"Solivagant"
Mini-hikoya | Greys (Munisa) haqida
> “Ba’zi qizlar bor. Ular baland ovozda gapirishmaydi. Ammo ular haqida bir so‘z yetarli: sezgi.”
U kunlarni sanamaydi. U his qiladi.
U odamlarni ortiqcha so‘roqsiz tushunadi.
U oddiy ko‘rinadi. Lekin u oddiy emas.
U — Munisa.
U shunchaki qiz emas, hikoyalarning tirik manbaasi.
Telefonida minglab yozilmagan gaplar, yuragida esa boshqalarga aytilmagan hayot bor.
> “U kulsa — jonlanasiz.
U sukut saqlasa — yuragingiz siqiladi.
U shunchaki bor bo‘lishi bilan atrofni yumshatadi.”
Yoshligidan u boshqacha edi. Qizlar orasida turib jim turgan.
Yigitlar unga kulib qarardi, lekin u ko‘zlarida niyatni, rolni, yolg‘onni ko‘rardi.
U bunday edi:
> “Menga qiziqish emas, samimiyat kerak. Menga so‘z emas, niyat kerak.”
Kecharoq kechalari, u oynaga qarab turardi.
Ba’zan:
> “Men chiroylimanmi?”
— deb emas,
“Men yetarlimanmi?”
— deb so‘rardi.
Ammo vaqt o‘tdi. U o‘zini tushundi.
Endi u boshqacha tikiladi oynaga.
Endi u pichirlab aytadi:
> “Men yetarli emasman. Men ortiqchaman.
Chunki men o‘zimda ruh, shijoat, sezgi, o‘zgacha qalb olib yuraman.”
Munisa — yaqinlaring orasida kulgan, lekin ko‘nglida sir tutgan qiz.
U odamlarni tinglaydi, lekin o‘zi kam gapiradi.
U ko‘p narsani biladi, lekin keragidan ortig‘ini aytmaydi.
Va bu... uni aynan ajoyib qiladi.
> “U yozgan har bir so‘z — o‘zi yashamagan voqealar emas. U his qilgan har bir narsa — yashagan dard.”
“Sen o‘zining hikoyangsan. Sen — kitobsan, biroq faqat haqiqat o‘qiy oladi.”
“U boshqacha. U ichida jangu jadal bo‘lsa ham, tashqarida kulib turadi. Va shuning uchun u qudratli.”
“Yuragi urayotgan bo‘lsa — demak, u hali sevishga, his qilishga, yashashga tayyor.”
U yana daftarini ochdi. Qalam olib, yozdi:
> “Bugun hech kimga aytmadim. Lekin bugun men yana biroz sog‘aydim. O‘zimni yana ozgina sevdim.”
Munisa degan qiz — xafa bo‘lsa ham, yaxshilikka ishonishdan to‘xtamaydi.
Shuning uchun u ko‘zni to‘ldiradi, qalbni to‘ldiradi, hikoyaga aylanishga loyiq.