bunu o'zi sezib qolsa hammasi bundanda qiyinlashadi. — Jimin?
Qiz biroz sukut saqladi. –Shunchaki, men kiymimni o'zgartirmoqchiman. Xonadan chiq..
Yigit qoshlarini chimirib ortga tortildi va mazah ohanga asabiy kuldi.
—Hazil qilyapsanmi? Tanangda men ko'rmagan biror joy qolmaganligiga ishonchim komil.
: Men jiddiy aytdim. Xonadan chiq, iltimos.
—Bu iltimosingni, bajara olmayman.
—Yaxshi, vaqt ketdi. Kiymingni o'zgatirishing mumkin. Birozdan kegin yerdan joy oladigan kiyimni kiyishing foydasiz deb o'ylayman. Shunday ekan hohishing. – Jimin undan uzoqlashgancha xona burchagidagi yumshoq o'rindiqqa o'tirdi va ayolining harakatlarini kuzata boshladi. Qandaydur begona narsani harakatlarda sezgan yigit sukut saqlab nima bilan davom etishini kuzatishni istadi.
Suzy ortidagi tumba ustidan pultni olib xona yoritgichlarini o'chirdi. Hayolida esa tezda kiyinib hech narsani bilintirmaslik. Ustidagi ko'ylakni to'liqligicha yechgan qiz, yotoqdagi biroz avval qo'ygan quruq kiyimlarni qo'liga oldi. Tashqaridagi yorug'lik xona ichiga qisman ko'rish uchun sharoit yaratib berayotgan edi. Jimin esa ko'zlarini, uning nim yorug'likdagi qomatidan uzmayotgandi – unga tikilar ekan tanasidagi o'zgarishni payqash uchun juda yaxshi ko'z va aqilga ega edi. Hayolidagi o'ydan biroz muzlab qoldi. Undagi belgilarni birin ketinlik bilan tahlil qila boshladi, qomatiga yopishmagan keng ko'ylak, shishkan ko'kraklar va og'ir qadamlar. Sabri o'z nihoyasiga yetib borayotgan yigit, o'rnidan turdi va ayoli tomon og'ir qadam bilan yaqinlashdi. Suzy, dugonasi olib kelgan kiyimlarga norozi uf tortdi shortik va hatto tanasini to'liq yashirmaydigan mayka. Ko'zlarini yumib bundan kegin bo'ladigan kutilmalarga tayyorlandi. Jimin birdan qizni ortidan kelib qorin bo'shlig'idagi shakilni siladi, bundan sakrab tushgan qiz tezda undan uzoqlashishga urundi.
—Suzy... Agar meni tahminim hozir to'g'ri bo'lsa! Sen bilan avvalroq holatdagi Jimin bo'lmayman. – tishlari orasida g'azab bilan ma'lum qildi.
Qiz qattiq yutindi va ko'zlaridan o'zi istamagan holda tomchi yosh oqib tushdi. Xonaga yetib kelgan qorong'u og'irlik, u doim erining g'azablanganida keladigan siqilish bilan joyida jim qoldi. Jimin chuqur "uh" tortdi – o'zini chindan tinchlantirishga urinayotgandi. Yigit tumba ustidagi pultni olib xona chirog'ini qayta yoqdi. Ko'zlarini yumib, so'ngra sekinlik bilan ochdi qizni yelkasidan qattiq ushlab yuzma yuz holatga keltirdi. Kichik shishkan qorinni mato deyarli yopmayotganini ko'rgan Jimin ovozsiz so'kingancha ortiga o'girildi va sochlarini asabiy qo'li yordamida qattiq siqib ushladi.
—Yo'q, yo'q jin ursin yo'q! Nega buni sezmadim. Nega! – Yigit xonada ko'ziga ko'ringan shisha guldonni olib devorga zarb bilan uloqtirdi. Aslida qo'rquv holatida bo'lgan Suzy buni ko'rib quloqlarini ikki qo'li bilan yopib oldi. Ko'zidan to'xtamasdan yosh oqar ekan hatto ovoz chiqarish uchun o'zida kuch topa olmayotgan edi. Huddi biror so'z aytishga ojiz insondek his qilayotgandi – qarshisidagi vajohat va g'azabdan o'zini yo'qotib qo'ygan insonga qarab.
—Jim bo'l! –qanday buni qila olding, nega menga aytmading!
Xonada yo'g'on ovoz jarangladi.
: Men...men ayta..
Qiz yig'idan va qo'rquvdan o'z so'zlarini ma'lum qila olmay qiynalar edi.
—Jin ursin, barchasini! Eshityapsanmi
Men bu vaqt davomida seni yoningda bo'lishim va sendagi bu.... Nega bunday qildim!
Yigit devorga musht bilan qayta qayta zarba berar ekan, devor qizil qon izi bo'lishga ulgurgan edi. Suzy buni ko'rib uni to'xtatish maqsadida yaqinlashdi va tarang holatdagi yigitni bo'ynidan qo'llarini o'tkazdi qattiq quchoqlab ovozsiz yig'lay boshladi. Jimin qizni belidan quchib devorga tanasini bosdi.
– Bilasanmi nima?! Bu vaqtni mendan tortib olganlarni javob berish kuni keldi. Sen ham ulardan so'ng javob berasan. Sen bilar eding, buni menga aytish yo'lini bilar eding. Bu imkonsiz emas edi.
: Bu birgina meni aybim emas. Seniki ham... –bo'g'iq ovozda ma'lum qildi. Yuzini chuqurroq uning bo'yn chuqurchasiga ko'mib, qattiqroq quchdi.
—Boshidan bari meni aybim edi. Buni tuzataman. – yigit qizni qo'llarini o'zidan bo'shatar ekan, Suzy unga tushunarsiz tikilib qoldi. Jimin uning ko'zlariga alam, g'azab qayg'u aralash tikildi ammo qiz ko'rgan birgina kuchli tuyg'u bu g'azab edi.
Jimin bir so'z aytmadi, ustiga yengil ko'ylakni qayta ildi va ayoliga qisqa qarash bilan chiqish eshigi tomon qadam tashladi.
—Barcha tavon to'lashi vaqti keldi...
Suzy to'liq ochilmagan eshik yoniga yugurdi va erining yo'lini to'sdi. –Jimin ketma, iltimos.
—Hozir yaxshi ahvolda emasman, seni jarohatlab qo'yishim mumkin.
: Menga baribir... – qiz yigitni lablariga o'z lablarini bosdi va qo'llarini uning sochlari orasiga o'tkazib, kuchli istak bilan bo'sani davom ettirdi. Biroz vaqt harakatsiz turgan Jimin Jimin, barchasiga yengilib uni ko'tarib oyoqlarini o'z beliga o'radi. Yotoq ustiga yumshoqlik bilan qo'ygan yigit qo'llarini uning yalang qorni ustida biroz tin oldirdi. Hayolida hech tuymagan his ich ichidan qaynab kelayotgan issiqlik uni chuqurroq ish qilishga undardi. Biroz nafas olish uchun masofa saqlagan ikkisining nigohlari birlashdi.
: Qayta tashlab keta olmaysan.
—Seni qo'yib yubormayman, – Jimin ustidagi ko'ylagini yechib yalang, ko'ksini ayoliga ochib berdi. Ayolini jag' qismidan bo'sa qoldirib pastlar ekan, qizdagi kichik nafas olishidagi shovqin uni telbaga aylantirar edi. Qizning qo'li erining mushakarida va qorin bo'shlig'idagi bo'rtmalar bilan band. Jimin bir urinishda uni kiyimlaridan halos qildi. Lablar harakati qizni aqlini hiralatish uchun yetarli edi. Qorniga bosilgan nam lablari uni biroz titratdi. U doim shu hisni tuyishni istab kelayotgan edi.
—Menikisiz, ikkingizni ham qo'yib yubormayman.
– ehtiros va qoniqish ovozda ma'lum qilgan Jimin qizni sonlarini arang qoplab turgan shortikdan ham halos qildi. Suzy unga biroz qizargan holatda tikilar ekan, Jimin o'z belbog'ini bo'shatib shimini yerdagi kiyimlar qatoriga qo'shdi. Qizning oyoqlari orasiga joylashib, qayta lablarini uniki bilan birlashtirdi. Qiz ostidagi *namlikni his qilar ekan, eri unga biroz vaqt berib asta o'zining nazoratsiz qattiqligini kirishga bosdi. Bundan ingrab yuborgan qiz tirnoqlarini uning yelkasiga botirdi.
—Shhh... hech qayerga shoshmayapmiz
—Yo'q, shunchaki meni sog'inganingni his qilyapman.
Jimin bir harakat bilan ichkariga chuqurroq kirar ekan, bir ritimda harakatlanayotgan yigit, daqiqa o'tgan sayin tezlasha boshladi. Xonada ikkisining tanasini bir biriga urulish tovushi va chuqur yutilayotgan havo. Qiz bu hisdan mast bo'lgan kabi nola qilar ekan, bu ovozlar Jimin uchun haqiqiy obsessiya edi. Lablar qayta bir birini topgan vaqt Jimin bu nolalarni bo'sa orqali ichiga yutardi.
Suzy: Tundagi voqealarni eslab yuzimga tabassum yugurdi. Ko'zlarimni tiniqish va hech qanday og'riqsiz ochdim, bu hisni o'tgan oy ichida birinchi bor his qildim. Yotoqni boshqa qismiga o'girilar ekanman, yolg'iz ekanimni bilgan zahotim o'rnimdan sakrab turdim. Ichimda qandaydur notinchlik, uni qayta ko'ra olmaslik qo'rquvi qamrab oldi. Ustimga tezda yengil kiyimlarni ilib pastki qavatga tushdim, soat deyarli tushga yaqinlashib qolgan edi. Yujin uy ichida nimala bilandur band edi. Uni yoniga tezda borib, Jimin qayerdaligini so'raganimda javobidan biroz muzlab qoldim.
Yj: U erta tongdan ketishi kerakligini aytdi. Sen biz bilan shu yerda qolishingni aytdi. Nega biror nima bo'ldimi?
—Ketish-mi... Qayerga ketganini aytmadi-mi?
–Yujin ich ichidan yolg'on gapirayotganini bilsa ham dugonasi uchun Jimin aytishni buyurgan gaplarnigina yetkazdi.
Jimin: Ko'zimga uyqu kelmagani rost, qo'llarim orasida kichik mushukcha kabi pishillab uxlayotgan qiz meni ko'zlarimni yumishimga to'sqinlik qildi. Bunday tartibsiz uxlashni juda sog'ingan edim! Bir oyog'i meni ustimga tashlangan, sochlari ko'ksim ustida tartibsiz yoyilgan, tuni bilan ko'zlarim uning kichik shishgan qorin qismiga tikilish bilan o'tdi. Oxirgi bor menga yuborgan habaridagi sovg'a shu yerda hozir bizning o'rtamizdaligi juda ajoyib. Men his qilmoqchi bo'lib qo'llarimni u yerdan bir daqiqa ham uzmadim.
Ammo onasi bilan birga uxlayotgani aniq, otang sen bilan chuqur tanishib oldi buni his qilding deb o'ylayman. –Jimin bu gaplardan lablariga o'zi bilmagan holatda tabassum yugurdi. Bu vaqt hech qachon tugamasligini istadi, ammo ko'ksida ularni ikkisini havfsiz bo'lishi uchun, havfni yo'q qilishdagi o'y tinch qo'ymasdi.
Kun chiqishiga yaqin yigit kiyimlarini kiydi kalit va hamyonni olgan holda pastki qavatga tushdi. Taehyung va Yujin nonushta qilayotganini ko'rgan yigit ularga yaqinlashdi.
—Yoqimli ishtaxa, tunda uxlagan insondek nega erta tongdan uyg'onib olibsiz. Yoki nonushta qilib bo'lgandan so'ng uxlash uchun...
Tae: Erta tongdan, shuncha gap qayerdan.
Yj: Jimin nonushta qilasan-mi?!
—Menga qahva bo'lsa yo'q demasdim.
Shu vaqt ichida menga barini aytib berasiz...
Taehyung va Yujin birdan qilayotgan ishidan to'xtab qolishdi. —Aynan nimani so'rayapsan, Jimin
—Yujin mendan ko'p narsani berkitganingizni bilaman, barchasini oydinlatish vaqti keldi. Suzy bilan nima sodir bo'lgan bo'lsa barchasini bilishni istayman.
Tae: Sevgilim barchasini aytish vaqti kelgan, u bilishi kerak.
Yujin biroz o'ylanib turdi va Jiminning yoniga qahvasini qo'yib o'z stuliga o'tirdi. Chuqur nafas olib o'zini qayta barcha voqealarni eslashga tayyorladi.
Yj: Biz u bilan qayta uchrashgan kunimizda, yomg'irdan butunlay ho'l bo'lgan edi, ko'zlari qizargan va tanasini ba'zi qisimlarida ko'karish izlarini ko'rib avvaliga, sen shunday qilgansan deb o'yladim. Ammo u yong'in chiqarilgan uydan olib chiqib ketilganligini va seni amaking uni yerto'laga o'xshash joyda saqlaganini aytdi. Buni sababi sen bilan qandaydur muammo yuzaga kelsa, undan foydalanish ekan...
Undan avvalroq esa sen ish safariga jo'nab ketgan kuningdan biroz o'tib nomidagi barcha mol-mulkni amaking o'ziga o'tkazishga majburlagan, seni hayoting bilan dalilli tahdid qilingan.
Suzy avvallari sizning uyingizda ishlaydigan, ishchi tomonidan qochishga muvofaq bo'lgan. Ammo o'sha yigit oilasini havfsizligi uchun Suzydan Seoulga qaytmasligini iltimos qilgan, uni o'lmaganligini boshqa birov bilsa uni ham shaxsiy hayoti barbod bo'lishidan qo'rqib bizning yonimizga ya'ni Busanga qaytdi. Ammo ko'rishkanimizdan so'ng bir necha hafta xonasiga qamalib oldi, hatto to'g'ri ovqatlanmadi ham. Shundan so'ng doktorga ko'rikka bordik, homilasi biroz sekin rovojlanish sababi, tushkunlik va holsizlik ekanini doktor unga tushuntirdi. Asta sekin sensizlikka o'zini o'rgatdi. Ammo ba'zida seni yoninga qayta borishni aytib, so'ngra yana fikridan qaytar edi...
Jiminning yuzida bir zumda sovuq jimjitlik paydo bo‘ldi, ammo ko‘zlarida paydo bo‘lgan alangani yashirish mumkin emasdi. U ayoliga qarshi qilingan tahdid so‘zlarini eshitgan zahoti ichidagi qon qaynay boshladi. Nafasi og‘irlashib, jag‘lari qattiq qisildi, barmoqlari esa mushtga yig‘ildi — go‘yoki ularni bo‘sh qo‘yib yuborsa, bir lahzada portlab ketadigandek. Atrofdagilar uning ovozini eshitmagan bo‘lsa ham, ko‘zlaridagi o‘tkir g‘azab hamma narsani aytib turardi. U endi faqat bitta narsani o‘ylardi: begona erkak uning ayoliga tegishga jur’at etgan bo‘lsa, buning javobini og‘ir va keskin tarzda olishi shart.
—Kechagi voqea?! U suvdan hech qanday qo'rquvi yo'q edi...
Yujin qisqa yonida o'tirgan eriga nigoh tashladi. — Seni amaking ya'ni Gwang... uni qochishga urunganida va shunga o'xshash vaziyatlarda vannadagi suvga cho'ktirib unga bosim o'tkazgan...
Jimin birdan muzlab qolgandek jim qoldi.
Yj: Amaking haqida bilasan deb o'ylar edim..
—Uni bu ishlarda qo'li borligini bilar edim, ammo bularni to'liqligicha sizlardan eshityapman!
Jimin kursidan keskin qo‘zg‘aldi. Stulning oyoqlari polni qirib chiqargan jarangdor ovoz ham uning g‘azabini yashira olmadi. Ko‘zlari o‘tkir qilichdek chaqnab, yuzida muzdek qat’iyat aks etdi. Nafasi qisqa, lekin og‘ir chiqar, go‘yoki ichida yonayotgan alangani o‘chira olmayotgandek. U qo‘llarini yoniga qattiq qisib, barmoqlarini mushtga tugdi, tomirlari bo‘rtib chiqqan edi.
Uning butun vujudi faqat bitta narsani hayqirayotgandek: “Tanasini burdalab tashlayman"
—Suzy uyg'onib meni so'rasa, bilmasligingizni ayting va shunchaki uni shu yerda qoldiring. Yoningizda...
Men tez orada qaytaman, ammo ishim qancha vaqt cho'ziladi bilmayman.
Tae: Nima qilmoqchisan, qanday ish ekan...
—Juda muhim ish. Avvalroq qilinishi kerak bo'lgan ish. Aytkanimni qiling
Yj: Suzy odatda bundan avvalroq uyg'onar edi.
—Men bilgan ayolim tushlik vaqti uyg'onar edi. Men ketyapman, yaxshi qoling. Suzyga qaytgunimcha ko'z quloq bo'ling. Hech qanday telbalik qilmasin.
Tae: Bunday qilmasligiga javob bera olmaymizu ammo qo'limizdan kelganini qilamiz!
Omborning ichkarisi mutlaqo jim. Xiralashgan chiroqlarning ostida chang shivirlaydi, har bir nafasda sovuq havo ko‘krakka kirib chiqadi. Erkak endi ko‘zlarini ochib qarolmadi — tovushlar unga masofadan eshitilgandek: qadamlar, og‘ir nafas, va bir necha qisqa, qat'iy so‘zlar. U orqasida turgan odamning yuzini aniq ko‘ra olmadi; faqat uning sovuq ovozi va murosasiz qadamlarini eshitdi. Bir necha daqiqa ichida hamma narsa sukutga cho‘mib, ombor yana jim bo‘lib qoldi — erkak esa orasidan qaytmasdi. Tashqarida faqat shamolning ovozi va o‘sha joyda bo‘lganlarning ichki bo‘shlig‘i qolgan edi.
—Meni xotinimga, manashu qo'lingni tekkizding va bu javobsiz qoladi deb o'ylaganmiding. Men ogohlantirgan edi! Unga yaqinlashsang oqibati sen men uchun kim bo'lsang ham og'ir bo'lishini aytgandim.
: Meni o'ldir! Hoziroq.. – kuchsiz ovozda erkak baqirdi. Ortiq kuchi qolmagani uning nafas olishidan ham sezilib turar edi.
Jimin bu gaplardan jiddiylikni buzmagan holatda kuldi, qorong'u omobordan ovoz aks sado bo'lib qaytdi.
—Shunchaki o'ldirishni so'rayapsan. Ammo bu menga to'g'ri kelmaydi.
Jimin stol ustida hira yoritilgan nur ostidagi tig'li turli xil buyumlarni ko'zdan kechirdi. Ulardan birini olib Gwangning oldiga yaqinlashdi. Erkakning ko'zlari qo'rquv va sarosimadan kattalashdi. Yuzidagi ko'karish va qon izlariga, muzdek ter qorishdi.
Suzy: Jimin qo'ng'iroqlarimga javob bermayapti, Yujin!
Yj: Ishlari ko'paygan menimcha. Nega hovotirlanyapsan. Hech narsa qilmaydi. Ammo sen biznikidan ketib qolganing uchun hafa bo'ldim. Yolg'iz uyda nima qilasan, uni ustiga homiladorsan.
—Menda hammasi joyida kech bo'lib qoldi. Yaxshisi ertaga qo'ng'iroqlashamiz. Yaxshi qol, Yujin!...
Yj: Yaxshi eshikni qulflab ol va ehtiyot bo'l. Tanangda og'riq kuchaysa doktorga qo'ng'iroq qil, qaysar qiz.
Qo'ng'iroq yakunlangach Suzy ko'zlarini qattiq yumdi. Bir necha kundan buyon og'riqlarsiz kuni o'tmagani sabab, kuchsizlanib borayotgan edi. Shifokor ko'rigidan o'tgandan so'ng, hammasi joyidaligi uni hotirjam qilgan edi.
Yarim tundan biroz vaqt o'tdi, Suzy ko'zi ilingani sabab uxlab qoldi. Pastki qavatda oshxona oynasi biroz shovqin bilan ochildi va ichkariga oshib tushgan inson tanasi, chuqur va shovqinli nafas olib birma bir pastki qavat xonalarini tekshira boshladi. Tepa qavatga yuqorilar ekan, zinalardagi qadami juda sokin edi. Yotoqxona eshigi ochilib tana ichkariga qadam tashladi va ortidan eshikni yopdi. Bu vaqta Suzy yotoqda tanasini bir tomondan boshqa tomonga o'girar ekan, biroz g'ingship ham qo'yardi. Suzyning ortiga bosilgan tana va qo'llar egalik bilan bel atrofiga o'raldi. Ort bo'yin qismiga tegkan lablar va qizning sochlaridan chuqur hidlagan yigit, qoniqish hisidan ko'zlarini yumdi.
Biroz vaqt o'tgach Suzy tanasidan og'irlik qilayotgan narsani sezib g'ingshib uyg'ondi, belidan o'tib o'rlgan qo'lni ko'rib, uni asabiy o'zidan okib tashladi. Bundan uyg'onib ketgan Jimin ayolini o'rnidan turayotganini ko'rib qoshlarini chimirdi.
: Politsiyaga qo'ng'iroq qilishga. Uyimga begona kirganini habarini beraman.
—Begona-mi? Sen eringni boshqa bir erkakga begona deb tanishtirmoqchisan?!
Jimin qoshlarini kinoya bilan ko'tardi. Ayoli qo'lini beliga qo'yib asabiy turushi uni kulgisini keltirayitgan edi ammo bu holatda kulish uydan quvilishiga katta sabab bo'la olishini bilgan holda lablarini tishladi.
—G'azabingiz sababini bilsam bo'ladi-mi? Park xonim...
–Jimin o'rnidan turib u tomon yaqinlashib, borar ekan qiz joyidan jilmasdan turar edi.
: Seni ko'rishni istamayman, hoziroq ket
Mm... men esa bunga ahamiyat bermayman. Istaysanmi yo'qmi. Men yoningda qolaman butun umirga.
: Kulgimni keltirma, yolg'onchi! Menga isbotsiz gaplaring ta'sir qilmaydi.
Jimin uni belidan ushlab o'ziga tortdi, bo'yin qismidan bo'sa qoldirib lablarda to'xtadi. Ikkisining lablari tegar tegmas holatda, nafaslar urulishi sokin xonada shovqinga sabab bo'layotgandek edi.
: Qayerda eding, ablax! –Suzy shivirlashdan biroz past ovozda jaxil qildi.
: Qo'ng'iroqlarimga javob bera olmaydigan darajada band eding-mi?
—Hmm, –Jimin tushuntirishni istamadi va qisqa javob bilan cheklandi.
: Istamayman, hozir bunday yaqin bo'lishni istamayman. Sendan jaxlim chiqyapti. Sen...sen yolg'onchisan. Menga aytmay yo'q bo'lib hech nima bo'lmagandek oldimda bunday turishingni istamayman.
—Uzur so'rayman, ammo bu istaklaring menikini oldida ahamiyatsiz. –Jimin qizni yanog'ini silab tomchi ko'z yoshi tushgan qisimga o'pich bosdi.
Nigohlar qayta uchrashgandan so'ng yigit lablarini birlashtirib chuqur egalik bilan bo'sa olishni boshladi. Qiz ham ortiq uzoqlashtirishga kuchi qolmagani sabab, qo'llarini uning bo'yniga o'radi.
Bir necha daqiqalik ehtirosli bo'sadan so'ng biroz ortga tortilgan yigit, qizning ko'zlari ichidagi yoshni ko'rib bir muddat hayron qoldi.
–qiz boshini yo'q degandey qimirlatdi.
—Bu faqat habarsiz ketganim uchungina bo'lishi mumkin emas. Aytasan-mi? Yoki o'zim bilib olaymi...
:Jimin... –qiz yig'idan biroz qaltirayotgan lablarini tishladi.
—Eshityapman, lablaringni tishlashni bas qil va ayt. Jim turib sabrimni sinayapsanmi.
: Meni butun tanamda og'riq bor. To'xtashini istayman. Juda ham charchadim.
Jimin bu gapni eshitganidan so'ng ko'zlari yumshab uni o'zi bilan birga yotoqqa o'tkazdi va qizni o'z tizzasiga tortdi. Bir qo'li bilan ortini, ikkinchisi bilan qorin qismidan joy olib bel qismini bir maromda silashni boshladi.
Suzy jimgina boshini uning ko'ksiga qo'yib, tinchlanishga harakat qildi. Jimin tun davomida qizni butun tanasiga g'amxo'rlik qildi.
~3 yildan so'ng
—Minji! Jaxlimni chiqaryapsan. Bu bilan nima demoqchisan
: Uf, oyi men shunchaki dadam meni ko'proq yaxshi ko'rishini tan oling demoqchiman.
—Sen ham sendan avval meni yaxshi ko'rganini qabul qil.
: O'zingizga boshqa dada toping...
—Boshqa toping deyapsan-mi? Judamay yaxshi, men shunday qilaman. Senikidan kuchli va chiroyligidan topaman.
Suzy qizi katta bo'lgan sari, otasini qizg'onishidan biroz hafa bo'layotgan edi. Ammo bu hafa bo'lish ahmoqona ekanini ham juda yaxshi bilardi. Minji yashash xonasida qo'llarini ko'ksiga bog'lab televizor tomosha qilar ekan ora orada oyisi ketgan tomon qarab qo'yardi. Huddiki aytgan gaplaridan afsuslanish bordek.
Uy yonida to'xtagan mashina shinalari tovushi va eshik ochilib Jimin uyga kirib keldi. U tomon yugurib kelgan, kichik qizaloq va Jimin uni yuqoriga ko'tarib erkaladi. uni qayta divanga o'tkazib quchog'iga oldi.
: Dada nega bugun kech keldingiz, –qizaloqning erkalanib so'roq qilishi Jiminni doim tabassum qilishga undaydi.
—Ishlarim biroz cho'zildi, kichik xonim.
: Mm,.. maylin ammo boshqa unday bo'lmasin. Men sog'inib qolyapman.
Jimin qizining gaplariga qosh uchurib uni qitiqlashni boshladi xonadan qizining qiqirlab kulgan ovozi qopladi va birdan tinib qoldi. Jimin qizini kichik burniga lablarini bosib shivirladi.
: Mm oyim... to'g'risini aytsam, arazlab oshxona tomon ketgan edilar.
: Dadam meniki o'zingizga boshqa dada toping deganim uchun...
Jimin bu gaplardan chuqur kulib yubordi. —Ho'sh u nima dedi...
: Yaxshi senikidan kuchli va chiroyli dada topaman dedilar.
Jiminning yuzidan o'ynoqilik ketib qoshlarini chimirdi. — Kuchli va chiroylisidan topar ekan-mi?
Qizaloq ham yelka qisib otasining peshonasiga tushgan sochlarni o'ynadi. Jimin qizni kichik bilagidan ushlab, kafti ichiga lablarini bosdi.
—Oyingni bu gaplari uchun, kichik jazo berishimga to'g'ri keladi.
: Hmm... Yaxshi men shu yerda kutaman. Ammo tezroq qayting ikkingiz ham.
—Aqilli qizaloq. –Jimin lablarini uning yanoqlariga bosdi va o'rnidan turib oshxona tomon qadamlarini oldinlatdi. Suzy bir nimalar qilish bilan band ekan, ortiga yetib kelgan tanani payqashga ulgurmagandi.
—Kuchli va kelishgan dada degin...
Suzy birdan joyida mixlandi. Nafasi ostida ming'irladi "ah Minji"
—Gapni olib qochma! Qayerdan topmoqchisan o'sha dadani...
: Bu shunchaki gap edi. Nega katta narsa qilib ko'rsatyapsan
–Jimin unga yaqinlashdi va oshxona pechtaxtasiga tiradi.
—Seni bu aqlinga boshqasini topish fikri kelgani, men uchun katta narsa.
Bu narsani o'ylab ko'rishing ham meni boshqaruvdan chiqaradi.
: Kundan kunga juda ham oshirib yuboryapsan. Shunchaki Minji aytkani uchun men ham, nimadur degim kelgandi...
—Oshirib yuborish emas. Barchasi meyorida.
–Jimin qizning ochiq beliga qo'llarini olib bordi, va bosh barmog'i terini biroz bosim bilan ishqalandi.
: Meyorida? Bilasanmi qizimiz tug'ulgandan buyon biror marotab ham yolg'iz tashqariga chiqmadik. Hatto o'zing bilan borgan taqdirda restorantlarni butunlay biz uchun band qilyapsan, bolalar maydonchasini ham bir kunga sotib olganing oshib tushgan edi. Minjini hatto o'zi tengilar bilan do'stlashishi uchun sharoit qilib bermaysan. Hatto o'zimga shaxsiy buyum olish uchun tashqariga chiqishimga ruxsat yo'q. Taqiqlangan?! Bu nimasi axir
—Ammo sen bir necha bor Minji bilan bu taqiqlarni buzdingiz va ruxsatimsiz tashqariga chiqdingiz.
: Buning uchun jazo olganman. Demak bu hisobga o'tmaydi.
—men bor ekanman shaxsiy buyumlaring bo'lmaydi. Men sen uchun nima kerak bo'lsa senga olib kelaman. Minjiga kelsak, do'stlar orttirishga sharoit qilaman. Ammo bugungi aytkanlaring uchun, kechirim o'rniga biroz boshqacha usuldan foydalanaman.
Jimin qizni kaltasidan qo'lini kirgazib uni chuqur nafas olishga undadi. —Jimin! Nima qilyapsan, jin ursin bas qil...
Uning e'tirozlarini e'tiborsiz qoldirgan holatda ikki barbog'ini qizning kirish qismiga bosib ogohlantirishsiz ichiga itarib yubordi. Qiz butun og'irligini ortidagi oshxona peshtaxtasiga tushurdi ikkinchi qo'li esa erining yoqasidan siqimlab ushladi. Lablarini qon ketguncha tishlab, ichidan otilib chiqishga tayyor nolalarni qaytarishga harakat qildi. Jimin uning har bir harakatini, zavq bilan kuzatar ekan orada lablarini uning bo'yniga olib borib bo'sa qoldirar edi.
—Shhh... bu shunchaki kuchli va kelishgan dada men ekanimni bilishing uchun kichik bir dars.
Jimin barmoqlarini bukib chuqurroq kirib borar ekan qizning, sezgir nuqtasiga qayta - qayta ura boshladi.
: Mmm... Minji kirib qoladi bas qil.
—Hotirjam bo'l Venin. Men qizimizni ogohlantirganman. Ammo shovqin qilib yuborsang, kirishi mumkin.
Bir necha daqiqa davomidagi, siqilishlardan so'ng Jimin qo'lini tashqariga chiqardi. Barmoqlari yaltiroq namligiga qarab biroz tabassum qildi. Qizning oyoqlari kuchsizlikdan qaltirab, nafasi og'irlashgan edi.
Jimin barmoqlarini lablariga olib keldi, va tili yordamida ularni tozaladi.
—Balki, ammo bu faqat sen uchun...
Biroz tinchlanib, yonimizga qayt.
Jimin qizni lablaridan qisqa bo'sa oldi va o'zini tozalab yashash xonasiga qaytdi. Suzy polga kuchsiz cho'kib, chuqur nafas oldi.
Bir necha daqiqadan so'ng, o'zini tartiblab eri va qizining yoniga qaytdi.
Otasining quchog'ida begunoh o'tirgan qizaloq, unga qarab tabassum qildi.
Suzy ham ularni yoniga o'tirdi, erining qo'li u tomon cho'zilib tepa bilag terisini mayin silashni boshladi.
—Mm, men ham...uzur so'rayman.
: Demak ikkimiz yarashdik, to'g'rimi
—Shunga o'xshaydi.
–Suzy quchog'ini ochdi va qizi uning bo'ynidan qo'llarini o'tkazib quchoqladi. Jimin ularga tabbassum bilan tikilib turar ekan, Suzy eridan ko'zlarini olib qochish bilan band edi.
Jm: Ikkingiz meni bir soniyaga unutib qo'ydingiz menimcha. –Jimin ayolini bir urunishda o'z tizzasiga tortdi va belidan qo'llarini o'tkazdi divan suyanchig'iga boshini tashlagan yigit ularni suhbatini shunchaki eshitdi. Suzyning quchog'ida esa hali ham qizi qiqirlab kulish bilan band edi.
—Minji oramizdagi gaplarni, dadangga aytishing yaxshi emas. –Suzy eriga qoshlarini chimirib ming'irladi. Jiminning qo'li uning belida biroz siqildi.
: Ammo oyi, bu uchun siz kabi men ham jazo olaman. Agara biror nima yashirsam dadam meni bir kun davomida o'pib quchoqlamaydi hatto gapirmaydi ham.
—Meni o'ylamayotganingni sezyapsanmi...
Jm: Hozir qizimizga o'zingni odatlaringdan o'rgatyotganing uchun ham, tun davomida dars olishni istasang davom et.
Suzy erining lablariga yengil urdi,
–Nega bolani oldida ahmoqona narsalarni gapiryapsan
Jimin ko'zlarini ochib boshini yuqoriga ko'tardi. — Yaxshi men jimman. Ammo bilasan venin. Eringni bilasan...
Jimin qizni tepa son qismidan ushlab biroz siqdi va bu qizg'in suhbatdan qo'li yordamida yuzini berkitib olib qiqirlab eshitayitgan qiziga e'tiborini ko'chirdi.
—Meni malikam, biror nimani tushungandek nega kulyapti.
– Jimin qizini yuzini ochib yanoqlariga bo'sa bosti. Suzy shunchaki yuzini boshqa tomon burib olgan edi.
: Uf, oyi dadamni sizga berdim. Men o'zim uchun dadamga o'xshagan biror kimni topaman. Faqat hafa bo'lavermang!
Bu gapdan Suzy ham Jimin ham qattiq kulib yubordi. Suzy qizini ushlab qitiqlay boshladi.
—Sen bunday gapirishni qayerdan o'rganyapsan, shumtaka..
Jimin ikkisini atrofiga qo'lini o'rab o'ziga yaqin tortdi. Suzy erini bo'yin ort qismini qo'li bilan biroz silab unga tikildi.
—Hech qanda boshqa inson bo'lmaydi. Ikkingizga yetraliman, xonimlar.
: Dada, siz ham bizga o'xshab qizg'anchiqsiz.
—Mm, balki siz haddan ortiq chiroyli ona va qiz bo'lganingiz uchun shundaydurman.
Suzy erining yelkasiga boshini qo'ydi va qulog'iga, faqat u eshitadigan tarzda pichirladi.
—Qizimizni chiroyiga seni ham hissang katta, janob Park.
—Bu yodingdaligidan hursandman, sevgilim.
Eclipse fanfigi shu bilan nihoyasiga yetdi. Aslini olganda reaksiya va kament so'rashni, chindan ham istamayman. Ammo butun fanfic haqidagi fikrlaringizni qoldirsangiz, boshqa bir fanficni davom etishim yoki etmasligim qarorini qilga bo'lar edim. Barchaga raxmat🤍
